అనిసెట్టి 'స్వీయచరిత్ర' అనే కవిత !

అనిసెట్టి 'స్వీయచరిత్ర' అనే కవిత !

.

'మానవత్వ సూత్రాలు మననం చెయ్యడంకంటే 

మందహాసంలో మంచితనం పంచిపెడితే చాలు' 

విగ్రహంలా వెయ్యేళ్ళు బతకడం కన్నా 

విద్యుత్తులా ఒక్కక్షణం వెలగడం మేలు.

.

కంటికి కనిపించని సత్యం మనస్సులో గోచరిస్తుందని 

మనస్సుకు స్ఫురించానిది స్వప్నంలో సాక్షాత్కరిస్తుందని 

స్వప్నాలకందని సత్యం మానవాంతరాత్మలో 

మౌన సంగీతం ఆలపిస్తుందని ఆలకిస్తున్నాను, అర్థం చేసుకుంటున్నాను.

తన తత్త్వాన్ని విస్పష్టం చేస్తూ - తన యౌవనంలో ప్రచండావేషాల ఊయలపై ప్రతిక్షణం స్వారీ చేస్తూ, విశ్వాన్ని వెక్కిరిస్తూ, వెర్రిగర్వంతో విర్రవీగాడు; అయితే విపరీతమీ యౌవనం, వేకువ రాకముందే వెళ్ళిపోయింది అని తెలుసుకొన్నాడు, వేకువరాగానే.

.

నాలోని మృత్యువును బంధించి మారణాయుదంలో చేర్చాను 

నాలోని ప్రాణశక్తి విజ్రుభించి ప్రచండ జీవనోద్వేగంగా మార్చాను 

. 

సంహరించాను 

పురాణాల రాక్షసులని 

భూమిమీద క్రిముల్ని 

బుద్ధిలో ముసిరే 

దురాలోచనల్ని

,

అని చెప్పిన తీరు మాత్రం అందరినీ ఆకర్షించక తప్పదు.

.

అనిసెట్టి జీవన మహాయాత్రా పథంలో సర్వం సాధనకై ధారపోశాడు. తప్పొప్పుల .పట్టికలా తయారైన బ్రతుకును ధర్మానుగుణంగా సరిదిద్దుకున్నాడు.

నడుస్తున్నాను -

నడిదారిలో వాహనం ఈ దేహం కూలినా 

కడవరకూ ప్రయాణం సాగిస్తాను 

ప్రభంజనంలా పయనించే జనం నలుగడ 

ప్రతిక్షణం ప్రతికణంలోనూ మనుగడ 

ఇది నా స్వీయచరిత్ర 

ఇది ప్రతి ఆత్మచరిత్ర.

'నేను సైతం విశ్వసృష్టికి ఆశ్రువొక్కటి ధారపోశాను' అన్న కవితతో అభ్యుదయ సాహిత్యం ప్రారంభమైతే -

'వీడని కలకాల వేదనకు విశ్వం విడిచే కన్నీటి బొట్లు నేనౌతాను'