జరీ అంచు తెల్లచీర ! (రావిశాస్త్రి గారి కధ.)

జరీ అంచు తెల్లచీర !

(రావిశాస్త్రి గారి కధ.)

.

జరీ అంచు తెల్లచీర ని కట్టుకోవాలనే కోరిక విశాలాక్షి అనే అమ్మాయికి

పదేళ్ళ వయసులో కలిగి ఆమెతో పాటు ఎదిగి తండ్రి పేదరికం వల్ల తీరని కోరికయి

గగన కుసుమంగా మారింది. తండ్రి నెత్తురే ఖరీదుగా చెల్లించడానికి సిద్ధపడినా

ఆ చీర ఖరీదుకు సరిపోకపోవడాన్ని జీర్ణించుకోలేక పోయింది. ఆమె వేదనను,

ఆ వేదనలోని తీవ్రతను రావిశాస్త్రి ఇలా వర్ణిస్తారు.

.

ఇది మెరుపు లేని మబ్బు

ఇది తెరిపి లేను ముసురు 

ఇది ఎంతకీ తగ్గని ఎండ

ఇది ఎప్పటికీ తెల్లవారని చీకటి రాత్రి ఇది గ్రీష్మం 

ఇది శిశిరం ఇది దగ్ధం చేసే దావానలం

.

ఇది చుక్కల్ని రాల్చేసే నైరాశ్యం ఒక్కటి ఒక్కటే సుమండీ

ఒక్క జ రీ అం చు తె ల్ల చీ ర విశాలాక్షి మనసులోని విచారాన్ని, నిరాశని వెల్లడిస్తూ, 

పరస్పర విరుద్ధమయిన అర్థాలను ఇచ్చే పదచిత్రాలతో, చిన్న వాక్యాలతో సాగిన

ఈ రచన విశాలాక్షి పాత్రలోని వేదనను పాఠకుడికి కూడా పంచుతాయి.

అలాగే మరి కొన్ని వ్యాక్యాలు..

ఆశ కొరిక పెద వాడి ను౦చి దనిక... రాజు.. ఆడ.. మెగ .. అ౦దరు

ఆ చితిలొ పడి కాలిపొయారు ఎ౦దరిజీవితాలను తగుల పెట్టారు పెడుతున్నారు..

.ఏ నాటిను౦చొ ఇ నాటివరకు...అ,,,,, నాకు చాలు అనుకొ౦టే అదే సుఖ౦ ...

పెద్దలు అన్నగారు తమరికి తెలియదా.....అయినా సావిత్రి బాగు౦ది....

ఇప్పటికి 50 స౦ ను౦చి పక్కనె వు౦ది.... బాలెరా ఎ౦తొ బాగున్నారు.... 

అ౦తె ,, కనులు,, మనసు ,,ఇవి వెతుకుతూనెవు౦టాయి...

ఇప్పుడు మీరు తమ్ముడు నటిగా ఆమె అ౦తె అ౦టారు.... 

అ౦తెనా అ౦టే ...కాదు ,,,ఇది సత్వ౦... లేదానన్ను తీసివెస్తారు... .

తీయరులె మీ ప్రక్కన నాకు పెద్దదిక్కు వున్నారుగా