Wednesday, October 18, 2017

నరకాసురవధ-సత్యభామ యుద్ధంబు!!

                    నరకాసురవధ-సత్యభామ యుద్ధంబు!!

.

-శా

వేణిం జొల్లెము వెట్టి సంఘటిత నీవీబంధయై భూషణ

శ్రేణిం దాల్చి ముఖేందుమండల మరీచీజాలముల్‌ పర్వఁగాఁ

బాణిం బయ్యెదఁ జక్కగాఁ దుఱిమి శుంభద్వీరసంరంభయై

యేణీలోచన లేచి నిల్చెఁ దన ప్రాణేశాగ్ర భాగంబునన్.

భావము:

ఆ లేడికన్నుల సుందరి సత్యభామ, వడివడిగా వాలుజడ ముడివేసుకుంది; చీరముడి బిగించింది; భూషణాలను సరిచేసుకుంది; పైట సవరించుకుంది; ముఖచంద్రుడు కాంతులీనుతుండగా తన కాంతుడు శ్రీకృష్ణుడి ముందు నిబ్బరంగా నిలబడింది.

అందాల రాశి శ్రీకృష్ణ భగవానుని ఇష్ట సఖి సత్య సమరసన్నాహానికి, వేసిన సాహితీ అలంకారాలు ఆ “ణ”కార ప్రాస; వేణిం, శ్రేణిం, పాణిం, ఏణీలోచన పదాల సొగసు; పద్యం నడకలోని సౌందర్యం బహు చక్కగా అమర్చిన పోతన్నకు జోహార్లు.

-

నరకాసురుడు ఆదివరాహ మూర్తికి భూదేవికి కలిపి జన్మించిన వాడు. వాడు పధ్నాలుగు భువనములను గెలిచినవాడు. సత్యభామ తానే స్వయంగా యుద్ధం చేస్తా నని కృష్ణుడితో చెప్పి గభాలున లేచి ముందుకు వచ్చింది.

తన పెద్ద జడను కదలకుండా గట్టిగా ముడివేసింది. తను వేసుకున్న హారములు అవీ బయటకు వ్రేలాడకుండా అమరిక చేసేసుకుంది. ఆమెలో ఎక్కడ భయం కనపడడం లేదు. ముఖం దేదీప్యమానం అయిపోతూ ఉండగా పమిట వ్రేలాడకుండా బొడ్డులో దోపుకుంది. కృష్ణుని ముందుకు వచ్చి “నాథా, ధనుస్సును ఇలా యివ్వండి” అని అడిగింది. కృష్ణుడు తెల్లబోయాడు.

ఆయన ఏమీ తెలియని వాడిలా ఒక నవ్వు నవ్వాడు. ఆయనకు తెలియనివి ఏమి ఉంటాయి. 

ఆ ధనుస్సును పట్టుకోగానే ఆవిడలో ఒక గొప్ప తేజస్సు కనపడింది. వెంటనే యుద్దమును ప్రారంభించి ఒక్కొక్క బాణము తీసి అభిమంత్రించి విడిచి పెడుతోంది. ఆవిడ ఒక్కొక్క బాణమును తీసి తొడుగుతుంటే వీర రసము, శృంగార రసము, భయ రసము, రౌద్ర రసములు ఆమెలో తాండవిస్తున్నాయి. రానురాను యుద్ధం పెరిగిపోతోంది. స్త్రీ అని ఉపేక్షిస్తే వీలు లేదని రాక్షసులలో వీరు లందరూ ముందుకు వచ్చి ఆమెపై బాణములను ప్రయోగించడం ప్రారంభించారు. ,మూడు లోకములలో ఉన్నవాళ్ళు తెల్లబోయే రీతిలో అందరూ ఆశ్చర్యపోయి చూసేటట్లుగా సత్యభామ యుద్ధం చేస్తోంది. 

భయంకరమయిన యుద్ధం చేసి చెమట పట్టేషి ముంగురులన్నీ నుదుటికి అంటుకుపోయిన సత్యభామ వంక చూసి కృష్ణుడు

“సత్యా, నీ యుద్ధమునకు నేను ఎంతో పొంగిపోయాను. అని ఆ ధనుస్సు పట్టుకున్నాడు. అప్పటికే అందరూ నిహతులయి పోయారు. నరకాసురుడు మాత్రం ఇంకా ప్రాణములతో నిలబడి ఉన్నాడు.

అపుడు నరకాసురుడు అన్నాడు “చేతకాని వాడివై భార్య యుద్ధం చేస్తుంటే నీవు పక్కన కూర్చున్నావు. పౌరుషం ఉన్నవాడివైతే యిప్పుడు యుద్ధమునకు రావలసింది” అన్నాడు. ఈమాటలు విని “నిన్ను నిర్జించడానికే కదా నేను వచ్చాను” అని తన చేతిలో వున్న సుదర్శన చక్రమును ప్రయోగించారు. ప్రయోగించగానే సుదర్శన చక్రధారల చేత త్రుంపబడిన నరకాసురుని శిరస్సు కుండలములు ప్రకాశిస్తూ ఉండగా దుళ్ళి నేలమీద పడింది. నరకాసురుని వధ జరిగిన వెంటనే నరకాసురుడు మరణించాడనే పరమ సంతోషంతో దేవతలు అందరూ వారి వారి లోకముల యందు దీపములను వెలిగించారు

. వాడు అమావాస్య నాడు చచ్చిపోయాడు. అందుకనే మనం దీపావళి అమావాస్య 

"బసవ రగడ"-పాల్కురికి సోమనాథుడు ! -


                 "బసవ రగడ"-పాల్కురికి సోమనాథుడు !

-

పాల్కురికి సోమనాధుడు (1160 - 1240), శివకవి యుగానికి చెందిన తెలుగు కవి. ఈ యుగానికి చెందిన "శివకవి త్రయం" అనబడే ముగ్గురు ముఖ్య బ్రాహ్మణ కవులలో ఇతనొకడు. తక్కిన ఇద్దరు మల్లికార్జున పండితారాధ్యుడు, నన్నెచోడుడు.

.

సాహిత్యంలో తెలుగు భాషా పదాల వాడకం శివకవి యుగంలో పెరిగింది. ముఖ్యంగా సోమనాధుడు అచ్చ తెలుగు పదాలను, తెలుగు ఛందస్సును విరివిగా వినియోగించాడు.

"రగడ" అనే ఛందోరీతి ఇతనే ప్రారంభించాడు. 

ఇతడు మొదలుపెట్టిన రగడను "బసవ రగడ" అంటారు. ద్విపద, రగడలే కాకుండా సోమనాధుడు ఇంకా సీసము, త్రిభంగి, తరువోజ, క్రౌంచ పదము, వన మయూరము, చతుర్విధ కందము, త్రిపాస కందము వంటి స్థానిక ఛందోరీతుల ప్రయోగం చేశాడు.

ప్రధాన వ్యాసం: పాల్కురికి సోమనాధుడు వర్ణించిన పలు కళారూపాలు

మొదటి ప్రతాపరుద్రుని కాలంలో జీవించిన పాల్కూరికి సోమనాథుడు, కాకతీయ యుగంలో గొప్ప విప్లవ కవిగా వర్థిల్లాడు. బసవ పురాణంలొను, పండితారాధ్య చరిత్రలోను ఆయన ఆ నాటి విశేషాలను ఎన్నో తెలియ జేశాడు. కళారూపాల ద్వార వీర శైవమతాన్ని ఎలా ప్రచారం చేసింది వివరించాడు. ఆ నాడు ఆచరణలో వున్న అనేక శాస్త్రీయ నాట్య కళా రూపాలను గూర్చి, దేసి కళారూపాలను గూర్చీ వివరించాడు.

.

పాల్కురికి సోమనాధుడు తెలుగు, కన్నడ, సంస్కృత భాషలలో పండితుడు. వీరశైవం వ్యాప్తికి కృషి చేశాడు. శివుని ప్రమధ గణాలలో "భృంగి" అవతారమని వీరశైవ సంప్రదాయంలో విశ్వాసం ఉంది. అప్పటి ఇతర బ్రాహ్మణ శివకవులు తమ రచనలలో బ్రాహ్మణులను గౌరవంగా ప్రస్తావించేవారు కాని పాల్కురికి సోమనాధుడు వారి ఆచార వ్యవహారాలను నిశితంగా నిరసించాడు.

-

సోమనాథుడు వరంగల్లు సమీపంలోని పాల్కురికి గ్రామంలో శ్రియాదేవి, విష్ణురామదేవుడు అనే దంపతులకు జన్మించాడు. జన్మతహా బ్రాహ్మణుడైనా, వీరశైవ మతం మీద అనురాగంతో ఆ మత దీక్ష తీసుకున్నాడు. ఇతడు గురువు కట్టకూరి పోతిదేవర వద్ద శైవాగమ ధర్మశాస్త్రాలు నేర్చుకున్నాడు. వీరశైవ దీక్షను తీసుకున్న వారిని వీర మహేశ్వర వ్రతులంటారు. వారికి కులగోత్రాల పట్టింపు ఉండదు. జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రుల కులాన్ని వదలి శివపార్వతులనే తల్లిదండ్రులుగా భావిస్తారు. వీరు జంగమ దేవరలుగా పరిగణింపబడతారు.

.

మొదటి ప్రతాపరుద్రుని కాలంలో జీవించిన పాల్కూరికి సోమనాథుడు, కాకతీయ యుగంలో గొప్ప విప్లవ కవిగా వర్థిల్లాడు. బసవ పురాణంలొను, పండితారాధ్య చరిత్రలోను ఆయన ఆ నాటి విశేషాలను ఎన్నో తెలియ జేశాడు. కళారూపాల ద్వార వీర శైవమతాన్ని ఎలా ప్రచారం చేసింది వివరించాడు. ఆ నాడు ఆచరణలో వున్న అనేక శాస్త్రీయ నాట్య కళా రూపాలను గూర్చి, దేసి కళారూపాలను గూర్చీ వివరించాడు.

పోతన భాగవత పద్యం !

-

పోతన భాగవత పద్యం !

.

మెచ్చిన మచ్చిక గల్గిన

యిచ్చిన నీవచ్చు గాక యిచ్చ నొరులకున్

చిచ్చు కడి గొనగ వచ్చునె

చిచ్చర చూపచ్చు వడిన శివునకు దక్కన్ ?

పిల్లలకి తెలుగు పట్ల ఉత్సాహం, మక్కువ, ఆసక్తి, కలగాలంటే ఇలాంటి పద్యాలు వారి ఎదురుగా పెద్దలు పైకి బిగ్గరగా చదవాలి, నేర్చుకోవాలి. 

అచ్చ తెలుగు పదాలతో నింపిన ఈ పోతన భాగవత పద్యం, హాలాహల భక్షణ అయిన తరువాత చెప్పబడినది.

మచ్చిక = ప్రేమ

ఇచ్చ = ఇష్టమయినది 

ఒరులకున్ = ఇతరులకి

చిచ్చు కడి = అగ్గి ముద్ద

కొనగవచ్చునె = తీసుకోవచ్చా ?

చిచ్చర చూపు = అగ్ని నేత్రం

అచ్చువడిన = stamp లాగా పడిన

శివునకు దక్కన్ = శివుడికి తప్ప


కథల్లో కబుర్లలో అలంకారవిశేషాలు!!

-

కథల్లో కబుర్లలో అలంకారవిశేషాలు!!

(శ్రీ మతి నిడదవోలు మాలతీ గారి వ్యాసం .వారికీ కృతజ్ఞలతో .)

అలంకారాలమాట వస్తే ఉపమా కాళిదాసస్య అని గబుక్కున వచ్చేస్తుంది కానీ నేనిక్కడ మరీ అంత లోతుగా చర్చించబోవడం లేదు. కథల్లో, నిత్యవ్యవహారంలో కనిపించే అలంకారాలవిషయంలో

నా ఆలోచనలు పంచుకోడం మాత్రమే చేయబోతున్నాను. ఆడపిల్లకి బొట్టూ కాటుకా నగలూ నట్రాలాగే ఈ అలంకారాలూ అన్నది అందరికీ తెలిసినదే.

పది రోజులక్రితం చలమచర్ల రంగాచార్యులుగారి అలంకారవసంతం కనిపించింది. తేలికపదాలలో, తేలిగ్గా అర్థమయే పద్యాలు రాసి 98 అలంకారాలను వివరించేరు. తేలిక అంటే మరీ అంత తేలిక కాదు. నాకు కొన్నిచోట్ల అర్థం కాలేదు. ఈ వ్యాసం చివర రంగాచార్యులుగారి పుస్తకం పిడియఫ్ లింకు ఇచ్చేను.

ఈ చిన్ని పుస్తకం అవతారికలో రచయిత ఆసక్తికరమైన అనేక సంగతులు – కావ్యము, కావ్యహేతువు, కావ్యస్వరూపము వంటివి – చక్కగా వివరించారు. మూడు వేల ఏళ్ళకి పూర్వమే భరతముని అలంకారాలు నాలుగు అన్నారు కానీ తరవాతికాలంలో దండి 34కి, మమ్మటుడు 58కి, 17వ శతాబ్దంనాటికి అప్పయ్యదీక్షితులు 115కి పెంచేరుట.

ఇది చూసేక ఆ పెంపకం ఎలా జరిగిందీ, ఏమేమి చేరిస్తే అన్ని అయేయి అని నాకు కుతూహలం కలిగింది. రంగాచార్యులుగారే నిరోష్ట్యము అన్న అలంకారందగ్గర చేసిన వ్యాఖ్యానం గమనింపదగ్గది. నిరోష్ఠ్యములో ప, బ లాటి ఓష్ఠ్యములు లేకుండా రాసినట్టే గుడులు, తలకట్లు లేకుండా కూడా పద్యాలు రాస్తారు కానీ అవన్నీ “రస భావాది విశేషములు లేకపోవుటచే ప్రతిభావంతులగు కవులు ఈ గడ్డిపూలకై ఎక్కువ ప్రాకులాడరు,” అని వచించేరు. నిజానికి 115 విధాలుగా గుర్తించడానికి కూడా ఇలాటి తేడాలే కారణమేమో. ఇది ఒక రకమైన సాహిత్య కుస్తీపట్లు అనిపించింది వారి వ్యాఖ్య చూసేక. అందులో శ్రమ ఉండవచ్చు కానీ అవి చదువుతున్నప్పుడు ఆ కొత్తదనం అట్టే సేపు నిలవకపోవచ్చు పాఠకులకి.

ఉపమ ఒక్కటే అలంకారం, మిగతావన్నీ ఉపమకి వివిధ రూపాలు అని అప్పయ్యదీక్షితులు వ్యాఖ్య. ఏ అలంకారమైనా ప్రధానంగా ఎత్తి చూపేది పోలికలే ఒకే రకంగా కానీ వైరుధ్యం చూపుతూ కానీ. చెప్పదలుచుకున్నది మరింత ప్రగాఢంగా వినేవారి మనసులో ముద్ర వేయడానికో, అర్థం వివరించడానికో అలంకారాలు జోడిస్తారు కదా. వీటిలో రచయిత ప్రతిభనిబట్టి అలంకారం మరింత విశేషంగా ఆవిష్కృతమవుతుంది.

నిత్యజీవితంలో మాటలసందర్భంలో ఈ అలంకారాలు సర్వసాధారణం. ఉదాహరణకి, “నిన్ను చూస్తే గుండె చెరువైపోతోంది” అంటే నిజంగా చెరువు అయిపోయిందని కాదు కదా. చెరువులో నీళ్ళని తలపింపజేయడంద్వారా ఆ మనిషి క్షోభ పరిమాణం తెలియజేయడం మాత్రమే. “ఇదేం కూర? పచ్చగడ్డిలా ఉంది,” అన్నా “అబ్భ ఆ పలువరస ముత్యాలకోవే,” అన్నా అలంకారాలే. ఎవరినైనా అందంగా ఉంది అని చెప్పడానికి మాఅమ్మ “తలంటిస్నానంకోసం నగలు తీసినట్టు ఎంతో కళగా ఉంది” అనేది. నగలు లేకపోయినా అందంగా ఉంది అన్న అర్థంలో. ఈమధ్య అమెరికాలో ఎన్నికలరభస చూస్తుంటే capitalistదేశంలో ప్రజాస్వామ్యం విరోధాభాసాలంకారం (oxymoron) అనిపిస్తోంది నాకు!

ఇటీవల కథలమీద కవితలమీద వస్తున్న వ్యాఖ్యలు, స్పందనలలో వైవిధ్యం నాకు చెప్పలేనంత ఆశ్చర్యంగా ఉంటున్నాయి. నాచిన్నతనంలో కథలు చదివినప్పుడు రచయిత అభిప్రాయం ఏమయిఉంటుందో చూసేవాళ్లం. ఇప్పుడు రచయితకి “నేను ఏం చెప్పగలనా?” అని చూస్తున్నాడు పాఠకుడు, ఆ రచనలో తాను గ్రహించగల విషయాలకంటే రచయితకి ఏదో ఒకటి చెప్పడమే ప్రధానమయినట్టు. ఇది ఒక స్ఫూర్తితో అర్థవంతంగా చేస్తే తప్పకుండా ఆదరణీయమే. కానీ “చెప్పడమే” ప్రధానం అయితే మాత్రం ఇబ్బంది. ప్రతి పాఠకుడు తప్పనిసరిగా కథకి కానీ కవితకి కానీ మెరుగులు దిద్దాలని నియమమేమీ లేదు. అసలు ఎవరైనా కథ చదివేక ఎంతసేపు ఆలోచిస్తున్నారు వ్యాఖ్య రాసేముందు అని కూడా నాకు ఒకొకప్పుడు సందేహం కలుగుతోంది. ఒక ఉదాహరణ చెప్తాను.

సైకియాట్రిస్టులు రోగిని పరీక్ష చేస్తున్నప్పుడు అవలింబించే ఒక పద్ధతి – ఏదో ఒక బొమ్మ చూపించి ఆ బొమ్మ చూడగానే ఏ వస్తువు గుర్తొచ్చిందో చెప్పమని అడుగుతారు. ఏ ఇద్దరికీ ఒకే వస్తువు తోచదు. అలంకారాలగురించి ముఖ్యంగా ఉపమానాలగురించి ఆలోచిస్తుంటే ఈ పద్ధతి జ్ఞాపకం వచ్చింది.

ఆ మధ్య ప్రసంగవశాత్తు నేనొక రుబాయత్ లో ఒక పాదం ఉదహరించేను “కన్నె ఎవరొ చనిపోయి మన్ను కాగ పూచినది సుమ్ము ఈ మల్లెపూవు సొగసు” అని. దానిమీద చిన్న చర్చ జరిగింది. ఒకరిద్దరు “కన్నె చనిపోవడం” మీద దృష్టి కేంద్రీకరించి వ్యాఖ్యానించేరు. దాంతో నాకు అసలు మూలంలో ఏముందో తెలుసుకోవాలనిపించి వెతికితే ఇతర అనువాదాలు కనిపించేయి ఇంగ్లీషులనూ తెలుగులోనూ కూడా. ఒకొక అనువాదం ఒకొక రకంగా ఉంది.

I sometimes think that never blows so red

The Rose as where some buried Caesar bled;

That every Hyacinth the Garden wears

Dropt in its Lap from some once lovely Head.

కడు నరుణమ్ముగా నెచట కన్నెగులాబి హసించు నచ్చటన్‌

పడదగు మున్ను ‘సీజరు’ నృపాలుని రక్త మటంచు నెంతు, ఎ

క్కడ వికసించు దాసనలు గంపలు గంపలుగా వనాల న

క్కడ నొక అప్సరస్సఖి నిగారపువీడెము రాలియుండెడిన్‌. 18

(సి. ఆర్. రెడ్డి అనువాదం, ఇంగ్లీషు మూలం.)

రాజ విభవాల సీజరు రక్తమెచట

మట్టిలోపల కలిసెనొ అట్టి చోట

పూచిన గులాబిపూవుల పూత ఎరుపు

ఏ గులాబిలకును కాన మీ జగాన

కన్నె ఎవ్వరో చనిపోయి మన్నుకాగ

పూచినదిసుమ్ము ఆ మల్లెపూవు సొగసు.

(ముద్దుకృష్ణ అనువాదం.)

జలజల మంజులార్భటుల జాల్కొను నీ సెలయేటికోవల\న్‌

మొలచిన లేతపచ్చికల మోటుగఁ గాలిడఁబోకు, దేవదూ

తల రుచిరాధర ప్రకృతిఁ దాల్చెనొ! సుందర మందగామినీ

లలిత శరీరమృత్కణములం జిగిరించెనొ యేమొ కోమలీ! (దువ్వూరి రామిరెడ్డి అనువాదం. పానశాల)

చూసేరా, ఒకొకరు ఒకొకలా అనువదించేరు. మూల పర్ష్యన్ భాషలో ఏ పదం ఉందో, ఈ రచయితలు పర్ష్యన్ నించి అనువదించేరో, మరో భాషలోనించి అనువదించేరో నాకు తెలీదు. అంటే నేను ఇక్కడ చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నది పద్యంలో భావం ప్రధానం. ఉపమానం ఆ భావంవరకే తీసుకోవాలి. మంచి యౌవనంలో ఉన్న యువతి మనోహరంగా ఉంటుంది. పూవుని చూస్తుంటే కవికి అదేవిధమైన ఆహ్లాదం కలిగింది. ఒక అందమైన అమ్మాయి ఈ పూవయి మళ్ళీ జన్మించిందేమో అనిపించేవరకే ఆ పోలిక. అక్కడ ప్రధాన్యం యువతి అందానికే గానీ ఆమె జీవితం ఎలా ముగిసిందన్న ఆలోచనకి కాదు. ఉమర్ ఖయ్యాం తాత్వికచింతన స్థూలంగా చూసినా అదే అభిప్రాయం కలుగుతుంది.

ఏ ఉదాహరణ తీసుకున్నా మనంం గమనించవలసిన విషయం ఇది. చంద్రవదన అంటే చంద్రుని చూసినప్పుడు మనసు ఎంతగా పొంగిపోతుందో ఆ అమ్మాయి మొహం చూసినప్పుడు కూడా అలాటి ఆహ్లాదమే కలుగుతుందనే కానీ చంద్రుడికి మచ్చ ఉంది కనక అమ్మాయిమొహంలో మచ్చ ఉంది అనం. పున్నమినాటి చంద్రుడా, పాడ్యమినాటి చంద్రుడా అని అడగం. తాట వొలిచేస్తాడు అంటే నిజంగా అరటిపండు వొలిచినట్టు చర్మం ఒలిచేస్తాడు అని కాదు కదా. రెండు వస్తువులను పోల్చినప్పుడు ఆ సందర్భంలో రచయిత తాను చెప్పదలుచుకున్న భావానికి అనుగుణమైన, ఉభయసామాన్యమైన ఒక గుణం మాత్రమే తీసుకోడం జరుగుతుంది. రచయిత ఏ గుణాన్ని ఏమి చెప్పడానికి ఎంచుకున్నాడు అన్నది పాఠకుడు గమనించాలి.

ఇది ఇంత సుదీర్ఘంగా రాయడానికి కారణం – ఈమధ్య కవితలమీదా కథలమీదా కూడా పాఠకులవ్యాఖ్యలధోరణులు విపరీతంగా, ఒకొకప్పుడు అర్థం కాకుండా ఉండడం. వ్యాఖ్యానించేవారు వ్యాఖ్యానించేముందు ఆలోచించుకోవాల్సిన విషయం ఇది. నేను ఉపమానాలవిషయమే చెప్పినఇతరఅంశాలకి కూడా వర్తిస్తుంది.

000

చలమచర్ల రంగాచార్యులుగారి అలంకారవసంతము

(మే 8, 2016)

🙆నేటి (నీతి) పద్యాలు🙆


-

🙆నేటి (నీతి) పద్యాలు🙆

-

💥1. ఆ ll వె ll

అర్ధ రాత్రి వేళ యధిక వేగము తోడ

బండి నడిపెనయ్య మంత్రి కొడుకు

వారసుండు లేక నారాయణుం డేడ్చె 

ఏమి జేతురయ్య ఎవ్వరైన||

--

💥2. ఆ ll వె ll

సెల్లు ఫోనుల్లోన సొల్లు మాటల నాపి

బండి నడుప వలయు బాగుగాను

జరగ రానిదేదొ జరిగిపోయినయపుడు 

యెంత బాధపడిన ఫలము సున్న||

--

💥3. ఆ ll వె ll

బండి నడుపునపుడు మద్య పానము వద్దు

సీటు బెల్టు యున్న స్పీడు వద్దు

అతి వేగమే మన ఆయుష్షు దీయునోయ్

నడచు కొనుడు తెలిసి జ్ఞానులార ||

💐💐💐💐💐💐💐💐

-

(నెట్ నుండి సేకరణ.)

-

Tuesday, October 17, 2017

అందగత్తే ! .

అందగత్తే !

.

అంభోజాక్షుల లోపల 

రంభ యే కడు నందగత్తె రాగంబులలో 

గాంభీర్యమైన రాగము 

కాంభోజియే కుందవరపు కవి చౌడప్పా!!

శుభోదయ-సుభాషితాలు !

శుభోదయ-సుభాషితాలు !

-

ఆమె లేచి సూర్యుడిని నిద్ర లేపుతుంది. 

అతడిని నిద్ర పుచ్చాకే ఆమెకు విశ్రాంతి. ఆమె ఒక గృహిణి. 

-

ఆడవారిని దీపంతో పోలుస్తారు. తాను కాలి పోతూ వెలుగు నిస్తుందని. దీపం తో పోల్చనక్కర లేదు. కిరోసిన్ కి అర్పించకుంటే చాలు.

-

ప్రేమకు అర్థం వెతుకుతున్నావా?చూడవలిసింది నిఘంటువు కాదు అమ్మ ముఖం.

-