Friday, March 22, 2019

పద్మావతీ శ్రీనివాసం💥🌹

పద్మావతీ శ్రీనివాసం💥🌹


🥀


అలిమేలుమంగమ్మకి అలసటగా అనిపించింది. 

మగతకళ్ళను నలుపుకోని, “ఇంకా రాడేం నా నామాలస్వామి” అంటూ పలవరించింది. ఆ రోజు శుక్రవారం కావటంతో, ఆమెకీ భక్తుల తాకిడి ఎక్కువగానేవుంది. నిద్ర ముంచుకొస్తోంది. అయినా మునుపు ఏండుకొండలవాడు వచ్చినప్పుడు శుక్రవారం తప్పక వస్తానని చేసిన ప్రమాణం గుర్తుంది.ఎందుకే ఈ ఎదురుచూపులు.

బద్దకంగా లేచి నాలుగు అడుగులు వేసి గుమ్మందాకా వచ్చింది ఆ తల్లి. కనుచూపు సాగినంతవరకు పరికించి ఏడుకొండలవైపు చూసింది. ఏముంది... ఆయన జాడ లేదు సరికదా, ఇసుకేస్తే రాలనట్లు జనం కనిపించారు. ఇంకా వస్తున్నారు.. బస్సుల్లో, కార్లలో, కాలినడకన.. జనం జనం జనం. ఒక పక్క ఒక గుంపు “గోవిందా.. గోవిందా” అని అరిస్తే, అటువైపు వున్నాడేమో అని చూసింది. 

ఇంతలో మరోవైపు “ఏడుకొండలవాడా వేంకటరమణా...” అని మరో భక్తసమూహం కేకపెడితే, పోనీ అటువైపు కానీ వెళ్ళాడా అని చూసింది. ఎక్కడా ఆయన జాడే లేదు.

అలిమేలుమంగమ్మ మరికాస్త పరికించి, తిరుమల కొండపైకి దృష్టి సారించింది.ఇంకా పవళింపు సేవకి టికెట్లు ఇస్తున్నారు. “నారాయణా... ఇంకా సేవలు వున్నాయా? భక్తపక్షపాతం కాకపోతే ఎప్పుడూ వాళ్ళ సేవలేకానీ, మిమ్మల్ని సేవించి తరించే అవకాశం నాకు ఇవ్వవు కదా..” అంటూ నిట్టూర్చింది.

చేసేదిలేక భారంగా అడుగులేసుకుంటూ లోపలికి వచ్చింది. ఆమె శ్రీవారు వస్తే అలంకరించాలనుకున్న వజ్రాలపతకం, పట్టుపీతాంబరం ఆపక్కనే తిరునామం తీర్చిదిద్దడానికి సర్దుకున్న సరంజామా అన్నింటినీ ఒక్కసారి చూసుకుంది.

“ఏం లాభం.. రావటమే ఆలస్యం... ఇంక వీటన్నింటికీ తీరికేది? అసలు ఆయన సక్రమంగా భోజనం చేసి ఎన్నాళ్ళైందో..” అనుకున్నది. ఆ ఆలోచన రాగానే, ఆయన కోసం ఏర్పాటు చేసిన భోజనాల సంగతి గుర్తొచ్చింది. “అయ్యో గోవిందా... అన్నీ చల్లంగా చల్లారిపోయి వుంటాయి...” అంటూ ఒక్కక్క పాత్రపైన మూత తీసి చూసింది. పులిహోర, చక్కర పొంగలి, దద్దోజనం, పాయసం ఇవికాక సాధకాలు, భక్ష్యాలు అన్నీ స్వహస్తాలుతో ప్రేమ రంగరించి మరీ చేసింది ఆ తల్లి. “అలిసిపోయి వస్తాడు... ఇక రుచిపచి కూడా తెలియదైపోయే... ఇంకా అందులో రంగరించిన ప్రేమని ఎక్కడ గుర్తిస్తాడు?” అనుకుంది పద్మావతి.

ఆ వంటకాల సువాసనలు ఆఘ్రాణించిన తరువాత అమ్మ కడుపులో ఆకలి రెండింతలైంది. “మధుసూధనా... త్వరగా రావయ్యా స్వామీ...” అంటూ చనువుగా అంది అక్కడే కూర్చుంటూ. “అంజనాద్రి వరకైనా వచ్చాడో లేక ఇంకా మాడవీధులైనా దాటలేదో...” అనుకుంటూ, ఆలోచిస్తూ క్రమంగా నిద్రలోకి జారుకుంది ఆ అన్నులమిన్న.

*

స్వామి పరుగులమీద వున్నాడు. అప్పుడెప్పుడో గజేంద్రుడు పిలిచినప్పుడు ఇలా పరిగెత్తాడు. ఈ మధ్య దాదాపు ప్రతిరోజూ ఇదే జరుగుతోంది.అప్పుడన్నా నయం, వచ్చిన దారి సులువైన గగనమార్గం... వద్దన్నా వెంటపరుగెత్తిన పరివారం. మరి ఇప్పుడో... కఠినమైన గుట్టలు, రాళ్ళు నిండిన కొండ దారి. ఇక పరివారమా? అంతా గుళ్ళోనే జోగుతున్నారు. పైగా స్వామీ వెళ్ళేది దేవేరి దగ్గరకేనని వాళ్ళకీ తెలుసు. అందుకే వెంట వస్తామని కూడా అనరు.

“పోనీ నేను రానా స్వామీ” అంది కౌముది అనే గద నిద్రకళ్ళతోనే.

“నువ్వొస్తే నాకు మోత బరువు తప్ప ఉపయోగం ఏముంది? ఆ గరుక్మంతుడు వస్తే ఉపయోగం కానీ” అన్నాడు ఒక మూల నిద్రపోతున్న గరుక్మంతుణ్ణి చూసి.

“పాపం అలసిపోయాడు స్వామీ” అంది కౌముది.

తప్పేదేముంది. దేవేరికి ఇచ్చిన మాట... ఆ మాట జవదాటి అలమేలుకి అలక తెస్తే ఆ అలక తీర్చేందుకు ఎన్ని పారిజాతాలు కావాలో, ఏమేమి సేవలు చెయ్యాలో.

“సరే నేను బయలుదేరుతున్నా... గుడి జాగ్రత్త...” అన్నాడు ద్వారపాలకులని చూస్తూ.

“అలాగే స్వామీ” అన్నారు జయవిజయులు ద్వారబంధం పక్కనే కూలబడుతూ.

స్వామి వడివడిగా నడవసాగాడు.

*

పద్మావతీవల్లభుడు తిరుచానూరులో గుడికి చేరేసరికి అంతా చీకట్లు కమ్ముకున్నాయి. దేదీప్యమానమైన వెలుగులతో, అంతకు రెండింతలు వెలిగే చంద్రబింబంలాంటి ముఖంతో అలుమేలుమంగ ఎదురొస్తుందని వూహించిన శ్రీనివాసుడు హతాసుడయ్యాడు.

“ఈ చీకట్లు కారణం దేవేరి అలక కాదుకదా?” అంటూ సందేహించాడు. అడుగులు వడివడిగా వేస్తూ, గుడి గడపలు దూకుతూ లోపలికి అడుగుపెట్టాడు. వెంకటేశ్వర పట్టపురాణి కఠినమైన రాతిపై వళ్ళు తెలియక నిద్రపోతోంది. ఆయన రాకతో పాటే లోపలికి ప్రవేశించిన సుగంధ వీచికలను ఆఘ్రాణించి చటుక్కున లేచి కూర్చున్నది అలుమేలుమంగమ్మ.

“వచ్చారా స్వామీ... ఏమిటింత ఆలస్యం? చూడండి మీకోసం వండినవన్నీ చల్లారిపోయాయి...” అంది ఆమె నిద్రతో చదిరిన సింధూరాన్ని సర్దుకుంటూ.

“వాటి సంగతి సరే... ముందు కాస్త స్థిమిత పడనీ..” అంటూ అక్కడే వున్న ఒక రాతి స్థంభాన్ని ఆనుకొని కూర్చున్నాడు దేవదేవుడు.

“అయ్యో... అక్కడ కూర్చున్నారేమండీ... అవునులే పగలంతే నిలబడే వుంటారయ్యే... కాళ్ళు నొప్పులు పుట్టాయేమో...” అంటూ పాంకోళ్ళను తొలగించింది.

“పైగా నీ కోసం పరుగులుపెట్టి వచ్చాను కదా...” అన్నాడు ఆయన. ఆమె తన కోమల హస్తాలతో సుతారంగా ఆయన పాదాలను నొక్కజూసింది.

శ్రీనివాసుడు ఆమెను వారించి – “వద్దు దేవీ, కొత్త పట్టుబట్టలు కట్టారు, అవి కొంచెం గరుకుగా వున్నాయి, నీ చేతులు కందేనేమో..” అన్నాడు.

జలజాక్షి మనోహరంగా నవ్వి – “ఇదంతా ప్రేమే..” అంది సిగ్గుపడుతూ. శ్రీనివాసుడూ నవ్వాడు. ఆలయమంతా వెలుగు పరుచుకుంది.

ఇంతలో గుమ్మం దగ్గర అలికిడి.. “ఎవరదీ..” అన్నాడు గోవిందుడు. – “నేను చూస్తానుండండి... ఇంత రాత్రివేళ ఎవరో..” అంటూ గబగబా గర్భాలయం వెలుపలికి వచ్చింది ఆమె. ఎవరో నలుగురు సాధువులు.

“ఏమిటయ్యా ఇంత రాత్రివేళ?” అంది కోపంగా.

“నీకు తెలియనిదేముంది తల్లీ... పైన స్వామివారి దర్శనం దుర్లభమైపోతోంది... క్షణకాల దర్శనం.. చూసినా చూడనట్టే వుంటోంది... ఒక్కసారి తనివితీరా చూద్దామని సాయంత్రం నుంచీ ఇక్కడే వేచి వున్నాము..” అన్నాడొక సాధువు భక్తిగా.

“ఓరి అసాధ్యులారా... ఇక్కడికీ దాపురించారా? మాకిద్దరికీ ఏకాంతమనేది ఒకటి వుండనిస్తారా లేదా?” అంది నిష్టూరంగా.

“తప్పే అమ్మా... కానీ ఏం చెయ్యగలం, స్వామివారితో నిముషం గడపాలంటేనే ఎంతో డబ్బు కావాలి... సాధువులం.. సామాన్యులం.. మా దగ్గర అంతంత డబ్బు ఎక్కడ వుంటుంది..” అంటూ ప్రాధేయపడుతూ నమస్కరించారు.

“మరి... ఆయనేమన్నా సామాన్యుడా... కాసులులేనిది వడ్డీకాసులవాడు ఎలా కనిపిస్తాడు... “ అంటూ వాళ్లని పంపించే ప్రయత్నంలో వుండగా, వారి ముఖంలో కనిపించిన భక్తితాదాత్మత చూసి ఆగిపోయింది. వెనకకు తిరిగి చూస్తే వెనకే వెంకటేశ్వరుడు.

“దేవదేవా... ఆపద్భాందవా... మీ దర్శనం కోరిన ఈ అల్పులకు సతీసమేతంగా దర్శనమిచ్చావా స్వామీ... గోవిందా.. గోవిందా..” అంటూ నమస్కరించారు. స్వామి చిరునవ్వు నవ్వి, అభయహస్తం చూపించారు.

“సరే.. చూశారుగా.. ఇక అష్టోత్తరనామాలు చదవక కదలండి... లేదంటే తెల్లారిపోగలదు..” అంటూ స్వామి హస్తాన్ని అందుకోని లోపలికి నడిచింది పద్మావతి.

“ఏమిటి స్వామీ మీరు... నేను పంపిస్తున్నానా... అసలు మీరు ఇంట్లో లేరని చెప్పాలనుకుంటుంటే ఇంతలోనే మీరు వచ్చి నిలబడ్డారు...”

“పోనీలే దేవీ, పాపం సాధువులు..”

“బాగానే వుంది... నేను కాబట్టి సరిపోయింది... ఒకప్పుడు మీరిలాగే సాధువని, ఋషి అనీ ఒకాయన కాళ్ళుపడితే  లక్ష్మీదేవి ఏం చేసిందో గుర్తులేదా?” అంది అటువైపు తిరుగుతూ.

“అది లక్ష్మి, ఇది పద్మావతి... అది తెలుసు కనుకే ఇంత ధైర్యం..” అన్నాడు స్వామి. ఆమె ఆ మాటకు ఆమె సంతోషపడి, ఆయన వైపు తిరుగుతూ –

“అయ్యో స్వామీ... మాటల్లో పడి మీ భోజనం సంగతే మర్చిపోయాను... రండి తిందురుగానీ..” అంది.

“నీకు చెప్పనేలేదు కదూ పద్మా... నా భొజనం తిరుమలలోనే అయ్యింది... ఇంత రాత్రివేళ తింటే కష్టమనీ అక్కడే కానిచ్చాను..” అంటూ పొట్ట నెమురుకున్నాడు గోవిందుడు.

“అంతేలెండి... ఇక్కడ ఇంతింత నెయ్యిపోసి మీకిష్టమని చక్కరపొంగలి, పాయసాలు చేస్తే ఇవి మీకెందుకు నచ్చుతాయి... ఆ పైన మిషన్లు చేసిన లడ్లు తిని వస్తారు..” అంది ఆమె కోపంగా. తిరుమలేశునికి తిరిగి సమాధానం చెప్పడనికి ఏ సాకు దొరకలేదు. ఇంతలోనే అలుమేలుమంగ దగ్గరగా వచ్చి –

“ఇదంతా ఎందుకు స్వామీ... మీరు సంపాదనలో పడ్డ తరువాత... క్షణం తీరిక దొరుకుతోందా... మనం ఏంకాంతంగా అలా వ్యాహ్యాళికి వెళ్ళి ఎన్నిరోజులైంది? కనీసం కడుపారా సమయానికి భోజనం చేసి ఎన్ని రోజులైంది? చెప్పండి” అంది కించిత్ బాధపడుతూ.

“నువ్వు చెప్పిన మాటా నిజమే మంగా... నాడు వకుళమ్మ ఇంటిలో పేదవాడిగా వున్నప్పుడు పొందిన సుఖం, సంతోషం, ఆనందం మళ్ళీ పొందలేదు.” అన్నాడాయన సాలోచనగా.

“మనం మళ్ళీ ఆ రోజులకి వెళ్ళిపోదామండీ...” అంది ఆమె ఆశగా.

“ఆ రోజు మీ నాన్న ఆకాశరాజు డబ్బులేని నన్ను కాదంటాడనే కదా ఈ ఝంజాటంలో పడ్డాను... ఇప్పుడు మనం వద్దనుకున్నా వదులుకోలేను... వదులుకున్న మరుక్షణం కుబేరుడు తగులుకుంటాడు..”

“హూ.. ఇంకా తీరలేదా ఆ అప్పు...” అంది ఆమె కోపంగా.

“నేనేమైనా సొంతానికి వాడుకున్నానా... మన పెళ్ళికి చేసినదే కదా..” నచ్చచెప్పబోయాడు వడ్డికాసులవాడు.

“ఎన్ని యుగాలనాటి పెళ్ళి... ఎన్ని లక్షలకోట్లమంది నిలువుదోపిడీలు... ఇంకా తీరలేదే... ఈ సుడిగుండం నుంచి బయటపడి మనం సుఖంగా వుండే రోజే లేదా... కలియుగ దైవమై కూడా ఈ సమస్యకు పరిష్కారం కనిపెట్టలేరా స్వామీ....” అంది ఆమె.

“నువ్వే చెప్పావుగా కలియుగదైవాన్నని, ఈ కలియుగ ధర్మం పాటించక తప్పుతుందా... ఈ యుగంలో వుండేదంతా మానవులు... మానవుడే సర్వశక్తిమంతుడు... అందువల్ల్ ఈ సమస్యకి పరిష్కారం కనిపెట్టే బాధ్యతని కూడా మానవులకే వదిలేశాను.. ఆ కారణంగానే వారందరినీఇలాంటి చట్రంలోనే ఇరికించాను... రోజల్లా చాకిరీ చెయ్యాల్సిన కార్పొరేట్ వుద్యోగాలు ఇచ్చాను, ఎంత కట్టినా తీరని హోం లోన్, పర్సనల్ లోన్, క్రెడిట్ కార్డ్ ఇచ్చాను... ఎక్కడైనా ఏ ఒక్కరైనా ఈ అప్పుల సుడిగుండాలని దాటి బయటపడతాడేమోనని ఆశగా చూస్తున్నాను... అంతా చేసిన అప్పుల కిస్తు కట్టడానికి చాకిరీలు చేస్తున్నారే తప్ప దాన్ని దాటి ఒక్కడైనా రావటంలేదు... అంతా మనలాగే ఇబ్బంది పడుతున్నారే తప్ప పరిష్కారం కనుక్కోలేక పోయారు...” అని ఆయన చెప్తుండగా కొండపై నుంచి మేలుకొలుపుగా పాడే సుప్రభాతం వినపడింది.

ఇక తప్పదన్నట్లు శ్రీనివాసుడు అలిపిరి వైపు అడుగులేశాడు. అలుమేలుమంగ నిరాశగా చూసింది.


💥🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿💥

Monday, March 18, 2019

రావణ సంహారము..!

రావణ సంహారము..!


💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥


ఇంద్రుడు పంపగా మాతలి దివ్యమైన రథంతో సారథిగా వచ్చాడు. 

అగ్ని సమానమైన కవచం, ఐంద్రచాపం, సూర్య సంకాశాలైన శరాలు, తీక్ష్ణమైన శక్తి కూడా ఆ రథంలో ఉన్నాయి. 

రాముడు సంతోషించి ప్రదక్షిణం చేసి రథం యెక్కాడు.

 రావణుడు వజ్రసదృశమైన శూలాన్ని చేతబట్టి మళ్ళీ యుద్ధానికి వచ్చాడు. రావణుడు విసిరేసిన శూలం ఎదురుపడి రాముని బాణాలు కాలిపోయాయి. అప్పుడు రాముడు మాతలి తెచ్చిన ఇంద్రశక్తిని విసిరేశాడు. అది రావణుని శూలాన్ని నిర్మూలించింది. రావణుడు కూడా శరపరంపరతో రాముని ముంచెత్తాడు. రాముడు విడచిన తీవ్ర బాణాలతో రావణుడి శరీరం రక్తసిక్తమయ్యింది. చివరకు అస్త్రవిహీనుడైన రావణుని పరిస్థితి గమనించి అతని సారథి రథాన్ని దూరంగా తీసుకుపోయాడు.


అగస్త్యుడు అక్కడికి వచ్చి యుద్ధ పరిశ్రాంతుడై యున్న రామునకు సనాతనము, పరమ రహస్యము అయిన "ఆదిత్య హృదయము"ను ఉపదేశించాడు. సమస్త లోక సాక్షి అయిన సూర్యుని స్తుతించే ఆ మంత్రం జయావహం. అక్షయం. పరమ మంగళకరం. సర్వపాప ప్రణాశనం. చింతా శోకప్రశమనం. ఆయుర్వర్ధనం. సమస్త ఆపదాపహరణం. రాముడు ఆచమించి ఆ మంత్రరాజాన్ని మూడు మార్లు జపించాడు. జ్యోతిర్గణాధిపతి, దినకరుడు, జయభద్రుడు, సహస్రాంశుడు, తమోఘ్నుడు, శత్రుఘ్నుడు అయిన ఆదిత్యునకు నమస్కరించాడు. ధనుస్సు ధరించి యుద్ధానికి సిద్ధపడ్డాడు. రావణ సంహారానికి దీక్ష పూనాడు.



రావణుని మరణం

రావణుని సారధి మళ్ళీ రధాన్ని రాముని ముందుకు తెచ్చాడు. సకలాయుధ సంపన్నమై, ఒక గంధర్వ నగరంలా ఉన్న ఆ రథం అప్రదక్షిణంగా వచ్చింది. ఇక రావణుని మరణం తప్పదని గ్రహించిన రాముడు తమ రధాన్ని ప్రదక్షిణ మార్గంలో పోనిమ్మని మాతలికి చెప్పాడు. సర్వ శక్తులనూ ఒడ్డి రాముడు, రావణుడు శరవర్షాన్ని కురిపింప సాగారు. వారి బాణాలు ఆకాశాన్ని కప్పేశాయి. "రామరావణ యుద్ధం రామరావణ యోరివ" - వారి యుద్ధానికి మరొకటి పోలిక లేదు - అని దేవగణాలు ఘోషిస్తున్నాయి. వారి రథాలు యుద్ధరంగమంతా కలియదిరిగాయి. రాముని బాణాలకు రావణుని పతాకం కూలింది. గుర్రాలు తొలగిపోయాయి.


మహా సర్పాలవంటి రాముని బాణాలకు రావణుని తల తెగిపడింది. కాని వెంటనే మరొకటి మొలిచి ఉంది. ఇలా నూటొక్కసార్లు రావణుని తలలు తెగగొట్టినా మరల మరల మొలుస్తూనే ఉన్నాయి. "రామా! ఇలా కాదు. బ్రహ్మాస్త్రాన్ని సంధించు" అని మాతలి అన్నాడు. అప్పుడు రాముడు తనకు అగస్త్యుడిచ్చిన బ్రహ్మాస్త్రాన్ని తీశాడు. అది బుసలు కొడుతున్న సర్పంలా ప్రకాశిస్తున్నది. దాని వేగ సాధనములైన రెక్కలలో వాయువు, ములికిలో అగ్ని సూర్యులు, బరువులో మేరు మందర పర్వతాలు అధిష్టాన దేవతలుగా ఉన్నారు. దాని శరీరం బ్రహ్మమయం. రాముడు ఆ దివ్యాస్త్రాన్ని వేదోక్తంగా అభిమంత్రించి, ధనుస్సును బాగుగా లాగి సావధాన చిత్తుడై విడచాడు. వజ్ర సంకల్పంతో, రాముని వజ్ర హస్తాలనుండి విడువడిన వజ్రసమానమైన బ్రహ్మాస్త్రం నిప్పులు చిమ్ముతూ రావణుని గుండెను చీల్చి, అతని రక్తంతో పూయబడినదై, ఉపశమనం కోసం భూమిలో ప్రవేశించి, సావధావంగా తిరిగి వచ్చి రాముని అమ్ముల పొదిలో చేరింది. రాముడు ఎరుపెక్కిన కన్నులతో, శరదళితదేహంతో, కోటి సూర్యుల ప్రకాశంతో, ధనుస్సును నేలకానించి, మరో చేత బాణాన్ని త్రిప్పుతూ వీరశ్రీబంధురాంగుడై త్రిదశపతినుతుడై శోభిల్లాడు. సకలదేవతలు రామునకు అంజలి ఘటించారు. సుగ్రీవ విభీషణ అంగదాదులు, లక్ష్మణుడు, ఇతర సహమిత్రులు విజయోత్సాహంతో రణాభిరాముడైన రాముని యధావిధిగా పూజించారు.


💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥


🌹అమ్మలగన్న అమ్మ... చాల పెద్దమ్మ 🌹

🌹అమ్మలగన్న అమ్మ... చాల పెద్దమ్మ 🌹


💥💥💥


అమ్మను అర్థం చేసుకుంటే ప్రకృతిని అర్థం చేసుకున్నట్టే

.

ప్రకృతిని అర్థం చేసుకుంటే సకల సృష్టినీ అర్థం చేసుకున్నట్టే.


సృష్టిని అర్థం చేసుకుంటే మనల్ని మనం అర్థం చేసుకున్నట్టే.


ఎందుకంటే, స్థూలసృష్టికి సూక్ష్మరూపమే మనం.


💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥


అమ్మలగన్నయమ్మ ముగురమ్మల మూలపుటమ్మ చాల పె


ద్దమ్మ సురారులమ్మ కడుపాఱడి పుచ్చినయమ్మ తన్ను లో


నమ్మిన వేల్పుటమ్మల మనమ్ముల నుండెడియమ్మ దుర్గ మా


యమ్మ కృపాబ్ధ్హియిచ్చుత మహత్వ కవిత్వ పటుత్వ సంపదల్!


(భాగ -ప్ర -౮)

....

ఈ పద్యంలో ఆరడిపుచ్చడం అంటే, బాధని కలిగించడం


అనే అర్థం వస్తుందనుకుంటాను.


ఇక్కడ పుచ్చు అంటే తీర్చు అని అర్థంకాదు. "


నిద్రపుచ్చు", "కప్పిపుచ్చు", "మోసపుచ్చు", "చిన్నపుచ్చు"


ఇలాగే "ఆరడిపుచ్చు".


సురారులని (రాక్షసులని) సంహరించడంవల్ల వాళ్ళ


అమ్మ కడుపుకి కోతే కదా.


"సురారులమ్మ కడుపారడిపుచ్చిన యమ్మ" అంటే


రాక్షసులని సంహరించడం ద్వారా వారి తల్లికి కడుపుకోత


కలిగించినతల్లి అని అర్థమని నేను చదువుకున్నాను.


విశ్వనాథ వారు సాహిత్యసురభిలో కూడా ఇదే అర్థమిచ్చినట్టు గుర్తు.🙏🏿


💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥


Saturday, March 16, 2019

🥀 శ్రీ రమణ మహర్షి పలుకులు. 🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿

🌹శుభోదయం .🌹

🥀
శ్రీ రమణ మహర్షి పలుకులు.
🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿

1. జీవాత్మ - మనస్సు

ప్రాణము అభివ్యక్తమయ్యే మార్గములలో మనస్సొకటి. ప్రాణ శక్తియే జీవనవ్యాపారముగా, దానిని తెలుసుకొను చైతన్యముగా (మనస్సుగా) వ్యక్తమౌతుంది. తలపు, గ్రహణా మనో వ్యాపారములే.

తలపు వ్యక్తిత్వములో ఒక దశ.

మనస్సు తలపు రూపు. జీవుడే, జీవ భావమే వ్యక్తి, వ్యక్తిత్వమూను. వ్యక్తిత్వానికి జీవుడని వ్యవహారము. మనస్సు జీవ శక్తి యొక్క రూపు. హృదయములో వసిస్తుంది. ఆత్మ చేతన మేధలో ప్రచలితము అవడమే మనకు మెలకువ రావడము, తలపులు, గ్రహించడము మొదలవడమూను.

జీవాత్మ తన్ను ఆవిష్కరించే పలురూపాల్లో తలపు ఒకటి.

శరీరములో మానసికముగా ఏర్పడిన "ఆసామీ" యే జీవాత్మ.

శరీరంలో ఏర్పడిన "ఆసామీ" నిదురిస్తూ ఉండడమే మోక్షము. ఆసామీ రహితమైన (బంధ, సంబంధ రహితమైన) గమనించే తెలివియే ఆత్మ.

ఆత్మ నీకు ఎఱుకయే. ఆత్మ నీ ఎఱుకయే.
🥀
2. నిర్మల కాసారము - నివాత దీపము - నిస్తరంగ జలధి

ఎప్పుడూ ఉన్న, ఉండే చైతన్యము ఆత్మ. ఉదయించే చైతన్యము మనస్సు. లయమయ్యే చైతన్యమూ మనసే.

అన్నీ తెలుస్తూనే, అన్నీ తెలుసుకుంటూనే, అన్నిటినీ తెలుపుతూనే, చెదరని శాంత స్థితిని అనుభవిస్తూ తామరాకుపై నీటిబొట్టు మాదిరి జీవన పథములో చరించవచ్చు.

ఏ ఇతరమూ అక్కర లేకుండా తనంత తానుగా తెలిసే జ్ఞానము అపరోక్ష జ్ఞానము.

మరియొక దాని ద్వారా తెలిసే జ్ఞానము పరోక్ష జ్ఞానము.

మౌనము నిత్య వాక్కు. నిష్క్రియ. నిరంతర క్రియ.

మెట్లు గమ్యాన్ని చేరడానికి ఉపయోగిస్తాయి. గమ్యము చేరాక వాటి స్పృహ అనవసరము. వాటి ప్రమేయము ఇక ఉండదు. శాస్త్రజ్ఞానము అంతే. ఆత్మానుభవము అయ్యే వరకే దాని ఉపయోగము. ఆపై శాస్త్రజ్ఞానము ఉపయోగము లేదు. అన్నము తినివేసిన తరువాత విస్తరితో పని లేనట్టు. ఆ విస్తరిని విసిరి పారేసినట్టు.

గుణములూ, వృత్తులూ మిథ్యాహమునకు (వ్యక్తికీ/జీవాత్మకు) చెందుతాయి. ఆత్మకు కాదు. ఎవడు యత్నించినా, అవిద్యను తొలగించడానికే. ఆ తర్వాత ఏ సందేహములు కలుగవు. సత్యమైన ఆత్మ నిత్య స్థితము. ఆత్మస్థితిని పొందడానికి ప్రయత్నమేమీ అక్కరలేదు.

మౌనము ఎడతెగని వచస్సు. అస్తమానూ మాట్లాడే మాట. వచస్సు సశబ్దమైనపుడు అది మౌన వచస్సుకు అడ్డు వస్తుంది. స్వరయుత వచస్సుకు వాగావయవాలవసరం. కాని మౌన వచస్సు తలపులకి అవ్వలిది. అది వాగతీతము. పలుకని పదము. పరా వాక్కు.

ఉన్న జ్ఞానములు మూడు:

అజ్ఞానము (తెలియమి; నిద్ర - జ్ఞాత - జ్ఞానముల లేమి)

సాపేక్ష జ్ఞానము : జ్ఞాత - జ్ఞానము - జ్ఞేయము ల తో కూడిన త్రిపుటీ యుతము.

జ్ఞానము: శుద్ధ జ్ఞానము. ప్రజ్ఞానము. జ్ఞేయము లేమి.

మనసు, జగత్తు వ్యక్తాత్మ. ఆత్మ వ్యక్తమైనా, కాకున్నా జ్ఞాని స్థితి స్థిరముగా ఉంటుంది. నిర్మల కాసారము వలె. నివాత దీపము వలె
3. శ్రీ రమణ మహర్షి పలుకులు
వాసనా క్షయము
విషయానుభవములను వాసనలు అంటారు. ఇవి మనలో విషయ గ్రహణము జరుగుతున్నప్పుడు అప్పుడే ఏర్పడి జ్ఞాపకములుగా స్థిరపడి ఉంటాయి.
మెలకువ అంటే అహంకారము లేవడమే. వాసనలు ప్రేరేపింప బడిన పిదపే అహంకారము లేస్తుంది.
వాసనలంటని, వాసనలు ప్రేరేపింప బడని ఆ తొట్ట తొలి స్థితే; నిత్యమూ, శుద్ధమూ అయిన సంస్థితి. ఆత్మ స్థితి.
గుర్వనుగ్రహము వలన వాసనలు (విషయానుభవములు) క్షయించే కొద్దీ, క్రమముగా ధ్యానము కుదురునేగాని, మరో విధముగా కాదు.
గురువు మూడురకములు : మన ఇష్ట దైవము, మానుష గురువు, మన స్ఫురణా శక్తి [ఈశ్వరో గురు: ఆత్మేతి మూర్తి భేద విభాగినే వ్యోమవత్ వ్యాప్య దేశాయ (దేహాయ) దక్షిణామూర్తయే నమ:]. "వాక్ మనసి సంపద్యతే, మన: ప్రాణే, ప్రాణాత్తేజసి, తేజ: పరస్యామ్ దేవతాయాం ఇతి.
ఇలా జరిగే వాసనా క్షయము తో ఆత్మా దృష్టి అవుతుంది. దీనిని విశ్రాంత దృష్టి అంటారు.
ఆత్మ కన్నుగా , చూపుగా అనుభవానికి రావడమే వాసనా క్షయము.
వాసనా క్షయము పూర్తిగా అయితేనే జ్ఞానము సుస్థిరమవుతుంది.
మనిషి నిజ స్వభావము నిర్విషయానుభవము. వాసనా (విషయానుభవ) రాహిత్యము.
విషయ గ్రహణము [దృశ్యము-కన్ను , శబ్దము-చెవి, రుచి-నాలుక, వాసన (ఘ్రాణము) - ముక్కు, స్పర్శ - చర్మము], విషయానుభవ (విషయములు కలిగించిన అనుభవములు జ్ఞాపకములుగా స్థిరపడి ఉంటాయి) ప్రేరణ విరమింప బడిన స్థితి వాసనా క్షయ స్థితి. బ్రహ్మ స్థితి. ఆత్మ స్థితి.

🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿

భీమ జరాసంధుల పోరు .💥

భీమ జరాసంధుల పోరు .💥


(పోతన గారి భాగవతం కథ .)


-సీ.

పర్వతద్వంద్వంబు పాథోధియుగళంబు; 

మృగపతిద్వితయంబు వృషభయుగము 

పావకద్వయము దంతావళయుగళంబు; 

దలపడు వీఁక నుద్దండలీలఁ 

గదిసి యన్యోన్యభీకరగదాహతులను; 

గ్రంబుగ విస్ఫులింగములు సెదరఁ 

గెరలుచు సవ్యదక్షిణమండలభ్రమ; 

ణములను సింహచంక్రమణములను


తే. గదిసి పాయుచు డాసి డగ్గఱచు మింటి 

కెగసి క్రుంగుచుఁ గ్రుంగి వే యెగసి భూమి 

పగుల నార్చి ఛటచ్ఛటోద్భటమహోగ్ర 

ఘనగదాఘట్టనధ్వని గగనమగల.


💥💥💥💥


భీమ జరాసంధులు ఇద్దరు ఘోరంగా పోరుతున్నారు.


అది ఎలా ఉందంటే –రెండు పర్వతాలు,


రెండు సముద్రాలు, రెండు వృభాలు, రెండు అగ్నులు,


రెండు మదించిన ఏనుగులు ఒకదానితో ఒకటి


భయంకరంగా తలపడుతున్నట్లుగా ఉంది.


విజృంభించి సింహనాదాలు చేస్తున్నారు పై కెగురుతున్నారు,


భూమి పగిలిపోయేలా నేలపైకి దూకుతున్నారు,


ఒకళ్ళ నొకళ్ళు తోసుకుంటున్నారు, తన్నుకుంటున్నారు.


కుడి ఎడమలకు తిరుగుతున్నారు,


అతి భయంకరమైన వారి గదా ఘట్టనలకి


నిప్పురవ్వలు రాలుతున్నాయి,


ఆకాశం అదిరిపోతోంది..

💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥

Thursday, March 14, 2019

అచ్చమైన పొడుపు కథ.!

అచ్చమైన పొడుపు కథ.!


ఇది ప్రౌఢరాయల ఆస్థాన కవి ఎవరో రచించి ఉంటారు. ఎనిమిది ప్రశ్నలు?

వాటికి జవాబులు ఈ చాటువులో కవి పొందుపరచాడు.

ఈ సీస పద్యం అచ్చమైన పొడుపు కథ.

.

“ రాముడెవ్వానితో రావణు మర్దించె? 

పర వాసు దేవుని పట్నమేది ? 

రాజమన్నారుచే రంజిల్లు శరమేది ? 

వెలయ నిమ్మ పండు విత్తునేది? 

అల రంభ కొప్పులో అలరు పూదండేది? 

సభవారి నవ్వించు జాణ యెవడు? 

సీత పెండ్లికి ఓలిచేసిన విల్లేది? 

శ్రీ కృష్ణుడేయింట చెలగు చుండు? 

.

అన్నిటను జూడ ఐదేసి యక్షరములు 

ఈవ లావాల జూచిన నేక విధము 

చదువు నాతడు “ భావజ్ఞ చక్ర వర్తి” 

లక్షణోపేంద్ర ప్రౌఢరాయ క్షితీంద్ర !”

.

పై పద్యంలో మొదటి ఎనిమిది పాదాలు ప్రశ్నలు. 

తదుపరి రెండు పాదాలు వాటి జవాబులు తెలిపే సూచికలు.(క్లూస్) 

మూడవ పాదం ఎవరైతే జవాబులు చెపుతారో వారిని “ భావజ్ఞ చక్రవర్తి” అని పిలవాలని, 

నాల్గవ పాదం ప్రౌఢరాయల! సంబోధన.

ఇక జవాబుల సూచికలు-

ప్రతి జవాబుకి ఐదు అక్షరాలు ఉంటాయి,

ముందునుంచి వెనుక నుంచి చదివినా ఒకేలా ఉంటాయి. (ఉదా;- “ కిటికి”వలె ).

1.రాముడు ఎవరిసాహాయంతో రావణుని చంపాడు?

2.వాసుదేవుని పట్నం పేరు ఏమిటి?

3.రాజమన్నారు అనే రాజు చేతిలో బాణం ఎమిటి?(శరము=బాణము)

4. నిమ్మ పండు విత్తనం పేరు ఏది?

5.రంభ జడలో పెట్టుకొన్న పూలదండ పేరు?

6.సభలో నవ్వించే కవిపేరు ఏది?

7.సీత పెండ్లికి సుల్కంగా పెట్టిన విల్లు ఏది? ( ఓలి=శుల్కం)

8.శ్రీకృష్ణుడు ఎవరి యింట పెరిగేడు?

ఈ క్రింది జవాబులు చూడండి.

.

1.తోకమూకతో! ( వానరాలకి ఇంకొక పేరు.)

2.రంగనగరం! ( శ్రీరంగం )

3.లకోల కోల! ( కోల= బాణం)

4.జంబీర బీజం! ( జంబీరం=నిమ్మపండు. బీజం=విత్తనం)

5.మందార దామం! ( దామం అంటే దండ)

6.వికట కవి! ( హాస్యకవి తెనాలి రామ కృష్ణుడు)

7.పంచాస్య చాపం! ( శివుని విల్లు)

8.నంద సదనం! ( నందుని ఇల్లు)

-

పై జవాబులు ఐదు అక్షరాలతో, ఎటునుంచి చదివినా ఒకేలా ఉంటాయి. 

అదే ఈ చాటు పద్యంలోని చమత్కారం. ఇట్టి చాటువుల ద్వారా భాషా జ్ఞానం, పద జ్ఞానం వృద్ది చెందుతాయి. ఇలాంటివి ఇంకా చదవాలని కుతూహలం పెంచుతాయి.

పెద్దలు చదివి, పిల్లలకి కూడా తెలపగలరు.

Saturday, March 9, 2019

ధర్మము.🌹

ధర్మము.🌹


(🙏🏿Vvs Sarmaగారి అద్బుత విశ్లేషణ..🙏🏿)


మన మతంలో మన సంస్కృతిలో అత్యంత ముఖ్యమైన సంస్కృత పదాలలో ఒకటి.

దీనిని ఇంకేభాషలోనికి అనువదించడం సాధ్యంకాదు. 

సనాతన ధర్మం, వర్ణ ధర్మం, ఆశ్రమధర్మం, రాజ ధర్మం, ధర్మ దేవత, సహజ ధర్మం, ధర్మ కర్మ, పురుషార్థాలలో ధర్మం, ధర్మ శాస్త్రం ఇలా అనేక సందర్భాలలో అనేక అర్థాలు సంతరించుకుంటుంది ఈ పదం. శ్రీరామ శ్రీ కృష్ణులు ధర్మానికి ఉదాహరణలు. రామో విగ్రహవాన్ ధర్మః, శ్రీరాముడు మూర్తీభవించిన ధర్మం. ఆయన వాలిని చంపినా, తాటకను చంపినా, రావణుని చంపినా, శంబూకుని చంపినా, సీతను అగ్నిప్రవేశంచేయమనినా, నిండు చూలాలైన సీతను అరణ్యవాసానికి పంపినా మనం మనకై ఇచ్చిన హేతువాదమంతా అర్థంలేనిది. దాని అర్థం ఒకటే - మనకు ధర్మంఅంటే ఏమిటో అర్థం కాలేదనే. యదా యదాహి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి - 

ఎప్పుడు ధర్మ గ్లాని సంభవిస్తుందో అప్పుడు యుగే యుగే అవతరిస్తానని

కృష్ణపరమాత్మ ఉవాచ. 

రాముడు కృష్ణుడు అలా భూమిపై అవతరించినవారే. 

.

ధర్మ మంటే ఏమిటి? धरति लोकान् ध्रियते पुण्यात्मभिरिति वा లోకములో అన్నిటిచేత ధరింపబడేది ధర్మము. పుణ్యం, శ్రేయస్సు, సుకృతం - ధర్మానికి పర్యాయ పదాలని అమర కోశం చెబుతుంది. ఆచారం, స్వభావం, క్రతువు ధర్మమని ధర్మ శాస్త్రం చెబుతుంది. అహింస పరమ ధర్మమని ఉపనిషద్ వాక్యము. ఇదే జైన , బౌద్ధాలుకూడా స్వీకరించాయి. దానం, ధర్మం చేయదగిన కర్మలని యోగ సారం చెబుతుంది. प्राणायामस्तथा ध्यानं प्रत्याहारोऽथ धारणा । स्मरणञ्चैव योगेऽस्मिन् पञ्च धर्म्माः प्रकीर्त्तिताः ధర్మ దేవత యమునికి మరోపేరు.


ధర్మ పత్ని ధర్మా చరణలో సహధర్మ చారిణి. ధర్మాదికారి అంటే న్యాయ మూర్తి. ధర్మాసనం - Seat of Justice, Bench 

1. Dharma varies from context to context from person to person, Yuga to Yuga. Dharma is not like a steel rod which is not flexible. Dharma is highly flexible. For example to kill somebody in some context may be Dharma. In the same way in another context to save somebody may be Dharma. Both are Dharma. ధర్మం సందర్భానుసారము మారుతుంది. (not a rigid rule) యుగాన్ని బట్టి, దేశాన్ని బట్టి మారుతుంది. ఒక సమయంలో చంపడం ధర్మం. ఒక సందర్భంలో రక్షించడం ధర్మము.


2. Dharma is appropriateness in thought, action, attitude and judgment to a thing or a happening or a desire or an incident in life. ధర్మమంటే సందర్భోచితమైన ఆలోచన, క్రియ, దృక్పథం, నిర్ణయం, అది అప్పటి పరిస్థితి, సమయం, లక్ష్యం, మొదలైన వానిపై ఆధార పడుతుంది

3. Unless Dharma is protected all around, we will not get the ideal atmosphere to live in. Unless we abide by Dharma, we cannot contribute to it. So, for the sake of the society or the country, we should live in Dharma and only when it is protected all around, it is possible. Unless Dharma is protected all around, we will not get the ideal atmosphere to live in. Unless we abide by Dharma, we cannot contribute to it. So, for the sake of the society or the country, we should live in Dharma and only when it is protected all around, it is possible. ధర్మ సంరక్షణ జరిగితేగాని మనం నివసించే వాతావరణం పరిశుభ్రంగా ఉండదు. మనం వ్యక్తిగతంగా ధర్మ మార్గంలో ఉంటే తప్ప మనం ధర్మ సంరక్షణకు తోడుపడలేం. సమాజ హితం, దేశహితంకోసము ప్రతివ్యక్తి ధర్మ మార్గంలో నడవాలి


4. Adharma must be totally avoided. Dharma is a positive direction. You may or may not be able to follow that path. Not indulging in Adharma is the primary responsibility for one and all. If Adharma is practiced it does not kill you alone. It is the poison in the air, water and kills anyone.


అధర్మమును పూర్తిగా పరిహరించాలి. ధర్మాచరణ అనేది ఒక మార్గం, నడవ వలసిన ఒక దిశ. అధర్మ వర్తన ఆ వ్యక్తినే కాక చుట్టూ ఉన్న వాతావరణాన్ని, సమాజాన్ని దహిస్తుంది.


The English quotes are from talks of Sadguru K. Sivananda Murty garu


🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿