Monday, February 26, 2018

విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము ! (ఫలశ్రుతి-ఉపదేశాలు.)

విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము !

(ఫలశ్రుతి-ఉపదేశాలు.)


విశ్వం అనే నామంతో మొదలైన సహస్ర నామ జపం 

సర్వ ప్రహరణాయుధ అనే వెయ్యవ నామంతో ముగుస్తుంది.

ఈ ప్రధాన స్తోత్ర భాగంలో 108 శ్లోకాలలో వేయి నామములు పొందుపరచబడి ఉన్నాయి. పరమాత్ముని వివిధ లక్షణ గుణ స్వభావ రూపములు వివిధనామములలో కీర్తించబడ్డాయి. 

అనంత గుణ సంపన్నుడైన భగవానుని వేయి ముఖ్యగుణములను కీర్తించే పుణ్యశబ్దాలుగా ఈ వేయి నామాలను సాంప్రదాయికులు విశ్వసిస్తారు.


విష్ణు సహస్రనామాల గురించి పెక్కుభాష్యాలు వెలువడినాయి. 8వ శతాబ్దంలో ఆది శంకరాచార్యులు రచించిన భాష్యము వీటిలో ప్రథమము. అద్వైత సిద్ధాంతము ననుసరించే ఈ భాష్యంలో భగవంతుని పరబ్రహ్మ తత్వమునకు, షడ్గుణైశ్వర్యమునకు ఎక్కువ ప్రాదాన్యతనిచ్చి వ్యాఖ్యానించారు. 12వ శతాబ్దంలో పరాశర భట్టు రచించిన భాష్యము విశిష్టాద్వైతం సిద్ధాంతాలకు అనుగుణంగా సాగుతూ, భక్తుల పట్ల భగవానుని సౌలభ్యాన్నీ, సౌశీల్యాన్నీ, కరుణనూ మరింతగా విపులీకరించింది. తరువాత అనేకులు రచించిన వ్యాఖ్యలకు ఈ రెండు భాష్యాలే మార్గదర్శకాలు.


వివిధ భాష్యకర్తలు వ్యాఖ్యానించిన నామముల జాబితా పరిశీలించినట్లయితే వారు పేర్కొన్న నామములలో స్వల్ప భేదాలు కనిపిస్తాయి. ఉదాహరణకు శంకరాచార్యులు "స్థవిరోధ్రువః" అని ఒకే నామమును పరిగణించగా, పరాశరభట్టు "స్థవిరః", "ధ్రువః" అనే రెండు నామములుగా పరిగణించెను. పరాశరభట్టు "విధేయాత్మా" అని తీసుకొనగా శంకరాచార్యులు "అవిధేయాత్మా" అని తీసుకొనెను. 

కాని ఇటువంటి భేదాలు చాలా కొద్ది.


ఇంకా కొన్ని నామములు పునరావృతమైనట్లుగా ఉంటాయి. ఉదాహరణకు విష్ణుః (మూడు సార్లు) ; శ్రీమాన్, ప్రాణదః (ఒక్కొక్కటి నాలుగు సార్లు) ; కేశవః, పద్మనాభః, వసుః, సత్యః, వాసుదేవః, వీరః, ప్రాణః, వీరహా, అజః, మాధవః (ఒక్కొక్కటి మూడు సార్లు) ; పురుషః, ఈశ్వరః, అచ్యుతః, అనిరుద్ధః, అనిలః, శ్రీనివాసః, యజ్ఞః, మహీధరః, కృష్ణః, అనంతః, అక్షోభ్యః, వసుప్రదః, చక్రీ (ఒక్కొక్కటి రెండేసి సార్లు) - ఇలా చెప్పబడ్డాయి. మొత్తం 90 నామాలు ఒకటికంటె ఎక్కువసార్లు వస్తాయి. కాని భాష్యకారులు ఒకే నామానికి వివిధ సందర్భాలలో వివిధ అర్ధాలు వివరించి, పునరుక్తి దోషం లేదని నిరూపించారు.


ఇంకా భగవద్గీతకు, విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రానికి అవినాభావ సంబంధము ఉంది. (రెండూ మహాభారతం లోనివే). ప్రత్యేకించి గీతలోని 10వ అధ్యాయము (విభూతి యోగము) లో భగవంతుని వర్ణించే విభూతులు అన్నీ విష్ణు సహస్ర నామంలో వస్తాయి. (ఉదాహరణ - ఆదిత్యః, విష్ణుః, రవిః, మరీచిః, వేదః, సిద్ధః, కపిలః, యమః, కాలః, అనంతః, రామః, ఋతుః, స్మృతిః, మేధా, క్షమః, వ్యవసాయః, వాసుదేవః, వ్యాసః). 11 వ అధ్యాయము (విశ్వరూప సందర్శన యోగము) లలో భగవంతుని వర్ణించే పదాలు అన్నీ విష్ణు సహస్ర నామంలో దాదాపుగా వస్తాయి. (ఉదాహరణ: తత్పరః, అవ్యయః, పురుషః, ధర్మః, సనాతనః, హృషీకేశః, కృష్ణః, చతుర్భుజః, విశ్వమూర్తిః, అప్రమేయః, ఆదిదేవః). ఇంకా గీత 2వ అధ్యాయములోని స్థితప్రజ్ఞ లక్షణాలు, 12వ అధ్యాయములోని భక్త లక్షణాలు, 13వ అధ్యాయములోని భగవద్గుణములు, 14వ అధ్యాయములోని త్రిగుణాతీతుని లక్షణాలు, 16వ అధ్యాయములోని దేవతాగణగుణాలు అన్నీ వేర్వేరు నామాలుగా సహస్రనామ స్తోత్రంలో చెప్పబడ్డాయి.


శంకరాచార్యులు "గేయం - గీతా - నామ సహస్రం" అని రెండు పవిత్ర గ్రంథాలకూ ఎంతో ప్రాముఖ్యతను తెలియజెప్పారు.


ఫలశ్రుతి!

ఈ స్తోత్రం వలన కలిగే ప్రయోజనాలు ఫలశ్రుతిలో చెప్పబడ్డాయి. క్లుప్తంగా ఇదీ ఫలశ్రుతి:


ఈ దివ్య కేశవ కీర్తనను వినేవారికి, చదివే వారికి ఏవిధమైన అశుభములు కలుగవు. బ్రాహ్మణులకు వేదవిద్య, గోవులు లభించును. క్షత్రియులకు విజయము, వైశ్యులకు ధనము, శూద్రులకు సుఖము లభించును. ధర్మము కోరువారికి ధర్మము, ధనము కోరువారికి ధనము అబ్బును. కోరికలీడేరును. రాజ్యము లభించును. భక్తితో వాసుదేవుని నామములను శుచిగా కీర్తించేవారికి కీర్తి, శ్రేయస్సు, ప్రాధాన్యత లభించును. వారి రోగములు హరించును. వారికి బలము, తేజము వర్ధిల్లును.

పురుషోత్తముని స్తుతి చేసేవారిలో వ్యాధిగ్రస్తులు ఆరోగ్యవంతులవుతారు. బంధితులకు స్వేచ్ఛ లభించును. భయమునుండి విముక్తి కలుగును. ఆపదలు తొలగిపోవును. అట్టి భక్తుల కష్టములు కడతేరును. వాసుదేవుని భక్తులకు పాపములు తొలగును. వారికి అశుభములు, జన్మ మృత్యు జరా వ్యాధి భయములు ఉండవు. సుఖము, శాంతి, సిరి, ధైర్యము, కీర్తి, సస్మృతి లభించును. పుణ్యాత్ములగుదురు.

సకల చరాచర జీవములు, గ్రహ నక్షత్రాదులు, దేవతలు వాసుదేవుని ఆజ్ఞానుబద్ధులు. జనార్దనుడే సకల వేద జ్ఞాన విద్యా స్వరూపుడు. ముల్లోకాలలో వ్యాపించిన విష్ణువు ఒకడే. వ్యాసునిచే కీర్తింపబడిన ఈ స్తవమును పఠించిన, విన్న యెడల శ్రేయస్సు, సుఖము లభించును. అవ్యయుడైన విశ్వేశ్వరుని భజించినవారికి పరాభవమెన్నడును జరుగదు.

ఈ స్తోత్రంతో కలిపి చదివే ఈ స్పష్టమైన ఫలశ్రుతి మహాభారత పాఠంలో అంతర్గత విభాగం. దీనికి జనాదరణ కలిగించడానికి ఎవరో తరువాత అతికించినది కాదు. భాష్యకారులు తమ వ్యాఖ్యలలో ఫలశ్రుతిని కూడా వివరించారు.

-

ఉపదేశాలు!


అర్జునుడు "పద్మనాభా! జనార్ధనా! అనురక్తులైన భక్తులను కాపాడు"


అని కోరగా కృష్ణుని సమాధానం - "నా వేయి నామములు స్తుతించగోరే వారు ఒకే ఒక శ్లోకమును స్తుతించినా గాని నన్ను పొందగలరు"


వ్యాసుడు చెప్పినది - "ముల్లోకములు వాసుదేవుని వలన నిలచియున్నాయి. అన్ని భూతములలోను వాసుదేవుడు అంతర్యామి. వాసుదేవునకు నమోస్తుతులు"

-

పార్వతి "ప్రభో! ఈశ్వరా! విష్ణు సహస్ర నామమును పండితులు నిత్యం క్లుప్తంగా ఎలా పఠిస్తారు? సెలవీయండి" అని విన్నవించగా ఈశ్వరుడు ఇలా చెప్పాడు - "శ్రీరామ రామ రామ యని రామనామమును ధ్యానించనగును. రామనామము వేయి నామములకు సమానము"

శ్రీరామ రామ రామేతి రమేరామే మనోరమే

సహస్రనామ తత్తుల్యం రామనామ వరాననే

బ్రహ్మ చెప్పినది - "అనంతుడు, వేలాది రూపములు, పాదములు, కనులు, శిరస్సులు, భుజములు, నామములు గల పురుషునకు నమోస్తు. సహస్రకోటి యుగాలు ధరించిన వానికి నమస్కారములు"

సంజయుడు చెప్పినది - "యోగీశ్వరుడైన కృష్ణుడు, ధనుర్ధారియగు అర్జునుడు ఉన్నచోట ఐశ్వర్యము, విజయము నిశ్చయంగా ఉంటాయి."


శ్రీ భగవానుడు చెప్పినది - "ఇతర చింతనలు లేక నన్నే నమ్మి ఉపాసన చేసేవారి యోగక్షేమాలు నేనే వహిస్తాను.

ప్రతియుగం లోను దుష్ట శిక్షణకు, సాధురక్షణకు నేను అవతరిస్తాను"

-

నారాయణ నామ స్మరణ ప్రభావము - "దుఃఖితులైనవారు, భయగ్రస్తులు, వ్యాధిపీడితులు కేవలము నారాయణ శబ్దమును సంకీర్తించినయెడల దుఃఖమునుండి విముక్తులై సుఖమును పొందుతారు."

-

సమర్పణ

శరీరముచేత గాని, వాక్కుచేత గాని, ఇంద్రియాలచేత గాని, బుద్ధిచేత గాని, స్వభావంచేత గాని చేసే కర్మలనన్నింటినీ శ్రీమన్నారాయణునకే సమర్పిస్తున్నాను. భగవంతుడా! నా స్తోత్రంలోని అక్షర, పద, మాత్రా లోపములను క్షమించు. నారాయణా! నీకు నమస్కారము.


అన్న ప్రణతులతో ఈ పుణ్యశ్లోకము ముగుస్తుంది.

ఏంటి ఈ లోకం!

ఏంటి ఈ లోకం!

--

"ఏది సత్యం, ఏదసత్యం, 

ఏది పుణ్యం, ఏది పాపం,


ఏది చీకటి ఏది వెలుగు

ఏది జీవితమేది మృత్యువు

ఏది పుణ్యం ఏది పాపం

ఏది నరకం ఏది స్వర్గం

ఏది సత్యం ఏదసత్యం

ఏదనిత్యం ఏది నిత్యం

ఏది ఏకం ఏదనేకం

ఏది కారణమేది కార్యం

ఏది తెలుపు ఏది నలుపు

ఏది గానం ఏది మౌనం

ఏది నాది ఏది నీది

ఏది నీతి ఏది నేతి

నిన్న స్వప్నం నేటి సత్యం

నేటి ఖేదం రేపు రాగం

ఒకే కాంతి ఒకే శాంతి

Sunday, February 25, 2018

విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము-

విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము-

===వేయి నామములు===vishnu sahasram


ప్రధాన వ్యాసము: విష్ణువు వేయి నామములు- 1-1000

1) విశ్వం - మనకు గోచరమగు దృశ్యమాన జగత్తంతయు తానైన వాడు.


2) విష్ణు: - విశ్వమంతయు వ్యాపించి ఉన్నవాడు.


3) వషట్కార: - వేద స్వరూపుడు.


4) భూత భవ్య భవత్ ప్రభు: - భూత భవిష్యత్ వర్త మానము లందలి సర్వమునకు ప్రభువైన వాడు.


5) భూత కృద్ - భూతములను సృష్టించిన వాడు.


6) భూత భృత్ - జీవులందరిని పోషించు వాడు.


7) భావ: - సమస్త చరాచర ప్రపంచమంతయు తానే వ్యాపించిన వాడు.


8) భూతాత్మా - సర్వ జీవ కోటి యందు అంతర్యామిగ ఉండువాడు.


9) భూత భావన: - జీవులు పుట్టి పెరుగుటకు కారణమైన వాడు.


10) పూతాత్మా - పవిత్రాత్ముడు.


11) పరమాత్మ - నిత్య శుద్ధ బుద్ధ ముక్త స్వరూపమై కార్య కారణముల కంటే విలక్షణమైన వాడు.


12) ముక్తానాం పరమాగతి: - ముక్త పురుషులకు పరమ గమ్యమైన వాడు.


13) అవ్యయ: - వినాశము కానివాడు. వినాశము లేని వాడు.


14) పురుష: - నవద్వారములు కలిగిన పురములో ఉండువాడు.


15) సాక్షీ - చక్కగా సమస్తమును దర్శించువాడు.


16) క్షేత్రజ్ఞ: - శరీరములో జరుగు క్రియలన్నింటిని గ్రహించువాడు.


17) అక్షర: - నాశరహితుడు.


18) యోగ: - యోగము చే పొందదగిన వాడు.


19) యోగ విదాంనేతా - యోగ విదులకు ప్రభువైన వాడు.


20) ప్రధాన పురుషేశ్వర: - ప్రకృతి పురుషులకు అధినేత.


21) నారసింహవపు: - నరుని సింహమును బోలిన అవయువములు గల వాడు.


22) శ్రీమాన్ - సదా లక్ష్మీ దేవితో కూడి యుండువాడు.


23) కేశవ: - కేశి యనెడి అసురుని వధించిన వాడు.


24) పురుషోత్తమ: - పురుషులందరిలోను ఉత్తముడు.


25) సర్వ: - సమస్తమును తానై అయినవాడు.


26) శర్వ: - సకల జీవులను సంహరింప జేయువాడు.


27) శివ: - శాశ్వతుడు.


28) స్థాణు: - స్థిరమైనవాడు.


29) భూతాది: - భూతములకు ఆదికారణమైన వాడు.


30) అవ్యయనిధి: - నశించని ఐశ్వర్యము గల వాడు.


31) సంభవ: - వివిధ అవతారములను ఎత్తినవాడు.


32) భావన: - సర్వ జీవులకు సమస్త ఫలముల నొసగువాడు.


33) భర్తా: - సకలములను కనిపెట్టి, పోషించువాడు. సకలమును భరించువాడు.


34) ప్రభవ: - పంచభూతములకు, దేశకాలాదులకు మూలమైనవాడు.


35) ప్రభు: - సర్వశక్తి సమన్వితమైనవాడు.


36) ఈశ్వర: - ఒకరి సహాయములేకనే సమస్త కార్యములు నెరవేర్చగల్గిన వాడు.


37) స్వయంభూ : - తనంతట తానే ఉద్భవించిన వాడు.


38) శంభు: - సర్వశ్రేయములకు మూలపురుషుడు.


39) ఆదిత్య: - సూర్యుని యందు స్వర్ణకాంతితో ప్రకాశించువాడు.


40) పుష్కరాక్ష: - పద్మముల వంటి కన్నులు గలవాడు.


41) మహాస్వన: - గొప్పదియగు వేదరూప నాదము గలవాడు.


42) అనాదినిధన: - ఆద్యంతములు లేని వాడు.


43) ధాతా - నామరూపాత్మకమైన ఈ జగత్తునకు అద్వితీయుడై ఆధారమై యున్నవాడు.


44) విధాతా - కర్మఫలముల నందించువాడు.


45) ధాతురుత్తమ: - సర్వ ధాతువులలో ఉత్తమమైన చిద్రూప ధాతువు తానైనవాడు.


46) అప్రమేయ: - ఏ విధమైన ప్రమాణములకు అందనివాడు.


47) హృషీకేశ: - ఇంద్రియములకు ప్రభువు.


48) పద్మనాభ: - నాభియందు పద్మము గలవాడు.


49) అమరప్రభు: - దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.


50) విశ్వకర్మా - విశ్వరచన చేయగల్గినవాడు.


51) మను: - మననము (ఆలోచన) చేయువాడు.


52) త్వష్టా - ప్రళయకాలమున సమస్త భూతములను కృశింపజేసి నశింపజేయువాడు.


53) స్థవిష్ఠ: - అతిశయ స్థూలమైన వాడు.


54) స్థవిరోధ్రువ: - సనాతనుడు, శాశ్వతుడైనవాడు.


55) అగ్రాహ్య: - ఇంద్రియ మనోబుద్ధులచే గ్రహించుటకు వీలులేనివాడు.


56) శాశ్వత: - సర్వ కాలములందున్నవాడు.


57) కృష్ణ: - సచ్చిదానంద స్వరూపుడైన భగవానుడు. సర్వమును ఆకర్షించువాడు.


58) లోహితాక్ష: - ఎఱ్ఱని నేత్రములు గలవాడు.


59) ప్రతర్దన: - ప్రళయకాలమున సర్వమును నశింపచేయువాడు.


60) ప్రభూత: - జ్ఞానైశ్వర్యాది గుణసంపన్నుడు.


61) త్రికకుబ్ధామ - ముల్లోకములకు ఆధారభూతమైనవాడు.


62) పవిత్రం - పరిశుద్ధుడైనవాడు.


63) పరం మంగళం - స్మరణ మాత్రముచే అద్భుతముల నంతమొందించి శుభముల నందించువాడు.


64) ఈశాన: - సర్వ భూతములను శాసించువాడు.


65) ప్రాణద: - ప్రాణి కోటికి ప్రాణశక్తి నొసగువాడు.


66) ప్రాణ: - ప్రాణశక్తి స్వరూపమైనవాడు.


67) జ్యేష్ఠ: - వృద్ధతముడు. (సృష్టికి పూర్వమునుండే ఉన్నవాడు)


68) శ్రేష్ఠ: - అత్యంత ప్రశంసాపాత్రుడు.


69) ప్రజాపతి: - సమస్త ప్రజలకు పతి.


70) హిరణ్యగర్భ: - విశ్వగర్భమున నుండువాడు.


71) భూగర్భ: - భూమిని తన గర్భమునందు ఉంచుకొన్నవాడు.


72) మాధవ: - శ్రీదేవికి భర్తయైనవాడు.


73) మధుసూదన: - మధువను రాక్షసుని వధించినవాడు.


74) ఈశ్వర: - సర్వశక్తి సంపన్నుడైనవాడు.


75) విక్రమీ - శౌర్యము గలవాడు.


76) ధన్వీ - ధనస్సును ధరించినవాడు.


77) మేధావీ - ఏకకాలములో సర్వవిషయగ్రహణ సామర్ధ్యము కలిగినవాడు.


78) విక్రమ: - గరుడుని వీపుపై ఎక్కి ఇచ్ఛామాత్రముచే ఎచ్చటైనను విహరించగలవాడు.


79) క్రమ: - నియమానుసారము చరించువాడు.


80) అనుత్తమ: - తనకంటె ఉత్తములు లేనివాడు.


81) దురాధర్ష: - రాక్షసులు కూడా ఎదుర్కోను శక్యము గానివాడు.


82) కృతజ్ఞ: - ప్రాణులు చేయు కర్మములను చేయువాడు.


83) కృతి: - కర్మకు లేదా పురుష ప్రయత్నమునకు ఆధారభూతుడై యున్నవాడు.


84) ఆత్మవాన్ - తన వైభవమునందే సర్వదా సుప్రతిష్ఠుడై యుండువాడు.


85) సురేశ: - దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.


86) శరణ: - దు:ఖార్తులను బ్రోచువాడై, వారి ఆర్తిని హరించువాడు.


87) శర్మ - పరమానంద స్వరూపుడు.


88) విశ్వరేతా: - సర్వ ప్రపంచమునకు కారణమైన పరంధాముడు.


89) ప్రజాభవ: - ప్రజోత్పత్తికి కారణభూతుడైన వాడు.


90) అహ: - పగలువలె ప్రకాశించు వాడు.


91) సంవత్సర: - కాలస్వరూపుడైనవాడు.


92) వ్యాళ: - పామువలె పట్టశక్యము గానివాడు.


93) ప్రత్యయ: - ప్రజ్ఞా స్వరూపుడైనవాడు.


94) సర్వదర్శన: - సమస్తమును దర్శించగలవాడు.


95) అజ: - పుట్టుకలేని వాడు.


96) సర్వేశ్వర: - ఈశ్వరులందరికి ఈశ్వరుడైనవాడు.


97) సిద్ధ: - పొందవలసిన దంతయు పొందినవాడు.


98) సిద్ధి: - ఫలరూపుడైనవాడు.


99) సర్వాది: - సర్వమునకు మూలమైనవాడు.


100) అచ్యుత: - స్వరూప సామర్ద్యముల యందు పతనము లేనివాడు.


101) వృషాకపి: - అధర్మముచే మునిగియున్న భూమిని వరహావతారమెత్తి ఉద్ధరించినవాడు.


102) అమేయాత్మ - అపరిమిత స్వరూపము గలవాడు.


103) సర్వయోగ వినిస్సృతః - సర్వ విధములైన సంగత్యములనుండి విడిపడినవాడు.


104) వసు: - సర్వ భూతములయందు వశించువాడు.


105) వసుమనా: - పరిశుద్ధమైన మనస్సు గలవాడు.


106) సత్య: - సత్య స్వరూపుడు.


107) సమాత్మా: - సర్వప్రాణుల యందు సమముగా వర్తించువాడు.


108) సమ్మిత: - భక్తులకు చేరువై భక్తాధీనుడైనవాడు.


109) సమ: - సదా లక్ష్మీదేవితో కలిసి విరాజిల్లువాడు.


110) అమోఘ: - భక్తులను స్తుతులను ఆలకించి ఫలముల నొసగువాడు.


111) పుండరీకాక్ష: - భక్తుల హృదయ పద్మమున దర్శనీయుడైనవాడు. పద్మనయునుడు.


112) వృషకర్మా - ధర్మకార్యములు నిర్వర్తించువాడు.


113) వృషాకృతి: - ధర్మమే తన స్వరూపముగా గలవాడు.


114) రుద్ర: - దు:ఖమును లేదా దు:ఖ కారణమును పారద్రోలువాడు.


115) బహుశిరా: - అనేక శిరములు కలవాడు.


116) బభ్రు: - లోకములను భరించువాడు.


117) విశ్వయోని: - విశ్వమునకు కారణమైనవాడు.


118) శుచిశ్రవా: - శుభప్రథమై శ్రవణము చేయదగిన దివ్యనామములు కలిగినవాడు.


119) అమృత: - మరణము లేనివాడు.


120) శాశ్వతస్థాణు: - నిత్యుడై, నిశ్చలుడైనవాడు.


121) వరారోహ: - జ్ఞానగమ్యమైనవాడు.


122) మహాతపా: - మహాద్భుత జ్ఞానము కలవాడు.


123) సర్వగ: - సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.


124) సర్వవిద్భాను: - సర్వము తెలిసినవాడు.


125) విష్వక్సేన: - అసురుల సేనలను నిర్జించినవాడు. తాను యుద్ధమునకు ఉపక్రమించినంతనే అసురసేన యంతయు భీతితో పారిపోవుటచే భగవానుడు విష్వక్సేను డాయెను.


126) జనార్దన: - దు:ఖమును కల్గించువాడు. ఆనందము నొసగూర్చువాడు.


127) వేద: - మోక్షదాయకమైన జ్ఞానమును ప్రసాదించు వేదము తన స్వరూపముగా గలవాడు.


128) వేదవిత్ - వేదజ్ఞానమును అనుభవములో కలిగినవాడు.


129) అవ్యంగ: - ఏ కొఱతయు, లోపము లేనివాడు.


130) వేదాంగ: - వేదములనే అంగములుగా కలిగినవాడు.


131) వేదవిత్ - వేదములను విచారించువాడు.


132) కవి: - సర్వద్రష్ట యైనవాడు.


133) లోకాధ్యక్ష: - లోకములను పరికించువాడు.


134) సురాధ్యక్ష: - దేవతలకు కూడా తానే అధ్యక్షుడైనవాడు.


135) ధర్మాధ్యక్ష: - ధర్మాధర్మములను వీక్షించువాడు.


136) కృతాకృత: - కార్య, కారణ రూపములతో భాసించువాడు.


137) చతురాత్మా - విభూతి చతుష్టయము తన స్వరూపముగా గలవాడు.


138) చతుర్వ్యూహ: - నాలుగు విధముల వ్యూహము నొంది సృష్టి కార్యములను చేయువాడు.


139) చతుర్దుంష్ట్ర: - నాలుగు కోరపండ్లు గలిగినవాడు.


140) చతుర్భుజ: - నాలుగు భుజములు కలిగినవాడు.


141) భ్రాజిష్ణు: - అద్వయ ప్రకాశరూపుడు.


142) భోజన: - భోజ్యరూపమైనవాడు.


143) భోక్తా: - ప్రకృతిలోని సర్వమును అనుభవించు పురుషుడు.


144) సహిష్ణు: - భక్తుల అపరాధములను మన్నించి క్షమించ గలిగినవాడు.


145) జగదాదిజ: - సృష్ట్యారంభముననే వ్యక్తమైనవాడు.


146) అనఘ: - పాపరహితుడైనవాడు.


147) విజయ: - ఆత్మజ్ఞానముతో వైరాగ్యసంపన్నుడై, శ్రేష్టమైన జయమునొందువాడు.


148) జేతా: - సదాజయము నొందువాడు.


149) విశ్వయోని: - విశ్వమునకు కారణభూతమైనవాడు.


150) పునర్వసు: - పదే పదే క్షేత్రజ్ఞుని రూపమున ఉపాధుల నాశ్రయించువాడు.


151) ఉపేంద్ర: - ఇంద్రునికి పై నుండువాడు.


152) వామన: - చక్కగా సేవించదగినవాడు.


153) ప్రాంశు: - ఉన్నతమైన శరీరము గలవాడు.


154) అమోఘ: - వ్యర్ధము కాని పనులు గలవాడు.


155) శుచి: - తన దరిచేరు భక్తులను పవిత్రము చేయువాడు.


156) ఊర్జిత: - మహా బలవంతుడు.


157) అతీంద్ర: - ఇంద్రుని అతిక్రమించినవాడు.


158) సంగ్రహ: - ప్రళయకాలమున సమస్తమును ఒక్కచోటికి సంగ్రహించువాడు.


159) సర్గ: - సృష్టియు, సృష్టికారణమును అయినవాడు.


160) ధృతాత్మా - తనపై తాను ఆధారపడినవాడు.


161) నియమ: - జీవులను వారి వారి కార్యములలో నియమింపజేయువాడు.


162) యమ: - లోపలనుండి నడిపించువాడు.


163) వేద్య: - సర్వులచేత తెలుసుకొనదగినవాడు.


164) వైద్య: - సమస్త విద్యలకు నిలయమైనవాడు.


165) సదాయోగి - నిత్యము స్వస్వరూపమునందు విరాజిల్లువాడు.


166) వీరహా - ధర్మరక్షణ నిమిత్తము వీరులైన అసురులను వధించినవాడు.


167) మాధవ: - అర్హులగువారికి ఆత్మజ్ఞానమును ప్రసాదించువారు.


168) మధు: - భక్తులకు మధురమైన మకరందము వంటివారు.


169) అతీంద్రయ: - ఇంద్రియములద్వారా గ్రహించుటకు వీలులేనివాడు.


170) మహామాయ: - మాయావులకు మాయావియైనవాడు.


171) మహోత్సాహ: - ఉత్సాహవంతుడు.


172) మహాబల: - బలవంతులకంటెను బలవంతుడైనవాడు.


173) మహాబుద్ధి: - బుద్ధిమంతులలో బుద్ధిమంతుడు.


174) మహావీర్య: - బ్రహ్మాండములను సృష్టించి, పోషించి, లయింపచేయు శక్తిసామర్ధ్యములు కలిగియున్నవాడు.


175) మహాశక్తి: - మహిమాన్విత శక్తిపరుడైనవాడు.


176) మహాద్యుతి: - గొప్ప ప్రకాశము అయినవాడు.


177) అనిర్దేశ్యవపు: - నిర్దేశించుటకు, నిర్ణయించుటకు వీలుకానివాడు.


178) శ్రీమాన్ - శుభప్రదుడు.


179) అమేయాత్మా - ఊహించుటకు వీలులేని మేధాసంపత్తి కలిగినవాడు.


180) మహాద్రిధృక్ - మందర, గోవర్ధన పర్వతములను అవలీలగా ఎత్తినవాడు.


181) మహేష్వాస: - శార్ఙమను (శారంగ ధనువు) గొప్ప ధనువును ధరించినవాడు.


182) మహీభర్తా: - భూదేవికి భర్తయై, రక్షకుడైనవాడు.


183) శ్రీనివాస: - శ్రీమహాలక్ష్మికి నివాస స్థానమైనవాడు.


184) సతాంగతి: - సత్పురుషులకు పరమగతి అయినవాడు.


185) అనిరుద్ధ: - మరొకరు ఎదురించువారు లేనివాడు.


186) సురానంద: - దేవతలకు ఆనందము నొసంగువాడు.


187) గోవింద: - గోవులను రక్షించువాడు.


188) గోవిదాం పతి: - వాగ్విదులు, వేదవిదులైనవారికి ప్రభువైనవాడు.


189) మరీచి: - తేజోవంతులలో తేజోవంతుడైనవాడు.


190) దమన: - తమకప్పగించబడిన బాధ్యతలనుండి తప్పిపోవు వారిని శిక్షించువాడు.


191) హంస: - నేను అతడే (అహం బ్రహ్మస్మి)


192) సుపర్ణ: - అందమైన రెక్కలు గలవాడు.


193) భుజగోత్తమ: - భుజంగములలో ఉత్తముడు.


194) హిరణ్యగర్భ: - బ్రహ్మకు పుట్టుకనిచ్చిన బంగారు బొడ్డుగల సర్వోత్తముడు.


195) సుతపా: - చక్కటి తపమాచరించువాడు.


196) పద్మనాభ: - హృదయపద్మమధ్యమున భాసించువాడు.


197) ప్రజాపతి: - అనంతజీవకోటికి ప్రభువైనవాడు.


198) అమృత్యు: - మరణముగాని, మరణ కారణముగాని లేనివాడు.


199) సర్వదృక్ - తన సహజ జ్ఞానముచే ప్రాణులు చేసినది, చేయునది అంతయు చూచుచుండువాడు.


200) సింహ: - సింహము. పాపములను నశింపజేయువాడు.


201) సంధాతా - జీవులను కర్మఫలములతో జోడించువాడు.


202) సంధిమాన్ - భక్తులతో సదాకూడియుండువాడు.


203) స్థిర: - సదా ఏకరూపము గలవాడు.


204) అజ: - పుట్టుకలేనివాడు.


205) దుర్మర్షణ: - అసురులకు భరింపశక్యము గానివాడు.


206) శాస్తా - శృతి, స్తృతుల ద్వారా శాసించువాడు.


207) విశ్రుతాత్మా - విశేషముగా శ్రవణము చేయబడినవాడు.


208) సురారిహా - దేవతల శత్రువులను నాశనము చేసినవాడు.


209) గురు: - ఆత్మవిద్యను బోధించువాడు.


210) గురుత్తమ: - గురువులకు గురువైనవాడు.


211) ధామ: - జీవులు చేరవలసిన పరమోత్కృష్ణ స్థానము.


212) సత్య: - సత్య స్వరూపుడు.


213) సత్యపరాక్రమ: - సత్యనిరూపణలో అమోఘమైన పరాక్రమము కలవాడు.


214) నిమిష: - నేత్రములు మూసుకొనినవాడు.


215) అనిమిష: - సదా మేలికొనియున్న వాడు.


216) స్రగ్వీ - వాడని పూలమాలను ధరించినవాడు.


217) వాచస్పతి రుదారధీ: - విద్యలకు పతియైనవాడు.


218) అగ్రణీ: - భక్తులకు దారిచూపువాడు.


219) గ్రామణీ: - సకల భూతములకు నాయకుడు.


220) శ్రీమాన్ - ఉత్కృష్ణమైన కాంతి గలవాడు.


221) న్యాయ: - సత్యజ్ఞానమును పొందుటకు అవసరమైన తర్కము, యుక్తి తానే అయినవాడు.


222) నేతా - జగత్తు యనెడి యంత్రమును నడుపువాడు.


223) సమీరణ: - ప్రాణవాయు రూపములో ప్రాణులకు చేష్టలు కలిగించువాడు.


224) సహస్రమూర్ధా - సహస్ర శిరస్సులు గలవాడు.


225) విశ్వాత్మా - విశ్వమునకు ఆత్మయైనవాడు.


226) సహస్రాక్ష: - సహస్ర నేత్రములు కలవాడు.


227) సహస్రపాత్ - సహస్రపాదములు కలవాడు.


228) ఆవర్తన: - జగత్ చక్రమును లేదా సంసార చక్రమును సదా త్రిప్పుచుండువాడు.


229) నివృత్తాత్మా - ప్రపంచముతో ఎట్టి సంబంధము లేనివాడు.


230) సంవృత: - అవిద్యారూపమైన మాయచే కప్పబడినవాడు.


231) సంప్రమర్దన: - తమోగుణ ప్రధానులైన అజ్ఞానులను పీడించువాడు.


232) అహస్సంవర్తక: - రోజులను చక్కగా నడిపెడి ఆదిత్యరూపుడు.


233) వహ్ని: - యజ్ఞములందు హోమకుండములలో హవిస్సును మోసెడి అగ్ని.


234) అనిల: - ప్రకృతిలో వాయు రూపమునను, ప్రాణులలో ప్రాణ రూపమునను ఉండువాడు.


235) ధరణీధర: - భూభారమును భరించువాడు.


236) సుప్రసాద: - చక్కని అనుగ్రహము కలవాడు.


237) ప్రసన్నాత్మా - రాగద్వేషాదులతో కలుషితముగాని పరిశుద్ధ అంత:కరణ కలవాడు.


238) విశ్వదృక్ - విశ్వమునంతటిని ధరించినవాడు.


239) విశ్వభుక్ - విశ్వమును భక్షించువాడు.


240) విభు: - బ్రహ్మ మొదలు సకల రూపములలో గోచరించువాడు.


241) సత్కర్తా - సజ్జనులను సత్కరించువాడు.


242) సత్కృత: - పూజ్యులచే పూజింపబడువాడు.


243) సాధు: - ధర్మప్రవర్తన గలవాడు.


244) జుహ్ను: - భక్తులను పరమపదమునకు నడిపించువాడు.


245) నారాయణ: - నరులకు ఆశ్రయమైనవాడు.


246) నర: - జీవులను కర్మానుసారము ఉత్తమగతికి నడుపువాడు.


247) అసంఖ్యేయ: -అనంతమైన నామరూపాదులు కలవాడు.


248) అప్రమేయాత్మా - అప్రమేయమైన స్వరూపము కలవాడు.


249) విశిష్ట: - శ్రేష్ఠతముడు. మిక్కిలి గొప్పవాడు.


250) శిష్టకృత్ - శాసనము చేయువాడు.


251) శుచి: - నిర్మలుడై, నిరంజనుడైనవాడు.


252) సిద్ధార్ధ: - పొందదగినదంతయు పొందినవాడు.


253) సిద్ధసంకల్ప: - నేఱవేరిన సంకల్పములు కలవాడు.


254) సిద్ధిద: - జీవుల కర్మానుసారముగా ఫలముల నందిచువాడు.


255) సిద్దిసాధన: - కార్యసిద్ధి కనుకూలించు సాధన సంపత్తి తానే అయినవాడు.


256) వృషాహీ - అనేక వృషాహములు (ధర్మ దినములు) ద్వారా సేవింపబడువాడు.


257) వృషభ: - భక్తుల అభీష్టములను నెరవేర్చువాడు.


258) విష్ణు: - సర్వత్రా వ్యాపించి ఉన్నవాడు.


259) వృషపర్వా: - ధర్మమునకు భక్తుల ధర్మ సోపానములను నిర్మించినవాడు.


260) వృషోదర: - ధర్మమును ఉదరమున ధరించువాడు. (ప్రజలను వర్షించునదిగాయున్న ఉదరము గలవాడు.)


261) వర్ధన: - ఆశ్రితులైనవారి శ్రేయములను వృద్ధినొందిచువాడు.


262) వర్ధమాన: - ప్రపంచరూపమున వృద్ధినొందువాడు.


263) వివిక్త: - మాయాస్వరూపమగువాడు.


264) శృతిసాగర: - శృతులకు నిధియైనవాడు.


265) సుభుజ: - జగద్రక్షణము గావించు సుందరమైన భుజములు గలవాడు.


266) దుర్ధర: - లోకములను ధరించి తనను ఒరులు ధరించేందుకు వీలుపడని భూమాతను ధరించినవాడు.


267) వాగ్మీ - వేదజ్ఞానమును వెలువరించినవాడు.


268) మహేంద్ర: - దేవేంద్రునకు కూడా ప్రభువైనవాడు.


269) వసుద: - భక్తుల అవసరములను సకాలములో సమకూర్చువాడు.


270) వసు: - తాను ఇచ్చు ధనము కూడా తానే అయినవాడు.


271) నైకరూప: - ఒక రూపము లేనివాడై, అనేక రూపములు గలవాడు.


272) బృహద్రూప: - బ్రహ్మాండ స్వరూపము గలవాడు.


273) శిపివిష్ట: - సూర్యునియందలి కిరణ ప్రతాపము తానైనవాడు.


274) ప్రకాశన: - సర్వమును ప్రకాశింప చేయువాడు.


275) ఓజస్తేజో ద్యుతిధర: - ఓజస్సు, తేజస్సు, ద్యుతి కలవాడు.


276) ప్రకాశాత్మా - తేజోమయ స్వరూపుడు.


277) ప్రతాపన: - సూర్యాగ్నుల రూపమున భూమిని తపింపచేయువాడు.


278) బుద్ధ: - ధర్మ, జ్ఞాన, వైరాగ్యములకు నిలయమైనవాడు.


279) స్పష్టాక్షర: - ఓం అనెడి దివ్యాక్షరముద్వారా సూచించబడినవాడు.


280) మంత్ర: - వేదమంత్రముల ద్వారా తెలియదగినవాడు.


281) చంద్రాంశు: - చంద్రకిరణముల వంటివాడు.


282) భాస్కరద్యుతి: - సూర్యతేజమువంటివాడు.


283) అమృతాంశూధ్భవ: - చంద్రుని ఆవిర్భావమునకు కారణమైనవాడు.


284) భాను: - స్వప్రకాశ స్వరూపుడు.


285) శశిబిందు: - చంద్రునివలె ప్రజలను పోషించువాడు.


286) సురేశ్వర: - దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.


287) ఔషధం - భవరోగహరమగు దివ్యౌషధము తానైనవాడు.


288) జగతస్సేతు: - ప్రపంచమునకు పరమాత్మకు మద్య వంతెనవంటివాడు.


289) సత్యధర్మ పరాక్రమ: - సత్యజ్ఞానాది ధర్మములు, పరాక్రమము కలవాడు.


290) భూతభవ్య భవన్నాద: - జీవులచే మూడుకాలములందు ప్రార్థించబడువాడు.


291) పవన: - సకలమును పవిత్ర మొనర్చువాడు.


292) పావన: - వాయువునందు చలనశక్తి కల్గించువాడు.


293) అనల: - ప్రాణధారణకు అవసరమైన అగ్ని స్వరూపుడు.


294) కామహా - కామములను అంతము చేయువాడు.


295) కామకృత్ - సాత్వికవాంఛలను నెరవేర్చువాడు.


296) కాంత: - అద్భుత రూపవంతుడై, సర్వులచే ఆకర్షింపబడువాడు.


297) కామ: - చతుర్విధ పురుషార్థములను అభిలషించువారిచే కోరబడువాడు.


298) కామప్రద: - భక్తుల కోర్కెలను తీర్చువాడు.


299) ప్రభు: - సర్వోత్కృష్టమైనవాడు.


300) యుగాదికృత్ - కృతాది యుగములను ప్రారంభించినవాడు.


301) యుగావర్త: - యుగములను త్రిప్పువాడు.


302) నైకమాయ: - తన మాయాశక్తిచే అనేక రూపములను ధరించి, ప్రదర్శించువాడు.


303) మహాశన: - సర్వమును కబళించువాడు.


304) అదృశ్య: - దృశ్యము కానివాడు.


305) వ్యక్తరూప: - భక్తుల హృదయములలో వ్యక్తరూపుడై భాసిల్లువాడు.


306) సహస్రజిత్ - వేలకొలది రాక్షసులను సంగ్రామమున జయించువాడు.


307) అనంతజిత్ - అనూహ్యమైన శక్తి సామర్ద్యములు కలవాడై, రణరంగమున ఎదిరించువారిని జయించు శక్తి కలవాడు.


308) ఇష్ట: - ప్రియమైనవాడు.


309) అవిశిష్ట: - సర్వాంతర్యామియైనవాడు.


310) శిష్టేష్ట: - బుధజనులైన సాధుమహాత్ములకు ఇష్టుడైనవాడు.


311) శిఖండీ - శిరమున నెమలిపింఛమును ధరించినవాడు.


312) నహుష: - తన మాయచేత జీవులను సంసారమునందు బంధించువాడు.


313) వృష: - ధర్మస్వరూపుడైనవాడు.


314) క్రోధహా - సాధకులలోని క్రోధమును నశింపచేయువాడు.


315) క్రోధ కృత్కర్తా - క్రోధాత్ములగువారిని నిర్మూలించువాడు.


316) విశ్వబాహు: - బాహువులు విశ్వమంతట కలవాడు.


317) మహీధర: - భూమిని ధరించినవాడు.


318) అచ్యుత: - ఎట్టి వికారములకు లోనుగానివాడు. ( ఎటువంటి మార్పు పొందనివాడు.)


319) ప్రధిత: - ప్రఖ్యాతి నొందినవాడు.


320) ప్రాణ: - అంతటా చైతన్య స్వరూపమై నిండి, ప్రాణులను కదిలించు ప్రాణస్వరూపుడు.


321) ప్రాణద: - ప్రాణ బలము ననుగ్రహించువాడు.


322) వాసవానుజ: - ఇంద్రునకు తమ్ముడు.


323) అపాంనిధి: - సాగరమువలె అనంతుడైనవాడు.


324) అధిష్టానం - సర్వమునకు ఆధారమైనవాడు.


325) అప్రమత్త: - ఏమరు పాటు లేనివాడు.


326) ప్రతిష్ఠిత: - తన మహిమయందే నిలిచియుండువాడు.


327) స్కంద: - అమృత రూపమున స్రవించువాడు.


328) స్కందధర: - ధర్మమార్గమున నిలుపువాడు.


329) ధుర్య: - సర్వ జీవుల ఉత్పత్తి మొదలగు భారములను మోయువాడు.


330) వరద: - వరముల నొసగువాడు.


331) వాయువాహన: - సప్త వాయువులను బ్రహ్మాండమంతటను ప్రవర్తింపచేయువాడు.


332) వాసుదేవ: - అంతటను నిండియున్నవాడు.


333) బృహద్భాను: - ప్రకాశవంతమగు కిరణతేజముచే విశ్వమును ప్రకాశింపచేయువాడు.


334) ఆదిదేవ: - సృష్టి కార్యమును ప్రారంభించినవాడు.


335) పురంధర: - రాక్షసుల పురములను నశింపచేసినవాడు.


336) అశోక: - శోకము లేనివాడు.


337) తారణ: - సంసార సాగరమును దాటించువాడు.


338) తార: - గర్భ, జన్మ, జరా, మృత్యురూపమైన భయమునుండి తరింపజేయువాడు.


339) శూర: - పరాక్రమము గలవాడు.


340) శౌరి: - బలవత్తరములైన ఇంద్రియ మనోబుద్ధులను అణిచినవాడు.


341) జనేశ్వర: - జనులకు ప్రభువు.


342) అనుకూల: - సర్వులకు అనుకూలుడైనవాడు.


343) శతావర్త: - ధర్మ రక్షణార్థము అనేక పర్యాయములు ఆవిర్భవించినవాడు.


344) పద్మీ - పద్మమును చేతియందు ధరించినవాడు.


345) పద్మనిభేక్షణ: - పద్మమువంటి నేత్రములు కలవాడు.


346) పద్మనాభ: - పద్మము నాభియందుండువాడు.


347) అరవిందాక్ష: - కమలరేకులవంటి కన్నులు గలవాడు.


348) పద్మగర్భ: - పద్మగర్భమున నివసించువాడు.


349) శరీరభృత్ - ప్రాణుల శరీరములను పోషించువాడు.


350) మహార్ది: - మహావిభూతులు కలవాడు.


351) బుద్ధ: - ప్రపంచాకారముతో భాసించువాడు.


352) వృద్ధాత్మా - సృష్టికి పూర్వమే ఉన్నవాడు.


353) మహాక్ష: - గొప్ప నేత్రములు గలవాడు.


354) గరుడధ్వజ: - తన పతాకమునందు గరుడ చిహ్నము కలవాడు.


355) అతుల: - సాటిలేనివాడు.


356) శరభ: - శరీరములందు ప్రత్యగాత్మగా ప్రకాశించువాడు.


357) భీమ: - భీకరమైన శక్తి సంపన్నుడు.


358) సమయజ్ఞ: - సర్వులను సమభావముతో దర్శించుటయే తన పూజగా భావించువాడు.


359) హవిర్హరి: - యజ్ఞములలో హవిర్భాగమును గ్రహించువాడు.


360) సర్వలక్షణ లక్షణ్య: - సర్వప్రమాణములచే సిద్ధించు జ్ఞానముచేత నిర్ణయింపబడినవాడు.


361) లక్ష్మీవాన్ - సదా లక్ష్మీదేవి తన వక్షస్థలమందు కలిగినవాడు.


362) సమితింజయ: - యుద్ధమున జయించినవాడు.


363) విక్షర: - నాశములేనివాడు.


364) రోహిత: - మత్స్యరూపమును ధరించినవాడు.


365) మార్గ: - భక్తులు తరించుటకు మార్గము తాను అయినవాడు.


366) హేతు: - సృష్టికి కారణము అయినవాడు.


367) దామోదర: - దమాది సాధనలచేత ఉదారమైన బుద్ధిద్వారా పొందబడువాడు.


368) సహ: - సహనశీలుడు.


369) మహీధర: - భూమిని ధరించినవాడు.


370) మహాభాగ: - భాగ్యవంతుడు.


371) వేగవాన్ - అమితమైన వేగము కలవాడు.


372) అమితాశన: - అపరిమితమైన ఆకలి గలవాడు.


373) ఉద్బవ: - ప్రపంచసృష్టికి ఉపాదానమైనవాడు.


374) క్షోభణ: - సృష్టికాలమందు కల్లోలము కల్గించువాడు.


375) దేవ: - క్రీడించువాడు.


376) శ్రీ గర్భ: - సకల ఐశ్వర్యములు తనయందే గలవాడు.


377) పరమేశ్వర: - ఉత్కృష్ట మైనవాడు.


378) కరణమ్ - జగదుత్పత్తికి సాధనము అయినవాడు.


379) కారణమ్ - జగత్తునకు కారణమైనవాడు.


380) కర్తా - సమస్త కార్యములకు కర్తయైనవాడు.


381) వికర్తా - విచిత్రమైన ప్రపంచమును రచించినవాడు.


382) గహన: - గ్రహించ శక్యముగానివాడు.


383) గుహ: - వ్యక్తము కానివాడు. కప్పబడినవాడు.


384) వ్యవసాయ: - మానవాళి అభ్యున్నతికి తానే కృషిచేయువాడు.


385) వ్యవస్థాన: - సర్వవ్యవహారములను యధావిధిగ నడుపువాడు.


386) సంస్థాన: - జీవులకు గమ్యస్థానమైనవాడు.


387) స్థానద: - వారివారి కర్మానుసారముగా స్థానముల నందించువాడు.


388) ధ్రువ: - అవినాశియై, స్థిరమైనవాడు.


389) పరర్థి: - ఉత్కృష్టమైన వైభవముకలవాడు.


390) పరమస్పష్ట: - మిక్కిలి స్పష్టముగా తెలియువాడు.


391) తుష్ట: - సంతృప్తుడు.


392) పుష్ట: - పరిపూర్ణుడు


393) శుభేక్షణ: - శుభప్రథమైన దృష్టిగలవాడు.


394) రామ: - నిత్యానంద చైతన్యములో సదా రమించువాడు.


395) విరామ: - సకలజీవులకు విశ్రాంతి స్థానమైనవాడు.


396) విరత: - విషయ వాంఛలు లేనివాడు.


397) మార్గ: - మోక్షమునకు మార్గము తానైనవాడు.


398) నేయ: - ఆత్మజ్ఞానము ద్వారా జీవులను నడిపించువాడు.


399) నయ: - జీవులను నడిపించి పరమపదస్థితికి గొనిపోవువాడు.


400) అనయ: - తనను నడుపువాడు మరొకడు లేనివాడు.


401) వీర: - పరాక్రమశాలియైనవాడు.


402) శక్తిమతాం శ్రేష్ఠ: - శక్తిమంతులలో శ్రేష్ఠుడైన భగవానుడు.


403) ధర్మ: - ధర్మ స్వరూపుడు.


404) ధర్మ విదుత్తమ: - ధర్మము నెఱింగినవారిలో శ్రేష్ఠుడు.


405) వైకుంఠ: - సృష్ట్యారంభమున పంచమహాభూతములను సమ్మేళనము చేసినవాడు.


406) పురుష: - ఈ సర్వముకంటే పూర్వమునుండువాడు.


407) ప్రాణ: - ప్రాణరూపమున చేష్ట కల్గించువాడు.


408) ప్రాణద: - ప్రాణమును ప్రసాదించువాడు. ప్రాణము లిచ్చువాడు.


409) ప్రణవ: - ఓంకార స్వరూపుడు.


410) పృథు: - ప్రపంచరూపమున విస్తరించినవాడు.


411) హిరణ్యగర్భ: - బ్రహ్మదేవుని పుట్టుకకు కారణమైనవాడు.


412) శత్రుఘ్న: - శత్రువులను సంహరించువాడు.


413) వ్యాప్త: - సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.


414) వాయు: - వాయురూపమున యుండి సకలమును పోషించువాడు.


415) అథోక్షజ: - స్వరూపస్థితి నుండి ఎన్నడును జాఱనివాడు.


416) ఋతు: - కాలరూపమై తెలియబడు ఋతువులై భాసించువాడు.


417) సుదర్శన: - భక్తులకు మనోహరమగు దర్శనము నొసంగువాడు.


418) కాల: - శతృవులను మృత్యురూపమున త్రోయువాడు.


419) పరమేష్ఠీ - హృదయగుహలో తన మహిమచే ప్రకాశించువాడు.


420) పరిగ్రహ: - గ్రహించువాడు.


421) ఉగ్ర: - ఉగ్రరూపధారి


422) సంవత్సర: - సర్వజీవులకు వాసమైనవాడు.


423) దక్ష: - సమస్త కర్మలను శీఘ్రముగా సమర్థతతో నిర్వర్తించువాడు.


424) విశ్రామ: - జీవులకు పరమ విశ్రాంతి స్థానము అయినవాడు.


425) విశ్వదక్షిణ: - అశ్వమేధయాగములో విశ్వమునే దక్షిణగా ఇచ్చినవాడు.


426) విస్తార: - సమస్త లోకములు తనయందే విస్తరించి ఉన్నవాడు.


427) స్థావర: స్థాణు: - కదులుట మెదలుట లేనివాడు.


428) ప్రమాణం - సకలమునకు ప్రమాణమైనవాడు.


429) బీజమవ్యయం - క్షయము కాని బీజము.


430) అర్థ: - అందరిచే కోరబడినవాడు.


431) అనర్థ: - తాను ఏదియును కోరనివాడు.


432) మహాకోశ: - అన్నమయాది పంచకోశములచే ఆవరించినవాడు.


433) మహాభాగ: - ఆనంద స్వరూపమైన భోగము కలవాడు.


434) మహాధన: - గొప్ప ఐశ్వర్యము కలవాడు.


435) అనిర్విణ్ణ: - వేదన లేనివాడు.


436) స్థవిష్ఠ: - విరాడ్రూపమై భాసించువాడు.


437) అభూ: - పుట్టుక లేనివాడు.


438) ధర్మయూప: - ధర్మము లన్నియు తనయందే ఉన్నవాడు.


439) మహామఖ: - యజ్ఞస్వరూపుడు.


440) నక్షత్రనేమి: - జ్యోతిష చక్రమును ప్రవర్తింపచేయువాడు.


441) నక్షత్రీ - చంద్ర రూపమున భాసించువాడు.


442) క్షమ: - సహనశీలుడు.


443) క్షామ: - సర్వము నశించినను తాను క్షయ మెరుగక మిగిలియుండువాడు.


444) సమీహన: - సర్వ భూతహితమును కోరువాడు.


445) యజ్ఞ: - యజ్ఞ స్వరూపుడు.


446) ఇజ్య: - యజ్ఞములచే ఆరాధించుబడువాడు.


447) మహేజ్య: - గొప్పగా పూజింపదగినవాడు.


448) క్రతు: - యజ్ఞముగా నున్నవాడు.


449) సత్రమ్ - సజ్జనులను రక్షించువాడు.


450) సతాంగతి: - సజ్జనులకు పరమాశ్రయ స్థానమైనవాడు.


451) సర్వదర్శీ - సకలమును దర్శించువాడు.


452) విముక్తాత్మా - స్వరూపత: ముక్తి నొందినవాడు.


453) సర్వజ్ఞ: - సర్వము తెలిసినవాడు.


454) జ్ఞానముత్తమమ్ - ఉత్తమమైన జ్ఞానము కలవాడు భగవానుడు.


455) సువ్రత: - చక్కని వ్రతదీక్ష కలవాడు.


456) సుముఖ: - ప్రసన్న వదనుడు.


457) సూక్ష్మ: - సర్వవ్యాపి.


458) సుఘోష: - చక్కటి ధ్వని గలవాడు.


459) సుఖద: - సుఖమును అనుగ్రహించువాడు.


460) సుహృత్ - ఏ విధమైన ప్రతిఫలము నాశించకనే సుహృద్భావముతో ఉపకారము చేయువాడు.


461) మనోహర: - మనస్సులను హరించువాడు.


462) జితక్రోధ: - క్రోధమును జయించినవాడు.


463) వీరబాహు: - పరాక్రమముగల బాహువులు కలవాడు.


464) విదారణ: - దుష్టులను చీల్చి చెండాడువాడు.


465) స్వాపన: - తన మాయచేత ప్రాణులను ఆత్మజ్ఞాన రహితులుగాజేసి నిద్రపుచ్చువాడు.


466) స్వవశ: - సర్వ స్వతంత్రమైనవాడు.


467) వ్యాపీ - సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.


468) నైకాత్మా - అనేక రూపములలో విరాజిల్లువాడు.


469) నైక కర్మకృత్ - సృష్టి, స్థితి, లయము మున్నగు అనేక కార్యములు చేయువాడు.


470) వత్సర: - సర్వులకు వాసమైనవాడు.


471) వత్సల: - భక్తులపై అపరిమిత వాత్సల్యము కలవాడు.


472) వత్సీ - తండ్రి వంటివాడు.


473) రత్నగర్భ: - సాగరము వలె తన గర్భమున రత్నములు గలవాడు.


474) ధనేశ్వర: - ధనములకు ప్రభువు.


475) ధర్మగుప్ - ధర్మమును రక్షించువాడు.


476) ధర్మకృత్ - ధర్మము నాచరించువాడు.


477) ధర్మీ - ధర్మమునకు ఆధారమైనవాడు.


478) సత్ - మూడు కాలములలో పరిణామ రహితుడై, నిత్యుడై ఉన్నవాడు.


479) అసత్ - పరిణామయుతమైన జగద్రూపమున గోచరించువాడు.


480) క్షర: - వ్యయమగు విశ్వరూపమున తెలియబడువాడు.


481) అక్షర: - క్షరమగు ప్రపంచమున అవినాశియై భాసిల్లువాడు.


482) అవిజ్ఞాతా - తెలుసుకొనువాని కంటెను విలక్షణమైనవాడు.


483) సహస్రాంశు: - అనంత కిరణములు గలవాడు.


484) విధాతా - సర్వమునకు ఆధారమైనవాడు.


485) కృతలక్షణ: - వేదశాస్త్రములను వెలువరించినవాడు.


486) గభస్తినేమి: - మయూఖ చక్రమునకు కేంద్రమైనవాడు.


487) సత్వస్థ: - అందరిలో నుండువాడు.


488) సింహ: - సింహమువలె పరాక్రమశాలియైనవాడు.


489) భూతమహేశ్వర: - సర్వ భూతములకు ప్రభువైనవాడు.


490) ఆదిదేవ: - తొలి దేవుడు.


491) మహాదేవ: - గొప్ప దేవుడు.


492) దేవేశ: - దేవదేవుడు.


493) దేవభృద్గురు: - దేవతల ప్రభువైన మహేంద్రునకు జ్ఞానోపదేశము చేసినవాడు.


494) ఉత్తర: - అందరికంటెను అధికుడై, ఉత్తముడైనవాడు.


495) గోపతి: - గోవులను పాలించువాడు.


496) గోప్తా - సర్వులను సంరక్షించువాడు.


497) జ్ఞానగమ్య: - జ్ఞానము చేతనే తెలియబడినవాడు.


498) పురాతన: - సృష్టికి పూర్వమే వున్నవాడు.


499) శరీరభూతభృత్ - శరీరముల నుత్పన్నము చేయు పంచభూతములను పోషించువాడు.


500) భోక్తా - అనుభవించువాడు.

501) కపీంద్ర: - వానరులకు ప్రభువైనవాడు.


502) భూరిదక్షిణ: - యజ్ఞ సమయములలో విశేషముగా దక్షిణ లిచ్చువాడు.


503) సోమప: - యజ్ఞముల యందు యజింపబడిన దేవతలరూపముతో సోమరసమును పానము చేయువాడు.


504) అమృతప: - ఆత్మానందరసమును అనుభవించువాడు.


505) సోమ: - చంద్రరూపమున ఓషధులను పోషించువాడు.


506) పురుజిత్: - ఒక్కడై అనేకమందిని ఎదురించి, జయించగల్గినవాడు.


507) పురుసత్తమ: - ఉత్తములలో ఉత్తముడైనవాడు.


508) వినయ: - దుష్టులను దండించి, వినయము కల్గించువాడు.


509) జయ: - సర్వులను జయించి వశపరుచుకొనువాడు.


510) సత్యసంధ: - సత్యసంకల్పములు, సత్యవాక్కులు గలవాడు.


511) దాశార్హ: - దశార్హుడనువాని వంశమున పుట్టినవాడు.


512) సాత్వతాంపతి: - యదుకులమునకు ప్రభువు.


513) జీవ: - జీవుడు.


514) వినయితా సాక్షీ - భక్తుల యందలి వినయమును గాంచువాడు.


515) ముకుంద: - ముక్తి నొసగువాడు.


516) అమిత విక్రమ: - అమితమైన పరాక్రామము గలవాడు.


517) అంభోనిధి: - దేవతలు, మనుష్యులు, పితరులు, అసురులు ఈ నాలుగు వర్గములు అంభశబ్ధార్థములు, అంభస్సులు తనయందే ఇమిడి యున్నవాడు.


518) అనంతాత్మా - అనంతమైన ఆత్మస్వరూపుడు.


519) మహోదధిశయ: - వైకుంఠమునందు క్షీరసాగరమున శేషతల్పముపై శయనించువాడు.


520) అంతక: - ప్రళయకాలమున సర్వమును అంతము చేయువాడు.


521) అజ: - పుట్టుకలేనివాడు.


522) మహార్హ: - విశేష పూజకు అర్హుడైనవాడు.


523) స్వాభావ్య: - నిరంతరము స్వరూపజ్ఞానముతో విరాజిల్లువాడు.


524) జితమిత్ర: - శత్రువులను జయించినవాడు.


525) ప్రమోదన: - సదా ఆనందమునందుండువాడు.


526) ఆనంద: - ఆనందమే తన స్వరూపముగా గలవాడు.


527) నందన: - సర్వులకు ఆనందము నొసగువాడు.


528) నంద: - విషయ సంబంధమైన సుఖమునకు దూరుడు.


529) సత్యధర్మా - సత్య, ధర్మ స్వరూపుడు.


530) త్రివిక్రమ: - మూడడుగులచే ముల్లోకములు వ్యాపించినవాడు.


531) మహర్షి: కపిలాచార్య: - వేదవిదుడైన కపిలమునిగా అవతరించినవాడు.


532) కృతజ్ఞ: - సృష్టి, సృష్టికర్త రెండును తానైనవాడు.


533) మేదినీపతి: - భూదేవికి భర్తయైనవాడు.


534) త్రిపద: - మూడు పాదములతో సమస్తము కొలిచినవాడు. వామనుడని భావము.


535) త్రిదశాధ్యక్ష: - జీవులనుభవించు జాగ్రుత, స్వప్న, సుషుప్త్య వస్థలకు సాక్షియైనవాడు.


536) మహాశృంగ: - ప్రళయకాల సాగరములోని నావను గొప్పదియైన తన కొమ్మున బంధించి సత్యవ్రతుని ఆయన అనుచరులైన ఋషులను ప్రళయము నుండి రక్షించినవాడు.


537) కృతాంతకృత్ - మృత్యువుని ఖండించినవాడు.


538) మహావరాహ: - మహిమగల వరాహమూర్తి.


539) గోవింద: - గోవులకు ఆనందాన్నిచ్చువాడు. భూమికి ఆధారభూతమైనవాడు.


540) సుషేణ: - శోభనమైన సేన గలవాడు.


541) కనకాంగదీ - సువర్ణమయములైన భుజకీర్తులు కలవాడు.


542) గుహ్య: - హృదయగుహలో దర్శించదగినవాడు.


543) గభీర: - జ్ఞానము, ఐశ్వర్యము, బలము, వీర్యము మొదలగువానిచే గంభీరముగా నుండువాడు.


544) గహన: - సులభముగా గ్రహించుటకు వీలుకానివాడు.


545) గుప్త: - నిగూఢమైన ఉనికి గలవాడు.


546) చక్రగదాధర: - సుదర్శనమను చక్రమును, కౌమోదకీ యను గదను ధరించినవాడు.


547) వేధా: - సృష్టి చేయువాడు.


548) స్వాంగ: - సృష్టి కార్యమును నిర్వహించుటకు అవసరమగు సాధన సామాగ్రి కూడా తానే అయినవాడు.


549) అజిత: - ఎవనికి తలవొగ్గనివాడై జయింపవీలుకానివాడు.


550) కృష్ణ: - నీలమేఘ శ్యాముడు.


551) దృఢ: - చలించని స్వభావము కలవాడు.


552) సంకర్షణోచ్యుత: - విశ్వమంతయు ప్రళయకాలములో కదిలిపోయినను తానూ ఏ విధమైన పరిణామము చెందనివాడు.


553) వరుణ: - తన కిరణములను ఉపసంహరించుకొను సాయంకాల సూర్యుడు.


554) వారుణ: - వరుణుని కుమారులైన వశిష్ఠుడు మరియు అగస్త్యులుగా వ్యక్తమైనవాడు.


555) వృక్ష: - భక్తులకు అనుగ్రహఛాయ నందించువాడు.


556) పుష్కరాక్ష: - ఆకాశమంతయు వ్యాపించినవాడు.


557) మహామనా: - గొప్ప మనస్సు కలవాడు.


558) భగవాన్ - భగమను ఆరు లక్షణములు సమగ్రముగా యున్నవాడు.


559) భగహా - ప్రళయ సమయమున తన విభూతులను పోగొట్టువాడు.


560) ఆనందీ - ఆనందము నొసంగువాడు.


561) వనమాలీ - వైజయంతి అను వనమాలను ధరించినవాడు.


562) హలాయుధ: - నాగలి ఆయుధముగా కలవాడు.


563) ఆదిత్య: - అదితి యొక్క కుమారుడు. వామనుడు.


564) జ్యోతిరాదిత్య: - సూర్యునియందు తేజోరూపమై భాసిల్లువాడు.


565) సహిష్ణు: - ద్వంద్వములను సహించువాడు.


566) గతిసత్తమ: - సర్వులకు గతియై ఉన్నవాడు.


567) సుధన్వా - శార్ఙమను (శారంగ ధనువు) గొప్ప ధనువును ధరించినవాడు.


568) ఖండ పరశు: - శత్రువులను ఖండించునట్టి గొడ్డలిని ధరించినవాడు.


569) దారుణ: - దుష్టులైన వారికి భయమును కలిగించువాడు.


570) ద్రవిణప్రద: - భక్తులకు కావలిసిన సంపదలను ఇచ్చువాడు.


571) దివ: సృక్ - దివిని అంటియున్నవాడు.


572) సర్వదృగ్య్వాస: - సమస్తమైన జ్ఞానములను వ్యాపింపచేయు వ్యాసుడు.


573) వాచస్పతి రయోనిజ: - విద్యలకు పతి, మరియు మాతృగర్భమున జన్మించనివాడు.


574) త్రిసామా - మూడు సామ మంత్రములచే స్తుతించబడువాడు.


575) సామగ: - సామగానము చేయు ఉద్గాత కూడా తానే అయినవాడు.


576) సామ - సామవేదము తానైనవాడు.


577) నిర్వాణమ్ - సమస్త దు:ఖ విలక్షణమైన పరమానంద స్వరూపుడు.


578) భేషజం - భవరోగమును నివారించు దివ్యౌషధము తానైనవాడు.


579) భిషక్ - భవరోగమును నిర్మూలించు వైద్యుడు.


580) సంన్యాసకృత్ - సన్యాస వ్యవస్థను ఏర్పరచినవాడు.


581) శమ: - శాంత స్వరూపమైనవాడు.


582) శాంత: - శాంతి స్వరూపుడు.


583) నిష్ఠా - ప్రళయ కాలమున సర్వజీవులకు లయస్థానమైనవాడు.


584) శాంతి: - శాంతి స్వరూపుడు.


585) పరాయణమ్ - పరమోత్కృష్ట స్థానము.


586) శుభాంగ: - మనోహరమైన రూపము గలవాడు.


587) శాంతిద: - శాంతిని ప్రసాదించువాడు.


588) స్రష్టా - సృష్ట్యారంభమున జీవులందరిని ఉత్పత్తి చేసినవాడు.


589) కుముద: -కు అనగా భూమి, ముద అనగా సంతోషము. భూమి యందు సంతోషించువాడు.


590) కువలేశయ: - భూమిని చుట్టియున్న సముద్రమునందు శయనించువాడు.


591) గోహిత: - భూమికి హితము చేయువాడు.


592) గోపతి: - భూదేవికి భర్తయైనవాడు.


593) గోప్తా - జగత్తును రక్షించువాడు.


594) వృషభాక్ష: - ధర్మదృష్టి కలవాడు.


595) వృషప్రియ: - ధర్మమే ప్రియముగా గలవాడు.


596) అనివర్తీ - ధర్మ మార్గమున ఎన్నడూ వెనుకకు మఱలని వాడు.


597) నివృత్తాత్మా - నియమింపబడిన మనసు గలవాడు.


598) సంక్షేప్తా - జగత్తును ప్రళయకాలమున సూక్షము గావించువాడు.


599) క్షేమకృత్ - క్షేమమును గూర్చువాడు.


600) శివ: - తనను స్మరించు వారలను పవిత్రము చేయువాడు.


601) శ్రీవత్సవక్షా - శ్రీ వత్సమనెడి చిహ్నమును వక్షస్థలమున ధరించినవాడు.


602) శ్రీ వాస: - వక్షస్థలమున లక్ష్మీదేవికి వాసమైనవాడు.


603) శ్రీపతి: - లక్ష్మీదేవికి భర్తయైనవాడు.


604) శ్రీమతాంవరా: - శ్రీమంతులైన వారిలో శ్రేష్ఠుడు.


605) శ్రీ ద: - భక్తులకు సిరిని గ్రహించువాడు.


606) శ్రీ శ: - శ్రీ దేవికి నాథుడైనవాడు.


607) శ్రీనివాస: - ఆధ్యాత్మిక ఐశ్వర్యవంతులైనవారి హృదయముల యందు వసించువాడు.


608) శ్రీ నిధి: - ఐశ్వర్య నిధి.


609) శ్రీ విభావన: - సిరులను పంచువాడు.


610) శ్రీ ధర: - శ్రీదేవిని వక్షస్థలమున ధరించినవాడు.


611) శ్రీ కర: - శుభముల నొసగువాడు.


612) శ్రేయ: - మోక్ష స్వరూపుడు.


613) శ్రీమాన్ - సర్వ విధములైన ఐశ్వర్యములు గలవాడు.


614) లోకత్రయాశ్రయ: - ముల్లోకములకు ఆశ్రయమైనవాడు.


615) స్వక్ష: - చక్కని కన్నులు కలవాడు.


616) స్వంగ: - చక్కని అంగములు కలవాడు.


617) శతానంద: - అసంఖ్యాకమైన ఉపాధుల ద్వారా ఆనందించువాడు.


618) నంది: - పరమానంద స్వరూపుడు.


619) జ్యోతిర్గణేశ్వర: - జ్యోతిర్గణములకు ప్రభువు.


620) విజితాత్మ - మనస్సును జయించువాడు.


621) విధేయాత్మా - సదా భక్తులకు విధేయుడు.


622) సత్కీర్తి: - సత్యమైన యశస్సు గలవాడు.


623) ఛిన్నసంశయ: - సంశయములు లేనివాడు.


624) ఉదీర్ణ: - సర్వ జీవుల కంటెను ఉత్క్రష్టుడు.


625) సర్వతశ్చక్షు: - అంతటను నేత్రములు గలవాడు.


626) అనీశ: - తనకు ప్రభువు గాని, నియామకుడు గాని లేనివాడు.


627) శాశ్వతస్థిర: - శాశ్వతుడు స్థిరుడు.


628) భూశయ: - భూమిపై శయనించువాడు.


629) భూషణ: - తానే ఆభరణము, అలంకారము అయినవాడు.


630) భూతి: - సర్వ ఐశ్వర్యములకు నిలయమైనవాడు.


631) విశోక: - శోకము లేనివాడు.


632) శోకనాశన: - భక్తుల శోకములను నశింపచేయువాడు.


633) అర్చిష్మాన్ - తేజోరూపుడు.


634) అర్చిత: - సమస్త లోకములచే పూజింపబడువాడు.


635) కుంభ: - సర్వము తనయందుండువాడు.


636) విశుద్ధాత్మా - పరిశుద్ధమైన ఆత్మ స్వరూపుడు.


637) విశోధనః - తనను స్మరించు వారి పాపములను నశింపచేయువాడు


638) అనిరుద్ధః - శత్రువులచే అడ్డగింపబడనివాడు.


639) అప్రతిరథ: - తన నెదుర్కొను ప్రతిపక్షము లేని పరాక్రమవంతుడు.


640) ప్రద్యుమ్న: - విశేష ధనము కలవాడు.


641) అమిత విక్రమ: - విశేష పరాక్రమము గలవాడు.


642) కాలనేమినిహా - కాలనేమి యను రాక్షసుని వధించినవాడు.


643) వీర: - వీరత్వము గలవాడు.


644) శౌరి: - శూరుడను వాడి వంశమున పుట్టినవాడు.


645) శూరజనేస్వర: - శూరులలో శ్రేష్ఠుడు.


646) త్రిలోకాత్మా - త్రిలోకములకు ఆత్మయైనవాడు.


647) త్రిలోకేశ: - మూడు లోకములకు ప్రభువు.


648) కేశవ: - పొడవైన కేశములు గలవాడు.


649) కేశిహా: - కేశి యనుడి రాక్షసుని చంపినవాడు.


650) హరి: - అజ్ఞాన జనిత సంసార దు:ఖమును సమూలముగా అంతమొందించువాడు.


651) కామదేవ: - చతుర్విధ పురుషార్థములను కోరువారిచే పూజింపబడువాడు.


652) కామపాల: - భక్తులు తననుండి పొందిన పురుషార్థములను చక్కగా ఉపయోగపడునట్లు చూచువాడు.


653) కామీ - సకల కోరికలు సిద్ధించినవాడు.


654) కాంత: - రమణీయ రూపధారియైన వాడు.


655) కృతాగమ: - శ్రుతి, స్తృతి ఇత్యాది శాస్త్రములు రచించినవాడు.


656) అనిర్దేశ్యవపు: - నిర్దేశించి, నిర్వచించుటకు వీలుకానివాడు.


657) విష్ణు: - భూమ్యాకాశాలను వ్యాపించినవాడు.


658) వీర: - వీ ధాతువుచే సూచించు కర్మలచే నిండియున్నవాడు.


659) అనంత: - సర్వత్రా, సర్వకాలములందు ఉండువాడు.


660) ధనంజయ: - ధనమును జయించినవాడు.


661) బ్రాహ్మణ్య: - బ్రహ్మను అభిమానించువాడు.


662) బ్రహ్మకృత్ - తపస్సు మొదలైనవిగా తెలియజేయుబడిన బ్రహ్మకు తానే కర్త అయినవాడు.


663) బ్రహ్మా - బ్రహ్మదేవుని రూపమున తానే సృష్టి చేయువాడు.


664) బ్రహ్మ - బ్రహ్మ అనగా పెద్దదని అర్థము.


665) బ్రహ్మవివర్థన: - తపస్సు మొదలైనవానిని వృద్ధి నొందించువాడు.


666) బ్రహ్మవిత్ - బ్రహ్మమును చక్కగా తెలిసినవాడు.


667) బ్రాహ్మణ: - వేదజ్ఞానమును ప్రబోధము చేయువాడు.


668) బ్రహ్మీ - తపస్యాది బ్రహ్మము తనకు అంగములై భాసించువాడు.


669) బ్రహ్మజ్ఞ: - వేదములే తన స్వరూపమని తెలిసికొనిన వాడు.


670) బ్రాహ్మణప్రియ: - బ్రహ్మజ్ఞానులైన వారిని ప్రేమించువాడు.


671) మహాక్రమ: - గొప్ప పద్ధతి గలవాడు.


672) మహాకర్మా - గొప్ప కర్మను ఆచరించువాడు.


673) మహాతేజా: - గొప్ప తేజస్సు గలవాడు.


674) మహోరగ: - గొప్ప సర్ప స్వరూపుడు.


675) మహాక్రతు: - గొప్ప యజ్ఞ స్వరూపుడు.


676) మహాయజ్వా - విశ్వ శ్రేయమునకై అనేక యజ్ఞములు నిర్వహించినవాడు.


677) మహాయజ్ఞ: - గొప్ప యజ్ఞ స్వరూపుడు.


678) మహాహవి: - యజ్ఞము లోని హోమసాధనములు, హోమద్రవ్యములు అన్నిటి స్వరూపుడు.


679) స్తవ్య: - సర్వులచే స్తుతించబడువాడు.


680) స్తవప్రియ: - స్తోత్రములయందు ప్రీతి కలవాడు.


681) స్తోత్రం - స్తోత్రము కూడా తానే అయినవాడు.


682) స్తుతి: - స్తవనక్రియ కూడా తానే అయినవాడు.


683) స్తోతా - స్తుతించు ప్రాణి కూడా తానే అయినవాడు.


684) రణప్రియ: - యుద్ధమునందు ప్రీతి కలవాడు.


685) పూర్ణ: - సర్వము తనయందే గలవాడు.


686) పూరయితా - తన నాశ్రయించిన భక్తులను శుభములతో నింపువాడు.


687) పుణ్య: - పుణ్య స్వరూపుడు.


688) పుణ్యకీర్తి: - పవిత్రమైన కీర్తి గలవాడు.


689) అనామయ: - ఏవిధమైన భౌతిక, మానసిక వ్యాధులు దరిచేరనివాడు.


690) మనోజవ: - మనసు వలె అమిత వేగము కలవాడు.


691) తీర్థకర: - సకల విద్యలను రచించినవాడు.


692) వసురేతా: - బంగారము వంటి వీర్యము గలవాడు.


693) వసుప్రద: - ధనమును ఇచ్చువాడు.


694) వసుప్రద: - మోక్షప్రదాత


695) వాసుదేవ: - వాసుదేవునకు కుమారుడు.


696) వసు: - సర్వులకు శరణ్యమైనవాడు.


697) వసుమనా: - సర్వత్ర సమమగు మనస్సు గలవాడు.


698) హవి: - తానే హవిశ్వరూపుడైనవాడు.


699) సద్గతి: - సజ్జనులకు పరమగతియైన వాడు.


700) సత్కృతి: - జగత్కళ్యాణమైన ఉత్తమ కార్యము.


701) సత్తా - సజాతీయ విజాతీయ స్వగత భేదరహితమైన అనుభవ స్వరూపము.


702) సద్భూతి: - పరమోత్కృష్టమైన మేధా స్వరూపుడు.


703) సత్పరాయణ: - సజ్జనులకు పరమగతి అయినవాడు.


704) శూరసేన: - శూరత్వము గల సైనికులు గలవాడు.


705) యదుశ్రేష్ఠ: - యాదవులలో గొప్పవాడు.


706) సన్నివాస: - సజ్జనులకు నిలయమైనవాడు.


707) సుయామున: - యమునా తీర వాసులగు గోపకులచే పరివేష్ఠింప బడినవాడు.


708) భూతవాస: - సర్వ భూతములకు నిలయమైనవాడు.


709) వాసుదేవ: - తన మాయాశక్తిచే సర్వము ఆవరించియున్నవాడు. వసుదేవుని కుమారుడు.


710) సర్వాసు నిలయ: - సమస్త జీవులకు, ప్రాణులకు నిలయమైనవాడు.


711) అనల: - అపరిమిత శక్తి, సంపద గలవాడు.


712) దర్పహా - దుష్టచిత్తుల గర్వమణుచు వాడు.


713) దర్పద: - ధర్మమార్గమున చరించువారికి దర్పము నొసంగువాడు.


714) దృప్త: - సదా ఆత్మానందామృత రసపాన చిత్తుడు.


715) దుర్థర: - ధ్యానించుటకు, బంధించుటకు సులభసాధ్యము కానివాడు.


716) అపరాజిత: - అపజయము పొందనివాడు.


717) విశ్వమూర్తి: - విశ్వమే తన మూర్తిగా గలవాడు.


718) మహామూర్తి: - గొప్ప మూర్తి గలవాడు.


719) దీప్తమూర్తి: - సంపూర్ణ జ్ఞానముతో ప్రకాశించువాడు.


720) అమూర్తివాన్ - కర్మాధీనమైన దేహమే లేనివాడు.


721) అనేకమూర్తి: - అనేక మూర్తులు ధరించినవాడు.


722) అవ్యక్త: - అగోచరుడు.


723) శతమూర్తి: - అనేక మూర్తులు ధరించినవాడు.


724) శతానన: - అనంత ముఖములు గలవాడు.


725) ఏక: - ఒక్కడే అయినవాడు.


726) నైక: - అనేక రూపములు గలవాడు.


727) సవ: - సోమయాగ రూపమున ఉండువాడు. ఏకముగా, అనేకముగా తానే యుండుటచేత తాను పూర్ణరూపుడు.


728) క: - సుఖ స్వరూపుడు.


729) కిమ్ - అతడెవరు? అని విచారణ చేయదగినవాడు.


730) యత్ - దేనినుండి సర్వభూతములు ఆవిర్భవించుచున్నవో ఆ బ్రహ్మము.


731) తత్ - ఏది అయితే వ్యాపించిఉన్నదో అది అయినవాడు.


732) పదం-అనుత్తమం - ముముక్షువులు కోరు ఉత్తమస్థితి తాను అయినవాడు.


733) లోకబంధు: - లోకమునకు బంధువైనవాడు.


734) లోకనాధ: - లోకములకు ప్రభువు


735) మాధవ: - మౌన, ధ్యాన, యోగాదుల వలన గ్రహించుటకు శక్యమైనవాడు.


736) భక్తవత్సల: - భక్తుల యందు వాత్సల్యము గలవాడు.


737) సువర్ణవర్ణ: - బంగారు వంటి వర్ణము గలవాడు.


738) హేమాంగ: - బంగారు వన్నెగల అవయువములు గలవాడు.


739) వరంగ: - గొప్పవైన అవయువములు గలవాడు.


740) చందనాంగదీ - ఆహ్లాదకరమైన చందనముతోను కేయూరములతోను అలంకృతమైనవాడు.


741) వీరహా - వీరులను వధించినవాడు.


742) విషమ: - సాటిలేనివాడు.


743) శూన్య: - శూన్యము తానైనవాడు.


744) ఘృతాశీ: - సమస్త కోరికలనుండి విడువడినవాడు.


745) అచల: - కదలిక లేనివాడు.


746) చల: - కదులువాడు.


747) అమానీ - నిగర్వి, నిరహంకారుడు.


748) మానద: - భక్తులకు గౌరవము ఇచ్చువాడు.


749) మాన్య: - పూజింపదగిన వాడైన భగవానుడు.


750) లోకస్వామీ - పదునాలుగు భువనములకు ప్రభువు.


751) త్రిలోకథృక్ - ముల్లోకములకు ఆధారమైన భగవానుడు.


752) సుమేధా: - చక్కని ప్రజ్ఞ గలవాడు.


753) మేధజ: - యజ్ఞము నుండి ఆవిర్భవించినవాడు.


754) ధన్య: - కృతార్థుడైనట్టివాడు.


755) సత్యమేధ: - సత్య జ్ఞానము కలవాడు.


756) ధరాధర: - భూమిని ధరించి యున్నవాడు.


757) తేజోవృష: - సూర్యతేజముతో నీటిని వర్షించువాడు.


758) ద్యుతిధర: - కాంతివంతమైన శరీరమును ధరించినవాడు.


759) సర్వ శస్త్ర భృతాంవర: - శస్త్రములను ధరించినవారిలో శ్రేష్ఠుడైనవాడు.


760) ప్రగ్రహ: - ఇంద్రియములనెడి అశ్వములను తన అనుగ్రహము అనెడి పగ్గముతో కట్టివేయువాడు.


761) నిగ్రహ: - సమస్తమును నిగ్రహించువాడు.


762) వ్యగ్ర: - భక్తులను తృప్తి పరుచుటలో సదా నిమగ్నమై ఉండువాడు.


763) నైకశృంగ: - అనేక కొమ్ములు గలవాడు, భగవానుడు.


764) గదాగ్రజ: - గదుడను వానికి అన్న.


765) చతుర్మూర్తి: - నాలుగు రూపములు గలవాడు.


766) చతుర్బాహు: - నాలుగు బాహువులు గలవాడు.


767) చతుర్వ్యూహ: - శరీర, వేద, ఛందో మహాద్రూపుడైన పురుషుడు. ఈ నలుగురు పురుషులు వ్యూహములుగా కలవాడు.


768) చతుర్గతి: - నాలుగు విధములైన వారికి ఆశ్రయ స్థానము.


769) చతురాత్మా - చతురమనగా సామర్ధ్యము.


770) చతుర్భావ: - చతుర్విద పురుషార్థములకు మూలమైనవాడు.


771) చతుర్వేదవిత్ - నాలుగు వేదములను తెలిసినవాడు.


772) ఏకపాత్ - జగత్తంతయు ఒక పాదముగా గలవాడు.


773) సమావర్త: - సంసార చక్రమును సమర్థతతో త్రిప్పువాడు.


774) అనివృత్తాత్మా - అంతయు తానైయున్నందున దేనినుండియు విడివడినవాడు.


775) దుర్జయ: - జయింప శక్యము గానివాడు.


776) దురతిక్రమ: - అతిక్రమింపరాని విధమును సాసించువాడు.


777) దుర్లభ: - తేలికగా లభించనివాడు.


778) దుర్గమ: - మిక్కిలి కష్టముతో మాత్రమే పొందబడినవాడు.


779) దుర్గ: - సులభముగా లభించనివాడు.


780) దురావాస: - యోగులకు కూడా మనస్సున నిలుపుకొనుటకు కష్టతరమైనవాడు.


781) దురారిహా: - దుర్మార్గులను వధించువాడు.


782) శుభాంగ: - దివ్యములైన, సుందరములైన అవయువములు గలవాడు.


783) లోకసారంగ: - లోకములోని సారమును గ్రహించువాడు.


784) సుతంతు: - జగద్రూపమున అందమైన తంతువువలె విస్తరించినవాడు.


785) తంతువర్థన: - వృద్ధి పరచువాడు, నాశనము చేయువాడు.


786) ఇంద్రకర్మా - ఇంద్రుని కర్మవంటి శుభప్రథమైన కర్మ నాచరించువాడు.


787) మహాకర్మా - గొప్ప కార్యములు చేయువాడు.


788) కృతకర్మా - ఆచరించదగిన కార్యములన్నియు ఆచరించినవాడు.


789) కృతాగమ: - వేదముల నందించువాడు.


790) ఉద్భవ: - ఉత్క్రష్టమైన జన్మ గలవాడు.


791) సుందర: - మిక్కిలి సౌందర్యవంతుడు.


792) సుంద: - కరుణా స్వరూపుడు.


793) రత్నగర్భ: - రత్నమువలె సుందరమైన నాభి గలవాడు.


794) సులోచన: - అందమైన నేత్రములు కలిగిన భగవానుడు.


795) అర్క: - శ్రేష్టులైన బ్రహ్మాదుల చేతను అర్చించబడువాడు.


796) వాజసన: - అర్థించు వారలకు ఆహారము నొసంగువాడని భావము.


797) శృంగీ - శృంగము గలవాడు.


798) జయంత: - సర్వ విధములైన విజయములకు ఆధారభూతుడు.


799) సర్వవిజ్జయీ - సర్వవిద్ అనగా సర్వము తెలిసినవాడు.


800) సువర్ణబిందు: - బంగారము వంటి అవయువములు గలవాడు.


801) అక్షోభ్య: - క్షోభ తెలియనివాడు.


802) సర్వవాగీశ్వరేశ్వర: - వాక్పతులైన బ్రహ్మాదులకు కూడా ప్రభువైన భగవానుడు.


803) మహాహ్రద: - గొప్ప జలాశయము.


804) మహాగర్త : - అగాధమైన లోయ వంటివాడు.


805) మహాభూత: - పంచభూతములకు అతీతమైనవాడు.


806) మహానిధి: - సమస్త భూతములు తనయందు ఉన్నవాడు.


807) కుముద: -కు అనగా భూమి . అట్టి భూమి యొక్క భారమును తొలగించి మోదమును కూర్చువాడు.


808) కుందర: - భూమిని చీల్చుకుపోయినవాడు.


809) కుంద: - భూమిని దానమిచ్చినవాడు.


810) పర్జన్య: - మేఘము వర్షించి భూమిని చల్లబరుచునట్లు జీవుల తాపత్రయములను తొలగించి, వారి మనస్సులను శాంతింపచేయువాడు భగవానుడు.


811) పావన: - పవిత్రీకరించువాడు.


812) అనిల: - ప్రేరణ చేయువాడు, సదా జాగరూకుడు.


813) అమృతాశ: - అమృతము నొసంగువాడు.


814) అమృతవపు: - అమృతస్వరూపుడు శాశ్వతుడు.


815) సర్వజ్ఞ: - సర్వము తెలిసినవాడు.


816) సర్వతోముఖ: - ఏకకాలమున సర్వమును వీక్షించగలవాడు.


817) సులభ: - భక్తితో తనను స్మరించువారికి సులభముగా లభ్యమగువాడు.


818) సువ్రత: - మంచి వ్రతము గలవాడు.


819) సిద్ధ: - సత్వస్వరూపుడై, పూర్ణరూపుడై భగవానుడు సిద్ధ: అని తెలియబడువాడు.


820) శత్రుజిత్ - శత్రువులను జయించువాడు.


821) శత్రుతాపన: - దేవతల విరోదులైన వారిని, సజ్జనులకు విరోధులైన వారిని తపింప చేయువాడు.


822) న్యగ్రోధ: - సర్వ భూతములను తన మాయచే ఆవరించి ఉన్నవాడు.


823) ఉదుంబర: - అన్నముచేత విశ్వమును పోషించువాడు.


824) అశ్వత్ధ: - అశాశ్వతమైన సంసార వృక్ష స్వరూపుడు.


825) చాణూరాంధ్ర నిషూదన: - చాణూరుడను మల్లయోధుని వధించినవాడు.


826) సహస్రార్చి: - అనంతకిరణములు కలవాడు.


827) సప్తజిహ్వ: - ఏడు నాలుకలుగల అగ్నిస్వరూపుడు.


828) సప్తైథా: - ఏడు దీప్తులు కలవాడు.


829) సప్తవాహన: -ఏడు గుఱ్ఱములు వాహనములుగా కలవాడు.


830) అమూర్తి: - రూపము లేనివాడు.


831) అనఘ: - పాపరహితుడు.


832) అచింత్య: - చింతించుటకు వీలుకానివాడు.


833) భయకృత్ - దుర్జనులకు భీతిని కలిగించువాడు.


834) భయనాశన: - భయమును నశింపచేయువాడు.


835) అణు: - సూక్షాతి సూక్షమైనవాడు.


836) బృహుత్ - మిక్కిలి పెద్దది అయిన బ్రహ్మము స్వరూపము.


837) కృశ: - సన్ననివాడై, అస్థూలమైనవాడు.


838) స్థూల: - స్థూల స్వరూపము కలిగియున్నవాడు.


839) గుణభృత్ - సత్వరజోస్తమో గుణములకు ఆధారమైనవాడు.


840) నిర్గుణ: - గుణములు తనలో లేనివాడు.


841) మహాన్ - దేశకాలాదుల నధిగమించి యున్నవాడు.


842) అధృత: - సర్వము తానే ధరించియుండి, తనను ధరించునది మరియొకటి లేనివాడు.


843) స్వధృత: - తనకు తానే ఆధారమైనవాడైన భగవానుడు.


844) స్వాస్య: - విశ్వశ్రేయమునకై వేదములను వెలువరించినవాడు.


845) ప్రాగ్వంశ: - ప్రాచీనమైన వంశము కలవాడు.


846) వంశవర్థన: - తన వంశమును వృద్ధినొందించువాడు.


847) భారభృత్ - భారమును మోయువాడు.


848) కథిత: - వేదములచేత సర్వోత్తముడుగా కీర్తించబడినవాడు.


849) యోగీ - ఆత్మజ్ఞానము నందే సదా ఓలలాడు వాడు.


850) యోగీశ: - యోగులకు ప్రభువు.


851) సర్వ కామద: - సకల కోరికలను తీర్చువాడు.


852) ఆశ్రమ: - జీవులకు విశ్రాంతి స్థానమైనవాడు.


853) శ్రమణ: - భక్తిహీనులను, వివేకరహితులను శ్రమ పెట్టువాడు.


854) క్షామ: - సర్వ జీవులను క్షీణింపజేయువాడు.


855) సుపర్ణ: - రమణీయ పత్రములు కలిగిన వృక్షము తానైనవాడు.


856) వాయువాహన: - వాయు చలనమునకు కారణభూతుడైనవాడు.


857) ధనుర్ధర: - ధనస్సును ధరించినవాడు.


858) ధనుర్వేద: - ధనుర్వేదము తెలిసినవాడు.


859) దండ: - దండించువాడు.


860) దమయితా - శిక్షించువాడు.


861) దమ: - శిక్షానుభవము ద్వారా ఏర్పడు పవిత్రత తానైనవాడు.


862) అపరాజిత: - పరాజయము తెలియనివాడు.


863) సర్వసహ: - సమస్త శత్రువులను సహించువాడు.


864) నియంతా - అందరినీ తమతమ కార్యములందు నియమించువాడు.


865) అనియమ: - నియమము లేనివాడు.


866) ఆయమ: - మృత్యుభీతి లేనివాడు.


867) సత్త్వావాన్ - సత్త్వము గలవాడు.


868) సాత్త్విక: - సత్త్వగుణ ప్రధానుడైనవాడు.


869) సత్య: - సత్పురుషుల విషయములో మంచిగా ప్రవర్తించువాడు.


870) సత్యధర్మ పరాయణ: - సత్య విషయమునందును, ధర్మ విషయమునందును దీక్షాపరుడైనవాడు.


871) అభిప్రాయ: - అభిలషించు వారిచేత అభిప్రాయపడువాడు.


872) ప్రియార్హ: - భక్తుల ప్రేమకు పాత్రుడైనవాడు.


873) అర్హ: - అర్పింపబడుటకు అర్హుడైనవాడు.


874) ప్రియకృత్ - తన నాశ్రయించినవారికి ప్రియము నొసగూర్చువాడు.


875) ప్రీతివర్ధన: - భక్తులలో భవవంతునిపై ప్రీతిని వృద్ధి చేయువాడు.


876) విహాయన గతి: - ఆకాశము ఆశ్రయముగ గలదియైన విష్ణుపదము తానైనవాడు.


877) జ్యోతి: - తన ప్రకాశము చేత సర్వమును ప్రకాశింపచేయువాడు.


878) సురుచి: - అందమైన ప్రకాశము గలవాడు.


879) హుతభుక్ - యజ్ఞములందు ఆవాహన చేయబడిన దేవతల రూపమున హవిస్సులను స్వీకరించువాడు.


880) విభు: - సర్వ లోకములకు ప్రభువైనవాడు.


881) రవి: - తన విభూతియైన సూర్యుని ద్వారా భూమినుండి సర్వరసములను గ్రహించువాడు.


882) విలోచన: - వివిధ రూపముల ద్వారా ప్రకాశించువాడు.


883) సూర్య: - ప్రాణులకు ప్రాణశక్తిని ప్రసాదించువాడు.


884) సవితా: - సమస్త జగత్తును ఉత్పన్నము చేయువాడు.


885) రవిలోచన: - సూర్యుడు నేత్రములుగా కలవాడు.


886) అనంత: - అంతము లేనివాడు.


887) హుతభుక్ - హోమద్రవ్యము నారిగించువాడు.


888) భోక్తా - భోగ్యవస్తువైన ప్రకృతిని అనుభవించువాడు.


889) సుఖద: - భక్తులకు ఆత్మసుఖము నొసంగువాడు.


890) నైకజ: - అనేక రూపములలో అవతరించువాడు.


891) అగ్రజ: - సృష్ట్యారంభమునకు ముందే ఆవిర్భవించినవాడు.


892) అనిర్వణ్ణ: - నిరాశ నెరుగనివాడు.


893) సదామర్షీ - సజ్జనుల దోషములను క్షమించువాడు.


894) లోకాధిష్టానం - ప్రపంచమంతటికి ఆధారభూతుడు.


895) అధ్బుత: - ఆశ్చర్య స్వరూపుడు.


896) సనాత్ - ఆది లేనివాడు.


897) సనాతన సమ: - సృష్టికర్త యైన బ్రహ్మకు పూర్వము కూడా యున్నవాడు.


898) కపిల: - ఋషులలో కపిలుడు తానైనవాడు.


899) కపి: - సూర్యరూపుడు.


900) అవ్యయ: - ప్రళయకాలములో సమస్తము తనలో లీనమగుటకు విశ్రామ స్థానమైనవాడు.


901) స్వస్తిద: - సర్వశ్రేయములను చేకూర్చువాడు.


902) స్వస్తికృత్ - శుభమును కూర్చువాడు.


903) స్వస్తి - సర్వ మంగళ స్వరూపుడు.


904) స్వస్తిభుక్ - శుభమును అనుభవించువాడు.


905) స్వస్తిదక్షిణ: - స్మరణ మాత్రముననే సర్వ శుభములు సమకూర్చువాడు.


906) అరౌద్ర: - రౌద్రము లేనివాడు.


907) కుండలీ - మకర కుండలములు ధరించినవాడు.


908) చక్రీ - సుదర్శనమను చక్రమును ధరించినవాడు.


909) విక్రమీ - గొప్ప శూరుడైన భగవానుడు.


910) ఊర్జిత శాసన: - ఉల్లంఘించుటకు వీలులేని శాసనములు కలవాడు.


911) శబ్దాతిగ: - వాక్కుకు అందనివాడు.


912) శబ్దసహ: - సమస్త వేదములు తెలియబడినవాడు.


913) శిశిర: - శిశిర ఋతువువలె చల్లబరుచువాడు.


914) శర్వరీకర: - రాత్రిని కలుగజేయువాడు.


915) అక్రూర: - క్రూరత్వము లేనివాడు.


916) పేశల: - మనోవాక్కాయ కర్మలచే రమణీయముగ నుండువాడై పేశల: అని స్తుతించబడును.


917) దక్ష: - సమర్థుడైనవాడు.


918) దక్షిణ: - భక్తులను ఔదార్యముతో బ్రోచువాడు.


919) క్షమిణాం వర: - సహనశీలు లైన వారిలందరిలో శ్రేష్ఠుడు.


920) విద్వత్తమ: - సర్వజ్ఞత్తము కలిగియుండి, అందరిలో ఉత్తమమైనవాడు.


921) వీతభయ: - భయము లేనివాడు.


922) పుణ్యశ్రవణ కీర్తన: - తనను గూర్చి శ్రవణము గాని, కీర్తన గాని పుణ్యము కలుగజేయును.


923) ఉత్తారణ: - సంసార సముద్రమును దాటించువాడు.


924) దుష్కృతిహా - సాధకులలో యున్న చెడువాసనలను అంతరింప చేయువాడు.


925) ప్రాణ: - ప్రాణులకు పవిత్రతను చేకూర్చు పుణ్య స్వరూపుడు.


926) దుస్వప్న నాశన: - చెడు స్వప్నములను నాశనము చేయువాడు.


927) వీరహా - భక్తులు మనస్సులు వివిధ మార్గములలో ప్రయాణించకుండ క్రమము చేయువాడు.


928) రక్షణ: - రక్షించువాడైనందున భగవానుడు రక్షణ: అని స్తవనీయుడయ్యెను.


929) సంత: - పవిత్ర స్వరూపుడు.


930) జీవన: - సర్వ జీవులయందు ప్రాణశక్తి తానైనవాడు.


931) పర్యవస్థిత: - అన్నివైపుల అందరిలో వ్యాపించి యున్నవాడు.


932) అనంతరూప: - అనంతమైన రూపములు గలవాడు.


933) అనంత శ్రీ: - అంతము లేని శక్తివంతుడైనవాడు.


934) జితమన్యు: - క్రోధము ఎఱగని వాడు.


935) భయాపహ: - భయమును పోగొట్టువాడు.


936) చతురశ్ర: - జీవులకు కర్మఫలములను న్యాయముగా పంచువాడు.


937) గభీరాత్మా - గ్రహింప శక్యము గాని స్వరూపము గలవాడు.


938) విదిశ: - అధికారులైన వారికి ఫలము ననుగ్రహించుటలో ప్రత్యేకత కలిగియున్నవాడు.


939) వ్యాధిశ: - వారి వారి అర్హతలను గమనించి బ్రహ్మాదులను సైతము నియమించి, ఆజ్ఞాపించువాడు.


940) దిశ: - వేదముద్వారా మానవుల కర్మఫలములను తెలియజేయువాడు.


941) అనాది: - ఆదిలేనివాడు.


942) భూర్భువ: - సర్వభూతములకు ఆధారమైన భూమికి కూడా భూ: ఆధారమైనవాడు.


943) లక్ష్మీ: - లక్ష్మీ స్వరూపుడు.


944) సువీర: - అనేక విధములైన సుందర పోకడలు గలవాడు.


945) రుచిరాంగద: - మంగళమైన బాహువులు గలవాడు.


946) జనన: - సర్వ ప్రాణులను సృజించినవాడు.


947) జన జన్మాది: - జన్మించు ప్రాణుల జన్మకు ఆధారమైనవాడు.


948) భీమ: - అధర్మపరుల హృదయములో భీతిని కలిగించు భయరూపుడు.


949) భీమ పరాక్రమ: - విరోధులకు భయంకరమై గోచరించువాడు.


950) ఆధార నిలయ: - సృష్టికి ఆధారమైన పృధ్వి, జలము, తేజము, వాయువు, ఆకాశము అను పంచ మహాభూతములకు ఆధారమైనవాడు.


951) అధాతా - తానే ఆధారమైనవాడు.


952) పుష్టహాస: - మొగ్గ పువ్వుగా వికసించునట్లు ప్రపంచరూపమున వికసించువాడు.


953) ప్రజాగర: - సదా మేల్కొనియుండువాడు.


954) ఊర్ధ్వగ: - సర్వుల కన్నా పైనుండువాడు.


955) సత్పధాచార: - సత్పురుషుల మార్గములో చరించువాడు.


956) ప్రాణద: - ప్రాణ ప్రదాత యైనవాడు.


957) ప్రణవ: - ప్రణవ స్వరూపుడైనవాడు.


958) పణ: - సర్వ కార్యములను నిర్వహించువాడు.


959) ప్రమాణ: - స్వయముగానే జ్ఞానస్వరూపుడై యున్నవాడు.


960) ప్రాణ నిలయ: - సమస్త జీవుల అంతిమ విరామ స్థానమైనవాడు.


961) ప్రాణభృత్ - ప్రాణములను పోషించువాడు.


962) ప్రాణజీవన: - ప్రాణ వాయువుల ద్వారా ప్రాణులను జీవింపజేయువాడు.


963) తత్త్వం - సత్యస్వరూపమైనందున భగవానుడు తత్త్వం అని తెలియబడిన వాడు.


964) తత్త్వవిత్ - సత్యవిదుడైన భగవానుడు తత్త్వవిత్ అని స్తుతించబడువాడు.


965) ఏకాత్మా - ఏకమై, అద్వితీయమైన పరమాత్మ


966) జన్మమృత్యు జరాతిగ: - పుట్టుట, ఉండుట, పెరుగుట, మార్పుచెందుట, కృశించుట నశించుట వంటి వికారములకు లోనుగానివాడు.


967) భూర్భువ: స్వస్తరు: - భూ: భువ: స్వ: అను వ్యాహృతి రూపములు 3 గలవాడు.


968) తార: - సంసార సాగరమును దాటించువాడు.


969) సవితా - తండ్రి వంటివాడైన భగవానుడు.


970) ప్రపితామహః - బ్రహ్మదేవునికి కూడా తండ్రియైనవాడు.


971) యజ్ఞ: - యజ్ఞ స్వరూపుడు.


972) యజ్ఞపతి: - యజ్ఞములో అధిష్టాన దేవత తానైన భగవానుడు.


973) యజ్వా - యజ్ఞములో యజమాని.


974) యజ్ఞాంగ: - యజ్ఞము లోని అంగములన్నియు తానే అయినవాడు.


975) యజ్ఞవాహన: - ఫలహేతువులైన యజ్ఞములు వాహనములుగా కలవాడు.


976) యజ్ఞభృత్ - యజ్ఞములను సంరక్షించువాడు.


977) యజ్ఞకృత్ - యజ్ఞములను నిర్వహించువాడు.


978) యజ్ఞీ - యజ్ఞములందు ప్రధానముగా ఆరాధించుబడువాడు.


979) యజ్ఞభుక్ - యజ్ఞఫలమును అనుభవించువాడు.


980) యజ్ఞసాధన: - తనను పొందుటకు యజ్ఞములు సాధనములుగా గలవాడు.


981) యజ్ఞాంతకృత్ - యజ్ఞఫలము నిచ్చువాడు.


982) యజ్ఞగుహ్యమ్ - గోప్యమైన యజ్ఞము తానైనవాడు.


983) అన్నం - ఆహారము తానైనవాడు.


984) అన్నాద: - అన్నము భక్షించువాడు.


985) ఆత్మయోని: - తన ఆవిర్భావమునకు తానే కారణమైనవాడు.


986) స్వయంజాత: - మరొకరి ప్రమేయము లేకనే తనకు తానుగ ఆవిర్భవించువాడు.


987) వైఖాన: - ప్రాపంచిక దు:ఖమును నివారించువాడు.


988) సామగాయన: - సామగానము చేయువాడు.


989) దేవకీనందన: - దేవకీ పుత్రుడైన శ్రీ కృష్ణుడు.


990) స్రష్టా - సృష్టికర్త


991) క్షితీశ: - భూమికి నాధుడైనవాడు.


992) పాపనాశన: - పాపములను నశింపజేయువాడు.


993) శంఖభృత్ - పాంచజన్యమను శంఖమును ధరించినవాడు.


994) నందకీ - నందకమను ఖడ్గమును ధరించినవాడు.


995) చక్రీ - సుదర్శనమును చక్రమును ధరించినవాడు.


996) శారంగ ధన్వా - శారంగము అనెడి ధనుస్సు కలవాడు.


997) గదాధర: - కౌమోదకి యనెడి గదను ధరించినవాడు.


998) రథాంగపాణి: - చక్రము చేతియందు గలవాడు.


999) అక్షోభ్య: - కలవరము లేనివాడు.


1000) సర్వ ప్రహరణాయుధ: - సర్వవిధ ఆయుధములు కలవాడు.


Saturday, February 24, 2018

కీచక వధ- మూడవ వ భాగం -




కీచక వధ- మూడవ వ భాగం -


ద్రౌపది సుధేష్ణ వద్ద విలపించుట!

-


ద్రౌపది తనను ఒక దూర్తుని ఇంటికి మదిరకు పంపిన సుధేష్ణకు తన బాధ చెప్పుకోటానికి ఆమె మందిరానికి వెళ్ళింది. సుధేష్ణ ద్రౌపదిని చూసి కంగారు నటిస్తూ " మాలినీ ! ఏందుకు ఇలా ఉన్నావు. నిన్ను ఎవరేమి అన్నారు. ఏమి జరిగిందో చెప్పు వారి అంతు చూస్తాను " అన్నది. ద్రౌపది నిర్వేదంగా నవ్వి " అమ్మా ! అన్నియు తెలిసి కూడా ఇలా అడిగితే ఏమి చెప్ప గలను. నీవు కీచకుని ఇంటికి మధిర కోసం నన్ను పంపావు. అతను నన్ను పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. నేను పరుగెత్తాను. అతడు నన్ను వెంబడించి నా జుట్టు పట్టుకుని కొట్టాడు. ఇంతకంటే ఏమి చెప్పేది " అన్నది. సుధేష్ణ ద్రౌపదితో " ద్రౌపదీ! విచారించకు నేను ఆ కీచకుని దండిస్తాను " అని అనునయంగా అన్నది. ద్రౌపది సుధేష్ణతో " అమ్మా! తమరు అంతగా చింతించ పనిలేదు. నా భర్తలైన అయిదుగురు గంధర్వులు కీచకునిపై పగతీర్చుకుంటారు " అని పలికింది. ఆ మాటలు విన్న సుధేష్ణ భయభ్రాంతురాలయ్యింది. ద్రౌపదిని ఎన్ని విధాలుగానో ఓదార్చింది. ద్రౌపది కోపం తగ్గలేదు. అన్న పానీయాలు విసర్జించి తన నివాసమునకు పోయి రోదిస్తూ ఉంది.

-


ద్రౌపది భీముని సహాయం అర్ధించుట!


ద్రౌపది మనసులో " కీచకుడు మహాబలవంతుడు. అతనిని చంపగలిగిన సామర్థ్యం భీమునికి మాత్రమే ఉంది " అని తలచింది. ఆ రోజు అందరూ నిద్రపోతున్న సమయంలో భీముని వద్దకు వెళ్ళింది. హాయిగా నిద్రపోతున్న భీముని చూసి " ఆహా ! నన్ను అవమానించిన కీచకుడు హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు. కాని అది చూసిన మీరు నిశ్చింతగా ఎలా నిద్రపోతున్నారు. అన్నగారు ఇది తగిన సమయం కాదని చెప్పాడనా " అనుకుంటూ అతడిని తట్టి లేపింది. భీముడు ఉలిక్కిపడుతూ నిద్రలేచి " ఎవరు? " అని అడిగాడు. ద్రౌపది " నేను మాలినిని " అన్నది. భీముడికు ద్రౌపది ఎందుకు వచ్చిందో అర్ధమైనా ఆమె నోట వినాలని " ఏమిటి ఇంత పొద్దుపోయి వచ్చావు?. ఎవరు చూడకుండా వచ్చావా? " అని అడిగాడు. ద్రౌపది " అన్ని తెలిసి నన్ను అడుగుతారేమి. నా నోట వినాలనుందా! విరాటుని బావమరిది కీచకుడు సుధేష్ణ ఇంటికి వచ్చినప్పుడు నన్ను చూసాడు. అతడు నన్ను మోహించి అనరాని మాటలాడి నన్ను అవమానించాడు. నేను అతనితో నా భర్తలైన గంధర్వులు నిన్ను హతమార్చగలరు జాగ్రత్త " అన్నాను. సుధేష్ణ పంపగా మధిర కోసం కీచకుని ఇంటికి వెళ్ళాను. అతను నన్ను పట్టుకోవాలనుకున్నాడు నేను అతనిని విదిలించి పరుగెత్తుతూ సభా మండపానికి వచ్చాను. అతడు నన్ను వెన్నంటి తరుముతూ వచ్చాడు. అలనాడు కురుసభలో దుశ్శాసనుడు నన్ను అవమానించాడు. అడవిలో సైంధవుడు అవమానించాడు. ఈ నాడు విరాటుని కొలువులో కీచకునిచే అవమానించబడ్డాను. ఈ అవమానాలు నాకు కొత్తగాదు. స్త్రీ ఆర్తనాదం విన్నా, గోమాత అరుపు విన్నా రక్షించడం వీరుల ధర్మం. నేను ఇలా విలపిస్తుంటే ధర్మరాజు చూస్తూ ఎలా ఉన్నాడు? " అన్నది. భీముడు " ద్రౌపదీ! కీచకుడు నిన్ను అవమానించడం చూసిన నన్ను ధర్మరాజు అడ్డుకోకపోతే విరాటునితో సహా కీచకుని అతని సైన్యాన్ని హతమార్చే వాడినే. కాని అజ్ఞాతవాసం భగం అయితే మరలా అరణ్యవాసం అజ్ఞాతవాసం ప్రాప్తించేవి. దీనికంతా కారణం నీవు నేను అని అందరూ మనలను నిందించరా. కనుక నన్ను నివారించిన ధర్మరాజును నిందించ వలదు. సమయం మించి పోలేదు. కీచకుని చంపి నీకు ఆనందం కలిగిస్తాను అదెంత పని. కాని అది బహిరంగంగా జరగరాదు. రహస్యంగా చేయాలి కదా " అన్నాడు. ద్రౌపది " నేను ఎవరికి భయపడ లేదు. అత్తగారు కుంతిని చూసి కాని భర్తలైన మిమ్మల్ని చూసి కాని భయపడ లేదు. కాని సుధేష్ణను చూసి భయం కలుగుతుంది. మూర్కుడైన కీచకుని వలన జరిగిన అవమాన భారంతో అన్నాను కాని విషయం తెలియక కాదు. ధర్మరాజుని నిందించడం నా అభిమతం కాదు " అన్నది.

-

కీచక వధ- నాలుగవ భాగం -

-

ద్రౌపది భర్తల అవస్థలను తలచుకుని దుఃఖించుట!


ఇంకా ధర్మరాజును గురించి ద్రౌపది ఇలా చెప్పింది. " భీమసేనా! రాజసూయ యాగ కర్త, అజాతశత్రువు, ధర్మనిరతుడనే పేరు ధర్మరాజుకే చెల్లింది కాని వెరెవరికి తగదు. అతని గంభీర్యం, కరుణ, నిత్య సత్యవ్రతం మరెవరికి ఉంటాయి. అతడు సామాన్య మానవుడు కాదు. అట్టి మహాత్ముడు ఒకరి కింద ఊడిగం చేస్తుంటే బాధగా ఉంది. బకాసురుడు, కిమ్మీరుడు (జరాసంధుడు) మొదలైన రాక్షసులను చంపిన నీ లాంటి వీరుడు కట్టెలు కొట్టడం, వంటలు చేయడం ఎంత బాధాకరం. పరమేశ్వరుని మెప్పించి పాశుపతాన్ని సంపాదించిన అర్జునుడు పేడి రూపంలో అంత॰పుర కాంతలకు నాట్యం నేర్పుతుంటే చూడటానికి కూడా మనసు ఒప్ప లేదు. అత్యంత సుందరాంగుడు అరివీర భయంకరుడు అయిన నకులుడు ఒకరి కింద ఊడిగం చేస్తుంటే కన్నుల నీరు ఆగడం లేదు. అత్యంత సుకుమారుడైన సహదేవుడు పశువులను మేపుతుంటే దుఃఖభారం ఆగలేదు. తల్లి తండ్రుల ప్రేమాభిమానాలు పొంది, రాజసూయ యాగంతో పునీతనై కుంతీదేవి లాంటి మహానుభావురాలి మన్ననలందిన నేను నేడు సైరంధ్రిగా సామాన్యురాలిగా సేవిస్తున్నాను. భీమసేనా! కీచకుని వధించక పోతే నాకు మనశ్శాంతి లేదు " అని దుఃఖించింది. భీముడు " ద్రౌపదీ! నీవు ఇంతగా చెప్ప పని లేదు. రేపటి రోజున కీచకునికి నా చేతిలో చావు మూడింది. నీవు నిశ్చింతగా ఉండు. మన అజ్ఞాతవాసం ముగియనున్నది. రేపు నువ్వు కీచకుని కోర్కె అంగీకరించినట్లు నటించి అతనిని నర్తనశాలకు ఒంటరిగా రమ్మని చెప్పు. నేను అతనిని చంపుతాను. తెల్లవారబోతుంది ఇక వెళ్ళు " అన్నాడు.


ద్రౌపది కీచకుని నర్తన శాలకు ఆహ్వానించుట!

-

మరునాడు ఉదయం కీచకుడు నిద్రలేచాడు. కాలకృత్యాలు నిర్వర్తించాడు. ద్రౌపది మీది కోరిక కలిగింది. చక్కగా అలఖరించుకున్నాడు. ద్రౌపది కోసం సుధేష్ణ అంత॰పురానికి వెళ్ళాడు. సైరంధ్రిని చూడగానే అతని మనసు చలించింది. ధైర్యాన్ని, వివేకాన్ని కోల్పోయి ఆమె దగ్గరగా పోయాడు. భీముడు చెప్పిన మాటలు మననం చేసుకుంది ద్రౌపది. అతనిని చూసీ చూడనట్లు నటించింది. కీచకుడు ద్రౌపదితో " మాలినీ ఈ తిరస్కారం ఏమిటి? నేనంటే ఇష్టం లేదా? అసలు మగాళ్ళంటేనే ఇష్టం లేదా? నా సంపదలకు నీవే రాణివి. ఈ రాజ్యాన్నేలే విరాటరాజు పేరుకు మాత్రమే రాజు. నేనే అతనికి కూడు పెడుతున్నాను. ఈ రాజ్యంలో ప్రజలందరూ నన్నే రాజుగా ఆరాధిస్తారు. ఈ రాజ్యంలో ప్రజలెవరికీ నా మాట కాదనే ధైర్యం ఎవరికీ లేదు " అన్నాడు. ద్రౌపది కొంచం మెత్తబడినట్లు నటించి " కీచకా! ఎంత కాదన్నా వినకుండా నా మీద మనసు పారేసుకున్నావు. నీలాగే ఎదుటి వారూ మనసు పారేసుకుంటారు కదా. మీరు పురుషులు కనుక బయట పడతారు కాని మగువలు అలా కాదు కనుక కీచకా రహస్యంగా కలుసుకుంటే నీ కోరిక తీరగలదు " అంటూ నమ్మబలికింది ద్రౌపది. కీచకుడు ఆనందపరవశుడై " మాలినీ నీ మనసు తెలిసింది కదా మరి నా కోరిక ఎప్పుడు ఎలా తీరుస్తావో చెప్పు " అని అడిగాడు. ద్రౌపది " ఈ రోజు ఒంటరిగా నర్తనశాలకురా " అన్నది. కీచకుడు " మాలినీ! నీ అనుమతి ప్రకారం ఒంటరిగా నర్తనశాలకు వస్తాను. మాట మీద ఉండు " అన్నాడు. ద్రౌపది " నీవు ఒక్కడివే రావాలి. లేకుంటే నేను వెడలి పోవుట నిశ్చయం. ఇక మనమిరువురము ఇక్కడ ఉండుట భావ్యం కాదు వెళ్ళి పొండి " అన్నది.

-

-కీచక వధ- ఐదవ భాగం -

-










కీచకుడు వెళ్ళగానే ద్రౌపది వంటశాలకు వెళ్ళింది. అక్కడ భీమునితో " నేను నాపని పూర్తి చేసాను. ఇక మీ పని మీరు పూర్తి చెయ్యండి. ఈ రాత్రికి కీచకుని చంపాలి ఎలా చంపుతారో చెప్పండి " అన్నది. భీముడు ద్రౌపదితో " ద్రౌపదీ! నీవు కీచకుడు ఏమి మాట్లాడుకున్నారో చెప్పు" అని అడిగాడు. ద్రౌపది జరిగినది చెప్పగానే అది విన్న భీముడు ఆహ్లాదం పొందాడు. భీముడు " ద్రౌపదీ ! ఇక చాలు ఆ కీచకుని మీద పగ తీర్చుకుంటాను కాని అతడు చెప్పినట్లు ఒంటరిగా వస్తాడా! లేక బుద్ధిహీనుడై అందరికి చెప్తాడా? అయినా ఎందుకు చెబుతాడులే. వాడు నర్తనశాలకు తప్పక వస్తాడు. నిశ్చలంగా పడుకున్న నన్ను తడిమి చూస్తాడు. నీవు కాదని తెలిసుకుంటాడు. నేను ఒడిసి పట్టుకుని వాడి అంతు చూస్తాను. వాడు నా చేతిలో హతం కావడం నిశ్చయం ద్రౌపదీ! ఇక నీవు నిశ్చింతగా ఉండు " అన్నాడు. భీముని ఆవేశం చూసి ద్రౌపది భయపడింది. కోపావేశంలో గుట్టు బయటపడి అజ్ఞాతవాస భంగం ఔతుందేమో అనుకున్నది. ద్రౌపది " భీమసేనా! కోపావేశంలో గుట్టు రట్టు చేయకు ధర్మరాజాదులు అజ్ఞాతవాస భంగానికి మనమే కారణమని నిందిస్తారు. కార్యాన్ని అతి గుప్తంగా పూర్తి చేయాలి " అన్నది. భీమసేనుడు " ద్రౌపదీ !వాడు ఎదిరించి నిలబడితే ఇది రహస్యంగా చేయాలని గుర్తుంటుందా. అయినా నీవు చెప్పినట్లు రహస్యంగా చంపడానికి ప్రయత్నిస్తాను " అన్నాడు. ద్రౌపది " సుధేష్ణ నా కొరకు వెతుకుతుంటుంది నేను పోయి వస్తాను " అని వెళ్ళి పోయింది.


కీచకుడు, ద్రౌపది, భీమసేనుడు రాత్రి కొరకు ఎదురుచూచుట

కీచకుడు మనసు పరి పరి వధాల తపిస్తుంది అతడు మనసులో " అయ్యో ! ఎంతకీ రాత్రి కాదేమి. మాలిని వస్తుందో రాదో, వచ్చినా ఏమంటుందో, రాత్రిలోగా మనసు మారుతుందేమో, ఆమెకు అయిదుగురు గంధర్వులు భర్తలుగా ఉన్న మాట నిజమేనా, మాలిని వచ్చే వేళకు సుధేష్ణ ఏదైనా పని చెప్తుందేమో అనుకున్నాడు. మరలా మాలిని ఎందుకు రాదులే అంత కఠినాత్మురాలా . ఆమె వచ్చే ముందు నేనే ఆమెను తీసుకు రావచ్చు కదా " అనుకున్నాడు. కీచకుడు ఉద్యానవనంలో విహరిస్తూ అస్తమించనందుకు సూర్యుని నిందించాడు. తన కోసం బ్రహ్మ రాత్రి రాకుండా పగలే ఉంచాడని అనుమాన పడ్డాడు. ఎట్టకేలకు సూర్యుడు అస్తమించాడు. చంద్రోదయం అయింది ద్రౌపది కూడా సమయం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంది. చంద్రుడు కూడా అస్తమించాడు. బాగా పొద్దు పోగానే ద్రౌపది వంటశాలకు వెళ్ళి సమయం ఆసన్నమయినదని భీమసేనుని తొందర పెట్టింది. భీముడు ఒక చీరని తలపాగాలా చుట్టుకుని నర్తనశాలకు బయలుదేరాడు. ద్రౌపది అతనిని అనుసరించింది.


నర్తనశాల!

-

ఇద్దరూ నర్తనశాలను చేరుకున్నారు. నర్తనశాలలో ఒక పక్కగా ఉత్తర పడుకునే పాన్పు మీద భీముడు పడుకున్నాడు. ద్రౌపది పక్కనే కనపడకుండా దాక్కున్నది. ఇంతలో కీచకుడు మధ్యం సేవించి మత్తుగా అక్కడకు వచ్చాడు. మాలిని అప్పటికే అక్కడికి వచ్చి ఉంటుందని అనుకున్నాడు. మంచంలో పడుకున్న భీముని చూసి పిచ్చివాడై తన చేతిని ఆ శయ్య పై వేసాడు. భీమునికి పట్టరాని కోపం వచ్చింది. కీచకుడు భీమునిపై చేయి వేసి " మాలినీ! నీ కోసం ఎన్నో కానుకలు తెచ్చాను. ఇంత వరకు నా కోసం వచ్చే స్త్రీలు నాకు కానుకలు సమర్పించే వారు. నన్ను చూసిన స్త్రీలు మరొకరిని కన్నెత్తి చూడరు. నా కోసమే తపిస్తారు. అలాంటిది నేను నీకోసం తపిస్తున్నాను " అన్నాడు కీచకుడు. భీముడు కూడా స్త్రీ సహజమైన గొంతుతో " మిమ్మల్ని మీరు పొగుడు కుంటున్నారు కాని అసలు నా వంటి స్త్రీ మీకు దొరుకునా. నా శరీరానికి నీశరీరం తగిలినప్పుడు కలిగే అనుభూతి తెలుసుకుంటావులే. నన్ను తాకిన నీకు మరొకరిని తాకే పని ఉండదులే . నన్ను తాకిన ఫలితం అనుభవిస్తావులే " అని తటాలున పైకి లేచాడు. కీచకుని తల పట్టుకుని వంచాడు. కీచకుడు మాలిని భర్త గంధర్వుడు వచ్చాడు అనుకున్నాడు. భీముని పట్టు విడిపించుకుని కింద పడవేసి మోకాళ్ళతో అదిమాడు.


కీచక భీములపోరాటం!

-







ఇరువురి మధ్య భయంకర యుద్ధం సాగింది. ఒకరిని మించి ఒకరు పోరాడుతున్నారు. ఇరువురిలో కొంత భయం ఉంది పరువు పోతుందని కీచకుడు అజ్ఞాతవాస భంగం ఔతుందేమోనని భీముడు మౌనంగా యుద్ధం చేస్తున్నారు. క్రమంగా కీచకుని బలంతగ్గి పోయింది భీన్మసేనుని బలం ద్విగుణీకృతం అయింది. ఆ విషయం గ్రహించిన భీముడు కీచకుని ఉదరభాగంలో భయంకరంగా పొడిచాడు. ఆ దెబ్బకు కీచకుడు విలవిలా తన్నుకున్నాడు. కీచకుని దారుణంగా చంపాలనుకున్న భీముడు కీచకుని తలని, కాళ్ళాను, చేతులను మొండెంలోకి జొనిపి నేల మీద వేసి పొర్లించి నలిపి మాంసం ముద్దగా చేసాడు. కీచకుడు మరణించాడు. భీముడు ద్రౌపదిని పిలిచి కీచకుని శవాన్ని చూపించాడు. ద్రౌపది ఆనందంగా చూసింది. ఆమె మనసులో " కీచకా! ఇందుకా ఈ సుఖం పొందటానికా ఇంతగా ఆరాట పడ్డావు " అనుకున్నది. భీముడు " ద్రౌపదీ! నీ మాట నెరవేర్చాను ఆనందమేగా. నిన్ను ఎవరైనా దుర్బుద్ధితో చూస్తే వారికి నా బుజబలంతో ఇలాంటి మరణాన్ని ప్రసాదిస్తానని తెలుసుకున్నావా. నీ మనసు శాంతించింది కదా " అన్నాడు. ద్రౌపది ఆనందంతో " నిన్న కొలువులో కీచకుడు నన్ను అవమానించినప్పుడు నీవు చూపిన నిగ్రహం మెచ్చతగినది. ఈ నాడు ఇలా మరొకరి సాయం లేక కీచకుని వధించిన నీ శౌర్యం కొనియాడ నా తరమా భీమసేనా " అన్నది. ద్రౌపది మాటలకు భీముడు పొంగి పోయాడు. అతనిలో వివేకం మేలుకొంది. ద్రౌపదీ " ఇక నేను ఇక్కడ ఉండటం మంచిది కాదు వెళుతున్నాను" అని చెప్పి వడివడిగా వంటశాలవైపు వెళ్ళాడు.

-

విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము! (మొదటి భాగం. )

విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము! (మొదటి భాగం. )

VINJAMURI VENKATA APPARAO·SUNDAY, 25 FEBRUARY 2018

విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము!

-

శ్రీ విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము అత్యంత ప్రాచుర్యము కలిగిన vedic ప్రార్థనలలో ఒకటి. పేరును బట్టి ఇది శ్రీమహావిష్ణువు వేయి నామాలను సంకీర్తనం చేసే స్తోత్రము. ఈ స్తోత్రాన్ని చాలామంది హిందువులు భగవంతుని పూజించే కార్యంగా పారాయణం చేస్తూ ఉంటారు.


విష్ణు సహస్ర నామ స్తోత్రము మహాభారతం లోని అనుశాసనిక పర్వంలో 149వ అధ్యాయంలో ఉంది. కురుక్షేత్ర యుద్ధానంతరం అంపశయ్య మీద ఉన్న భీష్ముడు ఈ స్తోత్రాన్ని యుధిష్ఠిరునకు ఉపదేశిస్తాడు. ఈ స్తోత్ర పారాయణం సకల వాంఛితార్థ ఫలదాయకమని ఆ విధమైన విశ్వాసం ఉన్నవారి నమ్మకం. స్తోత్రం ఉత్తర పీఠిక (ఫలశ్రుతి) లో ఈ శ్లోకం "ధర్మార్థులకు ధర్మము, అర్థార్థులకు అర్థము, కామార్థులకు కామము, ప్రజార్థులకు ప్రజను ప్రసాదించును" అని చెప్పబడింది.

-

ప్రార్థన శ్లోకములు, స్తోత్రము ఆవిర్భవించిన సందర్భ వివరణ ఈ పూర్వపీఠికలో ఉన్నాయి. ముందుగా వినాయకు నకు, విష్వక్సేను నకు, వ్యాసు నకు, ఆపై విష్ణువుకు ప్రణామములతో స్తోత్రము ఆరంభమౌతుంది.


స్తోత్ర కథ

అనేక పవిత్ర ధర్మములను విన్న తరువాత ధర్మరాజు భీష్ముని అడిగిన ఆరు ప్రశ్నలు:


కిమ్ ఏకమ్ దైవతం లోకే - లోకంలో ఒక్కడే అయిన దేవుడు (పరమాత్ముడు) ఎవరు?

కిమ్ వాపి ఏకమ్ పరాయణమ్ - జీవితానికి పరమపదమైన గమ్యము ఏది?

స్తువంతః కమ్ ప్రాప్నుయుః మానవాః శుభమ్ - ఏ దేవుని స్తుతించుట వలన మానవులకు శుభములు లభించును?

కమ్ అర్చంతః ప్రాప్నుయుః మానవాః శుభమ్ - ఏ దేవుని అర్చించుట వలన మానవునకు శుభములు లభించును?

కో ధర్మః సర్వధర్మాణాం భవతః పరమో మతః - మీ అభిప్రాయము ప్రకారము సర్వధర్మములకు ఉత్కృష్టమైన ధర్మమేది?

కిం జపన్ ముచ్యతే జంతుః జన్మ సంసార బంధనాత్ - ఏ దేవుని జపించుటవలన జన్మ సంసార బంధనములనుండి ముక్తి లభించును?

అందుకు భీష్ముడు చెప్పిన సమాధానం: జగత్ప్రభువును, దేవదేవుని, అనంతుని, పురుషోత్తముని వేయి నామములను నిశ్చలమైన భక్తితో స్తుతిసేయట వలనను, ఆరాధించుట వలనను, ధ్యానించుట వలనను, ప్రణామము చేయుట వలనను సర్వదుఃఖములనుండి విముక్తి పొందవచ్చును. ఆ బ్రాహ్మణ్యుని, పుండరీకాక్షుని ఆరాధించుట ఉత్తమ ధర్మము. ఆ దేవదేవుడు పరమ మంగళ ప్రదుడు. సకల సృష్టి-స్థితి-లయ కారకుడు. ఈ వేయి గుణ కీర్తనకరములైన నామములను ఋషులు గానము చేసారు.


సంకల్పము


1690 కాలానికి చెందిన విష్ణుసహస్రనామ స్తోత్రం పుస్తకం ముఖచిత్రం

తరువాత స్తోత్రములో సంకల్పము (ఎవరిని, ఎందుకు స్తుతిస్తున్నాము) చెప్పబడుతుంది. ఈ స్తోత్రమునకు


ఋషి - వేదవ్యాసుడు

ఛందస్సు - "అనుష్టుప్" Chanda should be Gayatri as per the verse "Gayatri chandah"

మంత్రాధిష్టాన దైవము - శ్రీమన్నారాయణుడు

బీజము - అమృతాం శూద్భవః భానుః

శక్తి - దేవకీ నందనః స్రష్టా

మంత్రము - ఉద్భవః క్షోభణః దేవః

కీలకము - శంఖభృత్ నందకీ చక్రీ

అస్త్రము - శార్ఙ్గధన్వా గదాధరః

నేత్రము -రథాంగపాణి రక్షోభ్యః

కవచము -త్రిసామా సామగః సామః

యోని - ఆనందం పరబ్రహ్మ

దిగ్బంధము - ఋతుః సుదర్శనః కాలః

ధ్యానము చేయు దేవుడు - విశ్వరూపమని భావించే విష్ణువు

చేసే పని - సహస్రనామ జపము

కారణము - శ్రీమహావిష్ణువు ప్రీతి కొరకు..

ధ్యానము

తరువాత పాలకడలిలో శంఖ చక్ర గదా పద్మములు ధరించిన వాడు, భూమియే పాదములుగా గలవాడు, సూర్యచంద్రములు నేత్రములైనవాడు, దిక్కులే చెవులైనవాడు, త్రిభువనములు శరీరముగా గలవాడు, శేషశాయి, విశ్వరూపుడు, శ్రీవత్సాంక కౌస్తుభ పీతాంబరధారి, నీలమేఘ వర్ణుడు అయిన రుక్మిణీ సత్యభామా సమేతుడు, ముకుందుడు, పరమాత్ముడు అయిన దేవునకు ధ్యానము చెప్పబడుతుంది.


"హరిః ఓం" అంటూ వేయి నామాల జపం మొదలవుతుంది.