Saturday, March 31, 2018

మగవాడు నల్లత్రాచు ఆడది-కోపం వస్తే బుస కొట్టే నాగు పాము !


మగవాడు నల్లత్రాచు ఆడది-కోపం వస్తే బుస కొట్టే నాగు పాము !

-


తాళ్ళపాక తిమ్మక్క తొలి కవయిత్రి. 

రాయగా రాయగా తొలి కావ్యం ''సుభద్రా కల్యాణం'' రాసింది.


రాసి, .


''పొలతి! నమ్మగరాదు పురుషులనెపుడు/పలురీతి కృష్ణసర్పములైయుండ్రు''అని . మగవారిని నిం దించింది.


(కృష్ణసర్పం అంటే నల్లత్రాచు)..


రాదే సఖి నమ్మ రాదే సఖి .. 

మగవారని ఇల నమ్మ రాదే సఖి ... అన్న సత్యభామ


పాట గుర్తు చేస్తుంది... మగవాడు నల్ల త్రాచు.


ఆడది-కోపం వస్తే బుస కొట్టే నాగు పాము.

-

సప్త వ్యసనాలు అంటే ఏమిటి?

సప్త వ్యసనాలు అంటే ఏమిటి?


ఏ మనిషయినా దుర్వ్యసనాలకి లోనయితే జీవితంలో బాగుపడలేడు. ఈ వ్యసనాలకి లోనయి నాశనమయ్యేవాళ్ళు ఈ కాలంలోనే కాదు, పూర్వమూ వున్నారు. ముఖ్యంగా దుర్వ్యసనాలు ఏడు అంటారు. అవేమిటంటే


1.పరస్త్రీ వ్యామోహం – ఏ కాలంలోనైనా మనిషిని అధఃపాతాళానికి తొక్కేసే వ్యసనం ఇది. ఈ వ్యసనంతో సర్వనాశనం తెచ్చుకున్నవాళ్ళల్లో పూర్వ కాలంలో రావణాసురుడు ముఖ్య ఉదాహరణ. సీతాదేవిని అపహరించి, ఎన్నో కష్టాలను కొని తెచ్చుకోవటమేగాక తన కుటుంబాన్నీ, వంశాన్నీ, అయినవారినీ, చివరికి రాజ్యాన్నికూడా కోల్పోయాడు.


2.జూదం .. ధర్మరాజు అంతటి వాడు జూదం వల్ల ఎన్ని అగచాట్లు పడ్డాడో అందరికీ తెలుసు. (ఆంతటి గొప్పవాడే ఆ రోజుల్లో అన్ని అవస్తలు తాను పడటమే కాకుండా, తన తమ్ములూ, భార్యా కూడా అవస్తలు పడటానికి కారకుడయ్యాడే, మరి ఈ రోజుల్లో ఈ పేకాట వగైరా వ్యసనాలబారినపడి ఎన్ని కుటుంబాలు ఎన్ని అవస్తలు పడుతున్నాయో)


3.మద్యపానం – పురాతన కాలంలో దీనికి ఉదాహరణ శుక్రాచార్యుడు. ఈయన రాక్షసులకు గురువు. ఆయనకి మృత సంజీవినీ విద్య తెలుసు. ఆ విద్యతో చనిపోయిన రాక్షసులను వెంటనే బ్రతికించేవాడు. అలాంటివాడు మద్యపాన మత్తులో ఏమి చేస్తున్నాడో తెలుసుకోకుండా తాను తాగే పానీయంలో కచుడి చితాభస్మం కలిపి సేవిస్తాడు. (పురాతన కధలు అందరికీ వివరంగా తెలియక పోయినా కచుడి చితాభస్మం తాగటం వివరాలు నేనూ ఇప్పుడు తెలుసుకోవాలి) నేటి సమాజంలో మద్యపాన మహిమ అందరికీ తెలిసినదే.


4. వేట -- పూర్వం దశరధ మహారాజు వేటకోసం వెళ్ళి, నీటి శబ్దాన్నిబట్టి బాణం వేసి శ్రవణకుమారుడిని చంపుతాడు. ఆయనకి తెలియక చేసిన పాపమయినా శ్రవణుడి వృధ్ధ తల్లిదండ్రుల శాపానికి గురయి తన కుమారుడు శ్రీ రామచంద్రుడికి దూరమయి రాముణ్ణే కలవరిస్తూ మరణిస్తాడు. (ఇదివరకంటే కృర మృగాల (kroora - inscript లో ఎలా టైప్ చెయ్యాలో రాలేదు నాకు) బారినుండి ప్రజలను కాపాడటానికి రాజులు వేటాడేవారు. ఈ రోజుల్లో మాత్రం ఇది , స్ధితి పరులకు వ్యసనమే. దానితో పట్టుబడ్డవారెన్ని కేసులెదుర్కుంటున్నారో పేపర్లల్లో చూస్తున్నాంగా).


5. కఠినంగా, పరుషంగా మాట్లాడటం -- దుర్యోధనుడు దీనికి మంచి ఉదాహరణ. పాండవులను దుర్భాషలాడి ఏ స్దితి తెచ్చుకున్నారో అందరికీ తెలిసిందే. (పూర్వకాలంలో కఠినంగా మాట్లాడేవాళ్ళని వేళ్ళమీద లెక్కబెట్టేవాళ్ళు...ఇప్పుడు అలా మాట్లాడనివాళ్ళని....)


6.కఠినంగా దండించటం -- దీనికికూడా దుర్యోధనుడే ఉదాహరణ. ఒకసారి దుర్యోధనుడు తన తాతగారిని, మేనమామలని కూడా బందిఖానాలో పెడతాడు. వారికి ఆహారం కూడా అతి తక్కువ ఇచ్చి నానా ఇబ్బందులూ పెడతాడు. వాళ్ళందరికీ ఇచ్చిన అతి కొద్ది మెతుకులను శకుని ఒక్కడే తిని ప్రాణాలు నిలుపుకుని దుర్యోధనుడి చెంత చేరతాడు. కౌరవులమీద పగ తీర్చుకోవటానికి వారితో వున్నట్లు నటించి వారు నాశనమయ్యేటట్లు చేస్తాడు.


ఈ రోజుల్లోకూడా ఏ కారణంవల్లనైతేనేమి తల్లిదండ్రులు పిల్లల్ని దండించటం, టీచర్లు పిల్లల్ని కఠినంగా దండించటం ఎక్కువైంది. (ఎవరిమీదైనా ఏమైనా కక్షవుంటే దాన్ని తీర్చుకోవటానికి అనేక మార్గాలు ఎన్నుకుంటున్నారు. ఇది ఎవరికీ మంచిది కాదు).


7.ఆఖరిది డబ్బు. కొందరికి డబ్బు వృధాగా ఖర్చుచెయ్యటం అలవాటు. బాగా డబ్బున్నా, క్రమ శిక్షణా, సరైన ఆలోచన లేకపోవటంవల్ల అవసరముందా లేదా అని కూడా ఆలోచించకుండా డబ్బు దుర్వినియోగం చేస్తారు. మహాలక్ష్మిని ప్రయోజనకరమైనవాటికి కాకుండా దుర్వ్యసనాలకు వినియోగిస్తే దుర్గతే లభిస్తుంది అపజయమే తప్ప జయం వుండదు. అందుకే ధనాన్ని సద్వినియోగం చెయ్యాలి.


మంచీ చెడూ తెలుసుకుని మనుగడ సాగించటమే మనిషి జన్మకి సార్ధకత.


భర్తృహరి సుభాషితం-

భర్తృహరి సుభాషితం-


-

నీరము తప్త లోహమున నిల్చి’ అని ఒక శ్లోకం ఉంది.

‘పడిన స్థానాన్ని బట్టి, నీటి బిందువు భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉంటుంది’ అని 

దాని అర్థం.


వేడి ఇనుముపై పడితే క్షణంలో ఆవిరైపోతుoది. దగుల్బాజీలతో కలిస్తే విద్యార్ధి 

జీవితం ఆ విధంగా పనికిరాకుండా పోతుంది.


అదే నీటిబిందువు తామరాకుపై పడితే, మోటార్ బైకుల మీదా, బీరుటిన్నులమీదా కొన్నాళ్లపాటుమెరిసి సాయంత్రానికి ఆవిరైపోతుంది. అలాంటి విద్యార్ధులు కాలేజీలో

హీరో, హీరోయిన్లలా చలామణీ అయి, బయటకు రాగానే కాలగర్భంలో కలిసిపోతారు. 

అదే బిందువు ముత్యపు చిప్పలో పడినట్లయితే ముత్యంలా మారుతుంది.

తాను ఎక్కడ పడాలో నీటి బిందువు చేతిలో లేదు. దాన్ని విధి నిర్ణయిస్తుంది.

కానీ ఆ శక్తి, యుక్తి మనకి ఉంది.


ఒక తల్లి కొడుకుని ఒక స్వామి దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళింది. 

స్వామి చదువుకున్నవాడు. ఙ్ఞాని. "స్వామీ! నా కొడుకు తెలివైన వాడే కానీ మాట వినడు. చదువు తప్ప అన్ని విషయాల్లోనూ ఆసక్తి వున్నది. వాడికేదైనా చెప్పి మార్చండి" అన్నది.


"ఏం చెప్పను? దేని గురించిచెప్పను?" అని స్వామి చిరునవ్వుతో అడిగాడు.


అక్కడ ఒక తారు రోడ్డు కొత్తగా వేస్తున్నారు.


కొంటె కుర్రవాడు అటు చూపిస్తూ "దాని గురించి చెప్పండి" అన్నాడు. 

పక్కనే పడివున్న ఒక తారుముద్దని తీసుకు రమ్మని "ఈ తారు ఉండ ఖరీదు

ఎంత వుంటుందో ఉజ్జాయింపుగా చెప్పగలవా?" అని అడిగాడు స్వామి.


"అయిదు నుంచి పది రూపాయలు".


"కానీ ఇందులోని పెట్రోలియంని సింధెటిక్ వైరుగా మారుస్తే, అది గుండె ఆపరేషన్‌లో పదివేలు ఖరీదు చేసే దారంగా పనిచేస్తుంది. ఈ ముద్దలోంచి వెయ్యి వైర్లు తయారు చేయవచ్చు. మరోలా చెప్పాలంటే ఈ పది రూపాయల తారుని మరొక రకంగా

ప్రోసెస్ చేస్తే, దాని విలువ కోటి రూపాయలు అయివుండేది.” 

వింటూన్న కుర్రవాడు నిశ్చేష్టుడయ్యాడు.


అతడి కళ్ళలోని కుతూహలం గమనించి స్వామి కొనసాగించాడు. 

"వర్తమానాన్ని ఎలా ప్రోసెస్ చేసుకుంటే నీ భవిష్యత్తు అలామారుతుంది. 

నీవిప్పుడు ఇంటర్మీడియెట్ స్టేజిలోవున్నావు. 

ఇంటర్ అంటే ‘మధ్యలో’ అని అర్ధం. అదొక రైల్వే జంక్షన్.

రకరకాల రైళ్ళు అక్కడికి వస్తూ వుంటాయి. ఒక రైలు నిన్ను కాశ్మీరుకి, 

మరొకటి జైసల్మీర్ ఎడారికీ తీసుకెళ్తుంది. పూలవనానికి వెళ్తావా, 

ఇసుక ఎడారికి వెళ్తావా అన్నది నీవే నిర్ణయించుకోవాలి. 

ఒక సారి రైలు ఎక్కిన తరువాత మారటం కష్టం.

లక్షరూపాయల ఉద్యోగంతో ప్రారంభిస్తే కోటికి చేరుకోవటం సులభం. 

పదివేలతో మొదలు పెడితే లక్షకు చేరుకోవటం కష్టం." వింటున్న

కుర్రవాడు అర్థమైనట్టుగా వినమ్రతతో నమస్కరించాడు.


మీకు కనపడిన ప్రతి విద్యార్థికీ పై కథ చెప్పండి.

-

(ఏను గు లక్ష్మణకవి వారి తెలుగు సేత)


"నీరము తప్త లోహమున నిల్చి యనామకమై నశించు, నా

నీరమే ముత్యమట్లు నలినీదళ సంస్థితమై దనర్చు నా

నీరమే శుక్తిలో బడి మణిత్వము గాంచు సమంచితప్రభన్

పౌరుష వృత్తులిట్లధము మధ్యము నుత్తము గొల్చు వారికిన్!

-

Friday, March 30, 2018

కుంభ కర్ణుడు :--

కుంభ కర్ణుడు :--

.

కుంభ కర్ణుడు రావసురుని తమ్ముడు. తను మహా సోమరి, భారి కాయం కలిగిన వాడు, అతి బలవంతుడు .కుంభ కర్ణుడు నిద్ర, బోజన ప్రియుడు తను రోజులు, వారలు,నెలలు,సంవస్త్సరాలు అయిన సరే నిద్రతో గడిపేస్తాడు. ఒకవేళ నిద్ర లేగిసిన ఆహరం తీసుకోని మళ్ళి నిద్రకు ఉపక్రమిస్తాడు.

.

రావణాసురుడు ప్రహస్త కు చేపినవిదంగా కుంభ కర్ణుని నిద్ర లేపుటకు మాధపాటు ఏనుగులను, అనేకమైన సైన్యాన్ని మ్రుదంగాలని, వాయిద్యాలని, కుంభకర్ణుడు బోజన ప్రియుడు కనుక తనకు ఇష్టమైన ఆహరంను, తాగుటకు పాయసం,పళ్ళరసాలు,పళ్ళ నుండి ,పుష్పాల నుండి తీసిన మధువును తీసుకువెళ్ళాడు.

.

కుంభ కర్ణుడు సమీపించి తన పైకి ఏనుగులను, సైన్యాన్ని ఎకించి తోకించాడు. ఆపాటికి లేగవక పోయే సరికి మాధపాటు ఏనుగుల గింకరాలను, వేయిద్యలను వాయిస్తూ తోకుచుండగా కుంభ కర్ణుడికి మెలుకువ వచ్చింది .ఆ మెలుకువ రావటంతోనే తనను ఆపాటి దాకి నిద్ర లేపుతున సైన్న్యాన్ని విసిరి నెల కేసి కోట్టి ...చంపేస్తాడు.

.

విషయాన్నీ తెలుసుకొని రావననుని సభ కు వెడతాడు.

శ్రీ ఆంజనేయ స్తుతి!

శ్రీ ఆంజనేయ స్తుతి!

(ఆంజనేయ స్వామిని తమలపాకులతో పూజించిన వారందరికీ సకలశుభాలు.)

.


 గోష్పదీకృత వారాశిం,

మశకీకృత రాక్షసమ్.

రామాయణ మహామాలా,రత్నం 

వందే నిలాత్మజమ్.


అంజనా నందనం వీరం జానకి శోక నాశనం , 

కపీశ మక్ష హన్తారం , వందే లంకా భయన్గరమ్

మనో జవం , మారుత తుల్య వేగం జితేంద్రియం బుద్ధి మాతం వారిష్టం , 

వాతాత్మజం వానర యుధ ముఖ్యం, శ్రీ రామ దూతం శిరసా నమామి


ఆంజనేయ మతిఁపాటలాననం , కాంచనాద్రికమనీయ విగ్రహం , 

పారిజాత తరు మూల వాసినం , భావయామి పవమాన వన్దనం.

యత్ర యత్ర రఘునాధ కీర్తనమ్,తత్ర తత్ర కృతమస్తకాంజలిమ్. 

బాష్పవారి పరిపూర్ణలోచనమ్,మారుతిం నమత రాక్షసాంతకమ్.


బుధిర్బలమ్ యశో ధైర్యం నిర్భయత్వం ఆరోగత 

అజాడ్యం వాక్ పటుత్వంచ హనుమత్ స్మరణాత్ భవేత్ 

ఇతి ఆంజనేయ స్తుతి

సూత ఉవాచ:

సూత ఉవాచ:

ఖగపతి యమృతముతేగా

భుగభుగ మని పొంగి చుక్క భూమిని వ్రాలెన్

పొగచెట్టై జన్మించెను

పొగతాగనివాడు దున్నపోతై బుట్టునూ |క|


ఇది బృహన్నారదీయం నాలుగో ఆశ్వాసంలో వున్నది.

(గురజాడ వారి కన్యా శుల్కం నుండి.)


పోతన- సరస్వతీదేవి !

పోతన సరస్వతీదేవి రూపాన్ని ఆరాధించడమే అతని కవిత్వమాధుర్యానికి కారణము. . 

అతని యీ రెండు పద్యాలు అతి మధరం.

.


:శారదనీరదేందు ఘనసార పటీర మరాళ మల్లికా

హార తుషార ఫేన రజతాచల కాశ ఫణీశ కుంద మం

దార సుధాపయోధి సితతామర సామరవాహినీ శుభా

కారత నొప్పు నిన్ను మది గానగ నెన్నడు గల్గు భారతీ!

.


భారతీ స్వరూపాన్ని వర్ణిస్తున్నాడీ పద్యంలో. తెల్లని వస్తువులని ఏకరువుపెట్టి, అలాంటి శుభాకారతతో వెలిగే నీ రూపాన్ని ఎప్పుడు చూస్తానో కదా అని ఆ సరస్వతిని వేడుకుంటున్నాడు. ఒక్క శరత్ జ్యోత్స్నతో తృప్తిపడలేదు పోతన మనసు! శరత్కాలపు మేఘాలు, చంద్రుడు, కర్పూరము, చందనము, హంస, మల్లెల మాల, మంచు, సముద్రపు నురుగు, హిమాలయము, ఱెల్లుగడ్డి, ఆదిశేషువు, మొల్లలు, తెల్ల మందారము, సుధాసముద్రము, తెల్లతామర, ఆకాశగంగ - ఇవన్నీ గుర్తుకొచ్చాయి అతనికి. వాటన్నిటితో పోలిస్తే కాని తృప్తి కలగలేదతనికి!


ఇక రెండో పద్యం:


"క్షోణితలంబు నెన్నుదురు సోకగ మ్రొక్కి నుతింతు సైకత

శ్రోణికి, చంచరీకచయ సుందరవేణికి, రక్షితామర

శ్రేణికి, తోయజాతభవ చిత్త వశీకరణైక వాణికిన్

వాణికి, అక్షదామ శుక వారిజ పుస్తక రమ్య పాణికిన్!

.


ఏదేమయినా కవిత్వం, అందునా అలాంటి తియ్యని కవిత్వం సృజించగలగడం ఒక అద్భుత శక్తి...

పనిలో పనిగా మిగిలిన ఇద్దరు ప్రధానశక్తులు, లక్ష్మీ దుర్గల గూర్చి, పోతనగారే చేసిన స్తుతిని కూడా చదువుకొని ఆనందిద్దాం:

.


"హరికిన్ బట్టపుదేవి, పున్నెముల ప్రో, వర్థంబు పెన్నిక్క, చం

దురు తోబుట్టువు, భారతీ గిరిసుతల్తో నాడు పూబోణి, తా

మరలం దుండెడి ముద్దరాలు, జగముల్ మన్నించు నిల్లాలు, భా

సురతన్ లేములు వాపు తల్లి సిరి యిచ్చున్ నిత్య కళ్యాణముల్!

.


"అమ్మల గన్న యమ్మ, ముగురమ్మల మూలపుటమ్మ, చాల పె

ద్దమ్మ, సురారులమ్మ కడుపారడి పుచ్చిన యమ్మ, తన్ను లో

నమ్మిన వేల్పుటమ్మల మనమ్ముల నుండెడి యమ్మ, దుర్గ మా

యమ్మ కృపాబ్ధి నిచ్చుత మహత్త్వ కవిత్వ పటుత్వ సంపదల్!

మతం....... అధికారం !

మతం....... అధికారం !


మతం అధికారం లో వున్నప్పుడు , అది స్వేచ్చా జీవులను హిమ్చించిన్ది.వారి నోళ్ళు నొక్కింది .


ఈ దేశం లో శాఖా భేదాన్ని సైతం సహించిన దాకలాలు లేవు .

అధికారం మతాన్ని ఆశ్రయించిన చారిత్రిక దశలో దౌస్త్యాలు చేయించింది మతం .

చేయించి న ది మతం అదుపాజ్ఞలలో వున్న అధికారం .. 

ఇది వాస్తవం .


అధికారం తనంతట తాను , ఎలాటి శిక్షలను అమలు చేయదు -- దానికి మత ఆమోద ముద్ర కావాలి -- 

మతం చెప్పిన తీర్పు అధికారానికి శిక్షను వేచే శక్తిని ఇస్తుంది .

సామాన్య జనాల నోళ్ళు దైవ భయం తో కుట్టేస్తుంది ....

గత చరిత్ర , వర్తమానం మనకు కళ్ళకు కట్టినట్టు 

చూపెడుతున్న సత్యం ఇదే ...


అందు వల్ల దౌష్ట్యం చేపించే మత తత్త్వం పోవాలి ...


మతాన్ని అడ్డు పెట్టుకుని ద్రోహాలు చేచే అధికార తత్వమూ పోవాలి ..


అంటే సిద్ధాంతాలు విసృతం కావాలి ..

పాత దురభిప్రాయాలను నిర్ములిన్చుకుంటూ , 

సంఘ సిద్ధాంతాలతో ముందుకు కదలాలి ,,

-

ద్రౌపది!

ద్రౌపది!

ద్రౌపది పాత్రలోని వైశిష్ట్యం. అవిడ భర్తలని (ముఖ్యంగా ధర్మరాజుని) ఎప్పుడుపడితే అప్పుడు ఆడిపోసుకోదు. తెగాడల్సి నప్పుడు తెగుడుతుంది, పొగడాల్సిన నప్పుడు పొగుడుతుంది. 

ఇంతకీ ప్రస్తుత సందర్భం ఏమిటిట?

.

సైరంధ్రి రూపంలో ఉన్న ద్రౌపదికి కీచకుని చేత ఘోరమైన పరాభవం జరుగుతుంది. అతను కామాంధుడై ద్రౌపది వెంటపడతాడు. ఆమె పరుగెత్తుకుంటూ విరటుని కొల్వులోకి వస్తుంది. కీచకుడు ఆమెని వెంబడిస్తూ అక్కడికివచ్చి ఆమె కొప్పు పట్టుకుంటాడు!

అది విడిపించుకుని అక్కడున్న విరటుణ్ణి నిలదీస్తుంది. ఏమిటీ అన్యాయమని. దూరన్నుంచి యిది చూస్తున్న భీముడు కోపం పట్టలేక పక్కనున్న చెట్టుని పెరికే ప్రయత్నం చేస్తాడు. కంకుభట్టు రూపంలో ఉన్న ధర్మరాజు ఇదంతా చూసి ద్రౌపదిని ఊరుకోమంటాడు.

నీ భర్తలు అంత పరాక్రమవంతులైన గంధర్వులే అయితే వెళ్ళి వాళ్ళ దగ్గర మొరపెట్టుకోక, ఇక్కడెందుకిలా సభలో నాట్యకత్తెలా తైతక్కలాడతావు అంటాడు. ఏవండీ, చీమూ నెత్తురూ ఉన్న ఏ మనిషైనా ఇలాంటి మాటంటే తట్టుకోగలరా? అక్కడికక్కడే ధర్మరాజుని లాగి లెంపకాయ కొట్టాలనిపించదూ? అనిపిస్తుంది.

ద్రౌపదికి కూడా అనిపించింది. కానీ అలా చెయ్యలేదు కదా! సభా మర్యాద, పాతివ్రత్యమూ మాట దేవుడెరుగు. ముందు తమ నాటకం బయటపడి మళ్ళీ వనవాసం చెయ్యాల్సి వస్తుంది. కాబట్టి మాటలతో ధర్మరాజు గుండెలో ఒక్క పోటుపొడిచి వెళిపోతుంది. ఆమె అంటుందీ:

.


"నాదు వల్లభుండు నటుడింత నిక్కంబు

పెద్దవారి యట్ల పిన్నవారు

గాన, బతుల విధమ కాక యే శైలూషి

గాననంగ రాదు కంక భట్ట!

.


అట్లగుటం జేసి నాకు నాట్యంబును బరిచితంబ. మత్పతి శైలూషుండ కాడు కితవుండును గావున జూదరియాలికి గఱువతనంబెక్కడియది"

.


"ఓ కంకభట్టూ! నా భర్తే ఒక పెద్ద నటుడు. పెద్దల తోవలోనే కదా చిన్నవాళ్ళూ వెళతారు. అంచేత నా భర్తల తీరే నాదీను. నన్ను నాట్యకత్తె అని తూలనాడ్డం ఎందుకు? అంతే కాదండోయ్! నా భర్తగారు నటుడే (శైలూషుడు అంటే నటుడు) కాదు పెద్ద జూదరి (కితవుడు అంటే జూదరి) కూడాను. జూదరి భార్యకి గౌరవం ఎక్కడుంటుంది చెప్పండి?" అంటుంది. ఇక ధర్మరాజు తలెక్కడ పెట్టుకోవాలి?!

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు!

శుభోదయం !

-

మా అక్క గారి పద్యాలు !

(శ్రీమతి తరణి కంటి /వింజమూరి సూర్య లక్ష్మి

స్వయానా మా అక్కగారు .. వారు వ్రాసిన 

కొన్ని పద్యాలు మీకు అందిస్తున్నాను,)

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు!

రచన .. శ్రీమతి తరణి కంటి (వింజమూరి ) సూర్య లక్ష్మి

.

1. శ్రీలు పొంగు వారు శిరులొలి కేభూమి 

వనములెన్నొ గలిగి వెలుగు భూమి

నాటికైభవంబు నేడు తలచుకుంటు

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

2. వాన లెట్లు కురియు వనములు లేకుండ (నరకంగ) 

పంట లేల పండు పడక వాన 

ఎట్లు బతుక గలరు పంట లేక జనులు 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

3. అడవి సంపదంత అణగారి పోకుండ 

ముందు తరములకును మేలు గలుగ 

అడవు లవసరంబు అమలుజేయవలయు 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

4. మూడు కాళ్ళ ముసలి మొక్కలు నాటంగ 

జనుల కపుడు వింత గాను దోచె 

నాటి మొక్క లన్ని నేడు వృక్షాలయ్యె 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగును.

5. అడవులన్ని పలుచ బడిపోవు చుండగ 

జంతుజాల మంత అంతరించు.

మానవళికలను ముప్పు వాటిల్లదా? 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగును. 

.

6. ప్రకృతి సహజమైన పనులు చేయుమెపుడు 

చదురు మదురు దాన్ని చెయకెపుడు.

సహజ సంపదంత సమతుల్య మై యుండ

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగును. 

.

7. వేటలాడవద్దు వనవిహంగంబుల

వేటలాడవద్దు వనమృగములు 

వన్య మృగ విహంబు వనములకు వెలుగు

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగును. 

8. వనములెన్నొ పెంచి వనమహోత్సవములు

చక్కగాను మనము జరుపుకొన్న 

వన్య మృగములన్ని వేడుక విహరించు 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగును.

.

9. మానవ మనుగడకు వనములే రక్షణంబు 

వన్యసంపదంత వాడుకొనగ

వనములెన్నొ పెంచి వనరులు కూర్చగ 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

10.మానవళి బతుకు వనములుంటే సాగు

వన్యరక్షణంబు మనకు రక్ష 

జీవకోటియంత జాగృత మై యుండ 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

11. పట్టు కొమ్మలనగ చెట్లు పక్షులకును 

చెట్ల పైన గూళ్ళు కట్టి బతుకు 

పక్షిజాలమునకు పరిరక్షణంబుగ 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

12. చెట్ల పెంపకంబు చేయకున్నాగాని 

చెట్ల విలువ దెలుసుకుంటె చాలు 

ఛెట్లున రుకకంటె చేకూరు ఫలములు

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

13. ముందుచూపులేని మానవులను జూచి 

వన్యమృగములన్ని వణుకు చుండె

వారసత్వములగు వనములు నరుకంగ 

మొక్క నాటరండి మేలు కలుగు.

.

14. అంతరించు చున్న అడవి బతుకుజూచి

అలమటిస్తు ఏడ్చె అడవి తల్లి 

ఎంత దారుణంబు ఎంత ఘోరంబని 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

15. కామధేనువంచు కల్పతరువుయంచు 

చెట్లు దైవ మంచు చెట్ల గొలచె 

నాడు జనులు, వేడ్క, నాటి విల్వనెరుగ

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

16. బాట పక్క చెట్లు బాగుగా పెంచిన 

నీడ నిచ్చు బాట నడచు వార్కి 

చెట్లు నిలువ దెలుప చెప్పతరము గాదు 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

.

17. ఎండలోన చెట్లు ఎంత హాయి గొలుపు 

ప్రాణ వాయులిచ్చి ఫలము లొసగు 

చెట్లు చేయు మేలు చెప్పతరము గాదు 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

18. ముందు చూపు తోడ మొక్కలు నాటంగ 

ముందు తరములకును మేలు కలుగు 

మొక్క విలువ నెరిగి ముందు నడువగలిగాను 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

19. చెట్ల పెంపకంబు చేపట్టినాగాని 

మరొకమూల నుండి నరుక చెట్లు

ఎమి ఫలితముండు ఎన్ని చెట్లను పెంచ 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

20. అడవులెన్నొ పెంచ అగచాట్లు పడుచున్న 

చాటుమాటు నరుకు చుండె చెట్లు 

చెట్లు నరుక కుండ చూసుకుంటు మనము 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

21. జ్ఞానమంత లేక అజ్ఞానమున ముల్గి 

చెట్ల విలువ నెరుగజాలకున్న 

చెట్ల విలువ దెలియజెప్పవలసియుండు

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

22. ఇంట నొక్క మొక్క నాట ప్రతినబూని 

మొక్క నాటి నీరు పోసి పెంచు

ఇంట నొక్క చెట్టు ఇలవేల్పు మనకంటు 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

23. నాటి మహా ఋషులకు నెలవులు వనములు 

వన్య రక్షణంబు వారు జేసె 

భీతి లేక తిరిగె జంతువు లలనాడు 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు. 

.

24. చుట్టు పక్కలన్ని చెట్లు చీమలతోడ 

కంటికింపు గాను కనపడంగ 

ఫరిసరాలు పచ్చ పచ్చగా నుంచగా 

మొక్క నాట రండి మేలు కలుగు.

-

రాతిని నాతి చేసిన సుర హ్రద జన్యు పదమ్ము

ఈ పద్యం నాకైతే బాగానే నచ్చింది.

మీ అభిప్రాయం చెప్పండి.

-

ఉ|| రాతిని నాతి చేసిన సుర హ్రద జన్యు పదమ్ము నావనే

రీతిగ మార్చునో యనుచు రేగిన శంకలు సత్యమే సుమీ!

ప్రీతిగ లోకమాత మురిపెమ్ముగ నొత్తెడు పాద పద్మముల్

ఖ్యాతిగ లోకవాసుల నఘమ్ములు మాపుట వింత గాదులే!


(రవి వర్మ చిత్రం )

వరదరాజ స్వామి!


వరదరాజ స్వామి!

-

వైష్ణవుల దివ్య దేశాలలో కంచికి ఒక విశిష్ట స్థానం ఉంది. 

స్థల పురాణం ప్రకారం ఒకానొకప్పుడు బ్రహ్మ దేవుడు కంచిలో 

ఒక మహా యజ్ఞం చేస్తాడు. ఆ యజ్ఞగుండం నుండి నారాయణుడే వరదరాజుగా ఉద్భవించి కాంచీపురంలో వెలసాడని ప్రతీతి.


ఒక సందర్భంలో భగవద్రామానుజులని ఆయన స్నేహితులే కుట్ర చేసి చంపాలని చూస్తే ఈ వరద రాజ స్వామే మారు వేషంలో వచ్చి రక్షించాడని చెప్తారు.


ఈ వరదరాజ స్వామి యజ్ఞగుండంలో ఉద్భవించాడు కాబట్టి ఆయనకు తాపం ఎక్కువట. 

అందుకే వరదరాజ స్వామి ప్రియ భక్తుడైన తిరుకచ్చినంబి ఆయనకు వింజామర సేవ ప్రారంభించారు.

తిరుకచ్చి నంబి వరదరాజ స్వామితో ముఖాముఖి మాటలాడగల మహా భక్తుడు. భగవద్రామానుజులు ’వార్తా షట్కము’ అనే ఆరు ప్రశ్నలకు సమాధానం ఈయన ద్వారానే వరదరాజ స్వామి ని అడిగి తెలుసుకున్నారు.


ఇంతటి మహిమాన్వితమైన వరదరాజ స్వామి గురించి ఒక పద్యం.


ఆ|| యజ్ఞగుండ మందు అవతరించిన వాడు

యజ్ఞకర్త ఎంచ నజుడు కాగ

కాంచిపురమునున్న ఘనుడు వరదరాజు 

ధన్యమగును జన్మ తలచినంత.


యాతమేసి తోడినా ఏరు ఎండదు!

యాతమేసి తోడినా ఏరు ఎండదు!

.


యాతమేసి తోడినా ఏరు ఎండదు

పొగిలి పొగిలి ఏడ్సినా పొంత నిండదు

యాతమేసి తోడినా ఏరు ఎండదు

పొగిలి పొగిలి ఏడ్సినా పొంత నిండదు

దేవుడి గుడిలోదైనా

పూరి గుడిసెలోదైనా

గాలి ఇసిరి కొడితే ఆ దీపముండదు

ఆ దీపముండదు |



పలుపు తాడు మెడకేత్తే పాడి ఆవురా

పసుపు తాడు ముడులేత్తే ఆడదాయెరా

కుడితి నీళ్లు పోసినా

అది పాలు కుడుపుతాది

కడుపుకోత కోసినా

అది మనిషికే జన్మ ఇత్తాది

బొడ్డుపేగు తెగిపడ్డ రోజు తలుసుకో

గొడ్డుకాదు ఆడదనే గుణం తెలుసుకో ||



అందరూ నడిసొచ్చిన తోవ ఒక్కటే

సీమునెత్తురులు పారే తూము ఒక్కటే

మేడమిద్దెలో ఉన్నా

సెట్టు నీడ తొంగున్నా

నిదర ముదర పడినాక పాడె ఒక్కటే

వల్లకాడు ఒక్కటే

కూత నేర్చినోళ్ళ కులం కోకిలంటరా

ఆకలేసి అరిసినోళ్ళు కాకులంటరా ||

-

పేగుతీపి !

పేగుతీపి !

-

తల్లీ కొడుకూ అడవి మార్గాన వెడుతుంటే ఓ నది అడ్డం వచ్చింది. తల్లి ముందుగా ప్రవాహంలోకి దిగి కొడుకును తన చేయి పట్టుకోమంది.

‘అలా కాదు నువ్వే నా చేయి పట్టుకో’ అన్నాడు కొడుకు.

‘తేడా ఏముంది’ అడిగింది తల్లి.

‘పెద్ద అల వస్తే నేను నీ చేయి వొదిలేసి నా దారి చూసుకుంటాను.

అదే నువ్వు పట్టుకుంటే నాకు ఎంతో భరోసా. ఏం జరిగినా నా చెయ్యి వొదిలి పెట్టవు. నువ్వు మునిగయినా సరే నన్ను బయట పడేస్తావు. అదే తేడా’ అన్నాడు కొడుకు.

-

(రాజా రవి వర్మ చిత్రం.)


దైవం చేసే పని....బామ్మ చెప్పిన కధ.!

దైవం చేసే పని....బామ్మ చెప్పిన కధ.!

పూర్వం ఓ దేశంలో ఒక రాజుగారికో సందేహం వచ్చింది. వెంటనే తన మంత్రిని పిలిచి "అమాత్యా! నా సైనికులు దేశాన్ని కాపాడుతున్నారు. మీరు మంత్రులుగా నాకు సలహాలు ఇస్తున్నారు. వర్తకులు వర్తకం చేస్తున్నారు. అధ్యాపకులు పాఠాలు చెపుతున్నారు. ఇలా ప్రతివ్యక్తి తనకి కేటాయించిన పనిని చేస్తున్నాడు. నా సందేహం ఏమిటంటే, "సృష్టికర్త అయిన ఈ దైవం చేసే ప్రధానమైనపని ఏమిటి?" అని.

రాజుగారికి వచ్చిన సందేహాన్ని తీర్చటానికి మంత్రివర్యులు "రాజగురువు"ను పిలిపించి రాజుగారి సందేహము తీర్చమని అడిగాడు. రాజగురువు వెంటనే సమాధానము చెప్పక ఓ వారము రోజులు గడువు తీసుకుని బయటపడ్డాడు. కాని, ఆరురోజులయినా రాజుగారి సందేహానికి సరైన సమాధానము స్పురించక, ఆలోచిస్తూ, నగరము బయట అశాంతిగా తిరుగుతున్నాడు. అక్కడ రాజగురువును ఓ ఆవులు కాచుకునే కుర్రవాడు చూచి " స్వామీ! మీరు ఏదో ఆందోళనలో ఉన్నట్టున్నారు. కారణం తెలుసుకోవచ్చా?" అని నమస్కారము చేసి మరీ అడిగాడు. ఆ కుర్రవాడు వినయము చూసి ముగ్ధుడయి, ఆ రాజగురువు తన సమస్యకు అతనివల్ల సమాధానము బహుశ: భగవంతుడు పంపించి వుంటాడని తలంచి, తన సమస్యని వివరించాడు. అప్పుడాకుర్రవాడు " స్వామీ! ఈ ప్రశ్నకు సమాధానము నాకు బాగా తెలుసు. రాజుగారిని నన్ను రాజసభకు పిలిపించే ఏర్పాటు చూడండి" అని చెప్పాడు. రాజగురువు ఆ కుర్రవానియందు విశ్వాసముతో రాజుగారిని దర్శించి, "రాజా! మీ ప్రశ్నకు సమాధానము ఆ ఆవులు కాచే కుర్రవాడు చెపుతాడు. మీరు అతనిని సభకు అహ్వానించండి" అని తెలిపాడు. రాజు భటులని పంపి ఆ కుర్రవానిని రాజసభకు అహ్వానించాడు. రాజసభలో ఆ కుర్రవాడు " రాజా! మీ ప్రశ్నకు సమాధానము నేను చెపుతాను. కాని అడిగేవారు మీరు కాబట్టి, మీరు శిష్యుని స్థానంలో వున్నారు. చెప్పేవాడిని నేను కాబట్టి నాది గురుస్థానము. గురువు అగ్రస్థానములో కుర్చోవాలి కదా!" అన్నాడు. రాజు అతని మాటలు గ్రహించి, తన ప్రశ్నకు సమాధానము తెలుసుకోగోరి, తన సింహాసనము మీద అతని అధిష్టింప చేశాడు. రాజసింహాసనము మీద అధిష్టించి ఆ కుర్రవాడు ఇలా చెప్పాడు.

"రాజా! దైవము చేసే ప్రధానమైన పని ఇదే! అహంకారులను క్రింద కూర్చోపెట్టడము, అణకువతో ఉండేవారిని ఉన్నతస్థానములకు చేర్చటము." అని చెప్పి తనదారిని తాను వెళ్ళిపోయాడు.

Thursday, March 29, 2018

భారత మాతాకీ వందనం !

భారత మాతాకీ వందనం !

-

బంగరు పూవులు పూచే తల్లికి భారత ధాత్రికి వందనం

సింగారములు చెలువము చిలికే శీలవతికి మా వందనం


జీవనదులతో సిరులొలికించే చిర యశస్వినికి వందనం

పావన ఋక్కులు భవ్య కావ్యములు పలికిన మాతకు వందనం


హిమవదాది సుమహీధరాల విలసిల్లిన మాతకు వందనం

అమర ఋషీంద్రుల విమల వాక్కులు అలరిన మాతకు వందనం


సామగానముల జోలలు పాడుచు సాకెడు తల్లికి వందనం

సత సహస్ర నర నారీసంస్తుత చరణ పంకజకు వందనం


దివ్య శిల్పులను దివ్య గాయకుల తీర్చిన జననికి వందనం

దేశదేశముల కాదర్శమ్ముల తెలిపిన మాతకు వందనం


-

మంచి గురువు.... వెర్రి బాగుల శిష్యుడు !

మంచి గురువు.... వెర్రి బాగుల శిష్యుడు !

...


మంచి గురువు.... వెర్రి బాగుల శిష్యుడు లోనే వక్ర భాష్యము ఉన్నది.

ద్రోణుడు మంచి గురువా?

ఎవరికి? అర్జునునికా? ఏకలవ్యునికా? 

ద్రోణుడి విలువిద్యా ప్రావీణ్యత గురించి ఎవరికీ అనుమానంలేదు. అర్జునునికి విలువిద్య నేర్పడమే కాక అతనిని మించినవాడు ఉండడని మాట ఇచ్చాడు. 

ఏకలవ్యుడు ద్రోణునే గురువుగా ఆరాధించి స్వయంకృషితో విలు విద్య నేర్చుకుని, తన విద్యను తాను ఆరాధించిన ద్రోణునికి ప్రదర్శించాడు. అంటే ఏకలవ్యుడు ఉత్తమ శిష్యుడు. ద్రోణుడు అతనికి మంచిగురువు కాలేక పోయాడు. అర్జునుని మించిన విలుకాడు తన యెదుటనే ఉన్నాడు. 

ఇది సహించలేక ద్రోణుడు నీచమైన అధర్మము చేశాడు. గురుదక్షిణగా అతని విద్యనే పరోక్షంగా కోరాడు. ఇంద్రుడు కర్ణునివద్ద కవచ కుండలములు దానం కోరినట్లే. ఇక్కడ కులాల ప్రసక్తి లేదు.

శ్రీకృష్ణుని కథలో ఆయన అనేకులకు అనుగ్రహం చూపాడు. 

వారిలో బ్రాహ్మణుల సంఖ్య అతి తక్కువ. 

నాదృష్టిలో ఆకాలపు బ్రాహ్మణులు శ్రీకృష్ణావతారము వలన 

ప్రయోజనం పొందలేదు.

పేదరాశి పెద్దమ్మకధ !

పేదరాశి పెద్దమ్మకధ !

-

అనగనగా ఒక ఊళ్ళో పేదరాశి పెద్దమ్మ ఉండేది. ఆ పెద్దమ్మకు నలుగురు కూతుళ్ళు , కూతుళ్ళు పెద్దవాళ్ళు అయ్యారు. వారికి మంచిగా పెళ్ళిళ్ళు చేసింది. తను దాచుకున్నవి తలోకాస్త ఇచ్చి వేసింది. తన వద్ద మిగిలింది ఏమీ లేదు. తాను బతకాలి కదా! కనుక ఒక్కో కూతురి ఇంట మూడు మాసాలు ఉంటుంది. అల్లుళ్ళు మంచివాళ్ళు దొరికారు. అత్తగారిని బాగా చూసుకుంటారు. ఇలా చాలా కాలం గడిచింది. ఈ ఏర్పాటు బాగానే ఉంది. పెద్దమ్మకు వంట వార్పు పని లేదు. హాయిగా గడచిపోతూంది. ఒకసారి పెద్దమ్మ కూతురు ఇంట్లో మూడు మాసాలు ఉంది. పెద్ద కూతురు అన్నీ వండి పెట్టింది. హుషారుగా ఉంది పెద్దమ్మ. ఒక రోజు రెండవ కూతురు ఇంటికి బయలు దేరింది. కొంత దూరం సాగింది. మధ్యలో అడవి వచ్చింది. అడవి గుండా నడిచి వెళ్ళాలి. పెద్దమ్మ చక చకా నడవసాగింది. అడవి మధ్యకు చేరింది. ఆ అడవిలో ఒక పులి ఉంది. నరవాసన పట్టింది. పెద్దమ్మను సమీపించింది. నిన్ను తినేస్తాను – అంది పులి పెద్దమ్మతో. పెద్దమ్మకు భయం వేసింది.


చెమటలు పట్టాయి. పెద్దమ్మ తెలివైనది. యుక్తి గలది. కాస్త ఆలోచించింది. పులితో ఇలా అంది. పెద్ద పులీ! పెద్ద పులీ! నేను ముసలదాన్నయాను. బాగా చిక్కిపోయాను. ఆరోగ్యం బాగాలేదు. ఇప్పుడు రెండో కూతురు ఇంటికి వెళుతున్నాను. వాళ్ళు బాగా ఉన్నోళ్ళు . అక్కడ పది రోజులు ఉంటాను. రెండవ అమ్మాయి చాలా మంచిది. నా కోసం గారెలు చేస్తుంది. సున్ని ఉండలు చేసి పెడుతుంది. అరిసెలు చేస్తుంది. అన్నీ తింటాను. ఒళ్ళు చేస్తాను. బలిసి వస్తాను. అప్పుడు తిందువుగాని – అంది పెద్దమ్మ. పెద్దపులి పెద్దమ్మ మాటలు నమ్మింది. పెద్దమ్మను పులి అప్పటికి వదిలి పెట్టింది. పెద్దమ్మ రెండవ కూతురు ఇంటికి వెళ్ళింది. పది రోజులు అయ్యింది. పదిహేను రోజులు దాటింది. నెల పూర్తయింది. పెద్దమ్మ మరలా అడవిన రాలేదు. ఎలాగైనా రాకపోతుందా! ఇదే దారి కదా. అప్పుడు పడతా పెద్దమ్మ పని – అని కాచుకొని కూచుంది పులి. పెద్దమ్మ మూడు నెలలు అచట గడిపింది. ఇక బయలుదేర వలసిన పరిస్థితి ఏర్పడింది. అది ఒప్పందం కదా.


బయలు దేరే రోజు దగ్గర పడింది. పెద్దమ్మ రెండవ కూతురిని పిలిచింది. పులితో జరిగిన గొడవ చెప్పింది. పెద్దమ్మ కూతురూ తెలివైనదే. అమ్మను కాపాడాలి. బాగా ఆలోచించింది. ఒక పెద్ద బాన తెచ్చింది. బానలో పెద్దమ్మను కూచో పెట్టింది. మూత పెట్టింది. మూతకు గుడ్డ కట్టింది. దొర్లించి వదిలి పెట్టింది. బాన దొర్లుతూ అడవినబడి పోతాఉంది. బానలోని ముసలమ్మ హుషారుగా ఉంది.

పులి నన్నేమీ చేయలేదు – అనుకుంది. “బానా బానా దొర్లు,దొర్లు” అంటూ పాడుకుంటుంది. బాన అడవి మధ్యకు చేరింది. పులి సమీపించింది. పులికి బానలో పాట వినిపించింది. పులికి ఎక్కడలేని కోపం వచ్చింది. బానను కాలితో ఆపింది. పంజాతో గట్టి దెబ్బ కొట్టింది. బాన ఢాం అని పగిలిపోయింది. ముక్కలయింది. పెద్దమ్మ బయటపడింది. భయం వేసింది. నిన్ను ఇప్పుడే తింటాను – అని పులి కేక వేసింది. పెద్దమ్మకు వణుకు పుట్టింది. అయినా ధైర్యం తెచ్చుకుంది. మళ్ళీ కాస్త ఆలోచించి పెద్ద పులీ! పెద్దపులీ!ప్రయాణంలో ఒళ్ళంతా చెమట పట్టింది. నీరసంగా ఉంది.

అలసిపోయాను. పక్కనే చెరువు ఉంది. ఆ చెరువులో స్నానం చేసి వస్తాను. అపుడు హాయిగా తిందువుగాని – అంది పెద్దమ్మ. పులి “సరే” అని వదిలి పెట్టింది.


పెద్దమ్మ చెరువులోకి దిగింది. స్నానం చేసింది. బయటకు రాలేదు. గంట అయ్యింది. రెండు గంటలు అయింది. పులికి కోపం వచ్చింది. ఆకలి పెరిగింది. పులి చెరువు ఒడ్డున నిలబడి పెద్దమ్మను పిలిచింది. పెద్దమ్మ పులి మాటలు విన్నది. కాని పట్టించుకోలేదు. ఏమైనా పులి పెద్దమ్మను తినేయాలనుకుంది. పులి చెరువులో దిగింది. పెద్దమ్మను సమీపించింది. పెద్దగా అరిచింది. పెద్దమ్మను చంపేయాలనుకుంది. పంజా ఎత్తింది. పెద్దమ్మ తక్కువదా! ముందే ఆలోచించింది. రెండు గుప్పెట్ల నిండా ఇసుక తీసుకుంది. పులి మీదకు రాగానే పులి కంట్లో ఇసుక చల్లింది. పులి కళ్ళు కనబడలేదు. కేకలు పెట్టింది. చెరువులోనే గిలగిల తన్నుకుంది. ఈలోగా పెద్దమ్మ ఒడ్డుకు చేరుకుంది. అడవిలో నడిచింది. మూడవ కూతురు ఇంటికి చేరుకుంది.


నీతి: మనకు కష్టాలు ఎదురైనపుడు భయపడకుండా, సమయానికి తగిన విధంగా ఆలోచించి, తెలివిగా మసలడం నేర్చుకొవాలి. అలా వుంటేనే మన జీవితం హాయిగా సాగిపోతుంది.


Wednesday, March 28, 2018

కృష్ణం వందే జగద్గురుమ్‌’ అంటే అర్థం తెలుసా?

కృష్ణం వందే జగద్గురుమ్‌’ అంటే అర్థం తెలుసా?


‘‘కృష్ణం వందే జగద్గురుమ్‌’’ అనేది చాలా ప్రాముఖ్యం చెందిన మాట. జగద్గురువంటే జగత్తుకే గురువు. 

కృష్ణం వందే జగద్గురుమ్‌ అనే మాటకు కృష్ణభగవానుడు

సమస్త జగత్తుకు గురువని అర్థం వస్తుంది.


అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగించే వ్యక్తినే గురువు అనే పదం సూచిస్తుంది. జ్ఞానమనే అంజనాన్ని కళ్లకు పూసి అజ్ఞానం వల్ల కలిగిన అంధకారాన్ని తొలగించే మహనీయుడే గురుదేవుడు. 

అంటే కళ్లకు వెలుగు ప్రసాదించి జగత్తును సరైన 

దృష్టితో చూడగలిగే భాగ్యం కలిగించినవాడే గురువు. 

-

కరారవిందే పదారవిందం

ముఖార విందే వినివేశయంతం

వటస్య పత్రస్య పుటే శయనం

బాలం ముకుందా మనసాస్మరామి

Tuesday, March 27, 2018

కాజల్-

-
కాజల్-

(Venkateswararao Gonella గారు కాజల్ గురించి 

చాల అందముగా చెప్పారు.

1/2. మత్తేభము :


అలినీలాలక, గామ వల్లభ ముఖిన్, యంగాంగ దత్తూ

రపుం

గలికిన్, కొండొకచో దిసాంగ రససంగ్రామస్సముత్సా

హనో

ల్లలన య్యోజిత లాలినిన్ రసిక లీలా లాలస నీమె,

" కా

జలగర్వాలు" చనుద్వయంబును కటిన్ సారించ మో

హంబగున్.


(అలినీలాలక = ఆడు తుమ్మెదవంటి అందమైన శిరోజములు కలది యైన /గా - కామ వల్లభ ముఖిన్ = చంద్ర బింబము వంటి ముఖము కలదానిని /యం - అంగాంగ దత్తూరపుం గలికిన్ = నున్నని శరీరంతో శోభిలు స్త్రీని /కొండొకచో = వేరొకచోట /దిసాంగ రససంగ్రామస్సముత్సాహ=........ /ల్ల - లలన య్యోజిత =....... /లాలినిన్ = విలసన స్త్రీని /రసిక =రసికను /లీలా లాలస నీమె = శృంగార చేష్టల నిష్టపడి కోరు ఈమెను /కాజలగర్వాలు = కాజల్ ను /చనుద్వయంబును కటిన్ సారించ మోహంబగున్ =......)

-

2. ఉత్పలమాల :


చాపము కాజ లోల మన, చక్కటి మోమును పాద

ముల్ గొనల్, 

యే పరిరంభమాన గుణ యేపుగ నామెను లాగి బ

ట్టి బం

ధోపగతిన్ బురిన్ బిగి రసోచిత భంగిమ నోజస స్ఖ

త్తూపున నేసి యీప్సితము దోచెద, సూన శరంబు కై

వడిన్.


(చాపము కాజ లోల మన = కాజల్ శరీరము ఒక ధనస్సు ఐతే - అనుకొనిన /చక్కటి మోమును పాదముల్ గొనల్ = అమె ముఖము పాదములు ఆ ధనస్సు నకు ఇరుగడల కొనలు /యే - ఏ పరిరంభమాన గుణ యేపుగ = నేను ఆమెను కౌగిలించు విధము ధనస్సు నకు బలమైన అల్లెత్రాడు కాగా /నా - ఆమెను వంచి పట్టి బంధోపగతిన్ = ఆమెను అనగా ధనస్సును వంచి పట్టి - - అల్లెత్రాడు బిగించి కట్టాలి కదా - - అదన్న మాట /బురిన్ =...... /బిగి రసోచిత భంగిమ = కౌగిలి బిగింపున - - ధనస్సున వింటినారి బాగా బిగించి లాగి పట్టి - - - - యోజసస్ఖల త్తూపున =స్ఖలనమే బాణముగా /యే - ఏసి = వదలి, ప్రయోగించి /యీ - ఈప్సితము దోచెద సూన శరంబు కై వడిన్ =మన్మథుని పుష్ప బాణమువలె ఆమె ఇష్టమును గెలిచెదను)

Monday, March 26, 2018

శ్రీ శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి గారూ!

శ్రీ శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి గారూ! 

-

సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రిగారు జగము ఎరిగినవాడు:

జగము తన్నెరిగినవాడు. మరిన్నీ, విశేషించి బ్రాహ్మణుడు. 

అనగా బ్రాహ్మణీకమే ఆయన రచన: 

గోదావరీ మండలంలో వెలనాటి వైదిక కుటుంబాలు ఆయన సాహితీ సమరాంగణము. వారి పోకడలూ, మెలకువలూ ఆయన వాక్యములు. వారి కష్టసుఖాలు ఆయన చెప్పిన కథలు.


సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రిగారి కథలు కొన్నైనా చదివితే తెలుగుకుటుంబాల ఆపేక్ష, అంతఃఅకరణాలు ఎలాటివో, ఆ మరియాదలు, మన్ననలు ఎట్టివో అర్థమౌతుంది! ఆశ్చర్యమేస్తుంది! ముచ్చటౌతుంది!


‘వడ్లగింజలూ మించే కథ ఉందా!


‘యిల్లుపట్టిన వెధవాడపడుచూ అలా మరొకరు వ్రాయగలిగేరా?

‘అనుభవాలూ-జ్ఞాపకాలూ’ నూరేండ్ల తెలుగుతనపు కూలంకష క్రోడీకరణ కాదా! అది వేయేళ్ళపాటు, పదింబదిగ చదువుకోవలసిన గ్రంథం కాదా! తెలుగు మాగాణముతోబాటు, మీగడ తరకలైన శ్రీ శాస్త్రిగారి రచనలు శాశ్వతముగా వర్థిల్లవా!

***

శ్రీపాదవారిలో పండితులున్నారు, కవులున్నారు, వైద్యులున్నారు, వర్తకులున్నారు! ఇక చిరస్మరణీయులైన శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రిగారు పండితుడు, కవి, వైద్యుడు, వర్తకుడు సరసంగా తానై, ఛాందసము వన్నె తెచ్చిన సంస్కారి. శ్రుతిపక్వమైన పట్టుదల రాణించిన వివేకి. తనకు చిననాడే చేయితిరిగినదన్న నమ్మకమూ, తాను చేసిన రచనలు లోకమును, లోకులను ఒప్పించి మెప్పించగలవన్న విశ్వాసమూ నిలువెత్తున గల నిగర్వి!


వైదిక విద్యలు ఆయన ఒంటపట్టినవి. శాస్త్ర ప్రసంగములు తరతరములుగా వారి యింట పుట్టినవి. షడంగములకూ శ్రీపాద వారి లోగిలి నెలవు! శాస్త్రి గారి గురువులు పరమశ్రోత్రీయులు. వీరూ సంప్రదాయము మేరకు మడిగా, బాసెనపెట్టుగా చదువులు నేర్చినారు. ఆ చదివిన అంతో యింతో, ఎంతగానో సద్వినియోగము చేయగలిగినారు.


ఒజ్జల కరుణను, వయసు వచ్చీరానితనాన, పైన సేలువతో, ఊరూరా అవధానములు చేసి, ఔననిపించుకుని, పెద్దలు మెచ్చి యిచ్చిన పతకములు ధరించి, నిబ్బరముగా రొమ్ము విరుచుకుని, కైత అల్లికలో అపారమైన అనుభవము, యింగితము అలవరచుకున్నారు. కాని పద్దెమలు కట్టుటకే కట్టుబడి ఉండలేకపోయినారు. వచన రచన ఆయన సొమ్మైనది. ఆ వచనమే మనకు కలకాలము పెన్నిధి అయినది.


“ఏమండీ! మీరు ముమ్మూర్తులా భారతము ఆరగా ఆరగా చదువుకొంటిరే – ప్రబంధముల సాంఉగరడీల దేలితిరే – చిన్నయసూరి వచనము కల్వాన నూరితిరే – ఆ పడిన పాటులన్నీ మూలకునెట్టి, తేటతెలుగులో, సూటిగా మాటలు చెప్పినట్లు కాగితంమీద పెట్టడం, అవ్వ పసిపాపను లాలించి గోరుగోరు ముద్దగా బువ్వ తినిపించినట్లు కథలు వినిపించడం – ఇది మీకు ఎలా అబ్బిందండీ?” అని అడిగితే, ఆయన అన్నారు కదా –


“దానికి ఎంత కాడ ఉందనుకున్నావ్! అది అట్టే అబ్బింది కాదు. ఉన్నట్టుండి మొలుచుకు వచ్చింది కాదు. సాధన చేయగా చేయగా అందుబాటైంది కాదు. అదో కథ!


అసలు కమామిషేమిటంటే – నేను వస్తుతఃఅ పద్దెగాణ్ణి! గద్దెగాణ్ణి కాను! మునుపు పద్యం కట్టడమంటే ప్రాణం! చక్కని కవిత్వం, చక్కని గొంతున వినడం పంచభక్ష్యపరమాన్న భోజనం! కాని వీటిల్లు బంగారంగానూ, పద్యాలకు ఏదో గ్రహణం మొరక ఉంది. దానా దీనా తామసము పెరిగేను. దర్పం పెరిగేను. గండ్రతనం కన్నుగప్పేను. తన కన్న ఘనుడు వేరొకడున్నాడా అనే పనికిమాలిన ధీమా బలీయం. కవులది సిగపట్లగోత్రమయ్యా! వ్యాసుడూ భాసుడూ హయాములో ఏమోగాని – యిప్పుడు మట్టుకు నిప్పచ్చరమే.


నావి గట్టుమీద కూర్చుని అజమాయిషీ చేసే కామందు ధర్మపన్నాలు కావు! అడుసులో దిగాను…తెలివి తెచ్చుకుని కాళ్ళు కడుక్కున్నాను! నాకు బుద్ధి తెలిసేటప్పటికి యిటు మా గురువులు, అటు తిరుపతి వేంకటేశ్వరులు, మరో అటు కొప్పరపుంగవీశ్వరులు! వీరందరూ సజ్జనులే, వస్తుతఃఅ మాంచి గృహస్థులే, ఒకరికి చెప్పదగినవారు కాని, చెప్పించుకోవలసినవారు కారే! కాని, కందగీత మత్తేభములై జడివానగా, సంద్రపు హోరుగా, ఏళ్ళకు ఏళ్ళు, పరిపరివిధాల తాతామనవళ్ళ వరసల పరవళ్ళు పోలేదా! ధిల్! ఎందుకా పనికిమాలిన రభస! యిందువల్ల ఒరిగినదేమున్నది!


కాని, నాకీ యింగితం ఆదికాలంనాడే ఉందనా? ఊహూఁ – నేనూ నాలుగు అన్నాను, పది పడ్డాను. అంతటితో బుద్ధి తెచ్చుకుని, ఆ ప్రాబంధిక బడుద్ధాయితనానికి యిన్ని నీళ్ళు వదిలిపెట్టాను. అయితే గియితే, ఆ అనుభవమూ ఒకందుకు మంచిదే అయింది. ఆనాటినుంచీ నేణు నొవ్వను, తెలిసి తెలిసి యింకొకరిని నొప్పించను. అప్పటికీ, యిప్పటికీ నేనంతే! నా కథలూ అంతే!


ఇదంతా పూర్వరంగం అనుకో! ప్రస్తాన్ని అనుసరిద్దాం! యీ వచనం నీకెలా అబ్బిందయ్యా అంటావా! ఉగ్గుపాలనాడే అబ్బింది. పదుగురాడు మాటలు విని, మనం పలుక నేర్చాము. నలుగురిలో కలిసిమెలిసి మెలగనేర్చాము. మనము బడిపుస్తకాలమూ, పాఠ్యగ్రంథాలమూ కాదు. మన ప్రయోగానికి అర్థమూ, స్వారస్వమూ మనము విప్పి చెపితేనేకాని ఎదటివాడికి అర్థంకాదనే అనర్థం సృష్టిలో లేదు. ఎదుటివాడు మనవంటి పండితుడు కాదు. మనకన్న పామరుడూ కాడు. వాడూ మనలాటివాడే! వాడి భాషే మన భాష!


నేను విన్నవి-కన్నవి కాగితంమీద పెట్టాను. అది, నా భాషా? అందరి భాషా కాదా?

గిడుగు వాగనుశాసనుడు. యీతరంలోనూ, ఎల్లకాలమూ, కలంబట్ట నేర్చేవారందరికీ ఉపాస్యదైవం. నాకు, మరీ ముఖ్యంగాను. నీవు అనుకున్నది ఏమై ఉండునో నీ రచనలో స్పష్టంగా తెలియకపోతే, నీవు తెలుగువాడవేనా? నీది తెలుగుభాషేనా? అయితే, లాకాయ్-లూకాయ్ వాళ్ళందరికోసం కాదు నా రచన! -అనుకుంటూ భుజాలు చరచుకునేవాళ్ళూ లేరంటావా? ఉన్నారు! అది వాళ్ళవాళ్ళ లలాట లిఖితం!….”


యీ తీరు శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి గారిది! యీ ధోరణి వారి వచనరచనకు శ్రీకారం. ఆయన భిషక్కు, కాని ఆవంత అయినా ‘భేషజం’ లేదు. ముక్కుకు సూటిగా పోయే మనిషి- కాని లోకంపోకడలో ఎన్ని డొంకతిరుగుళ్ళు ఉన్నాయో క్షుణ్ణంగా తెలుసుకున్నవాడు – తెలిసినవాడు! ఒక్కమాట ఎన్ని చిలవలుపలవలు వేయగలదో తరచి చూసినవాడు, మన తెలుగే తానైనవాడు. కన్నులలో రవపాళపు చురచుర ఉన్నదికాని, ఆ చూపు వెన్నవంటిది. మాటలో ఓ వీసపాలు గరుసుకద్దు. కాని మనసు అతి సుతిమెత్తన!


మనిషి మాంచి పొడగరి! మెలకువలలో గడసరి, ముక్తసరిగా మాటకారి. ఆయనది పరువిచ్చే చిరునవ్వు, పరాయివాడినైనా ప్రత్యుత్థానం చేసే శ్రోత్రియపు ఠీవి. తన మరియాద ఎదుటివారికి ఆదరణగా అందించే రాజసం! – ఇలాటివారు సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి గారు.


ఆయన వ్రాసిన కథలు యించుమించు లెక్కలేనన్ని. అవన్నీ మేలురతనాలు! చదువరులకు చదువు చెప్పగలిగినది ఆయన రచన. విద్యాబుద్ధులున్న అహంకారులకు కనువిప్పు చేసినది ఆయన వచనము! తీయందనపు తీయందనము చవులిచ్చినదాయన శైలి. ఆయన రచనలు మరోభాషకు లొంగవు. జాను తెలుగు నేర్చినవారికే, తెలుగువారైనవారికే శ్రీ శాస్త్రిగారి కథలు చదివి ఆనందించే అదృష్టము!


– మల్లాది రామకృష్ణశాస్త్రి

పుస్తకప్రపంచం; మార్చి, 1961

దశావతార స్తుతి:-10.- (కల్కి అవతారం .)

దశావతార స్తుతి:-10.-

(కల్కి అవతారం .)

-

"శిష్టాజనావన దుష్ట హర ఖగతురగోత్తమవాహన తే

కల్కి రూపపరిపాల నమో భక్తం తే పరిపాలయమాం

నామస్మరణా ధన్యోపాయం న హి పశ్యామో భవతరణే

రామ హరే కృష్ణ హరే తవ నామ వదామి సదా నృహరే!

-

-

కల్కి అవతారము, దశావతారములలో పదవ అవతారము అని హిందువుల విశ్వాసము. కలియుగాంతములో విష్ణువు కల్కిగా అవతరించనున్నట్లు భావిస్తారు. ఇతను "శంభల" అను గ్రామములో విష్ణుయశస్సు అను బ్రాహ్మణుని ఇంటిలో జన్మిస్తాడు. వీర ఖడ్గం ధరించి, తెల్ల గుర్రంపై స్వారీ చేస్తూ, దోపిడీ దొంగలుగా మారిన అందరు నాయకులను సంహరించి తిరిగి సత్య యుగమును ధరణి పై స్థాపిస్తాడు.


"కలక" లేదా "కళంక" అనగా దోషమును హరించే అవతారం గనుక కల్కి అవతారం అన్న పేరు వచ్చిందని ఒక భావన.


కల్కి అనగా "తెల్లని గుర్రము" అన్న పదం ఈ నామానికి మూలమని కూడా ఒక అభిప్రాయం.


బౌద్ధ కాలచక్ర గాధా సంప్రదాయంలో "శంభల" రాజ్యాన్ని పాలించారనబడే 25 మంది పురాణపురుషులకు కల్కి, కులిక, కల్కిరాజు వంటి సంబోధనలున్నాయి.


"అవతారం" అనగా ఒక నిర్దిష్టమైన ప్రయోజనం కొరకు భగవంతుడు దిగివచ్చిన (అవతరించిన) రూపం. గరుడ పురాణంలో విష్ణువు దశావతారాలలో పదవ అవతారంగా కల్కి అవతారం చెప్పబడింది. భాగవత పురాణంలో ముందుగా 22 అవతారాలు చెప్పబడ్డాయి. తరువాత మరొక మూడు అవతారాలు చెప్పబడ్డాయి. మొత్తం 25 అవుతాయి. వీటిలో 22వ అవతారంగా కల్కి అవతారం పేర్కొనబడింది. సాధారణంగా కల్కి అవతారం "ధూమకేతువు వంటి ఖడ్గం చేబట్టి దూకు గుర్రమునెక్కి దుష్టులని వధించు" మూర్తిగా వర్ణిస్తారు.


పురాణాలలో బాగా ముందు వచ్చిందని (7వ శతాబ్దపు గుప్తులనాటిదని[4]) చెప్పబడే విష్ణు పురాణంలో కల్క్యావతారం ప్రస్తావన ఉంది. అగ్ని పురాణం (గౌతమ బుద్ధుడు దశావతారాలలో ఒకడని అగ్నిపురాణంలో మొదటిసారిగా వ్రాశారు) లో కూడా కల్కి గురించి చెప్పారు. వీటికి చాలా తరువాతి కాలందని భావింపబడే కల్కి పురాణంలో కల్కి అవతారం గురించి విపులంగా చెప్పారు.


అగ్ని పురాణం - దుష్టులు (అనార్యులు) సత్పురుషులను పీడించే సమయంలో, కల్కి భగవానుడు విష్ణుయశుని పుత్రునిగా, యాజ్ఞవల్క్యుని శిష్యునిగా అవతరిస్తాడు. చతుర్వర్ణ వ్యవస్థను పునరుద్ధరిస్తాడు. జనులు తిరిగి సన్మార్గోన్ముఖులవుతారు.(16.7-9). అనంతరం కల్కి అవతారాన్ని సమాప్తి గావించి హరి వైకుంఠానికి వెళతాడు. తిరిగి సత్యయుగం ఆరంభమవుతుంది. (16.10)


విష్ణు పురాణం - వేదోక్త ధర్మ విధులు క్షీణించినపుడు కలికాలాంతం సమీపిస్తుంది. అపుడు విరాట్పురుషుడు కల్కిగా శంభల గ్రామంలో విష్ణుయశుని ఇంట అవతరిస్తాడు. తన పరాక్రమంతో మ్లేచ్ఛులను, చోరులను నాశనం చేస్తాడు. దర్మాన్ని పునరుద్ధరిస్తాడు. జనులు సన్మార్గాన్ని అనుసరించ మొదలు పెడతారు. అలాంటివారి సంతానం కృతయుగ ధర్మాన్ని ఆచరిస్తారు. సూర్యుడు, చంద్రుడు, and the lunar asterism Tishya, బృహస్పతి ఒకే రాశిలో ఉన్నపుడు కృతయుగం ఆరంభమవుతుంది.(4-24)


పద్మ పురాణం - కల్కి దేవుడు కౄరులైన మ్లేచ్ఛులను సంహరించి, విపత్తులను తొలగించి సద్బ్రాహ్మణులకు సత్యం బోధిస్తాడు. వారి క్షుధార్తిని పరిహరిస్తాడు. అప్రతిహతంగా ధర్మరాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తాడు.(6.71.279-282)


భాగవతం - కలియుగాంతంలో సాధువుల ఇంట కూడా దైవచింతన నశిస్తుంది. శూద్రులు ఎన్నుకొన్న వారే పాలకులౌతారు. యజ్ఞయాగాదులు మచ్చునకైనా కానరావు. అపుడు భగవంతుడు అవతరించి ఈ విపత్తును దూరం చేస్తాడు.(2.7.38) భగవానుడు దేవదత్తమనే తెల్లని గుర్రాన్ని అధిరోహించి, ఖడ్గము చేతబట్టి భూమండలంపై విహరిస్తూ సకలసద్గుణైశ్వర్యాలను ప్రదర్శిస్తాడు. రాజులుగా నటించే దుష్టులను హతమారుస్తాడు (12.2.19-20)


కల్కి పురాణం -లో ఈ భావాలన్నీ కలిసి ఉన్నాయ. కల్కికి పరశురాముడు యుద్ధవిద్యలు బోధిస్తాడని చెప్పబడింది.

దశకొద్దీ పురుషుడు, దానం కొద్దీ బిడ్డలు! (చిత్రం ..వడ్డాది పాపయ్యగారి.. దానం.)

దశకొద్దీ పురుషుడు, దానం కొద్దీ బిడ్డలు!

(చిత్రం ..వడ్డాది పాపయ్యగారి.. దానం.)


దానం చేయాలని ప్రముఖంగా చెబుతుంది, సనాతన ధర్మం..

’పెట్టందే పుట్టదు’ అనీ అంటుంది. ’చేసుకున్నవాళ్ళకి చేసుకున్నంతా’ అంటారు. 

’పుణ్యం కొద్ది పురుషుడు, దానం కొద్దీ బిడ్డలూ’ అనీ అంటుంది లోకం. ఇలా దానం యొక్క గొప్పతనాన్ని చెబుతారు. 

దానం చేసినవారిలో ప్రముఖులనీ చెబుతారు. దధీచి తన వెన్నెముకనే దానం చేశారు, ఇంద్రుని వజ్రాయుధం కోసం. బలి చక్రవర్తి మూడడుగుల నేల కావాలంటే దానం చేసి పాతాళానికెళ్ళేరు, శిబి చక్రవర్తి తన తొడ మాంసం కోసి పావురాన్ని రక్షించడం కోసం ప్రయత్నం చేశారు, సరిపోకపోతే తానే సమర్పించుకోడానికి సిద్ధమయ్యారు. నేటి కాలానికీ ప్రపంచంలో కలిగినవారు తమ సొత్తులో కొంత లేక అంతా దానం చేస్తూనే ఉన్నారు, సమాజ హితం కోసం.


ఎవరికైనా కావలసింది పిడికెడు మెతుకులు బతికున్నపుడు,చస్తే తగలబెట్టడానికో పూడ్చి పెట్టడానికో కావలసిన చోటు ఆరడుగుల నేల. ఎవరూ పోయేటపుడు కూడా ఏం పట్టుకుపోరు. అన్ని మతాలూ దానం చేయమనే చెబుతాయి.

అపాత్రులకు దానం చేయకూడదు. దానంతీసుకునేవారు మనకంటే తక్కువవారనుకోవడం చాలా తప్పు, వారు, మనం దానం చేయడానికి వీలు కల్పించినందుకు సంతసించాలి. కలిగినంతలో దానం చేయాలి, శక్తికి మించి దానం చేయకూడదు. 

కలిగినవారు దానం చేయకపోవడం తప్పు, కలగనివారు శక్తికి మించి దానం చేయడం తప్పు. దానం ఏ రూపంలోనైనా ఉండచ్చు, ఒక్క ధనమిస్తేనే దానం కాదు. దశదానాలంటారు. అన్నిటిలోనూ గొప్పదైనది అన్నదానం వెంటనే ఫలితమిచ్చి ప్రాణాన్ని నిలుపుతుంది, ఆ తరవాతది విద్యాదానం. చెప్పుకుంటూపోతే చాలా ఉంది 🙂

Sunday, March 25, 2018

దశావతార స్తుతి:-9. (బౌద్ధ అవతారాం .)


దశావతార స్తుతి:-9.

(బౌద్ధ అవతారాం .)

-

'దానవసతి మానాపహార త్రిపుర విజయమర్థన రూప

బుద్థఙ్ఞాయ చ బౌధ్ధనమో భక్తంతే పరిపాలయమాం

నామస్మరణా ధన్యోపాయం న హి పశ్యామో భవతరణే

రామ హరే కృష్ణ హరే తవ నామ వదామి సదా నృహరే!

-

(ఇక్కడ రెండు వాదనలు కలవు .రెంటిని పొందు చేస్తున్నాను .)

మొదటి వాదం :

నమో బౌద్ధ అవతారాయ

దైత్యస్త్రీ మానభంజినే

అచింత్యాశ్వత్థ రూపాయ

రామాయాపన్నివారిణే

అని ” శ్రీ మదాపన్నివారకరామస్తొత్రం” లో ఉంది. దశావతారాలలో పేర్కొన్న బుద్ధుడు ” గౌతమ బుద్ధుడు కాదు అని చెప్పుకోవాలి దశావతారాలలో పేర్కొన్న బుద్ధుడు గౌతమ బుద్ధుడు కాదనే చెప్పుకోవాలి.

ప్రాచీన పురాణ వాఙ్మయాన్ని పరిశీలిస్తే ఈ విషియం స్పష్టమవుతుంది. త్రిపురాసురుల భార్యలు మహాపతివ్రతలు. వారిపాతివ్రత్య శక్తి వల్ల త్రిపురలను ఎవరు జయించలేకపోతారు. అప్పుడు ఆ శక్తిని ఉపసమ్హరింపచేయ్యడానికి లోకరక్షణ, ధర్మ రక్షణ కోసం శ్రీ మహా విష్ణువు బుద్ధ రూపాన్ని ధరించాడు.

కాని ఆ బుద్ధుడు ,గౌతమ బుద్ధుడు అవతారాలు, రూపాలు వేరు !

సమ్మోహనకరమైన రూపముతో, ఒక అశ్వత్థ వృక్షమూలాన సాక్షాత్కరించిన అతనిని జూచి ,మోహితులై ,ధర్మాన్ని తప్పారు ఆ స్త్రీలు. దానితో త్రిపురుల బలం క్షీణించింది. శివుని చేత హతులయ్యారు. ఇదే విషియం “ఆపన్నివారక స్తోత్రము ” లో ఉంది. “ద్వైత్యస్త్రీమనభంజినే” అంటే రాక్షస స్త్రీల పాతివ్రత్యాన్నిభంగం చేసినవాడు అని అర్ధం. ఇలాగ మన పురాణ్ణాలలో బుద్ధుడు గురించి చెప్పిన విషియము!

పైన వృత్తాంతాన్ని అన్నమయ్య “దశావతార వర్ణనలో” పేర్కొన్నాడు.

‘పురసతుల మానములు పొల్లజేసినచేయి.

ఆకాసాన బారేపూరి

అతివలమానముల కాకుసేయువాడు”

ఆకాసాన విహరించే ఊరులు – త్రిపురాలు.

వారి మగువల ధర్మాన్ని తప్పించినవాడు. అప్పటి పరిస్థితుల బట్టి లోకరక్షణ కోసం స్వామి ధరించిన లీలావతారమిది.

ఆ బుద్ధునికీ గౌతమ బుద్ధునికి సంబంధం లేదు !

-

మరో ఒక ధారణ!

-

దశావతారాలలో బుద్ధావతారానికి ఎంతో విశిష్టత వుంది. రాక్షస జాతిలోని హింసా ప్రవృత్తిని నిర్మూలించి ... అది వారి బలహీనతగా మారిన సమయంలో పరమాత్ముడు వారిని సంహరించాడు. తారకాసురుడు కుమారులైన విద్యున్మాలి ... తారకాక్షుడు ... కమలాక్షుడు వరబల గర్వంతో అటు దేవతలను ఇటు సాధుజనులను నానాకష్టాలు పెట్టసాగారు.

దాంతో బ్రహ్మదేవుడు ... శ్రీ మహా విష్ణువు ఆవు - దూడగా రాక్షస రాజ్యంలోకి అడుగుపెట్టారు. అక్కడి తటాకంలోకి దిగి అవి దాహం తీర్చుకుంటుండగా తారకాసురుడి కుమారులు చూశారు. దివ్యమైన తేజస్సుతో వెలిగిపోతున్న ఆవుదూడలను బంధించడానికి ఆ తటాకంలోకి దిగారు. దాంతో ఒక్కసారిగా ఆ తటాకంలోని నీరంతా తాగేసి బ్రహ్మదేవుడు అదృశ్యమయ్యాడు. దూడగా వున్న విష్ణువు బుద్ధుడిగా వారి ఎదుట ప్రత్యక్ష్య మయ్యాడు.

జరిగిన మాయ గురించి వాళ్లు ప్రశ్నించగా అందుకు సమాధానం చెబుతూనే, అహింసా మార్గంలోని గొప్పదనాన్ని గురించి వారికి ఉపదేశించాడు. బుద్ధుని బోధనలు ఆకట్టుకోవడంతో వారు తమ దూకుడును తగ్గించుకున్నారు. అదే అదనుగా భావించిన శ్రీ మహా విష్ణువు తనని ఆయుధంగా చేసుకుని వారిని సంహరించవలసిందిగా పరమశివుడితో చెప్పాడు. అలా ముక్కంటి చేతిలో అస్త్రమై లోక కల్యానార్థం శ్రీ మహా విష్ణువు ఆ రాక్షస వీరులను సంహరించాడు.

ప్రఖ్యాత తత్వవేత్త జిడ్డు కృష్ణమూర్తి .! .

ప్రఖ్యాత తత్వవేత్త జిడ్డు కృష్ణమూర్తి .!

.

ఈ శరీరానికి ఒక్కటే ప్రయోజనం!

‘బోధన’ను బయలు పరచడం

ఉపన్యాసాలు ఆపివేయడం తోటే

ఈ శరీరం మరణిస్తుంది.

-

తనను తాను సంరక్షించుకోవాలనుకోవడం,

మార్పులకు అవరోధం కలిగించాలనుకోవడం...

మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఏదో ఓ ఆసక్తి.

జీవితంలో సరళమైన మార్పులు తీసుకువచ్చి

మనసుకు వయసు రాకుండా చూసుకోవచ్చు.

అందుకు విస్తృతమైన అవగాహన అవసరం.

.

"నా ప్రధాన లక్ష్యం ఒక్కటే_వ్యక్తి స్వేచ్చ .అన్ని భయాలనుండి,బంధాలనుండి మనిషిని విముక్తి చెయ్యాలి."

నేను ఎవరికీ గురువును కాను నాకెవరు అనుచ రులు లేరు.

.

ఆయన ఏ మతానికి,ప్రాంతానికి,దేశానికి చెందకుండా ,ఏ సంస్థను స్థాపించకుండా ,ఏ తత్వాన్ని ప్రచారం చేయకుండా ప్రపంచమంతా తిరుగుతూ తూర్పు,పశ్చిమ దేశాల్లో ,అన్ని కాలాల్లోని తత్వవే త్తల్లో గొప్ప స్థానం సంపాదించుకున్నారు.

.

*ప్రకృతి సృష్టించిన ఈ అందమైన భూమిని,పర్యావరణాన్ని ,ఇందులో నివసిస్తున్న మానవులను రక్షించుకోవాలని పిలుపిచ్చారు.

ఆయన బోధనల్లోని ముఖ్యాంశాలు.

*సత్యానికి మార్గం ,పథం అంటూ ఏమీ లేదు.

* అన్ని జీవనకళల్లోకి ధ్యానం ఉన్నతమైనది.

*అసలైన విప్లవం పేరు ప్రేమ.మనిషిలోను,సమాజం లోను మార్పు తీసుకు రాగలిగింది ప్రేమ.

*మనలో మానసిక విప్లవం రావాలి.గతాన్నిపూర్తిగా నాశనం చేయగల విప్లవం.

*జ్ఞానం వలన మనిషి సమస్యలు పరిష్కారం కావు.సమస్య పరిష్కారానికి వివేకం కావాలి.

*ప్రేమ నిండిన మనస్సులోనే సత్య దర్శనం అవుతుంది.

*హృదయం చెప్పింది వినండి.హృదయం చెప్పినట్లు చేయండి.వెలుగు మీలోనే వుంది.

*నిన్నునీవు గమనించు.అదే ధ్యానం.ధ్యానం అన్నది పరిపూర్ణ స్వేచ్చ.

*జీవించి ఉండగానే బంధాలన్నీ వదిలి మనసు శూన్యం అయితే ....మృత్యువు తర్వాత అదేకదా స్థితి.జీవిస్తూనే అలా మృత్యువును అనుభూతించడం గొప్ప అనుభవం.అదే సిసలైన ధ్యానం.

*ప్రేమ,అనురాగాలతో మనిషిలో మార్పు వస్తుంది.మనలో ద్వేషం వుంటే ఇవి ఏర్పడవు.

*మరో జన్మ లేదు.భూమి మీద పుట్టిన ప్రతి జీవి నశిస్తుంది.ఆ రహస్యం తెలుసుకోవడమే జ్ఞానం.

జీవించడం అంటే ప్రతిరోజు పెంచుకున్న అనుబంధాల్ని ఒక్కొక్కటిగా తెంచుకోవడం.

*వివేచనతో,విచక్షణతో,అవగాహనతో.చైతన్యంగా ,స్వేచ్చగా,వర్తమానం లో వినడం అనేది జీవితంలో అన్నింటి కన్నా ముఖ్యం.మనం ఏ పని చేసినా దానిని ప్రేమతో చేయాలి.

*సత్యం మీ నిత్య జీవితం లోని ప్రతి కదలిక లోను వున్నది.

*సత్యాన్వేషణమే నిజమైన విద్య.

*విద్య యొక్క కర్తవ్యం ప్రజ్ఞావంతులైన సమగ్ర మానవులను,పూర్ణ పురుషులను సృష్టించడం.

Saturday, March 24, 2018

డొక్కా సీతమ్మ గారు !

డొక్కా సీతమ్మ గారు !

-

వీరు డొక్కా సీతమ్మ గారు. గోదావరి జిల్లా లో వుండేవారు.

తమ ఇంటికి ఎంతమంది వచ్చినా వారికి కడుపు నిండుగా భోజనం పెట్టె వారుట. 

ఆ రోజుల్లో బ్రిటిష్ రాణి గారు ఈవిడ గారి గుంరించి విని తన పట్టాభిషేకం సమయానికి సీతమ్మ గారిని తీసుకు వెళ్లాలని అలోచించారు. కానీ సీతమ్మ గారు సముద్రం దాటి వెళ్ళరు కనుక, గోదావరి జిల్లా కలెక్టర్ ను సీతమ్మ గారి గ్రామానికి పంపి, ఆమె ఫోటో లండన్ పంప మని కలెక్టర్ ని ఆదేశించారు. 

కలెక్టర్ గారు సీతమ్మ గారి వద్దకు వెళ్లి ఆమె ఫోటో కోసం అడిగితే వల్ల కాదన్నారు ఆమె.

అప్పుడు కలెక్టర్ గారు ఆవిడ కాళ్ళ వెళ్ళా పడి, అమ్మా మీరు నాకు ఫోటో ఇవ్వకపోతే నా వుద్యోగం ఊడుతుందని చెప్పటంతో సీతమ్మ గారు ఫోటో తీయించుకున్నారు. ఆ విధంగా సీతమ్మ గారి ఫోటో బ్రిటిష్ రాణి వద్దకు లండన్ చేరింది. 

రాణి తన పట్టాభిషేకం రోజు సీతమ్మ గారి ఫోటో ప్రక్కనే ఉంచుకుని పట్టాభిషేకం చేయించుకున్నారుతా.

అంతటి పేరున్న అన్నపూర్ణ మాత ను తలచుకోవటం ఆమె ఫోటో చూడగలగటం మహద్భాగ్యంగా భావిస్తున్నాను. 

మిత్రులు చాలా అంది యీ ఫోటో చూసిఉండరు. అందరూ తిలకించి ఆమె ఆశీర్వాదం పొందుతారని పోస్ట్ చేసాను.


దశావతార స్తుతి:-8- (కృష్ణావతారం.)

-
దశావతార స్తుతి:-8-

(కృష్ణావతారం.)

-

" కృష్ణానంత కృపాజలథే కంసారే కమలేశ హరే

కాళియమర్థన లోక గురో భక్తం తే పరిపాలయమాం

నామస్మరణా ధన్యోపాయం న హి పశ్యామో భవతరణే

రామ హరే కృష్ణ హరే తవ నామ వదామి సదా నృహరే!

-

సకల కళల పూర్ణావతారం.. కృష్ణావతారం


భగవానుని దశావతారాలను నిశితంగా పరిశీలిస్తే సృష్టి, పరిణామక్రమాలు అర్థమవుతాయి. మత్స్య, కూర్మ, వరాహ, నారసింహ, వామన, పరశురామ, రామ, బలరామ, కృష్ణ, కల్కి అవతారాలు పది. 

ఇందులో మత్స్యం (చేప) కేవలం జలచరం. కూర్మం (తాబేలు) జలంలోనూ, భూమిపైనా సంచరిస్తుంది. అందుకే ఇది ఉభయచరం. వరాహం కేవలం భూచరం. నాలుగు కాళ్ల నుంచి రెండు కాళ్ల జీవిగా ఎదిగే క్రమంలో సగం జంతువు సగం మనిషి రూపంతో అవతరించింది నారసింహం. 

పూర్ణంగా మానవదేహం పొందినా మరుగుజ్జుగా కనబడే రూపం వామన అవతారం.


సంపూర్ణమైన భౌతిక ఎదుగుదల ఉన్నా, మనోబుద్ధులు వికాసం పొందని ఆటవికునికి సంకేతం పరశురాముడి అవతారం.

వికాసం చెందిన మానవుడు ఎలా ఉండాలి? ధర్మాధర్మ విచికిత్సను ఎలా చేయాలి? మనిషి సంఘజీవిగా ఎలా ఎదగాలి? సంఘంలో తోటి మానవులతో ఎలా ప్రవర్తించాలి? అని తెలపటానికి ఆవిర్భవించిన సంపూర్ణ మానవ అవతారమే శ్రీరాముడు. ‘‘రామో విగ్రహవాన్‌ ధర్మః’’ పోతపోసిన ధర్మస్వరూపం శ్రీరామచంద్రుడు. 

మానవుడు అడవిలో మృగంలా వేటాడి తినే పశుప్రవృత్తిని వీడి స్వయంకృషితో తన ఆహారాన్ని తానే పండించుకొనే సంకేతమే బలరామ అవతారం.

కేవలం ధర్మార్ధకామాలతోనే మనిషి సుఖంగా జీవించలేడు. తానెవరో.. తన స్వరూప స్వభావాలేమిటో తెలిసేవరకు మనిషిని దుఃఖం వీడదు. అన్ని దుఃఖాలనూ దూరం చేసి మనిషే మాధవుడని భగవద్గీతను బోధించిన అవతారం శ్రీకృష్ణావతారం. శ్రీకృష్ణుడు కేవలం దుష్టశిక్షణకు, శిష్టరక్షణకు మాత్రమే అవతరించలేదు.


మనిషిలోని అజ్ఞానాన్ని నివృత్తి చేసి, శాశ్వత శాంతిని అనుగ్రహించేందుకే భగవద్గీతను బోధించాడు. ఆ తర్వాత.. ‘‘నేను చెప్పినదానిని తిరిగి ప్రశ్నించకూడదు.. నేను చెప్పినట్లే చేసి తీరాలి..’’ అనే ఆంక్షలు పెట్టలేదు. చెప్పవలసిన ధర్మాలను బోధపరచి చివరకు ‘‘యథేచ్చసి తథా కురు’’- ధర్మాధర్మ విచక్షణతో నీవు స్వతంత్రుడవై కర్తవ్యాన్ని నిర్వహించు’’ అని చెప్పాడు. అందుకే ‘కృష్ణస్తు భగవన్‌ స్వయం’ అన్నారు. ‘కృష్ణం వందే జగద్గురుమ్‌’ అని పూజిస్తున్నారు. శివగీత, అనుగీత, ఉత్తరగీత, పాండవగీత, బ్రహ్మగీత, హంసగీత.. ఇలా రకరకాల గీతలు ఉన్నప్పటికీ ఈ ఒక్క భగవద్గీతకే ఎందుకింత ప్రాచుర్యం లభించిందో మనం తెలుసుకోవాలి.

- స్వామి పరిపూర్ణానంద

Friday, March 23, 2018

Abhimanam Songs - Oho Basthi Dorasani - Akkineni Nageswara Rao, Savitri,...

ఓహో బస్తి దొరసాని ' పాటకి మాతృక హిందీ అయినా అందులో 'హాయ్' ఉంది.

ఇప్పుడే గుర్తు వచ్చిన ఒక హిందీ కాపీ పాట. రెండు బాషలలోను నాకు ఇష్టం.

పల్లవి:

ఓహో బస్తీదొరసాని బాగా ముస్తాబయ్యింది

అందచందాల వన్నెలాడి ఎంతో బాగుంది

ఓహో బస్తీదొరసాని బాగా ముస్తాబయ్యింది

అందచందాల వన్నెలాడి ఎంతో బాగుంది

ఓహో బస్తీదొరసానీ..

చరణం : 1

ముచ్చటైన కురులను దువ్వి పూలదండ ముడిచింది

పూలదండతో బాటే మూతికూడ ముడిచింది

ముచ్చటైన కురులను దువ్వి పూలదండ ముడిచింది

పూలదండతో బాటే మూతికూడ ముడిచింది

హాయ్.. ఆపై కోపం వచ్చింది

వచ్చిన కోపం హెచ్చింది

అందచందాల వన్నెలాడి అయినా బాగుంది

ఓహో బస్తీదొరసాని బాగా ముస్తాబయ్యింది

అందచందాల వన్నెలాడి ఎంతో బాగుంది

ఓహో బస్తీదొరసానీ..

చరణం : 2

కొత్త పెళ్ళికూతురు మదిలో కొసరి సిగ్గు వేసింది

మత్తుమత్తు కన్నులతోను మనసుతీర చూసింది

కొత్త పెళ్ళికూతురు మదిలో కొసరి సిగ్గు వేసింది

మత్తుమత్తు కన్నులతోను మనసుతీర చూసింది

హాయ్... ఆమెకు సరదా వేసింది

జరిగి దగ్గరకొచ్చింది

అందచందాల వన్నెలాడి కోపం పోయింది

ఓహో బస్తీదొరసాని బాగా ముస్తాబయ్యింది

అందచందాల వన్నెలాడి ఎంతో బాగుంది

ఓహో బస్తీదొరసానీ..

చరణం : 3

పడుచువాళ్ళ పాటలతోనే పల్లెసీమ పండింది

పల్లెసీమలో హాయి వెల్లివిరిసి నిండింది

పడుచువాళ్ళ పాటలతోనే పల్లెసీమ పండింది

పల్లెసీమలో హాయి వెల్లివిరిసి నిండింది

హాయ్... చివరకు చిలిపిగ నవ్వింది

చేయి చేయి కలిపింది

అందచందాల వన్నెలాడి ఆడి పాడింది

ఓహో బస్తీదొరసాని బాగా ముస్తాబయ్యింది

అందచందాల వన్నెలాడి ఎంతో బాగుంది

ఓహో బస్తీదొరసానీ ఓహో బస్తీదొరసానీ ఓహో బస్తీదొరసానీ

కాకినాడ పెసరట్లు తినాలంటే పెట్టి పుట్టాలి ☝

కాకినాడ పెసరట్లు తినాలంటే పెట్టి పుట్టాలి ☝

ఆబ్బో ఇంతోటి పెసరట్లకి పెట్టిపుట్టాలా ఏం మేము చేసుకునేవి పెసరట్లు కావా అంటే అవి మీరు చేసుకునేవి ఇవి కాకినాడవి .బోల్డంత తేడా ఉంది.మీరు పెసరట్టు పైన ఎర్రకారం వేస్తారా వెయ్యరు,మీరు పెసరట్టు పైన ఎర్రకారం వేసి ఆపైన పచ్చి పెసరపప్పుని కూడ వేస్తారా వెయ్యరు ఇవన్నీ కాదు పెసరట్ మీద బాగా నెయ్యి వెయ్యడానికి ఇష్టపడాతారా అదీ లేదు అలాంటప్పుడు మీ పెసరట్ కి కాకినాడ పెసరట్ కి తేడా ఉంది తినాలంటే పెట్టిపుట్టాలనే మాట ఒప్పుకోవాలి కదా.

ఆరోగ్యం కోసం ఆయిల్ ఫుడ్ కూ దూరం గా ఉంటున్న జనం ఇంక నెయ్యి అంటే ఒప్పుకుంటారా..కొలెస్ట్రాల్ కంట్రోల్ కోసం కోరికని కంట్రోల్ చేసుకోవడం తప్పదనే రోజుల్లో బతికేసేవాళ్ళం ఇవి తింటే ఎలాగా అంటే అదీ నిజమే.అందుకే తినడానికి కూడ రాసిపెట్టి ఉండాలని పెద్దలు ఊరికే చెప్పలేదు

ఇంత స్పెషల్ గా ఉండే కాకినాడ పెసరట్ల లో ఏవుందీ అంటే..

బుల్లి బుల్లి పెసరట్లని వేసి చుట్టూ బాగా నెయ్యి వేసి అట్లపైన కొద్దిగా ఎండుమిర్చి కారం చల్లి ఆపైన కొద్దిగా (నీటిలో నానపెట్టిన) పచ్చి పెసరపప్పుని కూడా వేస్తూ ఉల్లిపాయముక్కలు, పచ్చిమిర్చిముక్కలు,అల్లం ముక్కలు,కొద్దిగా జీలకర్ర వేసి అప్పుడు ఉప్మా వేసి అల్లం చెట్నీ ,కొబ్బరి చెట్నీ బొంబాయి చెట్నీ తో అందిస్తారు.పెసరట్లంటే ఏదో పెసరపప్పుతో చేస్తారనుకుంటారు కాదు పెసలు తీసుకుని నాలుగు గంటలు నీటిలో నానపెట్టి గ్రైండ్ చేసిన పెసరపిండిని ఈ అట్లకి వాడతారు.ఇంత కధ ఉంది ఈ చిన్న చిన్న పెసరట్లకి.

కాకినాడ లో బాలాజీ చెరువు దగ్గర జగన్నాధపురం బ్రిడ్జీ దాటి కొంచెం ముందుకెళితే కనిపించే శివాలయం వీధిలో లో ఇలా చాలా చోట్ల ఈ పెసరట్లని చూడచ్చు .

ఎందుకింత పేరు వీటికి అంటే మామూలుగా అన్ని చోట్ల చేసే పెసరట్ల సైజ్ లో ఉండవు ఇవి ఒక మామూలు ఇడ్లీ సైజ్ లో ఉంటాయి అంతే..

అసలు పెసరట్ ఎలా పుట్టిందో చెప్పడానికి ఒక చిన్న కధ చెప్తారు మన పెద్దవళ్ళు..

పూర్వం గరుత్మంతుడు తల్లి కోసం అమృత భాండం నోట కరుచుకుని వాయు మార్గం లో వెళుతూ వుంటే ఆ అమృత భాండం లోని అమృతం భూమి మీద ఒలికితే ఆ చుక్కలలోంచి పెసరమొక్క మొలిచిందని చెప్తారు అలా తెలుగువారికే సొంతమైన పెసరట్టు పుట్టింది

ఊరికే పెసరట్టు ని మాత్రమే తింటే కాదు ఉప్మా తో చెట్నీలతో తింటేనే పెసరట్టు రుచి తెలిసేది.. పెసరట్టు తెలుగువారి అమృతం😋😋😋😋😋😋

-దశావతార స్తుతి:-7.- (రామావతారం. )

 
-దశావతార స్తుతి:-7.-

(రామావతారం. )

-


"సీతా వల్లభ దాశరథే దశరథనందన లోక గురో

రావణమర్ధన రామనమో భక్తంతే పరిపాలయమాం

నామస్మరణా ధన్యోపాయ న హి పశ్యామో భవతరణే

రామ హరే కృష్ణ హరే తవ నామ వదామి సదా నృహరే!

-

ధర్మరక్షాస్వరూపమే రామావతారం:


రామః అంటే ఆనందస్వరూపుడు. రామనామస్మరణ చేస్తే ఆనందం లభిస్తుంది. ఆ నామంలో ఉన్న మంత్రశక్తి మనలో దుఃఖాల్ని సమూలంగా నాశనం చేసి ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. భవభయజనితమైన అజ్ఞానాన్ని, అవిద్యని పోగొట్టి మోక్షాన్ని ఇవ్వడమే ఆనందం. దాన్ని ప్రసాదించే తారకబ్రహ్మస్వరూపుడు రాముడు.


అహల్యను పాపం నించి ఉద్ధరించి శాపం నుంచి కాపాడి పతితపావనుడైయ్యాడు. అనేక యుగాలనుంచి తనకోసం తపస్సు చేస్తున్న ఋషులు వద్దకు తానే స్వయంగా వెళ్ళి అనుగ్రహించిన కారుణ్యస్వరూపుడు. రామావతారం రక్షకావతారం. శ్రీరామ అంటేనే రక్షణ లభిస్తుంది.


ఋషులను రక్షించడమంటే ఋషులతో పాటు వారు ప్రతిష్ఠించిన ధర్మాన్ని రక్షించడం. ధర్మము అంటే జగతిని పట్టి నిలిపేదని అర్ధం. ఏ ధర్మాలు మానవ జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దుతాయో అటువంటి ధర్మాల్ని ప్రతిష్టించడానికై నారాయణుడు నరుడై అవతరించి అందరిచేతా ఆరాధింపబడి పూర్ణబ్రహ్మ ఉపాస్యుడయ్యాడు. రాముని స్మరిస్తే చాలు రక్షణ. శ్రీరామజయరామ జయ జయ రామ.


-పూజ్యగురువులు బ్రహ్మశ్రీ సామవేదం షణ్ముఖశర్మగారు.


భవబంధాలు !

భవబంధాలు !

-

విశ్వేశ్వరాయపురం అనే ఒక పెద్ద ఊళ్ళో, భగవద్గీత సప్తాహం నడుస్తోంది. ఊరిజనం అందరూ వారం రోజులుగా శాస్ర్తిగారి గీతోపన్యాసాలు విని పరవశించి పోతున్నారు. ఆ దినం ఆఖరి ఉపన్యాసం. ముగింపుగా శాస్ర్తిగారు ఇలా చెప్పారు: ‘‘మహాజనులారా! ఈసారికి దైవం నాకు ఇంత మాత్రమే అవకాశం ఇచ్చాడు. నాకు మరొక చోట కార్యక్రమంవుంది. మోక్షసాధనకై నిరంతరం ప్రయత్నిస్తూవున్నప్పుడే, మానవ జన్మ సార్థకమవుతుంది. అందుకు దారి చూపించే గురువు దొరకాలి. అలాంటి గురువు దైవంతో సమానం. మీకందరికీ అలాంటి సద్గురువు యొక్క అనుగ్రహం ప్రాప్తించాలని మనసారా కోరుకుంటూ, మీ దగ్గర సెలవు తీసుకుంటున్నాను.''


ఊరిజనం బరువెక్కిన హృదయాలతో, శాస్ర్తిగారిని ఘనంగా సన్మానించి గౌరవంగా సాగనంపారు. భగవద్గీత సప్తాహం శ్రద్ధగా విన్న వీర్రాజు, పేర్రాజు అనే భూస్వామ్య మిత్రులు ఇంటికి తిరిగిరాగానే, వీర్రాజు పరవశంతో, ‘‘అమ్మమ్మా! ఆ శాస్ర్తిగారు ఎంతటి మహాపండితులో గదా! జీవిత పరమార్థాన్ని ఎంత అద్భుతంగా చెప్పారయ్యా!'' అన్నాడు పేర్రాజుతో. ‘‘అవునవును, ఆయన సరస్వతీ పుత్రులు!'' అన్నాడు పేర్రాజు. వీర్రాజు ఒక క్షణం ఆగి, ‘‘శాస్ర్తిగారి మాటలు విన్నప్పటి నుంచీ, నాలో ఒక ఆవేదన బయలుదేరిందయ్యా, పేర్రాజూ. సద్గురువును వెతికి పట్టుకుని, ఆయన పాదాల దగ్గర ఈ జీవితాన్ని సమర్పణ చేసుకుని తరించాలనిపిస్తోంది. నువ్వు కొన్నాళ్ళపాటు నా వ్యవసాయాన్నీ, ఇంటి పనులనూ చూసి పెడతానంటే, నేను ఆ పనిమీద వెళతాను, ఏమంటావ్‌?'' అని అడిగాడు.


‘‘నీ వ్యవహారాలు చూసి పెట్టడానికి నాకెలాంటి అభ్యంతరమూ లేదు. కానీ, ఒక్క మాటగురువును వెతికి పట్టుకుని పరీక్షించి, మనకు తగినవాడో కాడో నిర్ణయించుకునే స్థితిలోనే కనుకమనంవుంటే, మనకు అసలు గురువుతో పనేముంటుంది? ఆలోచించుకో,'' అన్నాడు పేర్రాజు.


‘‘నేను బాగా ఆలోచించే ఈ నిర్ణయూనికి వచ్చానయ్యా. శ్రీశైలం దగ్గర ఎవరో ఒక మహానుభావుడున్నాడట. గాలిలో అలా తేలుతున్నాడనీ, నీళ్ళపై నడుస్తాడనీ, నిప్పుల్లో నర్తిస్తున్నాడనీ చెప్పుకుంటున్నారు. పగలు పరమకరుణతో భక్తులను అనుగ్రహిస్తూ, రాత్రి సమయాల్లో మాయమై, హిమాలయాలకు పోయి తపస్సు చేసుకుంటారట. నేను వెళ్ళి ఆ సాధువు సంగతేమిటో తెలుసుకుని వస్తాను,'' అన్నాడు.


వీర్రాజులోని ఆవేశాన్ని అర్థం చేసుకున్న పేర్రాజు, ‘‘నువ్వు నిశ్చింతగా వెళ్ళిరా. శీఘ్రకాలంలో నీకు మంచి గురువు దొరికి ఆత్మ తృప్తితో తిరిగిరావాలని దైవాన్ని ప్రార్థిస్తూవుంటాను,'' అన్నాడు. వీర్రాజు ఉత్సాహంగా శ్రీశైలానికి వెళ్ళే సరికి, నిత్యానంద స్వామి ఆశ్రమం దగ్గర పెద్ద తీర్థంలావుంది. ఆ జనసందోహాన్ని చూసే సరికి వీర్రాజుకు మహానందం కలిగింది. శిష్యులు అతని సమాచారాన్ని వివరంగా తెలుసుకుని, స్వామీజీకి నివేదించారు. స్వామీజీ అనుగ్రహించాడు. శిష్యులతో వీర్రాజు, స్వామీజీ వుండే ఆంతరంగిక మందిరానికి వెళ్ళాడు. స్వామీజీని చూస్తూవే వీర్రాజు, ‘‘ఆహా, ఏమి తేజస్సు! ఏమి వర్చస్సు!'' అనుకుంటూ, అమితమైన భక్తితో ఆయన పాదాల ముందు వాలిపోయూడు. ‘‘లే, వీర్రాజూ! నీకు కొన్ని భవబంధాలు వున్నాయి. అవన్నీ వదిలిపోవాలంటే కొంత కాలం సాధన చెయ్యక తప్పదు.


ఆ తర్వాత నువ్వు కోరుకున్న పరమార్థం లభిస్తుంది. హరిః ఓం తత్సత్‌!'' అని ఆశీర్వదించారు గురువుగారు. ‘‘ఆహా! నా గురించి సర్వజ్ఞులైన మీకు అంతా తెలిసిపోయింది. ఈ జన్మతో నాకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించండి,'' అంటూ వేడుకున్నాడు వీర్రాజు. గురువు మందహాసం చేసి, ‘‘అంతా నీ చేతుల్లోనే వుంది, వీర్రాజూ. నీలో వైరాగ్యం పెరగాలి. ఇదుగో, ఈ ప్రసాదం భక్తితో కళ్ళకద్దుకుని ఆరగించు,'' అంటూ స్వామీజీ గాలిలోకి చేయిచాపి, ఒక సీతాఫలం అందుకుని, వీర్రాజు చేతుల్లో ఉంచాడు.వీర్రాజు ఉబ్బితబ్బిబ్బయి పోయాడు. అనుగ్రహ ఫలం ఆరగిస్తుంటే అతడిలో ఎన్నెన్నో సంకల్పాలు.


ఈ విధంగా-వీర్రాజు ఇల్లొదిలి, నిత్యానంద స్వామి ఆశ్రమం చేరి ఆరు నెలలు దాటింది. ఏవిధమైన సమాచారం తెలియక ఊరిజనం, అతణ్ణి గురించి తలా ఒకరకంగా చెప్పుకోవడం మొదలు పెట్టారు. హిమాలయాలకు వెళ్ళి తపస్సు చేసుకుంటున్నాడని కొందరూ, సన్యాసుల్లో కలిసిపోయాడని మరికొందరూ చెప్పుకోసాగారు. వీర్రాజు భార్యా, కొడుకూ, కూతురూ, ఆ గాలికబుర్లు వింటూ, లబోదిబోమని గోలపెడుతూ ఎలాగో రోజులు నెట్టుకొస్తున్నారు. పేర్రాజు ఆ కుటుంబానికి అండగా నిలబడి, వాళ్ళకు ధైర్యం చెబుతూ, ఏలోటూ రాకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్నాడు.


పులిమీద పుట్రలా ఒకరోజున వీర్రాజు నుండి రెండు ఉత్తరాలు వచ్చాయి. ఒకటి అతడి భార్యకు, మరొకటి పేర్రాజుకు: ‘నేను శ్రీ శ్రీ శ్రీ నిత్యానంద స్వామివారి ఆశ్రమంలో వుంటున్నాను. పరమ పూజ్య గురుదేవులు భవబంధాలను తెంచుకోమని ఉపదేశించారు. ఇక్కడే పరమ ప్రశాంతంగా జీవించాలనుకుంటున్నాను. నా భార్యా పిల్లలకు భుక్తికిలోటు లేకుండా ముగ్గురికీ మూడెకరాలూ, ఇల్లూ వుంచి తక్కిన భూమి, తోట అమ్మేసి, ఆ సొమ్ముతో ఇక్కడ స్థిరపడి భక్తిసాధన చేసుకుంటాను. తగిన బేరం చూసి అమ్మకానికి అన్నీ సిద్ధం చేస్తే, నేను వచ్చి, భూమిని స్వాధీనం చేసి, తక్కిన వ్యవహారాలన్నీ చక్కబరిచి, తిరిగి వెళ్ళిపోతాను. ఈ విషయంలో నాకు, నా గురువుగారే తప్ప ఎవరు ఏ విధంగా చెప్పినా ఎలాంటి ప్రయోజనం వుండదని గ్రహించగలరు!' అని వీర్రాజు ఆ ఉత్తరాల్లో రాశాడు.


ఉత్తరం చూసిన వీర్రాజు భార్యాపిల్లలు గోలగోల చేస్తూ పేర్రాజు ఇంటికి వెళ్ళారు. పేర్రాజు వాళ్ళను ఓదార్చి; నేను చెప్పినట్టుగా చెయ్యండి. మీ సమస్య పరిష్కారమవుతుందని నచ్చ చెప్పాడు. తర్వాత పేర్రాజు రెండు ఉత్తరాలూ తీసుకుని, గ్రామాధికారి దగ్గరకు వెళ్ళాడు. ఆయనకు పేర్రాజు ఇదివరకే, వీర్రాజు విషయమంతా చెప్పివుంచాడు. ఇప్పుడు ఈ రెండు ఉత్తరాలూ చూసి గ్రామాధికారి, పేర్రాజుతో కాస్సేపు చర్చించాడు.


నెల తిరక్కుండా వీర్రాజు ఉరుకులు పరుగుల మీద గ్రామానికి తిరిగి వచ్చాడు. తిన్నగా గ్రామాధికారి దగ్గరకు వెళ్ళి, ‘‘అయ్యా! ఇంతటి అన్యాయం, మిత్రద్రోహం లోకంలో ఎక్కడా వుండదు. నమ్మి నా ఆస్తిపాస్తులను, భార్యాబిడ్డలను తనకు అప్పగించి వెళితే, ఈ మిత్రద్రోహి పేర్రాజు ఇంత పని చేస్తాడా? నా ఆస్తినంతా సొంతం చేసుకుని, నా భార్యాపిల్లల్ని దిక్కులేని వారిని చేసి, ఇంట్లోంచి గెంటేసి వీధిపాలు చేస్తాడా? వెంటనే వాడిని పిలిచి విచారణ చెయ్యండి. తగిన విధంగా వాణ్ణి శిక్షించి, నాకు న్యాయం జరిపించండి,'' అంటూ గొడవ చేశాడు.


గ్రామాధికారి చాలా ప్రశాంతంగా వీర్రాజు మొహంలోకి చూస్తూ, ‘‘ఇంతకూ నీకు జరిగిన అన్యాయమేమిటి? పేర్రాజు మీద నీ అభియోగాలేమిటి?'' అని అడిగాడు. ‘‘ఇంతకు ముందే పేర్రాజు చేసిన ద్రోహం గురించి విన్నవించుకున్నాను. నేను గురువును అన్వేషించడానికి బయలుదేరుతూ, నా ఆస్తిపాస్తుల వ్యవహారాలు కొంత కాలం చూసి పెట్టమని అడిగాను. ఇప్పుడా ద్రోహి నా ఆస్తిపాస్తులన్నిటినీ తన సొంతం చేసుకున్నాడు. మరి ఇది అన్యాయం కాదా?'' అన్నాడు వీర్రాజు ఆవేశంగా.


‘‘అది సరే. ఇంతకూ మీ గురువుగారు, నీకు చేసిన ఉపదేశమేమిటి?'' అని అడిగాడు గ్రామాధికారి. ‘‘భవబంధాలన్నీ పూర్తిగా వదిలించుకువస్తే, తిరుగు లేని మోక్ష సాధన మార్గం ఉపదేశిస్తామన్నారు,'' అని చెప్పాడు వీర్రాజు. ‘‘అయితే, నీకున్న అసలు భవబంధాలేమిటి?'' అని ప్రశ్నించాడు గ్రామాధికారి నెమ్మదిగా. ‘‘భవబంధాలంటే-భార్యాపిల్లలూ, బంధుమిత్రులూ. ఆస్తులూ అప్పులూ, ఇలాంటివన్నీ,'' అన్నాడు నసుగుతూ వీర్రాజు.


‘‘నీలో వైరాగ్యం బలపడిందనీ, భవబంధాలను వదిలించుకుంటున్నాననీ, నీ ఉత్తరాల్లో రాశావుకదటయ్యా. ఇక నీకు, ‘నాది, నాకు' అంటూ ఏముంటుంది చెప్పు? కనుక నువ్వు నీ గురువుగారి దగ్గరకు తిరిగిపోయి, ఆయన చెప్పినట్లుగా భాగవతసేవ చేసుకుంటూ చక్కగా తరించు. మరింక వెళ్ళిరా!''


అన్నాడు గ్రామాధికారి. ‘‘పని పూర్తికాకుండా తిరిగి రావద్దని మా గురువుగారు మరీమరీ చెప్పారు.నా ఆస్తి నాకు దక్కకుండా, ఇక్కడ నుంచి కదలను,'' మొండిగా చెప్పాడు వీర్రాజు. ఆ మాటలకు గ్రామాధికారి పెద్దగా నవ్వి, ‘‘నువ్వనే ఆ ఆస్తిపాస్తులు తనవేనంటూ పేర్రాజు దగ్గర పక్కాగా పత్రాలున్నాయి. అతడికి ఇప్పుడే కబురు పెడతాను, సరా!'' అన్నాడు. ‘‘ఆ పత్రాలన్నీ అతడు సృష్టించివుంటాడు,'' అన్నాడు వీర్రాజు కోపంతో ఊగిపోతూ. ‘‘నువ్వు అన్నీ వద్దనుకుంటున్నావు. నీకెందుకీ గొడవలన్నీ?''


అన్నాడు గ్రామాధికారి గంభీరంగా. ‘‘వద్దను కోవటమేమిటి? కావాలనే కదా వచ్చాను,'' అన్నాడు వీర్రాజు. ‘‘ఏం కావాలని వచ్చావయ్యా, వీర్రాజూ? ఆస్తిపాస్తులూ, భార్యాబిడ్డలా? లేక నీ గురువూ, ఆయన చెప్పిన భాగవతసేవా? నీలో పిసరంత వైరాగ్యం కూడా కనిపించడంలేదు,'' అన్నాడు గ్రామాధికారి కాస్తకటువుగా. అది వింటూనే వీర్రాజు ఆలోచనలో పడ్డాడు. గ్రామాధికారి అడిగినదాంట్లో తిరకాసు అతడికి అర్థమైంది. ‘‘మహాప్రభూ! నేను చేసిన పొరబాటు, నాకిప్పుడు అర్థమయింది. నన్ను మన్నించండి. నాకళ్ళు తెరుచుకున్నాయి!'' అంటూ గ్రామాధికారి కాళ్ళమీద పడ్డాడు. గ్రామాధికారి ప్రేమగా వీర్రాజును లేవదీసి, ‘‘సంతోషం, వీర్రాజూ!


నీలో ఇలాంటి మార్పురావడం కోసమే నేనూ, పేర్రాజూ ఈ నాటకమాడాం. నీ ఆస్తికీ, నీ కుటుంబానికీ చిన్నమెత్తు నష్టం కూడా లేదు, చూడు!'' అంటూ అతణ్ణి లోపలి గదిలోకి తీసుకు వెళ్ళాడు. అక్కడ పేర్రాజూ, వీర్రాజు భార్యాపిల్లలూ ఆతృతగా అతడికోసం ఎదురు చూస్తూ నిలబడివున్నారు.


పేర్రాజు, వీర్రాజును కౌగలించుకుని, ‘‘నీకు అప్పుడే చెప్పబోయాను; కానీ వినేస్థితిలో లేవని వూరుకున్నాను. నీకు కావలసింది ఇచ్చేవాడు, నీకు గురువు అవుతాడుగానీ, నీ నుంచి ఆశించేవాడు బరువు అవుతాడు తప్ప, గురువు ఎలా అవుతాడు?'' అన్నాడు చిన్నగా నవ్వుతూ. వీర్రాజు సిగ్గుతో తలదించుకుని చేతులు జోడించాడు.


అందమయిన కందం.!

అందమయిన కందం.!

.

నిగమ శర్మ మిత్రులతో కలసి అత్యవసర పని మీద వెళ్తూ దారిలో కలసిన సానిదాన్ని చూస్తూ ఆగి పోతే .. మిత్రుల మందలింపు....

-

కందము:

దరి సానిదాని నిగ నిగ

మరి మరి గని, మాపని సగమాపగ గాదా !

సరిగా గని పద నిగమా !

సరిసరి! మా పనిని సరిగ సాగగ నిమ్మా!


(చిత్రం -వడ్డాది పాపయ్య గారు.)

-

Thursday, March 22, 2018

-దశావతార స్తుతి:-6.- (పరశురామావతారం .)

-దశావతార స్తుతి:-6.-

(పరశురామావతారం .)

"క్షితిపతివంశక్షయకరమూర్తే క్షితిపతి కర్తాహర మూర్తే

భూగుకులరామ పరేవ నమో భక్తం తే పరిపాలయమాం

నామస్మరణా ధన్యోపాయం న హి పశ్యామో భవతరణే

రామ హరే కృష్ణ హరే తవ నామ వదామి సదా నృహరే!


-

మానవులకు తల్లికంటే తండ్రే శ్రేష్ఠమైన దైవమని 

(పితాపరం దైవతం మానవానం) పరాశరగీత (297-2) తెలిపిన సూక్ష్మధర్మాన్ని పరశురాముడు రుజువు చేశాడు.

ఒకసారి రేణుక నదీజలాన్ని తేవడానికి వెళ్ళింది. అక్కడ అప్సరసలతో క్రీడించే గంధర్వరాజును చూసి, వానిపై రేణుకకు కొంచెం స్పృహ కలిగింది. ఆలస్యంగా వచ్చిన ఆమె మనసును జమదగ్ని గ్రహించి, ఆగ్రహించి, ఆమెను వధించమని తమ కుమారులను ఆజ్ఞాపించాడు. అన్నలెవరూ తల్లిని వధించలేదు కనుక పరశురాముణ్ణీ వరం కోరుకోమ్మంటే – తల్లి, అన్నలపై ఎలాంటి ద్వేషం లేనందువల్ల వారిని తిరిగి బతికించమన్నాడు! అందుకే వారు మళ్ళీ బతికారు – భాగ. (9-16-8)


పరశురాముడు అవతారపురుషుడైనా అతణ్ణి ఓడించిన సందర్భం ఒకటుంది. శివధనస్సు విరిచి, వివాహితుడై సీతాదేవితో వచ్చే దశరథరాముణ్ణి ఎదిరించి పరశురాముడు భంగపడ్డాడు .

సీతమ్మ చెప్పిన పులి – బాటసారి కధ ! (చాలా చక్కటి గొప్ప నీతి కధ)

సీతమ్మ చెప్పిన పులి – బాటసారి కధ !


(చాలా చక్కటి గొప్ప నీతి కధ)


రావణసంహారం అనంతరం ఆ కబురు సీతమ్మ తల్లికి చెప్పేందుకు హనుమంతుడు అశోకవనానికి చేరుతాడు. “అమ్మా ఇకపై ఈ లంకా రాజ్యాన్పి ఏలేది విభీషణుడే. రావణ సంహారం జరిగినది. మీరు ఇక్కడి నుండి బయలుదేరేముందు ఒక్క ఆఙ్ఞ ఇవ్వండి తల్లి.. మిమ్ములను ఇంతకాలం ఈ చెరలో చిత్రహింసలు పెట్టిన వీరందరిని సంహరిస్తాను”అంటాడు.


అప్పుడు ఆ మహాతల్లి హనుమా! నీకు ఓ కధ చెబుతా విను. ఒకానొక కాలంలో ఓ బాటసారి అడవిగుండా వెలుతున్నాడు. ఇంతలో ఆకలిగొన్న ఓ పులి తనపైకి రాబోగా తన ప్రాణాలను అరచేతబట్టుకుని పరుగులు పెడతాడు. పులికూడా వెంబడిస్తుంది. ఇంతలో ఓ చెట్టు పైకి ఎక్కి ఆ చెట్టుకొమ్మను ఆశ్రయిస్తాడు. అయితే బాటసారి వున్న కొమ్మ పై కొమ్మలో ఓ ఎలుగుబంటి వుంటుంది. అది చూసిన పులి “ఇదిగో మిత్రమా ఆ మనిషిని కిందికి తోసేయ్.. తినేసి వెల్లిపోతాను” అంటుంది. 

వెంటనే ఎలుగు “ఇతడు నేను వున్న చెట్టును ఆశ్రయించాడు అంటే నన్ను ఆశ్రయించినట్టే కనుక నేను అతన్ని రక్షిస్తాను కాని కీడు చేయను” అనడంతో పులి నిరాశ చెందుతుంది. అయినా ఆ రోజంతా మనిషి దిగకపోడా అంటూ ఎదురు చూస్తుంది. రాత్రి అవుతుంది. ఎలుగు గాఢ నిద్రలో వుంది. కాని మనిషికి ప్రాణ భయం ఒకటి వుంది కాబట్టి చూసీ చూడనట్టు క్రిందనున్న పులి వైపు చూస్తాడు. పులి మెల్లగా ఇలా అంటుంది “ఇదిగో ఓ మనిషి నీకో గొప్ప అవకాశం. పైన నిద్రలో వున్న ఆ ఎలుగును తోసెయ్ నేను నా ఆకలి తీర్చుకుని ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోతాను” అంటుంది. అంతే మనిషి మారు ఆలోచన చేయకుండా ఎలుగును తోసేస్తాడు. వెంటనే కోలుకుని ఎలుగు వేరొక కొమ్మను ఆనుకుని కింద పడకుండా ఆపుకుంటుంది. అప్పుడు పులి.. ఎలుగుతో ఇలా అంటుంది “చూశావా ఈ మనిషి బుధ్ది ఇప్పటికైనా వాడ్ని తోసెయ్ నేను తినెల్లిపోతాను” అంటుంది.


అప్పుడు ఎలుగు ఇలా అంటుంది “చూడు మిత్రమా.. ఇతడు నన్ను ఆశ్రయించాడు. ఇతడిని రక్షించడం.., అపకారికి కూడా ఉపకారము చేయడమే ధర్మం” అంటూ అనడంతో ఇక లాభం లేదని పులి అక్కడినుండి వెల్లిపోతుంది.


ఇదీ కధ..


కనుక హనుమా మనకు వీరు అపకారము తలపెట్టారు కదా అని ఇప్పుడు బలహీనులయిన ఈ జాతికి హాని చెయ్యటం అక్కర్లేని పని మరియు అధర్మం కూడాను అనడంతో... అమ్మ మాటలకు ముగ్ధడయిన హనుమ మోకరిల్లి నమస్కరిస్తాడు.


శత్రువులో కూడా శతృత్వాన్ని ఎంతవరకో అంతవరకే చూడాలి కాని ధర్మాన్ని వీడకూడదన్నది అమ్మ మాట. అందుకే అమ్మ మాట ఆచరిద్దాం.🙏🙏🙏

అలమేలు మంగ! .


అలమేలు మంగ!

.

అలమేలు మంగ లేదా పద్మావతి, కలియుగంలో వేంకటేశ్వరుని దేవేరిగా శ్రీమహాలక్ష్మి స్వరూపం. తిరుపతి సమీపంలోని తిరుచానూరు లేదా "ఆలమేలు మంగాపురం"లోని అలమేలు మంగ ఆలయం ప్రసిద్ధమైనది.


లక్ష్మియే అలమేలు....

శ్రీనివాసుని దేవేరులుగా అలమేలు మంగ, లక్ష్మి, భూదేవి, శ్రీదేవి, పద్మావతి, అండాళ్, గోదాదేవి, బీబీ నాంచారి వంటి అనేక పేర్లు పేర్కొనబడడంవల్ల సామాన్యభక్తులలో కొంత అయోమయం నెలకొంటుంది. సంప్రదాయ గాధలను బట్టి ఈ దేవతలను గురించి ఇలా చెప్పవచ్చును.

శ్రీదేవి (లక్ష్మి), భూదేవి ఇరువురూ శ్రీమహావిష్ణువును వరించిన దేవతలు. ఉత్సవ మూర్తియైన మలయప్పస్వామి ఉభయ నాంచారులతో కూడి ఉన్నాడు.

వెంకటేశ్వర మహాత్మ్యం కథ (తిరుమల క్షేత్రం స్థలపురాణం) ప్రకారం వైకుంఠంలో భృగుమహర్షి చర్యవలన కోపించి లక్ష్మీదేవి వైకుంఠం విడచి పాతాళానికి వెళ్ళింది. లక్ష్మీవియోగం వలన ఖిన్నుడైన స్వామి భూలోకంలో తపస్సు చేశాడు. పాతాళంలో ఉన్న లక్ష్మీదేవి ప్రసన్నురాలై స్వర్ణముఖీ నది తీరాన తిరుచానూరు పద్మ సరోవరంలో కార్తీక శుక్ల పంచమి నాడు బంగారు పువ్వులో ప్రత్యక్షమై కలువపూదండలతో స్వామివారిని వరించింది. కనుక లక్ష్మీ దేవియే పద్మములో జనించిన పద్మావతి లేదా అలమేలు మంగ - (తమిళంలో "అలర్" అనగా పువ్వు. "మేల్" అనగా పైన. "మంగై" అనగా అందమైన స్త్రీ - "అలమేలు" అనగా "పద్మంలో ప్రకాశించున సుందరి")

మరొక కథనం ప్రకారం త్రేతాయుగంలో సీత బదులు రావణుని చెర అనుభవించిన వేదవతిని మరుజన్మలో పెండ్లాడుతానని శ్రీరాముడు చెప్పాడు. ఆ వేదవతియే ఆకాశరాజు కూతురు పద్మావతిగా అవతరించి శ్రీనివాసుని వరించి పెండ్లాడినది. శ్రీనివాసుడు శిలగా అయినపుడు లక్ష్మీదేవి కొల్హాపూర్‌లో వెలసింది. పద్మావతి అలమేలుగా తిరుచానూరులో వెలసింది.


భూదేవియే గోదాదేవిగా అవతరించి శ్రీరంగనాధుని వరించింది. ఈమెను ఆండాళ్, ఆముక్త మాల్యద (తాల్చి ఇచ్చిన తల్లి), చూడి కొడుత నాచియార్ అని కూడా అంటారు. భూదేవి స్వరూపమే సత్యభామ అనికూడా పురాణ కథనం గమనించాలి.

కొండపై వెలసిన దేవుడు "బీబీ నాంచారి" అనే ముస్లిం కన్యను పెండ్లాడాడని ఒక కథనం. లక్ష్మీదేవియే ఈ అమ్మవారిగా జన్మించి ముస్లిముల ఇంట పెరిగిందట! తమ ఆడపడుచుపై గౌరవంతో కొండలరాయుని దర్శించుకొన్న ముస్లిం సోదరులను చూసి హైదర్ ఆలీ తిరుమల కొండపైని సంపద జోలికి పోలేదని అంటారు. శ్రీరంగంలోని శ్రీరంగనాధుని ఉత్సవ విగ్రహాన్ని ఢిల్లీ సుల్తాను తీసుకొని పోగా అతని కుమార్తె "తుళుక్కు నాచియార్" రంగనాధుని మనోహర రూపానికి మనసునిచ్చిందని ఒక కథనం. శ్రీరంగం నుండి వైష్ణవ సంప్రదాయంతో బాటు ఈ దేవత కూడా తిరుమలకు వేంచేసి ఉండవచ్చును.

ఈ కథనాల సారంగానూ, స్థల పురాణాల వల్లనూ, సాహిత్యంలో ప్రస్తావనలను బట్టీ, అర్చనాది ఆచారాలనుబట్టీ లక్ష్మీదేవియే "పద్మావతి" లేదా "అలమేలు మంగ" అనీ, అమెయే తిరుమల కొండపై శ్రీవారి మూర్తి వక్షస్థలంపై ఉన్న హృదయలక్ష్మి అనీ, ఆమెయే తిరుచానూరు ఆలయంలో వెలసిన అలమేలు మంగ అనీ భావించవచ్చును.


అన్నమయ్య సంకీర్తనలలో అలమేలు మంగను శ్రీమహాలక్ష్మిగా పదే పదే వర్ణించాడు (క్షీరాబ్ధి కన్యకకు శ్రీ మహాలక్ష్మికిని నీరజాలయకును నీరాజనం ... ... జగతి అలమేలు మంగ చక్కదనములకెల్ల నిగుడు 

నిజ శోభల నీరాజనం.

పద్మావతిని పద్మశాలీలు తమ ఇంటి ఆడపడుచుగా భావిస్తారు. ఈ ప్రాంతంలో బట్టల వ్యాపారం చేసే ధనికులైన పద్మశాలీలు పద్మావతి అమ్మవారి ఆలయం నిర్మాణం కోసం తాళ్ళపాక చిన్నన్నకు 16వ శతాబ్దంలో 20 వేల వరహాలు విరాళం సమర్పించినట్లుగా శాసనాధారాలున్నాయి. పంచ భూతములనెడు పలువన్నెల నూలుతో నేసి, నీడనుండి చీరలమ్మే నే బేహారి - అని అన్నమయ్య వేంకటేశ్వరుని నర్ణించడం గమనించ దగిన విషయం

-

Wednesday, March 21, 2018

దశావతార స్తుతి:-5. (వామనావతారం .)

దశావతార స్తుతి:-5.

(వామనావతారం .)

-

"భవబంధనహర వితతమతే పాదోదకవిమతాఘతతే

వటు వటు వేషమనోఙ్ఞ నమో భక్తం తే పరిపాలయమాం.

నామస్మరణా ధన్యోపాయం న హి పశ్యామో భవతరణే

రామ హరే కృష్ణ హరే తవ నామ వదామి సదా నృహరే!

-


వామనుడికి బలి మూడు పాదముల నేలను ధారాదత్తం చేశాడు. వామనుడు ఒక పాదమును నేలపై ... మరొక పాదమును ఆకాశం పై పెట్టి మూడవ పాదం దేనిపై మోపాలంటూ అడిగాడు. దాంతో వచ్చినది సాక్షాత్తు శ్రీ మహావిష్ణువు అని గ్రహించిన బలి, మూడవ పాదమును తన తలపై మోపమని కోరాడు. బలి గుణ సంపదకు మెచ్చిన శ్రీమహావిష్ణువు, అతని తలపై మూడవ పాదమును మోపి సుతల లోక రాజ్యమునకు రాజును చేశాడు..

Tuesday, March 20, 2018

ఆవకాయ" నవగ్రహ స్వరూపం:-

ఆవకాయ" నవగ్రహ స్వరూపం:-

.

ఆవకాయ లో ఎరుపు--రవి

ఆవకాయ లో వేడి తీక్షణత--కుజుడు

ఆవకాయలో వేసే నూనె,ఉప్పు --శని

ఆవకాయలోవేసే పసుపు, మెంతులు-గురువు

మామిడిలో ఆకుపచ్చ --బుధుడు

మామిడిలోపులుపు--శుక్రుడు

ఆవకాయ తినగానే కలిగే

అలౌకికానందం--కేతువు 

తిన్నకొద్దీ తినాలనే.ఆశ--రాహువు.

ఆవకాయకలుపుకునే అన్నం--చంద్రుడు.

ఈ ఆవకాయ కంచంలో ఆగ్నేయ మూలవేసుకొని 

నవగ్రహ స్తోత్రం చెప్పుకొని‌ తింటే 

సమస్త గ్రహదోషాలు ఔట్.

-

రాజకుమారి సువర్ణ ! (చందమామ కథ )

-
రాజకుమారి సువర్ణ ! 

(చందమామ కథ )

అవంతీపురాన్ని అశోకవర్మ అనే రాజు పరిపాలిస్తూండేవాడు. చక్కని పరిపాలకుడిగా అతనికి పేరుండేది. అతనికి ఒక కొడుకు ఉండేవాడు. పేరు రవి వర్మ. అతనికి ఏడు సంవత్సరాల వయసున్నప్పుడు, ఓసారి రవివర్మ స్నేహితులతో కలిసి ఆడుకుంటూండగా ఒక పెద్ద సుడిగాలి వచ్చింది. అందరూ కళ్ళు మూసుకుని, తెరచేటప్పటికి, అక్కడ రవివర్మ లేడు! రాజు రాణి అతనికోసం వెదకని ప్రదేశమంటూ లేదు. అయినా ఏమీ ఫలితం లేకపోయింది. పిల్లవాడు ఏమైనాడో ఏమో, ఇక దొరకనే లేదు. రాజుగారు ఆ బెంగతో రాజసభకే వెళ్ళటం మానుకున్నారు.

ఆ తరువాత రాణి ఒక పాపకు జన్మనిచ్చింది. కొడుకును కోల్పోయిన దు:ఖంలో ఉన్న రాజు, రాణిలకు ఆ పాప దేవుడిచ్చిన వరమే అనిపించింది. వారు ఆమెకు సువర్ణ అని పేరు పెట్టి, అల్లారు ముద్దుగా పెంచసాగారు. అశోకవర్మ ఆమెకు అన్నిరకాల యుద్ధవిద్యలు, శాస్త్రాలు నేర్పించాడు. తల్లినుండి ఆమెకు సౌకుమార్యమూ, కళలూ అబ్బాయి. పద్దెనిమిది సంవత్సరాలు నిండేసరికి సువర్ణ అందచందాలతోబాటు, మంచి గుణాలు, ధైర్యసాహసాలు కలిగిన యువతిగా తయారైంది.అయినా సందర్భం వచ్చినప్పుడల్లా రాజు, రాణి సుడిగాలి ఎత్తుకెళ్లిపోయిన తమ కొడుకును గురించే బాధపడుతూ ఉండేవారు. సువర్ణకూడా ఈ విషయమై చాలా ఆలోచించేది. చివరికి ఆమె తల్లిదండ్రులను ఒప్పించి, అన్నను వెతికేందుకై ఒక గుర్రం ఎక్కి బయలుదేరింది.

అలా వెళ్ళిన సువర్ణ కొన్ని రోజుల ప్రయాణం తర్వాత ఒక పట్టణానికి చేరుకున్నది. అక్కడి ప్రజలంతా దు:ఖంలో మునిగినట్లు కనిపించారు. సువర్ణ ఒక పూటకూళ్లవ్వ ఇంట ఆగి, అక్కడి విశేషాలను కనుక్కున్నది: "ఒక రాక్షసుడు ఏరోజుకారోజు అక్కడి పిల్లలను ఎత్తుకు పోతున్నాడు. నగరమంతా హాహాకారాలు అలుముకున్నాయి. ఎవరూ ఏమీ చేయలేకపోతున్నారు." 

"అయితే నేను వెళ్లి వాడి పనిపడతా"నన్నది సువర్ణ.

"నీకెందుకమ్మా? అదీకాక ఆడపిల్లవు. నీ వల్ల ఏమి అవుతుంది?. మా మహారాజే ఏమీ చేయలేక ఊరుకున్నాడు కదా!" అంది అవ్వ. కానీ సువర్ణ తన పట్టు విడువలేదు. గుర్రం ఎక్కి నేరుగా రాక్షసుడునాడంటున్న అడవిలోకే పోయింది. కానీ ఎంత వెతికినా రాకాసి జాడ లేదు.

అలసిన సువర్ణ ఒక చెట్టుకిందకు వెళ్ళి విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉండగా ఒక పాము, ముంగిస తీవ్రంగా పోట్లాడుకుంటూ కనిపించాయి ఆమెకు. మంచితనం కొద్దీ ఆమె ఆ రెండింటి పోరునూ ఆపాలని చూసింది. కాని ముంగిస చాలా పొగరుబోతని త్వరలోనే తెలుసుకున్న సువర్ణ దాన్ని చంపి, పామును కాపాడింది. పాము సువర్ణకు తన కృతజ్ఞతను తెలిపి, ఏదైనా సహాయం కావాలేమో అడిగింది. రాక్షసుని సమాచారం కావాలన్నది సువర్ణ.

"ఆ రాక్షసుడు ఉండేది ఇక్కడకాదు. వాడు ఉండే చోటు చాలా భయంకరంగా ఉంటుంది. దానికి రక్షణగా చుట్టూతా సముద్రం ఉంటుంది. ఆ సముద్రానికి కాపలాగా దాని చుట్టూతా కొరివిదెయ్యాలు ఉంటాయి. నువ్వు రాక్షసుడి దగ్గరికి వెళ్లాలంటే ముందుగా ఆ కనబడే గుహలోని దయ్యాలను దాటుకొని పోవాలి. అందుకుగాను నేను ఈ పాదరక్షలు ఇస్తాను. వీటిని ధరిస్తే నువ్వు ఇక దెయ్యాలకు కనిపించవు. ఆ దెయ్యాలను దాటిన తరువాత నువ్వు గుహకు అవతల ఉన్న సముద్రాన్ని దాటాల్సి ఉంటుంది. కానీ ఆ సముద్రంలో చాలా భయంకరమైన పాములు ఉంటాయి. వాటిని దాటటం సాధారణ మానవులకు సాధ్యం కాదు. అందుకే నేను నీకు ఈ మణిని ఇస్తాను. దీనిని ధరిస్తే పాములు నిన్నేమీ చేయవు" అని పాదరక్షల్నీ, మణినీ సువర్ణకిచ్చింది పాము. సువర్ణ వాటిని తీసుకొని, పాముకు కృజ్ఞతలు చెప్పి అక్కడినుండి గుహవైపుకు బయలుదేరింది.

గుహను చేరుకొని, ముందుగా పాము తనకిచ్చిన పాదరక్షల్ని ధరించింది సువర్ణ. ఇక ఆమె దెయ్యాలకు కనిపించలేదు. ఆపైన ఆమె గుహను దాటి ధైర్యంగా సముద్రంలోకి దూకింది. సముద్రంలోని పాములు ఆమెను చూసి కూడా ఏమీ అనలేదు- ఆమె మెడలోని మణిప్రభావం చేతనే!

అలా రాకుమారి సువర్ణ సముద్రం దాటి ఒక ద్వీపాన్ని చేరుకుంది. మూసిన తలుపులున్న ఒక కోట తప్ప, అక్కడ జనసంచారమనేదే లేదు. సువర్ణ ధైర్యంగా ఆ కోట తలుపులు తట్టింది. చాలాసేపటికి ఒక పండుముసలి అవ్వ కోట తలుపులు తీసింది. ఆమె సువర్ణను చూసి ఆశ్చర్యపడుతూ "అమ్మా పాపా! ఇంత వరకూ తమంతట తాముగా ఇక్కడికి ఏ నరపురుగూ రాలేదు. ఇన్నాళ్లకు నువ్వు వచ్చావు. నీచేతిలో ఈ రాక్షసుడి చావు ఖాయం అని నాకు తోస్తున్నది. ముందుజాగ్రత్తగా నేను నీకు రెండు మంత్రాలు ఉపదేశిస్తాను. మొదటిదాన్ని చదివితే నువ్వు చిన్న పాపగా మారిపోతావు. రెండో మంత్రం చదివితే నీ మామూలు రూపం ధరిస్తావు" అని ఆ మంత్రాల్ని ఉపదేశించింది.

కోట లోపలచూస్తే ఒక్కరు తక్కువగా పదివేలమంది పిల్లలున్నారు. సువర్ణ మొదటి మంత్రాన్ని చదివి చిన్నపిల్లగా మారిపోయి వారిలో కలిసిపోయింది. ఆరోజు సాయంత్రం రాక్షసుడు వచ్చీరాగానే అవ్వను "పదివేలమందీ పూర్తయ్యారా?" అని అడిగాడు. "అయ్యార"న్నది అవ్వ. "అయితే బలికి అన్నీ సిద్దం చేయమన్నాడు రాకాసి. అవ్వ అన్నీ సిధ్ధంచేసి, మొదటగా సువర్ణను ముందుకు తెచ్చి నిలబెట్టింది.

రాక్షసుడు సురర్ణను చూసి వికవికా నవ్వాడు. "పాపా, నువ్వు స్వర్గం చేరుకునే సమయం వచ్చింది. ముందుగా నిన్ను కన్న ఈ మాతకు మోకరిల్లు" అన్నాడు కత్తిని పక్కనే ఉంచుకొని.

సువర్ణ రెండు చేతులూ జోడించి అమ్మకు మొక్కింది. "అలాకాదు పాపా, వంగి, నేలబారుగా పడుకొని నమస్కరించాలి" అన్నాడు రాక్షసుడు ప్రేమను నటిస్తూ. "నాకు తెలియదు, నువ్వే చేసి చూపించు" అన్నది సువర్ణ. "అయ్యో! ఆ మాత్రం తెలీదా, ఇలా పడుకొని, ఇలా మొక్కాలి" అని రాక్షసుడు నేలబారున పడుకోగానే, ప్రక్కనున్న కత్తిని తీసుకొని, సువర్ణ ఒక్కవేటుతో అతని శిరస్సును ఖండించివేసింది.

రాక్షసుడు చనిపోగానే, అనేక సంవత్సరాలుగా వాడు ఎత్తుకొచ్చి పెట్టిన పదివేలమంది పిల్లలకూ వాళ్ల వాళ్ల రూపాలు లభించాయి. అవ్వకుకూడా దాస్య విముక్తి లభించింది. ఎదిగిన ఆ పిల్లలందరికీ తమ తమ కుటుంబ వివరాలు గుర్తున్నాయి! అవ్వ మహిమతో అలా వారంతా ఎవరి తావులకు వారు చేరుకున్నారు.

ఆ పిల్లల్లోనే ఒకడు, రవివర్మ! అలా అనుకోకుండా తన అన్నను కాపాడుకోగలిగినందుకు సువర్ణ చాలా సంతోషించింది. పోయిన కొడుకు దక్కినందుకు, ధీరురాలైన కుమార్తె తమకు కలిగినందుకూ వారి తల్లిదండ్రులు పెద్ద ఎత్తున దానధర్మాలు చేసి, ఉత్సవాలు నిర్వహించారు. అందరూ సువర్ణ సాహసాన్ని కొనియాడారు.