Sunday, July 31, 2016

జయ విజయులు!

జయ విజయులు
జయ విజయులు శ్రీ మహా విష్ణువు నివాస స్థలమైన వైకుంఠానికి ద్వార పాలకులు. వీరి గురించి భాగవత పురాణం లో ఉంది.
ఒక సారి బ్రహ్మ యొక్క మానస పుత్రులైన సనక, సనందన, సనాతన, సనత్కుమారులు విష్ణువు దర్శనార్ధమై వైకుంఠానికి వేంచేస్తారు. వాళ్ళు వయసులో పెద్దవారైనా చూసేందుకు పిల్లల్లాగా కనిపించడంతో ద్వారపాలకులుగా ఉన్న జయవిజయులు శ్రీహరి వేరే పనులందు నిమగ్నమై ఉన్నాడనే వంకతో వారిని అడ్డగిస్తారు. దాన్ని అగౌరవంగా భావించిన సనక సనందనాదులు ఆగ్రహించి భూలోకం లో మర్త్యులై సంచరించెదరని శాపం ఇస్తారు.
దాంతో వారిరువురూ వెళ్ళి శ్రీ మహా విష్ణువు సంగతి నివేదిస్తారు. సర్వాంతర్యామినైన నాకు అందరితో గడపడానికి సమయం ఉంటుంది అంటూ వారి నిర్ణయాన్ని తప్పు పడతాడు. తరువాత తానే స్వయంగా వెళ్ళి తీసుకు వస్తాడు. ఆ మహర్షులు అందుకు అమితానందం పొందుతారు. వారికి పడ్డ శిక్ష గురించి ఏమి నిర్ణయించాలో ఆయనకే వదిలి వేస్తారు. తనకు ఆ శాపం వెనక్కు తీసుకునే శక్తి లేదనీ కాకపోతే రెండు ప్రత్యామ్నాయాలు మాత్రం సూచించగలనని చెబుతాడు.
అప్పుడు మహా విష్ణువు వారిరువుర్నీ పలుమార్లు విష్ణుభక్తులుగా జనియించి తిరిగి వైకుంఠానికి వస్తారో లేక మూడు సార్లు మహావిష్ణువు ఆగర్భ శత్రువులుగా, ఆయనకు సమానంగా శక్తివంతులుగా జన్మించి ఆయన చేతిలోనే మరణం పొంది వైకుంఠానికి వస్తారో తేల్చుకోమంటాడు. అందుకు వారు ద్వితీయ మార్గాన్నే ఎంచుకుంటారు.
దాని ప్రకారమే వారు కృతయుగంలో హిరణ్యాక్ష హిరణ్య కశిపులుగా, త్రేతాయుగం లో రావణ కుంభకర్ణులుగా, ద్వాపర యుగం లో శిశుపాల దంతవక్త్రులు గా జన్మించి తిరిగి విష్ణు సాన్నిధ్యం పొందుతారు. కలియుగంలో వారికి శాపవిమోచనం కలిగింది. కాబట్టి చాలా విష్ణు దేవాలయాల్లో జయ విజయులు ద్వారపాలకులు గా చెక్కి ఉండటాన్ని గమనించవచ్చు.

అది శివ ధనుస్సు భంగం కాదు!

అది శివ ధనుస్సు భంగం కాదు అది మదించిన
రావణ మత్తేభ మద మణ చిన భంగిమ !
.
మదించిన నల్లని ఏనుగు తన బలమైన తొండముతో
పెద్ద మర్రి కొమ్మను పట్టి ఫళ ఫళ విరచినట్టు
అరి వీర భయంకరుడు అయిన ఈ రాముడు
తన బలమైన బాహువులతో
శివ ధనుస్సు ఎత్తి పెళ పెళ విరచి పడేశాడు.
ఎత్తిన ధనువు ఎత్తినట్లే పెటిల్లున రెండు ముక్కలు కాగ తటిల్లున
విద్యుత్ కాంతి లతికలా తటాలున సీతా నా ముక్కాలా నడుమ దోచెను విధ్యుల్లతికలా .
.
ఆ శివ ధనుస్సు భంగం
పరులకు ధరులకు ఉరుములు మెరుపులు కాగా ,
వధూవరులకు ఊర్పుల వలపుల మెరపులై తోచే .
అది శివ ధనుస్సు భంగం కాదు అది మదించిన
రావణ మత్తేభ మద మణ చిన భంగిమx

రఘుకులాన్వయ రత్న దీపం!

శ్రీ రాఘవం దశరధాత్మజ మప్రమేయం

సీతా పతిం రఘుకులాన్వయ రత్న దీపం

ఆజానుబాహుమ్ అరవింద దళాయ తాక్షం

రామం నిశాచర వినాశ కరం నమామి

.

దశరధ మహా రాజు కుమారుడు, రఘు వంశమునకు రత్న దీపము వంటి వాడు, తామర రేకుల వంటి కన్నులు కలవాడు,మోకాళ్ళ వరకు పొడవైన చేతులు కలిగిన వాడు, సీతా దేవికి భర్త యైన వాడు, రాక్షసులను సంహరించెడు వాడు,ఆనంద స్వరూపుడు అయిన శ్రీరామ చంద్రునకు నమస్కరించెదను.

శుభోదయం !

శుభోదయం !

అందరి రాబడి పది రెట్లు పెరిగా యి ఖర్చులు అంతే 

కాని ఈయన రాబడి పెరగలేదు ..ఏ క్కడికి అక్కడే . — 

నాగ మల్లి కొనలోన నక్కింది లేడికూన!

నాగ మల్లి కొనలోన నక్కింది లేడికూన!

(http://www.krishnaprema.co.in/archive-audio/126)

టమకుల బండి!

టమకుల బండి!

టకు టకు టకు టకు టమకుల బండి

లంఖణాల బండీ, ఎద్దుల బండి, జోడెద్దుల బండి

టకు టకు టకు టకు టమకుల బండి

లంఖణాల బండీ, యెద్దుల బండి

జోడెద్దుల బండి, చల్ చల్ చల్

నాటు బండి గలగల ఒకటే మోత, కుదుపులు ఒకటే బాధగా

నాటు బండి గలగల ఒకటే మోత, కుదుపులు ఒకటే బాధగా 

టకు టకు టకు టకు టమకుల బండి

లంఖణాల బండీ, యెద్దుల బండి, జోడెద్దుల బండి

నీసిగ్గేసింగారమే..

నీసిగ్గేసింగారమే..

ఓ చేలియా

నీసొగసేబంగారమే

కనులార కని మురేసినే

మనసిచ్చి దిగి వచ్చెనే..


అష్ట లక్ష్ములు !

అష్ట లక్ష్ములు !

లక్ష్మీ దేవి వివిధ రూపాలలో అష్టలక్ష్ములు ప్రసిద్ధం. 

వారు ఆదిలక్ష్మి, ధైర్య లక్ష్మి,

.

ధాన్యలక్ష్మి, గజలక్ష్మి, సంతాన లక్ష్మి,

.

విజయ లక్ష్మి, విద్యాలక్ష్మి, ధన లక్ష్మీ.

ఒక్కొక్క రూపంలో ఒక్కొక్క ఫలితాన్ని ఇస్తుందని భక్తుల విశ్వాసం.

మన ఆ ..రుద్రుడు బాపు గారి స్కెచ్.!

మన ఆ ..రుద్రుడు బాపు గారి స్కెచ్.!


పురాణాల్లో సైన్స్!

పురాణాల్లో సైన్స్! 


1. విశ్వసృష్టి మీద పురాణాల అవగాహన

"దృష్టిని బట్టి సృష్టి" అన్నారు పెద్దలు. ప్రపంచములో ఒక్కొక్కరు ఒక్కొక్క విధంగా సృష్టిని అర్థం చేసుకున్నారు. ఐతే ' శాస్త్రీయపరమైన సృష్టి అవగాహన ' మాత్రం ఒక్క హైందవులకే వుంది. వారు ఆ అవగాహనను తమ పురాణాల్లో పొందుపరచుకున్నారు. ఆ విషయాన్ని క్లుప్తంగా తెలుసుకుందాం.

ఒక అద్భుతమైన శక్తి (Super Power), ఈ బ్రహ్మాండ విశ్వసృష్టికి మూలమని ఋషీశ్వరులు కనుగొన్నారు. దానినే "ఆదిశక్తి" అని పిలిచారు.

విశ్వం (Universe) నడవడి మొత్తం "సృష్టి, స్థితి, లయ" అనే మూడు దశలలో కొనసాగుతున్నట్లుగా గమనించారు. ఆ మూడు దశలను "త్రిమూర్తులు" గా గుర్తించారు. సృష్టికారకుడుగా బ్రహ్మనూ, స్థితికారకునిగా మహావిష్ణువునూ, లయకారకునిగా మహేశ్వరుణ్ణీ నిలుపుకున్నారు.

బ్రహ్మదేవుడు :

జీవరాశికి మూలమై నాలుగుదిశలా వ్యాపించివున్న ప్రకృతిని, నాలుగు ముఖాలు గల బ్రహ్మదేవునిగా గుర్తించారు. విశ్వం మొత్తములో యెక్కడెక్కడ ప్రకృతి ఉన్నా, అది బ్రహ్మదేవుని స్వరూపమే!

మహావిష్ణువు :

విశ్వం యావత్తూ శ్రీమహావిష్ణువే! అన్నీ ఆయనలోనే ఇమిడివున్నాయి. అనంత విశ్వరూపుడాయన. జీవుల స్థితికారకుడుగా చెప్పబడుతున్నాడు. అంటే మనుగడకు మూలమైనవాడు, పోషణకర్త అని భావం. భూమిపై జీవరాశి మనుగడకు కారకుడు "సూర్యుడు" . సూర్యుణ్ణి మహావిష్ణువు యొక్క ప్రథమ అంశగా చెప్తున్నాయి పురాణాలు (సూర్యుడు మొదలైన నక్షత్రాల శక్తి అంతా ఆయనలోనిదే కదా మరి!). సూర్యభగవానుని రూపములో ఆ మహావిష్ణువే మనకు మనుగడ కల్పిస్తూ, ఆహారాన్ని అందిస్తున్నాడు. జీవులూ, పంటలూ కూడా మొత్తం సూర్యునిపై ఆధారపడినవే కదా! ఈ కారణంగానే విష్ణువును ' జీవుల పోషణకర్త ' గా చెప్పారు.

మహేశ్వరుడు :

విశ్వములో జీవరాశి గల గ్రహాలన్నీ మహేశ్వర స్వరూపాలే! మన భూగోళం కూడా మహేశ్వర స్వరూపమే! (మహి అంటే భూమి అని అర్థం. మహి + ఈశ్వరుడు = మహేశ్వరుడు). మహేశ్వరుణ్ణి శివుడనీ, శంకరుడనీ ఇంకా అనేక పేర్లతో పిలుస్తారు. భూగోళానికి అధిదేవత ఆయన. మన భూగ్రహాన్ని శివునిగా చెప్పడానికి అనేక నిదర్శనాలున్నాయి. వాటిలో కొన్నింటిని యిప్పుడు తెలుసుకుందాం.

శివుడు ' నిరంతర సంచారి ' అంటారు. మరి భూమి ఎప్పుడూ తిరుగుతూనే ఉంటుంది కదా! శివుని తల నుండి గంగమ్మ (గంగానది) జాలువారినట్లుగా పురాణాలు చెప్తున్నాయి. శరీరములో ఎత్తైనది తల. ఆ విధంగా భూగ్రహానికి ఎత్తైనవి హిమాలయాలు. అనగా హిమాలయాలను ' శివుని తల ' గా పోల్చడం జరిగిందన్నమాట. మరి, హిమాలయాల నుండే కదా గంగానది ప్రవహిస్తోంది! దేవదానవుల సాగరమధన సమయములో పుట్టిన హాలాహలాన్ని మ్రింగి శివుడు ప్రాణికోటిని రక్షించాడంటారు. దీని అంతరార్థం చూడండి. భూమి (అనగా శివుడు) సర్వకాలుష్యాలనూ (అనగా హాలాహలాన్ని) తనలో లీనం చేసుకోవడం వల్లనే ప్రాణికోటి మనుగడ సాగించగలుగుతుంది. శివునిలో సగభాగంగా కలిసిపోయి పార్వతీదేవి (శక్తి) ఉందంటారు. అందుకే ఆయన్ని అర్ధనారీశ్వరుడంటారు. పార్వతీదేవి అంటే "భూమ్యాకర్షణ శక్తే" ! ఈ భూమ్యాకర్షణ శక్తి భూమిలో విలీనమయ్యే వుంటుంది కదా మరి! ఆ ప్రకారంగా శివపార్వతుల సంగమమే "భూగ్రహం" అని చెప్పవచ్చు. శివుని శరీరానికి అలంకారాలుగా పాములను చూస్తూంటాము. శివుని శరీరం భూమే కదా! అందువల్లనే భూమిని అంటిపెట్టుకుని తిరిగే పాములను ఆయనకు అలంకారాలుగా చిత్రీకరించారు. శివుడు లయకారకుడని చెప్పుకున్నాం కదా! మరణించిన జీవులను శివుడు తనలో లయం (లీనం) చేసుకుంటాడు. చనిపోయిన జీవులన్నీ చివరకు మట్టిలోనే కదా కలిసిపోతాయి! ప్రతి జీవీ ఆఖరికి ఈ భూమిలో లయం కావలసిందే! ఈ కారణంగానే శివుణ్ణి లయకారకుడుగా చెప్పారు. మన భూగ్రహం పరమశివుడే అని చెప్పేందుకు ఇవన్నీ నిదర్శనాలే! ఇంకా అనేక నిదర్శనాలున్నాయి. ప్రస్తుతానికి ఇవి చాలు.

విశ్వం లోని శక్తులే దేవుళ్ళయితే - వారికి విచక్షణాశక్తీ, మహిమలూ ఉంటాయా? అని కొందరు అనుమానించవచ్చు. విశ్వసృష్టిలోని అంతర్భాగమైన ప్రకృతి నుండి ఉద్భవించిన "మనకే" ఇన్ని తెలివితేటలుంటే, ఇక దైవశక్తుల విషయం వేరే చెప్పాలా?!

(వచ్చే వారం క్రొత్త శీర్షకతో మీ ముందు...)

ఎంత బాగుందో , వెన్నెల కొమ్మని వంచినట్లూ

ఎంత బాగుందో , వెన్నెల కొమ్మని వంచినట్లూ

ఎవరు ఎవరకి లైన్ వేస్తున్నారు...బాపు గారే చెప్పాలి.

ఎవరు ఎవరకి లైన్ వేస్తున్నారు...బాపు గారే చెప్పాలి.

బాపుగారి అడవి సుందరి !

బాపుగారి అడవి సుందరి !

బాపు గారి లైలా!

బాపు గారి లైలా!

గుండెల మిద నడుస్తారు. వచ్చి కూర్చురు ..ఈ ఆడవాళ్లు ఇంతే. బాపు.

గుండెల మిద నడుస్తారు. వచ్చి కూర్చురు ..ఈ ఆడవాళ్లు ఇంతే. బాపు.

గుండెలో సూదులతో గుచ్చుతారు. ఇంతే ర్ర్ ఆడవాళ్ళు ఇంతే.














గుండెలో సూదులతో గుచ్చుతారు. ఇంతే ర్ర్ ఆడవాళ్ళు ఇంతే.


అమయాకంగా తెల్ల పోతారు.

అమయాకంగా తెల్ల పోతారు.

x

విభక్తి ప్రత్యయాలు !

విభక్తులు వాక్యములోని వేర్వేరు పదములకు అన్వయము కలిగించు ప్రత్యయములను, పదములను విభక్తులందురు. ఇవి రెండు పదముల మధ్య సంబంధము కలిగించును. వీటినే విభక్తి ప్రత్యయాలు అని కూడా అంటారు. ఈ విభక్తులు ఎనిమిది. అవి:

డు, ము, వు, లు--- ప్రథమా విభక్తి.

నిన్, నున్, లన్, గూర్చి, గురించి--- ద్వితీయా విభక్తి.

చేతన్, చేన్, తోడన్, తోన్--- తృతీయా విభక్తి.

కొఱకున్ (కొరకు), కై--- చతుర్ధీ విభక్తి.

వలనన్, కంటెన్, పట్టి--- పంచమీ విభక్తి.

కిన్, కున్, యొక్క, లోన్, లోపలన్--- షష్ఠీ విభక్తి.

అందున్, నన్--- సప్తమీ విభక్తి.

ఓ, ఓరీ, ఓయీ, ఓసీ--- సంబోధనా ప్రథమా విభక్తి.

Saturday, July 30, 2016

చేతన్, చేన్, తోడన్, తోన్--- అంటే....

చేతన్, చేన్, తోడన్, తోన్--- అంటే....

.

చేతోలో చైను ఉంటె నేను నూతిలో నిరు తోడను అనే వాళ్ళం.

“ఏరా.. ఇంకొకళ్ళు తోడిన నీళ్ళు తాగినోడివి.. 

.

నీ తరవాత వచ్చేవాళ్ళకి ఒక చేద తోడి పెట్లేవంట్రా.. 

.

ఒక్క చేదకేమైనా నీ చేతులు ఆరగి పోతాయా ” అనేవాళ్ళు.

కొందరు గురు శిష్యుల గూర్చి-

కొందరు గురు శిష్యుల గూర్చి-

అజ్ఞానం అనే అంధకారాన్ని చీల్చి జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగించేవాడు గురువు 

అని అందరికి తెలుసు 

.ఈ గురు శిష్యపరంపర అనాదిగా వస్తున్నదే వేదాలలో ఉపనిషత్తులలో ప్రముఖ గురువులు వారి స్థాయికి తగిన శిష్యులెందరో ఉన్నారు 

.భగవత్ సాక్షాత్కారానికి ముందు గురు సాక్షాత్కారం పొందటం ఆనవాయితీగా వస్తోంది .,వారందరినీ ఇప్పుడు గుర్తుకు తెచ్చుకోలేము.

.

రామాయణం లో శ్రీరాముడు వసిష్ట మహర్షికి శిష్యుడు .

ఆయన ద్వారా వేదాంత రహస్యాలెన్నో గ్రహించాడు .అదే’’ యోగ వాసిస్టం’’ అయింది .

.

.శ్రీ కృష్ణ బల రాములు సాందీప మహర్షి శిష్యులు .

కుచేలుడు వీరికి గురుకులం లో సహవాసి .

.

త్యాగ రాజ స్వామికి వాలాజి పేట వెంకట రమణ భాగవతార్ శిష్యుడు.

ఆ పరంపరను కొన సాగించిన వాడు కూడా .

.

.సమర్ధ రామదాస స్వామికి ఛత్రపతి శివాజీ , 

.

విద్యారన్యులకు హరి హర బుక్కరాయలు శిష్యులై రాజ్యాలను స్తాపించారు

.

.ఆధునికకాలం లో శ్రీ రామ కృష్ణ పరమ హంసకు వివేకానందుడు 

ముఖ్య శిష్యుడు 

.

.రవీంద్రునికి లెక్కలేనంత మంది శిష్యులున్నారు. 

.

గాంధీజీ కి ప్రముఖ నాయకులందరూ శిష్యులే .ఆయన రవీంద్రుని శిష్యుడు

.రఘు పతి వెంకట రత్నం గారికి కృష్ణ శాస్త్రి లాంటి శిష్యపరమాణువు లెందరో .

.చెళ్ళ పిళ్ళ వారికి విశ్వనాధ ,పింగళి ,కాటూరి వంటి కవి శిష్యులకు లెక్కే లేదు

విశ్వనాధకు ధూళిపాళ శ్రీరామ మూర్తి ,పేరాల భరత శర్మ జమదగ్ని జువ్వాడి గౌతమ రావు, పొట్ల పల్లి సీతారామ రావు మొదలైన వారు ప్రసిద్ధి చెందిన శిష్యులు .

ఇప్పుడు గురు పదం ఆశ్రమ వాసులకే చెల్లుతోంది .

దైనిక జీవితం లో మేష్టారు ,మేస్టరు ,టీచరు ,ఉపాధ్యాయుడు ,అధ్యాపకులయ్యారు . 

.

సెప్టెంబర్ అయిదు శ్రీ సర్వేపల్లి రాదా కృష్ణ పండితుని జన్మ దినోత్సవం .

అంటే ఉపాధ్యా దినోత్సవం అదే గురు పూజోత్సవం

x

మధుర భావనలు .!

మధుర భావనలు .!


నీ నడకలోన రాజహంస అడుగులున్నవి

నీ నవ్వులోన సన్నజాజి పువ్వులున్నవి


x

రోజుకొకటి ..భర్తృహరి సుభాషితం

రోజుకొకటి ..భర్తృహరి సుభాషితం(7)


తిక్కన కవిత్వమంటే!

తిక్కన భారతంలో ఒక పద్యాన్ని తలుచుకు తీరాలి .!

.

ఉత్తరగోగ్రహణ సందర్భంలో అంతఃపుర కాంతల ముందు ప్రగల్భాలు పలికి 

కురుసైన్యం మీదికి యుద్ధానికి వెళ్ళిన ఉత్తరుడు సముద్రంలా ఎదట ఉన్న 

ఆ సైన్యాన్ని చూసి అనే మాటలివి.

"భీష్మ ద్రోణ కృపాది ధన్వి నికరాభీలంబు; దుర్యోధన

గ్రీష్మాదిత్య పటు ప్రతాప విసరాకీర్ణంబు; శస్త్రాస్త్ర జా

లోష్మ స్ఫార చతుర్విధోజ్వ్జల బలాత్యుగ్రం; బుదగ్ర ధ్వజా

ర్చిష్మత్వాకలితంబు; సైన్య మిది; ఏ జేరంగ శక్తుండనే!."

.

దీన్లో కురు సైన్యాన్ని నాలుగు భీకరమైన సమాసాల్తో మన కళ్ళ ఎదుట చూపిస్తాడు ఉత్తరుడు..

(భయసైన్యంయెంతభయంకరమైనదో దుష్కర ప్రాసతోను, సుదీర్ఘములైన కఠినాతి కఠినములయిన పదాలతో కూడిన సమాస రచన తోను, వీర రసోద్దీపనమైన ఆపభటీ వృత్తి తోను (వ్యంగ్యంగా) భయానకరస పోషకమగు శబ్ద విన్యాసముతోను చక్కగా వర్ణించాడు.అవి గమనించటానికి మనలోచనాలు చాలవు. ఆలోచనా లోచనాలు కావాలి. అదే మరి తిక్కన కవిత్వమంటే!)

నేను.

నేను.

(కవిత... శ్రీమతి Sailaja Mithra .)

.

దారి తప్పిన ప్రార్థనకు 

పూజారిని కాలేను

కష్టపడే పూజకు 

భక్తుడిని కాలేను

ఇష్టపడే భక్తుడికి 

దైవాన్ని కాలేను

కరుణించలేని దైవానికి 

మనిషిగా కనబడలేను

మనసులేని మనిషికి 

జీవితాన్ని అందివ్వలేను

కోరిక సఫలం!

కోరిక సఫలం!

.

చందూకి చాలా కోరికలు ఉన్నాయి. అవి తీరే మార్గం కనిపించటం లేదు. దేవుని అనుగ్రహం కోసం తపస్సు చేశాడు. కొన్ని రోజులకి దేవుడు ప్రత్యక్షమై ఏం వరం కావాలో కోరుకొమ్మన్నాడు.

చందూ: స్వామీ... నా బ్యాగునిండా ఎప్పుడూ డబ్బులు ఉండేలా చూడు.

దేవుడు: ఇంకా...

చందూ: ఒక పెద్ద వాహనంలో ఎప్పుడూ తిరిగేలా చూడండి.

దేవుడు: సరే...

చందూ: చివరిగా చిన్న కోరిక ఆ వాహనంలో అమ్మాయిలు కూడా ఉండేలా చూడు స్వామీ.

దేవుడు: తథాస్తు! నీవు ఇంటికెళ్ళు రెండు రోజుల్లో అవన్నీ సమకూరుతాయి. చందూ ఇంటికెళ్ళిన రెండోరోజు ఆర్టీసీ కండక్టర్ గా జాయిన్ అవ్వమని ఫోష్టు వచ్చింది.

మన ఆటలు... పులి-మేక లేక ....: పులిజూదం

మన ఆటలు...

పులి-మేక లేక ....: పులిజూదం

ఆడే పద్దతిః

ఆటగాళ్ళుః యిద్దరు, కావలసినవిః 3-పులులు, 15-మేకలు

పైనున్నది కొండ, క్రింద గళ్ళు అడవి, పులులు 3 కొండపైనే వుండాలి. ముందుగా ఒక మేకని అడవిలో వదలాలి, దాన్ని చంపేందుకు ఒక పులిని కొండమీంచి అడవిలోకి దించాలి. పులి కదలికలను బట్టి, మొదటి మేకకు కాపుగా ఇంకో మేకని నప్పాలి. అవసరాన్నిబట్టి ఒక్కొక్క పులిని కొండమీంచి దింపనూనచ్చు, కొండమీదకు పంపనూవచ్చు. ఇలా పులుల కదలికల్ని బట్టి, వాటికి అందకుండా 15 మేకల్ని క్రాస్ ల మీద పేర్చాలి, పులి తన తర్వాతి క్రాస్ మీద ఇన్న మేక మీంచి పైనుండి క్రిందికి కాని, అడ్డంగా గాని దూకవచ్చు. అలా దూకితే ఆ మేక చని పోయినట్లు భావించి ఆటలోనించి తీసేయ్యాలి. ఆయితే ఒక గడి ఎడంగాఉన్నా, లేదంటే వరుసగా వున్న రెండు మూడు మేకల మీంచి గాని పులి దూకకూడదు. ఆలాగే 15 మేకల్తోనూ 3 పులుల్ని కదలకుండా కట్టెయ్యచ్చును. అలా ఎక్కువ మేకలు చనిపోతే పులుల పార్టీ, పులులు కట్టుబడిపోతే మేకలపార్టీ నెగ్గినట్లు. మేకలు పులులమీంచి దూకలేవు సుమా! ఆడటం అలవాటైతే చదరంగం లాగానే ఆడుకోవచ్చు.

లటుకు ..చిటుకు!

ఇద్దరు స్నేహితులు తమ పూర్వీకుల గురించి విపరీతంగా గొప్పలు చెప్పుకుంటున్నారు.

లటుకు : ఒకసారి మా తాతయ్య గడియారం బావిలో పడిపోయింది. దానిని ముప్పయ్యేళ్ళ తర్వాత బయటకు తీశారు. అప్పటికీ అది సరిగ్గానే పనిచేస్తుంది.

చిటుకు : ఓస్... అంతేనా! అందులో గొప్ప ఏముంది? ఒకసారి మా తాతయ్య బావిలో పడిపోయాడు. ముప్పయ్యేళ్ళ తర్వాత ఆయన్ని బయటకు తీశారు. అప్పటికీ ఆయన బతికే వున్నారు.

లటుకు : నిజమా! మరి ముప్పయ్యేళ్ళుగా బావిలో ఏం చేస్తున్నారు?

చిటుకు : ఏముంది! ముప్పయ్యేళ్ళ కిందట పడిపోయిన మీ తాతయ్య గడియారాన్ని వెదకుతూ ఉన్నాడు.

అబధ్ధం ఆడటంలోనే అందం ఉంది!

అబధ్ధం ఆడటంలోనే అందం ఉంది!

.

అసలు అబధ్ధం ఆడటంలోనే అందం ఉంది. దాని కల్పన, నిర్మాణం, ప్రదర్శన, అంతా కూడా ఒక కళ. ప్రకృతిలో ఎక్కడా కనుపించని సౌందర్యాన్ని చిత్రకారుడు చిత్రిస్తాడు. ఆ కల్పనలో ఆ కూర్పులో అందం ఉంది. అసత్యానికి కూడా, కల్పనా, కూర్పూ కావాలె. దాని నిర్మాణంలో పనితనానికి ఎంతైనా అవసరం ఉంది. అందుకనే సత్యానికంటే అసత్యము ఎక్కువ సుందరమైనది.

నేను ప్రభుత్వోద్యోగిని. నాకు సెలవు కావాలె. ఎందుకూ? జ్వరం వచ్చిందా? లేదు. కాని ఏదో బధ్ధకంగా ఉంది. ఇంట్లో పడుకోవాలె అనిపించింది. లేకపోతే భార్యతో కబుర్లు చెప్పుకొంటూ కూర్చోవాలెనని బుధ్ధి పుట్టింది. సెలవకు వ్రాయాలె. సత్యాన్ని ఆశ్రయిస్తే ఉద్యోగాన్ని ఊడకొడుతుంది.

సాయింత్రం మా ఆవిడ, నేను ఎంతో కష్టపడి మిగిల్చిన డబ్బుతో కొన్న పట్టుచీర కట్టుకుని పేరంటానికి వెడుతుంది. ఆవిడ చీరకట్టుకొన్న సౌందర్యాన్ని నేను ముందుగా చూడాలని ఉంది. మధ్యాహ్నం సెలవు కావాలె. నిజం చెపితే సెలవు దొరుకుతుందా?

అసత్యాన్ని ఆశ్రయించాలె. ఆవిడ ఓ చక్కని ఉపాయం చెబుతుంది. జబ్బు, తలనొప్పి, కడుపులో పోట్లు అని వ్రాయమని చెప్పటమే కాకుండా ముఖం ఇల్లాగ పెట్టు, నడుం ఇల్లాగ వంచు, కళ్ళు కొద్దిగా చిట్లించు, ఇట్లా నడు, ఇల్లాగ బాధతో మాట్లాడు అని చెబుతుంది గదా! మనచేత చక్కని నాటకం ఆడిస్తుంది. సత్యం అయితే ఒకమాటతో సరి. అసత్యమైతే ఒక కావ్యం అల్లాలె.

అర్ధాంగి!

అర్ధాంగి!

పట్టు పితంబరం మట్టి పడి మాసేను...

పాలు కారే మోము గాలికే వాడెను....

గొల్ల పిల్లలు చాల అల్లరి వరురా...

గోల చేసి నీ పెయన కోదేములు చెప్పేరు...

ఆడు కోవలనని పాడు కోవేలననిన 

అన్నింట నేను ఉన్నా..

ఒక అద్బుతమయినపాట....

జిక్కి గొంతు...మహానటి సావిత్రి నటన.

(సావిత్రి చిత్రం ..పొన్నడ మూర్తి గారు.)

Friday, July 29, 2016

రాఘవరామా! (పోతనామాత్యుడు)

శ్రీమద్భక్త చకోరక

సోమ! వివేకాభిరామ! సురవినుత గుణ

స్తోమ! నిరలంకృతాసుర

రామా సీమంతసీమ! రాఘవరామా!

(పోతనామాత్యుడు)

టీకా:

శ్రీమత్ = గొప్పవారైన; భక్త = భక్తులు అను; చకోరక = చకోరపక్షులకు; సోమ = చంద్రుడా; వివేక = వివేకమువలన; అభిరామ = సుందరమైనవాడా; సుర = దేవతలచే; వినుత = పొగడబడుచున్న; గుణ = గుణముల; స్తోమ = సమూహముగలవాడా; నిరలంకృత = నష్టమైన అలంకారములు గల; అసుర = రాక్షస; రామా = స్త్రీల; సీమంత = పాపిటలు; సీమ = ప్రాంతము కలగజేసినవాడా; రాఘవ = రఘువంశమున జన్మించిన; రామా = రాముడా.

భావము:

భక్తులు అనెడి చకోరక పక్షులకు చంద్రుని వంటివాడా! వివేకముతో విలసిల్లు వాడా! దేవతలచేత పొగడబడిన సుగుణములు గలవాడా! 

(రాక్షసులను సంహరించి) రాక్షస స్త్రీల పాపిట సింధూరాలంకరణలు తొలగించిన వాడ! రఘు వంశోద్భవుడవైన శ్రీరామచంద్రప్రభూ! 

అవధరింపుము.

(ఈ పద్యం నాకు కొంచెం ఖేదం కలిగించింది...రాక్షస స్త్రీల మాంగల్యంహరించినరామా అని పోతానగారు సంభోదిస్తారు..)

x

Hanging is the order of Bhrathamatha. . ఉరి ఏ సరి అంటోంది..మన భారత మాత.












Hanging is the order of Bhrathamatha.

.

ఉరి ఏ సరి అంటోంది..మన భారత మాత.x

యువరాణి ప్రేమాయణం [భట్టి విక్రమాదిత్యుల కధలు]

యువరాణి ప్రేమాయణం [భట్టి విక్రమాదిత్యుల కధలు]
.
పునః ప్రయత్నాల వల్ల విక్రమాదిత్యుడు అలసిపోలేదు. సరికదా, రెట్టించిన ఉత్సాహంతో, భేతాళుడు చెప్పే కథల పట్ల ఆసక్తితో...మరోసారి మోదుగ చెట్టెక్కి, శవాన్ని దించి భుజాన వేసుకొని, బృహదారణ్యం కేసి నడవసాగాడు. భేతాళుడూ అలిసి పోలేదు. మరో కథ, పద్దెనిమిదో కథ చెప్పడానికి ఉద్యుక్తుడయ్యాడు. “ఓ రాజోత్తమా! పరాక్రమ శాలీ! ధైర్యశీలీ! విను...” అంటూ ఇలా కొనసాగించాడు. ఒకప్పుడు గోపాలపురం అనే నగరం ఉండేది. అదెంతో సువిశాలమైనది, సుందరమైనది. దానికి రాజు కార్తికేయుడు. అతడా నగరాన్ని నిజాయితీగా పరిపాలిస్తుండేవాడు. దాంతో అతడు ప్రజల కెంతో ప్రీతిపాత్రుడయ్యాడు. అతడికొక కుమార్తె ఉంది. ఆమె పేరు భగవతి. ఆమె యుక్తవయస్సులో ఉంది. సౌందర్యంతో శోభిల్లుతూ ఉంది. ప్రజలామెని గని ‘అందాల గని’ అని పొగుడుతూ ఉండేవాళ్ళు. ఆటపాటల్లో సంగీత సాహిత్యాల్లో ఆమెది అందె వేసిన చెయ్యి. ఓనాటి సాయం సంధ్య వేళ.... భగవతి తలారా స్నానం చేసి, తన పొడవాటి అందమైన కురులని ఆర్చుకుంటున్నది. వేళ్ళతో అలవోకగా చిక్కులు తీస్తూ సంజ కెంజాయ రంగులని ఆస్వాదిస్తున్నది. పిల్లగాలికి ఆ పిల్ల కురులూగుతూ హొయలొలికిస్తున్నాయి. ఆ సమయంలో.... రాజవీధిలో ఓ బ్రాహ్మణ యువకుడు పోతున్నాడు. అతడి పేరు ధనస్వామి. అతడెంతో అందంగా ఉన్నాడు. గిరజాల జుట్టు, కోరమీసం, తెల్లని దేహచ్ఛాయ... మూర్తీభవించిన మన్మధుడిలా ఉన్నాడు. యధాలాపంగా అతడు భగవతిని చూసాడు. సౌందర్యాధిదేవతలా ఉన్న యువరాణిని చూసి అతడు అబ్బురపడ్డాడు. సరిగ్గా ఆ క్షణమే.... భగవతీ అతణ్ణి చూసింది. ఆమె కళ్ళు ఒక్కసారిగా తళుక్కుమన్నాయి. ఇద్దరూ తొలిచూపులోనే ప్రేమలో పడ్డారు. ఒకరొకరిపై చూపుల తూపులు విసురు కున్నారు. ఒకరిపై మరొకరికి ప్రేమ ఉదయించిందని ఇద్దరికీ అర్ధమైంది. కానీ ఎలా కలుసుకోగలరు? భగవతి రాచకన్య. ధనస్వామి సాధారణ బ్రాహ్మణ యువకుడు. అలాంటి చోట, ధనస్వామి యువరాణినెలా కలుసుకోగలడు? దాంతో ఇద్దరూ భారమైన హృదయాలతో, దీనంగా చూస్తూ ఊర్కున్నారు. అయితే ధనస్వామి ఇంటికి వెళ్ళినా క్షణం కుదురుగా ఉండలేకపోయాడు. నిద్రాహారాలు పట్టలేదు. ప్రతీక్షణం, పగలూ రాత్రి, అదే థ్యాసగా యువరాణి భగవతిని ఎలా కలుసుకోవాలా అని ఆలోచించసాగాడు. చివరికి అతడో నిర్ణయానికి వచ్చాడు. ఆ ప్రకారం ధనస్వామి, తన మిత్రుడైన లోకదేవుణ్ణి కలుసుకున్నాడు. లోకదేవుడు చాలా తెలివైన వాడు. యుక్తి పరుడు. నేర్పరి. ధనస్వామి లోకదేవుడికి విషయమంతా చెప్పి ‘యువరాణిని కలుసుకునేందుకు ఉపాయమేదైనా చెప్పి పుణ్యం కట్టుకో’మన్నాడు. లోకదేవుడు మిత్రుడి కోరిక విని మ్రాన్పడి పోయాడు. తేరుకున్నాక “మిత్రమా, ధనస్వామి? నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా? ఏమి మాట్లాడుతున్నావు? ఎక్కడ నీవు? ఎక్కడ యువరాణి? తేడా వస్తే కుత్తుకలు తెగిపోగలవు సుమా!” అని హెచ్చరించాడు. దాంతో ఖిన్నుడైన ధనస్వామి ముఖం చూసి లోకదేవుడికి జాలి కలిగింది. మిత్రుడి యందు ప్రేమాతిశయంతో.... సాహసానికి పూనుకున్నవాడై “ప్రియమిత్రుడా! నీ కోరిక తీర్చుట కష్టసాధ్యం. ప్రమాదభరితం కూడా! అయినా నీవు నా ప్రాణసఖుడవు. నీ కోసం నేను పూనుకుంటున్నాను. నీకో ఉపాయం చెబుతాను. నువ్వు చింతించకు” అన్నాడు. దాంతో ధనస్వామికి ఎంతో ఊరట కలిగింది. బాగా ఆలోచించి లోకదేవుడు ఓ ఉపాయం చెప్పాడు. ఆ ప్రకారం, లోకదేవుడు ఓ మునిలా వేషం ధరించాడు. ధనస్వామికి అందమైన యువతి వేషం వేసాడు. ఇద్దరూ రాజు కార్తికేయుడి సభకు వెళ్ళారు. లోకదేవుడు రాజుకు నమస్కరించి “మహారాజా! నీకు సర్వసుఖాలూ కలుగుగాక! భగవంతుడు నీకు ఆయురారోగ్య భోగభాగ్యాలూ ఇచ్చుగాక!” అని దీవించాడు. రాజతణ్ణి గౌరవించి, అతిధి సత్కారాలు ఆచరించాడు. లోకదేవుడు “రాజోత్తమా! నేను కాశీ యాత్రకు పోవుచున్నాను. ఇదిగో ఈ పిల్ల నా కుమార్తె సుకేశిని. (అందమైన మంచి శిరోజాలు కలది అని ఆ పేరుకు అర్ధం.) తల్లి లేని ఈ బిడ్డని అల్లారు ముద్దుగా పెంచాను. ఇప్పుడు ఈ అందమైన యవ్వనవతిని వెంటబెట్టుకుని, కాశీ యాత్ర వంటి దూరప్రయాణం చెయ్యలేను. అది ఎంతమాత్రం శ్రేయస్కరం కాదు. కాబట్టి నిన్ను సాయమర్ధించ వచ్చాను. నేను తిరిగి వచ్చు వరకూ, నాబిడ్డను నీకు అప్పగిస్తాను. ఆమె రక్షణ భారం వహించవలసిందిగా నా ప్రార్ధన” అన్నారు. రాజందుకు సంతోషంగా సమ్మతించాడు. సుకేశిని రూపంలో ఉన్నది స్త్రీ కాదనీ, పురుషుడనీ తెలియని రాజు, ఆమెని తన కుమార్తె భగవతి మందిరానికి పంపించాడు. సమ వయస్కులవ్వటం చేత, ఇద్దరూ స్నేహంగా మెలగ గలరని అతడనుకున్నాడు. భగవతి మందిరం చేరిన సుకేశిని వేషధారణలో ఉన్న ధన స్వామి, యువరాణితో ఏకాంత సమయం కోసం వేచి ఉన్నాడు. ఓ రోజు ఎవరూ లేకుండా చూసుకుని, ధనస్వామి ‘తాను స్త్రీ కాదనీ, సుకేశినిగా ఉన్న తాను పురుషుడననీ, తన పేరు ధనస్వామి అనీ’ వివరించాడు. అది విని భగవతి ఆశ్చర్యంతో కొయ్యబారి పోయింది. ఆమెకతడి మీద ప్రేమ ఉప్పొంగింది. కానీ అది పైకి కనబడనివ్వకుండా, కోపం నటిస్తూ “ఏమిటీ? ఎంత ధైర్యం నీకు, ఈ విధంగా రాజమందిరంలోకి రావటానికి? నేనంత చులకనగా తోచానా నీకు? ఇదంతా మా తండ్రికి తెలిస్తే ఏమవుతుందో తెలుసా? చూడు, నేను నిన్ను ఏం చేస్తానో?” అంది. అయితే బ్రాహ్మణ యువకుడు ధనస్వామి అందుకు బెదరలేదు. చెదరని చిరునవ్వుతో “ప్రేయసీ! నీ మీది ప్రేమకొద్దీ నేనిలా ప్రాణాలకు తెగించాను, అంతే తప్ప మరిక దేని కోసమూ కాదు. తొలి చూపులోనే నీవూ నాపై వలపు కలిగి ఉన్నావని నాకు తెలుసు. కాబట్టి నన్ను బెదిరించ ప్రయత్నించకు. అది వృధా. ప్రేమతో నన్ను అంగీకరించు. ఎందుకిదంతా మీ తండ్రికి చెప్పేందుకు ఆతృత చూపిస్తావు? నీవు నన్ను రక్షించగలవు. నన్ను కాపాడేందుకు నీవే సమర్ధరాలవు. నేను ప్రాణాధికంగా నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. కాబట్టి నిన్ను చేరేందుకు ఇంత ప్రమాదానికైనా పాలుపడ్డాను. ఇక ఇప్పుడు నన్ను రక్షిస్తావో లేక శిక్షిస్తావో నీదే నిర్ణయం. నీవేది చేసినా నాకు ఇష్టమే! నీ ప్రేమ పొందలేనప్పుడు రాజు చేతిలో మరణం పొందడమైనా నాకు ఆనందమే!” అన్నాడు. ధనస్వామి తన కొరకు అంత సాహసానికి పూనుకోవటం, ప్రాణాలకు తెగించటం.... భగవతికి ఎంతో ఆనందం కలిగించింది. ఆపైన అతడి తీయని మాటలకీ తెగింపుకీ మరింత ముగ్దురాలైంది. కిలకిలా నవ్వుతూ “ప్రియా! నేను చేయగలిగింది ఇదే!” అంటూ అతడి చెక్కిలిపై ముద్దు పెట్టుకుంది. ధనస్వామి పరవశించి పోయాడు. అది మొదలు ఏకాంతంగా ఇద్దరూ ఒండొకరి సాన్నిహిత్యాన్ని ఆనందించ సాగారు. ఇది ఇతరులెవరు కనిపెట్ట లేక పోయారు.
.
కళ్ళెదుట దొంగల నాయకుడి మరణాన్ని చూసిన రత్నావళి విహ్వలచిత్త అయ్యింది. అప్పటి కప్పుడు ఆ శశ్మాన వాటికలో చితి పేర్చుకుంది. దొంగల నాయకుడి తలను చేతబట్టి, చితి చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేసింది. మండుతున్న అగ్నికీలలకి నమస్కరించి నిప్పుల్లోకి దూకింది. ఆకాశం నుండి, జరుగుతున్నదంతా గమనిస్తున్నారు జగదాంబ, పరమేశ్వరులు. మాత పార్వతికి రత్నావళిని చూసి జాలి కలిగింది. పతి వంక సాభిప్రాయంగా చూసిందామె. అనుమతిస్తున్నట్లుగా నవ్వాడు జంగమ దేవర. మరుక్షణం పార్వతీ పరమేశ్వరులు, రత్నావళి ముందు ప్రత్యక్షమయ్యారు. అంతే! నిప్పుల గుండం పూల రాశిలా మారి పోయింది. పార్వతీదేవి “అమ్మాయీ! అంత సాహసం చేయకు. ఏం కావాలో కోరుకో!” అంది ప్రేమగా! ఆది దంపతులని చూసి రత్నావళి పరవశించి పోయింది. సంతోషాంతరంగంతో చేతులెత్తి నమస్కరిస్తూ, వారిని స్తుతించింది. “తండ్రీ గిరిశా! తల్లీ గిరిజా దేవి! మీరు జగత్తుకే తల్లిదండ్రులు. నామీద మీకు కరుణ ఉంటే నా మనోనాయకుడయిన ఈ దొంగల నాయకుడిని సజీవుణ్ణి చెయ్యండి. అతణ్ణి నేను పతిగా వరించాను. నామీద దయ యుంచి, నాకు పతి భిక్ష పెట్టండి. ఇది తప్ప నాకు మరో కోరిక లేదు” అని ప్రార్ధించింది. శివపార్వతులు రత్నావళి పట్టుదలనీ, నిజాయితీ గల ప్రేమనీ చూసి ముచ్చట పడ్డారు. ‘తధాస్తు’ అన్నారు. వారిచ్చిన వర ప్రభావంతో, చచ్చిపడి ఉన్న దొంగల నాయకుడు పునర్జీవితుడైనాడు. నిద్ర నుండి లేచినట్లుగా కసిగంద కుండా ఉన్నాడు. వారిద్దరినీ ఆశీర్వదించి పార్వతీ పరమేశ్వరులు అంతర్ధానమయ్యారు. వీరకేశుడు, అతడి భార్యా, ఇదంతా చూసి ఆనందంతో తబ్బిబ్బయ్యారు. తల నరకబడిన దొంగ పునర్జీవితుడు కావటం చూసి, ప్రజలు ఆశ్చర్యం పట్టలేక పోయారు. అందరూ రత్నావళినీ, ఆమె ప్రేమ బలాన్నీ ఎంతగానో ప్రశంసించారు. వీరకేశుడు, కూతురూ అల్లుడిని ఇంటికి తీసికెళ్ళి, బంధుమిత్రులందరినీ ఆహ్వానించి, రత్నావళిని దొంగల నాయకుడికిచ్చి అంగరంగ వైభవంగా వివాహం జరిపించారు. ఈ సమాచారమంతా వేగుల ద్వారా విన్న రాజు ఆశ్చర్యచకితుడయ్యాడు. రత్నావళి పట్టుదలనీ, నిజమైన ప్రేమనీ చూసి వెరగు పడ్డాడు. ఆమె స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, భక్తి తలచి, పార్వతీ పరమేశ్వరులనే మెప్పించిన ఆమె పట్టుదలని చూసీ, వారిని గౌరవించటం తన విధి అనుకున్నాడు. వీరకేశుణ్ణి దొంగల నాయకుణ్ణి సభకు పిలిపించి ఆదరించాడు. దొంగల నాయకుణ్ణి తన సైన్యానికి అధిపతిగా నియమించి సత్కరించాడు. దొంగల నాయకుడు కూడా, జరిగిందంతా చూసి చాలా మధనపడ్డాడు. ప్రేమ, పట్టుదల, భక్తి, మంచి చెడు... వంటి మానవీయ విలువలు అర్ధం చేసుకుని, అంకిత భావంతో పని చేయాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. కొన్నాళ్ళకే ఎంతో సమర్ధుడైన, ధైర్యశాలి అయిన సైన్యాధిపతిగా ప్రజలందరి మన్ననా పొందాడు. ఇదీ కథ! భేతాళుడు ఈ కథ చెప్పి “ఓ విక్రమాదిత్య మహీపాలా! విన్నావు కదా కథ!? ఇప్పుడు చెప్పు. భటులతడి మరణ శిక్ష అమలు చేయబోయే ముందు, దొంగల నాయకుడు ముందు క్షణం నవ్వాడు. ఆ తర్వాత ఏడ్చాడు? ఎందుకలా చేసాడో చెప్పు” అన్నాడు. విక్రమాదిత్యుడు మృదుగంభీర స్వరంతో “భేతాళా! దొంగల నాయకుడు రత్నావళిని చూసి నవ్వాడు. తన గురించి ఏమీ తెలియకుండా, దొంగనని తెలిసీ, ఇంతటి సౌందర్యవతి తనని ప్రేమించి ఏడ్చుట చూసి అతనికి నవ్వు వచ్చింది. ఆమె తల్లిదండ్రుల దుఃఖం చూసి మనస్సు కరిగింది. అందుకోసమే మొదట నవ్వి పిదప ఏడ్చాడు” అన్నాడు. భేతాళుడు గలగల నవ్వుతూ “మౌనభంగమైంది మహారాజా! అందుకో నా పరుగు” అంటూ మాయమై మోదుగ చెట్టెక్కాడు

x

నన్ను దోచుకొందువటే వన్నెల దొరసాని ...

నన్ను దోచుకొందువటే వన్నెల దొరసాని ...

రోజుకొకటి ..భర్తృహరి సుభాషితం (5)

రోజుకొకటి ..భర్తృహరి సుభాషితం (5)

రుక్మిణీ కళ్యాణం.! (పోతనామాత్యుడు...... .రుక్మిణీ కల్యాణంబు.)

రుక్మిణీ కళ్యాణం.!
(పోతనామాత్యుడు...... .రుక్మిణీ కల్యాణంబు.)
.రాజీవలోచనుఁడు హరి
రాజసమూహముల గెల్చి రాజస మొప్పన్
రాజిత యగు తన పురికిని
రాజాననఁ దెచ్చె బంధురాజి నుతింపన్.
భావము:
పద్మాక్షుడు కృష్ణుడు రాజుల నందరిని జయించి రాజస ముట్టిపడేలా విభ్రాజితమైన తన పట్టణానికి ఇందుముఖి రుక్మిణిని చేపట్టి తీసుకొచ్చేడు. బంధువు లంతా పొగిడారు.
.
అంతట ద్వారకానగరంలో పెళ్ళి పనులు మొదలయ్యాయి. పాటలు, వాయిద్యాలు, నాట్యాలు చెలరేగాయి. ప్రతి ఇంటి నిండా అలంకరించుకున్న స్త్రీ పురుషులు గుంపులు గూడుతున్నారు. కల్యాణ మహోత్సవానికి ఆహ్వానించబడిన ఎంతోమంది రాజులు వస్తున్నారు. వారి వారి ఏనుగుల గండభాగాల నుండి కారుతున్న మదజలంతో రాజమార్గాలు కళ్ళాపిజల్లినట్లు తడుస్తున్నాయి. ప్రతి ద్వారానికి రెండు పక్కల మంగళాచారంకోసం పోకమొక్కలు అరటిబోదెలు కట్టారు. కర్పూరం, కుంకుమ, అగరుధూపాలు, దీపాలు, పూర్ణకుంభాలు ఉంచారు. ఇంటి అరుగులు, తలుపులు, గడపలు, స్తంభాలు చక్కగా అలంకరించారు. రంగురంగుల పూలు, బట్టలు, రత్నాలుతో తోరణాలు కట్టారు. జండాలు ఎగరేసారు.
.
ధ్రువకీర్తిన్ హరి పెండ్లియాడె నిజ చేతోహారిణిన్ మాన వై
భవ గాంభీర్య విహారిణిన్ నిఖిల సంపత్కారిణిన్ సాధు బాం
ధవ సత్కారిణిఁ బుణ్యచారిణి మహాదారిద్ర్య సంహారిణిన్
సువిభూషాంబర ధారిణిన్ గుణవతీ చూడామణిన్ రుక్మిణిన్.
భావము:
రుక్మిణీదేవి ఆత్మోన్నత్యం, మహావైభవం, గాంభీర్యాలతో మెలగుతుంది. సకల సంపదలు కలిగిస్తుంది. సాధువులను బంధువులను చక్కగ సత్కరిస్తుంది. పుణ్యకార్యాలు చేస్తుంది, మహాదరిద్రాన్ని పోగొడు తుంది. చక్కటి భూషణాలు వస్త్రాలు ధరించిన, అలాంటి సుగుణాల నారీ శిరోమణి, తన మనోహారి యైన రుక్మణిని ఆ శుభ సమయంలో వివాహమాడాడు. శాశ్వతమైన యశస్సు పొందాడు.
.
సతులుం దారును బౌరులు
హితమతిఁ గానుకలు దెచ్చి యిచ్చిరి కరుణో
న్నత వర్ధిష్ణులకును మా
నిత రోచిష్ణులకు రుక్మిణీకృష్ణులకున్.
భావము:
అపార కృపా వర్ధిష్ణులు, అఖండ తేజో విరాజితులు రుక్మిణీ శ్రీకృష్ణులకు ద్వారకాపుర వాసులు తమ భార్యలతో వచ్చి మనస్పూర్తిగా కానుకలు తెచ్చి ఇచ్చారు.
.
హరి పెండ్లికిఁ గైకేయక
కురు సృంజయ యదు విదర్భ కుంతి నరేంద్రుల్
పరమానందముఁ బొందిరి
ధరణీశులలోన గాఢ తాత్పర్యములన్.
భావము:
శ్రీకృష్ణమూర్తి కల్యాణానికి, రాజు లందరి లోను కేకయ, కురు, సృంజయ, యదు, విదర్భ, కుంతి దేశాల రాజులు అధికమైన పరమానందం పొందారు.
.
హరి యీ తెఱఁగున రుక్మిణి
నరుదుగఁ గొనివచ్చి పెండ్లియాడుట విని దు
ష్కరకృత్య మనుచు వెఱగం
దిరి రాజులు రాజసుతులు దిక్కుల నెల్లన్.
భావము:
ముకుందుడు శ్రీకృష్ణుడు రుక్మణీదేవిని అపూర్వంగా తీసుకొచ్చి యిలా వివాహమాడిన విధము, బహు దుస్సాధ్య మైన విషయం అనుచు ప్రపంచంలోని రాజులు, రాకుమారులు, అందరు అచ్చరువొందారు. అంటు పరీక్షిత్తునకు శుకుడు చెప్పసాగాడు.
.
అనఘ! యాదిలక్ష్మి యైన రుక్మిణితోడఁ
గ్రీడ సలుపుచున్న కృష్ణుఁ జూచి
పట్టణంబులోని ప్రజ లుల్లసిల్లిరి
ప్రీతు లగుచు ముక్తభీతు లగుచు."
భావము:
పుణ్యాత్ముడా! ఆదిలక్ష్మి యొక్క అవతారమైన రుక్మిణితో క్రీడిస్తున్న
శ్రీకృష్ణమూర్తిని చూసి ద్వారకానగరం లోని పౌరులు భయాలు విడనాడి
మిక్కలి సంతోషంతో విలసిల్లారు."
శుభం.


x

కృతజ్ఞతాగేయం!


కృతజ్ఞతాగేయం

అహ్మదాబాద్ స్టేషన్ డెరైక్టర్‌గా రజనీకాంతరావు (1970

.

నే చేయునదీ నే చేయనిదీ

సాధించినదీ ఫలియించనిదీ

నీ యిచ్ఛలేక జరుగదట

నా స్వేచ్ఛ మొదలు తుది యెచట! ॥చేయునదీ॥

.

నిను చూచుటకే రప్పించితివీ

నీ దరిసెనమే యిప్పించితివీ

యీనోట పాట పాడించితివీ

యిది ఎవరి రచనయని యడిగితివీ ॥చేయునదీ॥

.

నా భావనమే నా జీవనమై

నీ ప్రణయమ్మే నా కవనమ్మై

నా అహపుటంచు చెరిపించెదవో

నా ఇహము పరము గావించెదవో ॥చేయునదీ॥

.

నాదామృతమే పరసాధనగా

నీ దివ్య వాక్కే ఉద్బోధనగా

ఈ రజని కాంతు లొలయించెదవో

విశ్వ జనహితము వెలయించెదవో ॥చేయునదీ॥

ఆలోచించదగ్గ విషయం.



ఇది నిజంగా కొంచెం ఆలోచించదగ్గ విషయం. కులకండూతి లేకుండా జాతి సమైక్యత గురించి గొల్లపూడి వారు చక్కగా చెప్పినారు.

తప్పక చదవండి...

అక్బరుద్దీన్‌ ఒవైసీకి నేను మనసారా కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంటున్నాను. శరీరంలో స్థిరపడి దానిని నయం చెయ్యాలని కూడా గ్రహించని, చెయ్యనక్కరలేదని భావించిన అలసత్వానికి గుర్తుగా వికటించి బయటపడిన కేన్సర్‌ అక్బరుద్దీన్‌ ఒవైసీ. ఇప్పుడు బయటపడినా చికిత్సకి లొంగని చావుకి గుర్తు ఈ 'కేన్సర్‌'. అయితే అంత దయనీయమైన దశలో ఉన్నదా హిందూదేశం? హిందూమతం?

మన మతానికి విస్తృతి ఎక్కువ. ఔదార్యం ఎక్కువ. జాలి ఎక్కువ. సంయమనం ఎక్కువ. అన్నిటికీ మించి అలసత్వం ఎక్కువ. బట్టల్లేని సీతమ్మనీ, నగ్నంగా నిలిపిన భరతమాతనీ చూసికూడా తన తల్లికి బట్టలు తొడిగిన ఎమ్‌.ఎఫ్‌.హుస్సేన్‌గారి కళాస్వేచ్ఛని నెత్తికెత్తుకునే కళాతృష్ణ మనది. 'మతం' గురించి ఎవరు మాట్లాడినా, దేవుడిని వెనకేసుకొచ్చినా 'హిందుత్వ'మని కత్తులు దూసే సెక్యులర్‌ కవచాలు తొడుక్కున్న ఆత్మవంచన చేసుకునే అవకాశవాద పార్టీలున్న దేశం మనది. మనం నలుగురు ముస్లిం పెద్దల్ని రాష్ట్రపతుల్ని చేసుకున్నాం. ఇద్దరు ముస్లింలను ఉపరాష్ట్రపతుల్ని చేసుకుని గౌరవించుకున్నాం. మరే ముస్లిం దేశంలోనూ ఏ హిందువూ ఏ విధమయిన పదవిలోనూ నిలిచిన దాఖలాలు లేవు. నెదర్లాండులో తమ దేవుడిని వెక్కిరించే కార్టూన్లు వేస్తే ప్రపంచంలో అన్ని దేశాల్లోనూ ఆస్తులూ, ఇళ్లూ తగలెట్టారు. తమ దేవుడిని దూషించిన ముస్లిం రచయితనే చంపాలని మరో దేశపు మతగురువు శాసిస్తే -యిప్పటికీ సాల్మన్‌ రష్దీ రహస్యపు బతుకు బతుకుతున్నాడు. మనం చిత్రగుప్తుడిని, యముడినీ (రెండు 'యముడికి మొగుడు' సినీమాల్ని చూసి సంతోషించాం) శ్రీకృష్ణుడినీ, నారదుడినీ ఆటపట్టిస్తే ప్రేక్షకులు వందరోజులు చూసి ధన్యులవుతారు. బ్రాహ్మణ్యాన్ని గర్హించి -వాళ్ల చేత పేడ తినిపిస్తే -బ్రాహ్మణతరులు కిల కిల నవ్వుకుంటారు. ముస్లింలలో అలాంటి పరాచికాలు ఎప్పుడయినా ఎవరయినా చేసిన దాఖలాలు ఉన్నాయా? చేసి బతికి బట్టకట్టగలరా?

ఈ దేశంలో ముస్లిం సోదరులంతా ఒకటి. ఎక్కడ ఉన్నా ఒకటిగా ఓటు వేస్తారు. అయిదేళ్ల ఆడపిల్లకి బురఖా వేస్తారు. అరవైయ్యేళ్ల ముసలాయనా టోపీ పెడతారు. తమని కాదంటే పదేళ్ల పిల్లనీ కాల్చి చంపుతారు. మతం పట్ల గౌరవం, మరొక పక్క భయం - వారిని సంఘటిత పరుస్తుంది.

మనదేశంలో మనం మహారాష్ట్రులం, తమిళులం, బెంగాళీలం, వెనుకబడిన వారం, ముందుబడినవారం, కులాలవారం, రెడ్లం, కమ్మవారం, కాపులం, బ్రాహ్మణులం, శ్రీవైష్ణవులం, శైవులం, మాలలం, మాదిగలం -మనం సామూహిక ప్రతిపత్తిని ఏనాడూ ప్రకటించుకోము. ఎవరూ ఎవరిమాటా వినరు. ఎవరి ప్రయోజనాలు వారివి. ఎవరయినా ఎప్పుడయినా ముస్లింలకు ప్రాతిపదిక మతం. మనకి? వ్యక్తిగత ప్రయోజనం, స్వలాభం, డబ్బు, పదవి, ఎదుటివాడి పతనం -మరేదో, మరేదో.

హిందూదేశంలో ముస్లింల 'హజ్‌' యాత్రకి ప్రభుత్వం ఆర్థిక సహాయం చేస్తుంది. ప్రపంచంలోని 52 ముస్లిం దేశాలలో ఏ దేశంలోనూ ఈ ఉపకారం లేదు. శుభం. మరి భారతదేశంలో కాశీ, గయ, కేదార్‌, బదరీ, వైష్ణోదేవి యాత్రలకు మన ప్రభుత్వం ఆర్థిక సహాయం చెయ్యదేం? అడిగే నాధుడేడీ? వాళ్ల స్వార్దాలకే వ్యవధి చాలకపోయె. మన చిన్న పొట్టకు శ్రీరామరక్ష. మన కులానికి మేలు కలిగితే చాలు. మొన్న విశాఖపట్నంలో ఓ స్వామీజీని బహిరంగంగా కొట్టారు. కారణమేదయినా ఈ పనిని ఏదీ? ఒక 'ఇమామ్‌'కి దమ్ముంటే చేయమనండి. మనది భారతదేశం. పరాయి పెద్దని అవమానించమనడం ఉద్దేశం కాదు. మన మర్యాదకి నీడలేదని చెప్పడం ఉద్దేశం.

అక్బరుద్దీన్‌ చేసిన ప్రసంగం ఏ హిందువయినా చేసి బతికి బట్టకట్టగలడా? ముస్లింలు మాట దేవుడెరుగు. ఔదార్యం కట్టలు తెంచుకునే మన సెక్యులర్‌ వీరులు 'హిందుత్వం' పేరిట గొంతుచించుకోరా? అక్బరుద్దీన్‌ అరాచకాన్ని ఉత్తరప్రదేశ్‌లో మరో ముస్లిం నాయకుడు సమర్థించారు! హిందూ దేశంలో ముస్లింల కిచ్చిన ప్రత్యేక స్థానం మరే ముస్లిం దేశంలోనయినా హిందువుల కిచ్చిన దాఖలాలు ఉన్నాయా? ఈ దేశంలో 15 శాతం మైనారిటీ వర్గాన్ని 85 శాతం మెజారిటీ వర్గం నెత్తిన పెట్టుకుంటోంది.

కరుణానిధికి రామాయణం కట్టుకథ. ఆయన మన ముఖ్యమంత్రి. దేవుడిని నమ్మని, నమ్మకం లేదని బల్లగుద్దే ఏ ముస్లిమయినా ఏ ముస్లిం దేశంలో నయినా నాయకుడు కాగలడా?

ఈ విచిత్రాన్ని ఎవరయినా గమనించారా? గాజాలో అరబ్బులు క్షేమంగా లేరు. పాకిస్తాన్‌లో వందలమంది ముస్లింలను వారే చంపుకుంటున్నారు. లిబియాలో, మొరాకోలో, ఆఫ్గనిస్థాన్‌లో, సిరియాలో, లెబనాన్‌లో, ఈజిప్టులో, ఇరాక్‌లో, యెమెన్‌లో ముస్లింలు హింసకు బలి అవుతున్నారు. ఆస్ట్రేలియాలో, ఇంగ్లండులో, ఫ్రాన్స్‌లో, ఇటలీలో, జర్మనీలో, స్వీడన్‌లో, అమెరికాలో, నార్వేలో వారు క్షేమంగా, హాయిగా ఉన్నారు. అయినా ఆ దేశాల్లో ముస్లింలు పై దేశాల్లో ముస్లింలుగా ఉండాలనుకుంటున్నారు.

మహారాష్ట్రలో, ఉత్తరప్రదేశ్‌లో, బీహార్‌లో ముస్లింలు మైనారిటీలుగా రాయితీలు పొందుతున్నారు. శుభం, మరి ఈ దేశంలోనే జమ్ము కాశ్మీర్‌లో, మిజోరంలో, నాగాలాండ్‌లో, అరుణాచల్‌ప్రదేశ్‌లో, మేఘాలయలో మైనారిటీలయిన హిందువులకు ఆ రాయితీలు యివ్వడం లేదేం?

ముస్లిం మత కార్యకలాపాలను, వారి వ్యవహారాలను చూసే వక్ఫ్‌ బోర్డులున్నాయి. వాటి ఆదాయాన్ని ఈ దేశంలో ఎవరయినా ముట్టుకోగలరా? పదిమంది దర్శించే ప్రతి హిందూ దేవాలయ పరిపాలనా, ఆదాయం -రాజకీయ నాయకుల, వారి ప్రతినిధుల చేతుల్లోకి పోయిందేం?

ఎవరయినా మనల్ని తిట్టినప్పుడు -మనం హిందువులం. ఎవరూ తిట్టనప్పుడు -మనల్ని మనమే తిట్టుకునే స్వదేశీయులం. అదీ మన ప్రతాపం.

'మనవాళ్లు ఉత్త వెధవాయిలోయ్‌!' అన్నాడు గిరీశం. అక్బరుద్దీన్‌ వంటి పెద్దలు ''వీళ్లంతా ఉత్త వెధవాయిలోయ్‌!'' అని నవ్వుకుని ఉంటారు. అందుకే రొమ్ము విరుచుకుని -ప్రేక్షకులు మురిసిపోయేలాగ -హిందూ దేశంలో హిందువుల్ని తిట్టి -తీరిగ్గా లండన్‌ వెళ్లి కూర్చున్నారు. ఇక్కడ మన వీరంగం చూసి -అక్కడ పేపర్లలో చదువుకుని నవ్వుకుంటూ ఉండి ఉంటారు.

కులాల పేరిట, వర్గాల పేరిట -కిష్టిగాడు, రాములు వెధవ, సీతి, లచ్చి స్థాయికి మతాన్ని యీడ్చిన గౌరవనీయులైన హిందువులు -మొదట ఇల్లు చక్కబెట్టుకోవలసిన అవసరం ఎంతయినా ఉంది. తమలో ఏ లోపాలున్నా 'మతం'- భేషరతుగా -నయానికో, భయానికో -తమకి గుర్తింపునీ, బలాన్నీ, సామూహిక ప్రతిపత్తినీ యివ్వగల శక్తి అని ముస్లింలు నమ్ముతున్నారు. మనం ఏనాడయినా -ఎవరో మనని దుయ్యబట్టిన యిలాంటి అరుదయిన సందర్భాల్లో ప్రథమ కోపాన్ని చూపడం తప్ప -యిలాంటి సంఘటిత శక్తిని ప్రదర్శించామా?

అక్బరుద్దీన్‌ తప్పు చేశాడా? ఇప్పుడు క్రైస్తవ మతాన్ని సహాయం తెచ్చుకుంటాను. మీ మతాన్ని, మీ విలువల్ని, మీ విశ్వాసాల్ని, మీ ఆచారాల్ని గౌరవించే మొనగాడెవరయినా ఉంటే మొదటి రాయి వెయ్యండి.

నా ఉద్దేశంలో అక్బరుద్దీన్‌ ప్రసంగం మేలుకొలుపు. పేడ తినే బ్రాహ్మణ్యం, యముడిని వెక్కిరించే సినిమాలూ, స్వజనాన్ని గౌరవించుకోలేని స్వార్థం, వేలంటీన్‌ వేలం వెర్రికి విర్రవీగే సామూహిక పైత్యం, దేవుడు, దేవాలయాలు 'హిందుత్వం' అని రాజకీయ ప్రయోజనాలకు గొంతు చించుకునే అవకాశవాద పార్టీలూ మతానికి విలువని పెంచవు. అక్బరుద్దీన్‌ వంటి వారి నోటికి బలి అవుతాయి. అంతకంటే భయంకరమైన విషయం ప్రేక్షకుల ప్రశంస అనే హెచ్చరిక.

---- గొల్లపూడి మారుతీరావు

మిర్జాపూర్ జమిందారు... కాశి దేగ్గెర ఉంటారు!

మిర్జాపూర్ జమిందారు... కాశి దేగ్గెర ఉంటారు

వారు అప్పుచేసి పప్పుకూడు తింటారు.

Any doubt.

x

స్వప్న చిన్ని అద్బుతః


స్మరవారం వారం !

స్మరవారం వారం !

సదాశివ బ్రమ్హేందృల వారు 1560 లో మధురై లో జన్మించారు.

శ్రీ సోమసుందరం గారు, శ్రీమతి పార్వతి ఇతని తల్లితండ్రులు.

శ్రీ తిరువశినల్లూర్ రామసుబ్బశాస్త్రి గారు ఇ!తని సంగీత గురువు. 

కంచి పీఠం లో శ్రీ శివేంద్ర సరస్వతి గారు ఇతని యొక్క తాత్విక గురువు. పరమహంస ముద్ర తో 23 కీర్తనలు రచించి స్వరపరిచారు. 

ఇవి తాత్విక పరిజ్ణానం తో, శ్రీ కృష్ణుని స్తుతిస్తూ, తత్వబోధనలను,

లీలామృతాన్ని పంచిపెట్టే కీర్తనలు. 

ఈ కీర్తనలే సదాశివ బ్రమ్హేంద్ర కీర్తనలుగా ప్రసిద్ధి చెందాయి.

భారతీయ సంగీత ప్రపంచంలో ఈ కీర్తనలు కూడా

ఒక ప్రత్యేక స్థానాన్ని సంపాదించుకున్నాయి.

ఎంతో మంది సంగీత వేత్తలు వీటిని ఆలాపించారు.

.

నేను నా చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్న ఒక కీర్తన నాకు ఇప్పటికీ ఎంతో ఇష్టం.

అది "స్మరవారం వారం" కీర్తన. శ్రీ బాలమురళీ కృష్ణ పాడిన ఈ కీర్తన 

మీరు కూడా వినండి.

శ్రీ జేసుదాస్ ఇదే కీర్తనని ఒక మళయాళం సినిమా కి పాడారు. 

అది చాలా పాపులర్ అయ్యింది.

.

స్మరవారం వారం 

రాగం: కాపి తాళం: ఆది

స్వరకర్త : శ్రీ సదాశివ భ్రహ్మేంద్రుల వారు 

భాష: సంస్కృతం

పల్లవి 

స్మర వారం చేతహ స్మర నందకుమారం (స్మర) 

చరణం 1

గోప కుటీర పయో ఘృత చోరం

గోకుల బ్రందావన స౦చార౦ (స్మర)

చరణం 2

వేణురవామృత పానకిశోరం 

విశ్వ స్థితిలయ హేతువిచారం (స్మర) 

చరణం 3 పరమ హంస హృత్పంజర కీరం

పటుతర ధేను బక సమ్హారం (స్మర)

Thursday, July 28, 2016

అగ్ని .మిస్సాల్

కలాం గారు ఏమి చేస్తున్నారు.. ఎవరికి తెలియదు..

అయన ..ASLV..తిన్నగా పైకి వెళ్ళలేదు

800 milesu వెళ్లి బంగాళాఖాతం లో పడింద..

అయన దాన్ని అగ్ని .మిస్సాల్ గా మలిచేరు.

ఏమో దాన్నే ముందే ప్లాన్ చేసారేమో.

నేను అప్పుడు తిరువనంతపురం లో ఉన్నాను,

మంథరగిరి ధారణంబు!

మంథరగిరి ధారణంబు!
.
సప్తాబ్దంబుల బాలుఁడై నిజభుజాస్తంభంబునన్ లీలమై
సప్తాహంబులు శైలరాజము లసచ్ఛత్త్రంబుగాఁ దాల్చి, సం
గుప్తప్రాణులఁ జేసె మాధవుఁడు గోగోపాలకవ్రాతమున్
సప్తాంభోధి పరీతభూధరున కాశ్చర్యంబె చింతింపఁగన్.
(పోతనామాత్యుడు.)
భావము:
శ్రీకృష్ణుడు ఏడేళ్ళ బాలుడై ఉన్నా ఏడు రోజులు పాటు స్తంబాలలాంటి
తన భుజాలపై అలవోకగా గోవర్థనగిరిని ఓ చక్కటి గొడుగులాగ ఎత్తి పట్టుకున్నాడు. గోవులను గోపాలకులను దాని మరుగున దాచి అందరి ప్రాణాలను రక్షించాడు. సప్తసముద్రాలతో చుట్టబడి ఉండే భూమి నంతటిని ధరించిన
ఆ పరమపురుషునికి ఇది వింత పనేం కాదు.

x

సత్యస్వరూపుడు! (పోతనామాత్యుడు.)

సత్యస్వరూపుడు!

(పోతనామాత్యుడు.)

విశ్వ జన్మస్థితివిలయంబు లెవ్వని; 

వలన నేర్పడు ననువర్తనమున 

వ్యావర్తనమునఁ గార్యములం దభిజ్ఞుఁడై; 

తాన రాజగుచుఁ జిత్తమునఁ జేసి

వేదంబు లజునకు విదితముల్ గావించె; 

నెవ్వఁడు బుధులు మోహింతురెవ్వ

నికి నెండమావుల నీటఁ గాచాదుల; 

నన్యోన్యబుద్ధి దా నడరునట్లు

.

ఉపకరణాలు: పద్యంటీకాభావము 

త్రిగుణసృష్టి యెందు దీపించి సత్యము

భంగిఁ దోఁచు స్వప్రభానిరస్త

కుహకుఁ డెవ్వఁ డతనిఁ గోరి చింతించెద, 

ననఘు సత్యుఁ బరుని ననుదినంబు.

భావము:

ఎవనివల్ల ఈ విశ్వానికి సృష్టి స్థితి లయాలు ఏర్పడుతుంటాయో; 

ఎవడు సర్వతోముఖమైన కార్యనిర్వహణలో సమర్థుడో;

ఎవడు సమస్తానికి రాజై విరాజిల్లుతుంటాడో;

ఎవడు సంకల్పమాత్రం చేతనే బ్రహ్మదేవునికి వేదాలన్నీ తేటతెల్లం చేశాడో; 

ఎవని మాయకు పండితులు సైతం లోబడిపోతారో;

ఎవనియందు సత్త్వరజస్తమో గుణాత్మకమైన ఈ సృష్టి అంతా ఎండమావుల్లో, 

నీళ్లలో, గాజు వస్తువుల్లో లాగ అసత్యమై కూడ సత్యంగా ప్రతిభాసిస్తూ ఉంటుందో; ఎవడు తనతేజస్సుతో మాయను దూరంగా తొలగిస్తాడో 

ఆ పాపరహితుడు, సత్యస్వరూపుడు అయిన ఆ పరాత్పరుని 

ప్రతినిత్యమూ స్తుతి చేస్తున్నాను.

x

చిన్ని కృష్ణుడు !


చిన్ని కృష్ణుడు !

చేత వెన్న ముద్ద చెంగల్వ పూదండ

బంగారు మొలతాడు పట్టు దట్టీ..

సందె తాయెత్తులు..సిరి మువ్వ గజ్జెలూ,

చిన్నికృష్ణా..నిన్ను చేరికొలుతు

పువ్వు పువ్వుకు నవ్వు నవకాలు తెలిపే.. చిరునవ్వులో నేను సిరిమల్లిని..


పువ్వు పువ్వుకు నవ్వు నవకాలు తెలిపే..

చిరునవ్వులో నేను సిరిమల్లిని..

రుక్మిణీ కళ్యాణం.! (పోతనామాత్యుడు...... .రుక్మిణి సోదరుడు రుక్మి భంగపాటు.) .

రుక్మిణీ కళ్యాణం.!

(పోతనామాత్యుడు...... .రుక్మిణి సోదరుడు రుక్మి భంగపాటు.)

.

జరాసంధుండు నతని యొద్ది రాజులును శిశుపాలుని పరితాపంబు నివారించి, తమతమ భూములకుం జనిరి; శిశుపాలుండు ననుచర సేనాసమేతుండయి తన నగరంబునకుం జనియె !

.

రుక్మిణి సోదరుడు రుక్మి ,కృష్ణుండు రాక్షసవివాహంబునం దన చెలియలిం గొనిపోవుటకు సహింపక, యేకాక్షౌహిణీబలంబుతోడ సమరసన్నాహంబునం గృష్ణుని వెనుదగిలి పోవుచుఁ దన సారథితో యిట్లనియె.

.

"బల్లిదు, నన్ను భీష్మజనపాల కుమారకుఁ జిన్నచేసి నా

చెల్లెలి రుక్మిణిం గొనుచుఁ జిక్కని నిక్కపు బంటుబోలె నీ

గొల్లఁడు పోయెడిన్; రథము గూడఁగఁ దోలుము; తేజితోల్లస

ద్భల్ల పరంపరన్ మదముఁ బాపెదఁ జూపెద నా ప్రతాపమున్."

భావము:

“బలవంతుడను. భీష్మకమహారాజు కొడుకుని. రుక్మిని, నన్ను చిన్నబుచ్చి ఈ గొల్లవాడు కృష్ణుడు తానేదో మహా శూరుడిని అనుకుంటు నా చెల్లెలు రుక్మిణిని పట్టుకు పోతున్నాడు. సారథి! వాని వెంటనంటి రథం తోలు. నా ప్రతాపం చూపిస్తా. పదునైన బాణాలతో వాని మదం తీస్తా.”

.

ఇలా పలికి. రుక్మి మాధవుని మహిమ తెలియక రథం మీద వెనుదగిలి పోయి “ఓ గొల్లవాడా! వెన్న దొంగ! ఒక్క నిమిషం ఆగు” అని అదలించాడు. పెద్ద వింటిని సంధించి మూడు వాడి తూపులతో చక్రిని కొట్టాడు.

హరి నొప్పించి యిట్లనియె..

.

"మా సరివాఁడవా మా పాపఁ గొనిపోవ? ;

నేపాటి గలవాడ? వేది వంశ? 

మెందు జన్మించితి? వెక్కడఁ బెరిగితి? ;

వెయ్యది నడవడి? యెవ్వఁ డెఱుఁగు? 

మానహీనుఁడ వీవు; మర్యాదయును లేదు; 

మాయఁ గైకొని కాని మలయ రావు; 

నిజరూపమున శత్రునివహంబుపైఁ బోవు; 

వసుధీశుఁడవు గావు వావి లేదు;

-

"కొమ్మ నిమ్ము; నీవు గుణరహితుండవు

విడువు; విడువవేని విలయకాల

శిఖిశిఖా సమాన శిత శిలీముఖముల

గర్వ మెల్లఁ గొందుఁ గలహమందు."

.

భావము:

నువ్వు మాతో సమానుడవా ఏమిటి 

(భగవంతుడు కదా మాకన్న అధికుడవు). 

ఎంత మాత్రం వాడివి (మేరకందని వాడవు). 

వంశ మేదైనా ఉందా (స్వయంభువుడవు). 

ఎక్కడ పుట్టావు (పుట్టు కన్నది లేని శాశ్వతుడవు). 

ఎక్కడ పెరిగావు (వికారరహితుడవు 

కనుక వృద్ధిక్షయాలు లేనివాడవు). 

ప్రవర్తన ఎలాంటిదో ఎవరికి తెలుసు (అంతుపట్టని నడవడిక కలవాడవు). అభిమానం లేదు (సాటివారు లేరుకనుక మానాభిమానాలు లేని వాడవు). హద్దు పద్దు లేదు (కొలతలకు అందని హద్దులు లేని వాడవు). మాయ చేయకుండ మెలగవు (మాయ స్వీకరించి అవతారాలు ఎత్తుతావు). స్వస్వరూపాన్ని పగవారికి చూపవు (నిర్గుణ నిరాకారుడవు). 

క్షత్రియుడవు కావు (జాతి మతాలకు అతీతుడవు). 

వావివరసలు లేవు (అద్వితీయుడవు ఏకోనారాయణుడవు).

అసలు నీకు గుణాలే లేవు (త్రిగుణాతీతుడవు). 

అలాంటి నీకు ఆడపిల్ల ఎందుకు. మా పిల్లని మాకు ఇచ్చెయ్యి.

విడిచిపెట్టు. విడువకపోతే యుద్దంలో ప్రళయకాల అగ్ని కీలల వంటి వాడి బాణాలతో నీ పీచమణుస్తా.”

.

ఇలా రుక్మిప్రగల్భాలు పలుకుతుంటే, గోవర్దనగిరిధారి కృష్ణుడు నవ్వి, ఒక బాణంతో వాని విల్లు విరిచాడు. ఆరు బాణాలు శరీరంలో దిగేసాడు. ఎనిమిది బాణాలతో రథాశ్వాలని కూల్చేసాడు. రెండింటితో సారథిని చంపాడు. మూడు బాణాలతో జండాకర్ర విరిచాడు. ఇంకొక విల్లు తీసుకొంటే దానిని విరిచాడు. అలా వరసగా పట్టిన ఇంకో ధనుస్సు, పరిఘ, అడ్డకత్తి, శూలం, కత్తి, డాలు, శక్తి, తోమరం అన్నిటిని ముక్కలు చేసాడు. రుక్మి అంతటితో పారిపోక కార్చిచ్చు పై వచ్చి పడే మిడతలా, రథం దిగి కత్తి పట్టి రాగా కత్తి, కవచం పిండిపిండి చేసేసాడు. ఒరలోని కత్తి దూసి నిప్పురవ్వలు రాల్తుండగా జళిపించి వాని తల నరకబోగా, రుక్మిణి పరమపురుషుని పాదాలు పట్టుకొని ఇలా వేడుకొంది.

.

నిన్నునీశ్వరు దేవదేవుని నిర్ణయింపఁగ లేక యో

సన్నుతామలకీర్తిశోభిత! సర్వలోకశరణ్య! మా

యన్న యీతఁడు నేడు చేసె మహాపరాధము నీ యెడన్

నన్ను మన్నన చేసి కావు మనాథనాథ! దయానిథీ!

భావము:

"ఓ సత్పురుషులచే కీర్తింపబడేవాడ! సకల లోకాలని కాపాడేవాడా! దిక్కులేని వారికి దిక్కైనవాడ! దయామయా! శ్రీకృష్ణ! వీడు రుక్మి మా అన్న. నిన్ను ఈశ్వరునిగా దేవదేవునిగా గుర్తించలేక చాలా పెద్ద తప్పు చేసాడు. నన్ను మన్నించి వీనిని క్షమించు" అంటు రుక్మిణీదేవి ఇంకా ఇలా విన్నవించసాగింది.

.

కల్ల లేదని విన్నవించుట గాదు వల్లభ! యీతనిన్

బ్రల్లదుం దెగఁజూచితేనియు భాగ్యవంతుల మైతి మే

మల్లుఁ డయ్యె ముకుందుఁ డీశ్వరుఁ డంచు మోదితు లైన మా

తల్లిదండ్రులు పుత్ర శోకము దాల్చి చిక్కుదు రీశ్వరా!"

భావము:

ప్రభూ! మా అన్న రుక్మి యందు దోషం లేదని మనవిచేయటం లేదు. నిజమే యితను చేసినది నేరమే. కాని మోక్షమునిచ్చేవాడు జగన్నాయకుడు హరి మాకు అల్లుడు అయ్యా డని, మేము అదృష్టవంతుల మైనామని సంతోషిస్తున్న మా తల్లిదండ్రులు, ఇతగాడు దుష్టుడు కదా అని సంహరించే వంటే, పుత్రశోకంతో పొగిలిపోతారు నాథా!"

.

అని డగ్గుత్తికతో మహాభయముతో నాకంపితాంగంబుతో

వినత శ్రాంత ముఖంబుతో శ్రుతిచలద్వేణీ కలాపంబుతోఁ

గనుదోయిన్ జడిగొన్న బాష్పములతోఁ గన్యాలలామంబు మ్రొ

క్కిన రుక్మిం దెగ వ్రేయఁబోక మగిడెన్ గృష్ణుండు రోచిష్ణుఁడై.

భావము:

ఇలా రుక్మిణి గద్గదస్వరంతో మిక్కలి భయ కంపితురాలై వేడుకొంది. అప్పుడు ఆమె దేహం వణుకుతోంది. వంచిన వదనం వడలింది. చెవుల మీదకి శిరోజాలు వాలాయి. కన్నీటి జడికి గుండెలు తడిసాయి. అప్పుడు కృష్ణుడు రుక్మిని చంపక వెనుదిరిగేడు.

.

ఇట్లు చంపక "బావా! ర" మ్మని చిఱునగవు నగుచు వానిం, బట్టి బంధించి, గడ్డంబును మీసంబునుం దలయును నొక కత్తివాతి యమ్మున రేవులువాఱఁ గొఱిగి విరూపిం జేసె; నంతట యదువీరులు పరసైన్యంబులం బాఱఁదోలి, తత్సమీపంబునకు వచ్చి; రప్పుడు హతప్రాణుండై కట్టుబడి యున్న రుక్మిం జూచి కరుణజేసి, కామపాలుండు వాని బంధంబులు విడిచి హరి డగ్గఱి యిట్లనియె.

భావము:

ఇలా చంపడం మాని, శ్రీకృష్ణుడు వానిని “బావా! రా” అని పిలుస్తూ చిరునవ్వులు నవ్వుతు పట్టి బంధించాడు.

ఓ కత్తిలాంటి పదునైన బాణంతో అతని గడ్డం మీసాలు తలకట్టు చారలు చారలుగా గీసి వికృతరూపిని చేసాడు. 

అంతలో యాదవ సైన్యాలు శత్రువులను తరిమేసి అక్కడకి వచ్చాయి. అప్పుడు బలరాముడు బంధించబడి దీనావస్థలో ఉన్న రుక్మిని చూసి జాలిపడి విడిపించాడు. మాధవునితో ఇలా అన్నాడు.

.

"తల మనక భీష్మనందనుఁ

దలయును మూతియును గొఱుగఁ దగవే? బంధుం

దలయును మూతియు గొఱుగుట

తల తఱుఁగుటకంటెఁ దుచ్ఛతరము మహాత్మా!

భావము:

"కృష్ణా! మహాత్మా! రుక్మిని తప్పుకోమనకుండ ఇలా తల మూతి గుండు చేయటం తగిన పని కాదు కదా. బావమరిదికి ఇలా గుండు గీసి అవమానించుట చంపటంకంటె తుచ్చమైన పని." అనిబలరాముడు చెప్పసాగాడు.

.

కొందఱు రిపు లని కీడును; 

గొందఱు హితు లనుచు మేలు గూర్పవు; నిజ మీ

వందఱి యందును సముఁడవు; 

పొందఁగ నేలయ్య విషమబుద్ధి? ననంతా!"

భావము:

శాశ్వతుడవైన దేవా! నిజానికి నీవు సర్వ సముడవు. ఎవరిని శత్రువులుగా చూసి కీడు చేయవు. ఎవరిని కావలసినవారుగా చూసి మేలు చేయవు. అలాంటి నీకు ఎందుకయ్య ఇలాంటి భేదబుద్ది." - రుక్మి శిరోజములు తొలగించిన కృష్ణునితో బలరాముడు ఇలా అన్నాడు.

.

ఇలా కృష్ణుని విమర్శించిన బలరాముడు, రుక్మిణితో ఇలా అన్నాడు

.

"తోడంబుట్టినవాని భంగమునకున్ దుఃఖించి మా కృష్ణు నె

గ్గాడం జూడకు మమ్మ! పూర్వభవ కర్మాధీనమై ప్రాణులం

గీడున్ మేలును జెందు; లేఁ డొకఁడు శిక్షింపంగ రక్షింప నీ

తోడంబుట్టువు కర్మశేష పరిభూతుం డయ్యె నే డీ యెడన్."

భావము:

“అన్నకు జరిగిన అవమానానికి దుఃఖించకు. మా కృష్ణుడిని నిందించబోకు తల్లీ! పూర్వజన్మలలోని కర్మానుసారం జీవులకు మంచిచెడులు సంభవిస్తాయి. శిక్షించడానికి కాని రక్షించడానికి కాని కర్త ఎవరు లేరు. నీ అన్న అనుభవించ వలసిన శేష కర్మఫలం వలన ఇప్పుడు ఈ పరాభవం పొందాడు.

.

చంపెడి దోషము గలిగినఁ

జంపఁ జనదు బంధుజనులఁ జను విడువంగాఁ

జంపిన దోషము సిద్ధము

చంపఁగ మఱి యేల మున్న చచ్చిన వానిన్.

భావము:

చంపదగ్గ తప్పు చేసినా సరే బంధువులను చంపరాదు. వదిలెయ్యాలి. అలాకాక చంపితే పాపం, తప్పదు. అసలే అవమాన భారంతో ముందే చచ్చినవాడిని వేరే చంపటం దేనికి.

.

బ్రహ్మచేత భూమిపతుల కీ ధర్మంబు

గల్పితంబు రాజ్యకాంక్షఁ జేసి

తోడిచూలు నైనఁదోడఁ బుట్టినవాఁడు

చంపుచుండుఁ గ్రూర చరితుఁ డగుచు.

భావము:

రాజ్యకాంక్షతో తోబుట్టినవానిని అయినాసరే, తోడబుట్టిన వాడు క్రూరంగా చంపేస్తాడు. ఇది బ్రహ్మచేత క్షత్రియులకు కల్పించబడిన ధర్మం.

.

భూమికి ధన ధాన్యములకు

భామలకును మానములకుఁ బ్రాభవములకుం

గామించి మీఁదుఁ గానరు 

శ్రీ మదమున మానధనులు చెనఁకుదు రొరులన్.

భావము:

మానవంతులు ధనమదాంధులు అయ్యి, రాజ్యం కోసం ధనధాన్యాల కోసం, స్త్రీల కోసం, పరువు కోసం, అధికారాల కోసం అర్రులు చాచి కిందు మీదు కానరు. ఇతరులను హింసిస్తారు.

.

రుక్మిణీ! శ్రద్దగా విను. దేహాభిమానం కల మానవులకు దైవమాయ వలన మోహం జనిస్తుంది. దానితో శత్రువు మిత్రుడు ఉదాసీనుడు అనే భేదబుద్ది కలుగుతుంది. జలం మొదలైన వానిలో సూర్యచంద్రులు, కుండలు మొదలైనవానిలో ఆకాశం అనేకములుగా అనిపిస్తాయి. అలాగే దేహధారు లందరికి ఆత్మ ఒక్కటే అయినా అనేకము అయినట్లు కనిపిస్తుంది. పుట్టుక చావులు కల ఈ దేహం పంచభూతాలైన పృథ్వి, జలం, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం అనే ద్రవ్యములతో ఏర్పడి, పంచ ప్రాణాలైన ప్రాణం, అపానం, వ్యానం, ఉదానం, సమానం అనే ప్రాణము పోసుకొని, త్రిగుణా లైన సత్త్వగుణం, రజోగుణం, తమోగుణం అనే గుణాలుతో కూడినదై, అవిద్య అనే అజ్ఞానం వలన ఆత్మయందు కల్పించబడింది. ఈ దేహం దేహిని సంసారచక్రంలో తిప్పుతుంది. సూర్యుడు ఏ సంబంధం లేకుండా తటస్థంగా ఉండగా గోచర మయ్యే దృష్టి, రూపం అనే వాని వలె ఆత్మ ఉదాసీనుడై ఉండగా దేహము దశేంద్రియాలు ప్రకాశమనమౌతాయి. ఆత్మకు మరొక దానితో కూడిక కాని ఎడబాటు కాని లేదు. పెరగటం తగ్గటం చంద్రకళలకే కాని చంద్రుడుకి ఉండవు. అలాగే చావుపుట్టుకలు దేహనికే కాని ఆత్మకు కలగవు. నిద్రించినవాడు విషయాల వలని సుఖదుఃఖాలు ఆత్మను అనుభవింపజేస్తాడు. అలానే అజ్ఞాని సత్యంకాని విషయార్థాలలో అనుభవం కలిగించు కొంటాడు. అందుచేత.

.

అజ్ఞానజ మగు శోకము

విజ్ఞానవిలోకనమున విడువుము నీకుం

బ్రజ్ఞావతికిం దగునే

యజ్ఞానుల భంగి వగవ, నంభోజముఖీ!"

భావము:

పద్మం లాంటి ముఖము కలదానా! రుక్మిణీ! అజ్ఞానము వలన కలిగే దుఃఖాన్ని విజ్ఞానదృష్టితో విడిచిపెట్టు. నీ లాంటి సుజ్ఞానికి అజ్ఞానులలాగ దుఃఖించుట తగదు. అంటు బలరాముడు రుక్మిణిని సముదాయించసాగాడు.

.

– బహు కఠినమైన జ్ఞకార ప్రాసతో, అది అచ్చు ఆ కూడ ప్రాసగా సమానంగా ఉంచి, అజ్ఞాన విజ్ఞాన, ప్రజ్ఞానాలతో ఇలా అమృత గుళికను అందించిన పోతనగారికి ప్రణామములు.

.

ఇలా బలరామునిచేత ప్రభోధింపబడి, రుక్మిణి దుఃఖము విడిచిపెట్టింది. 

.

అక్కడ రుక్మి ప్రాణాలతో విడువబడి, అవమానంతో తన వికృత రూపానికి చింతిస్తూ “కృష్ణుని గెలచి కాని కుండినపురం ప్రవేశించ” నని ప్రతిఙ్ఞ చేసి, పట్టణం బయటే ఉన్నాడు.

Wednesday, July 27, 2016

సైకిల్ రోజులు ఎంత బాగుండేవో ..


.

సైకిల్ రోజులు ఎంత బాగుండేవో ..
మల్లి ఆ రోజులు వస్తే..
అవును పెట్రోల్ అయిపోవాలి .. సైకిల్ రావాలి ..
x

రోజుకొకటి ..భర్తృహరి సుభాషితం (4)


........................రోజుకొకటి ..భర్తృహరి సుభాషితం (4)..............................

నేనం అనాధను కాదు నేనం అనాధను కాదు !


నేనం అనాధను కాదు!

అందరూ ఉన్న అభాగ్యుడిని 

తోడేవ్వరూ లేని బికారిని
నీడలేని నిరాశ్రయుడిని
ఏది పడితే అది తినే సహజీవుణ్ణి
జనంచేత నిర్లక్ష్యం కాబడిన నిరక్ష్యరాస్యుడిని బలవంతుడిచేత నెట్టివేయబడ్డ బలహీనుణ్ణి మొత్తంగా బాధింపబడే బాధితుణ్ణి !మాకు మింగలేనంత ఆహారమొద్దు
కాని ఆరోజు గడిచే ముద్ద చాలు !

గగన సదృశం !

శుభరాత్రి.!
.
"శాంతాకారం భుజగశయనం, పద్మనాభం, సురేశం
విశ్వాకారం, గగన సదృశం మేఘవర్ణం శుభాంగం
లక్ష్మీకాంతం, కమలనయనం యోగి హృద్ధ్యానగమ్యం
వందే విష్ణుం, భవభయహరం సర్వలోకైక నాధం."


x