Sunday, January 31, 2016

కలువ కన్నుల కన్నయ్య!

కలువ కన్నుల కన్నయ్య!

.

"లలనా! యేటికి తెల్లవాఱె? రవి యేలాదోఁచెఁ బూర్వాద్రిపైఁ?

గలకాలంబు నహంబుగాక నిశిగాఁ గల్పింపఁ డా బ్రహ్మ దా

వలఱేఁడుం గృపలేఁడు; కీరములు దుర్వారంబు; లెట్లోకదే;

కలదే మాపటికాల మందు మనకుం గంజాక్షు సంభోగముల్."

.

ఏమే చెలీ! అప్పుడే ఎందుకు తెల్లవారిపోయిందే! 

తూర్పుకొండమీద ఆ సూర్యుడు ఎందుకు పొద్దుపొడిచేసేడే బాబు!

అవును పగళ్ళన్నవి లేకుండా ఎప్పటికి తెల్లవారని రాత్రిళ్ళుగా ఎందుకు చెయ్యడే 

ఈ బ్రహ్మదేవుడు!

.

ఈ మన్మథుడేమో మరీ కరుణమాలిన వాడైపోయాడు;

చిలకలను చూస్తే వారించేవాళ్ళే లేరు; ఇంకా ఎలాగమ్మా బతకటం! 

అసలు రాత్రి ఎప్పటికేనా అవుతుందా! 

ఆ కలువ కన్నుల కన్నయ్యతో కలిసే అదృష్టం లభిస్తుందంటావా!

.

(పోతనామాత్యుడు.)...

Saturday, January 30, 2016

మరొక ఆదిశంకరులవారు అవతారమెత్తాలి--- .

మరొక ఆదిశంకరులవారు అవతారమెత్తాలి---

శ్రీ ఆదిశంకరాచార్యులవారు సాక్షాత్తూ పరమశివుని అవతారమని భావిస్తాము. భారతావనిలో బౌద్ధం ప్రబలంగా వ్యాపిస్తున్న కాలం లో, ఆది శంకరులవారు తమ జన్మస్థానమైన కలాడి లో కూర్చోని తమ అద్వైత సిద్ధాంత ప్రవచనాలు చేయలేదు. పాదచారియై బౌద్ధాన్ని "ప్రచ్చన్న పాషండం" గా ఖండిస్తూ, దేశం నలుమూలలా శంకర మఠాలు స్థాపించి ధర్మ ప్రచారం చేశారు. హిందూమత పరిరక్షణ చేశారు. ఎక్కడి కేరళలో కలైడి, ఎక్కడి హిమాలయాలు!!! అదీ 1200 యేండ్ల క్రిందట!!

హిందూమత పునరుద్ధరణకు బద్ధకంకణులై శ్రమించగల పరివ్రాజక స్వాములు--మరొక ఆదిశంకరులు---అవతరించాల్సిన సమయం వచ్చింది. హైందవం జనసామాన్యానికి దూరమై ఎవరో కొంతమంది ఛాందస ఆచారవ్యవహారాలకు బందీయై, పరిమితమై అంతరించిపోయే ప్రమాదం ప్రస్ఫుటంగా కనపడుతున్నది. పవిత్రహైందవ శంఖనినాదం వూరువూరులా, వాడవాడలా ప్రతి ప్రాంగణంలోనూ మారుమ్రోగింపవలసిన తరుణం వచ్చింది. రాజకీయ దుర్గంధానికీ, ఛాందసానికీ దూరంగా హైందవుడైన ప్రతి పురుషుడూ, ప్రతి స్త్రీ కులాలకు అతీతంగా హైందవం నాది, మనది అని గర్వించగల తరుణం సాకారం చేయగల ధర్మప్రచారకులు మరొక ఆది శంకరులు ఈ పవిత్రావనిలో ఉద్భవించాలి,అవతరించాలి. యదాయదాహి ధర్మస్య, గ్లానిర్భవతి భారత, ధర్మ సంస్థాపనార్ధాయ సంభవామి అన్న ప్రతిజ్ఞ నెరవేరాలి. ధర్మోరక్షతి రక్షితః.



ఫేస్ బుక్ గీత.!

ఫేస్ బుక్ గీత.!

.

నీ పోస్ట్ కు లైక్ లు రావటం లేదు..షేర్ కావటం లేదు అని బాధపడేముందు...ఒక్క క్షణం.... 

.

నువ్వు ఇప్పుడైనా...గతంలో అయినా ఎవరి పోస్ట్ లకి ఎప్పుడైనా లైక్ కొట్టావా...షేర్ చేసావా 

.

అన్నది ఆలోచించు... ఇచ్చి పుచ్చుకోవటం అనేది మన సంస్కృతి అనే విషయం మర్చిపోతే నీ 

.

పోస్ట్లులు అనేవి ఒకటి ఉన్నాయి అనే విషయం అందరూ మర్చిపోతారు :):):)


మనసులో పన్నీరు!

మనసులో పన్నీరు!

.

నేనులో ఏముంది నీవులో ఏముంది నీవులో ఏముంది

నేనులో నీవుంది నీవులో నేనుంది నీవులో నేనుంది

నేనులో నీవుంది నీవులో నేనుంది నీవులో నేనుంది

నేనులో నీవుంది నీవులో నేనుంది నీవులో నేనుంది

మబ్బులో ఏముంది నా మనసులో ఏముంది నా మనసులో ఏముంది 

మబ్బులో కన్నీరు నీ మనసులో పన్నీరు నీ మనసులో పన్నీరు

ఔనా..ఆ..మ్మ్ మ్మ్

(డాక్టర్ సి. . నారయణరెడ్డిగారు.)

అంతా భ్రాంతియేనా! ....పార్వతికి నిరాశేనా?

అంతా భ్రాంతియేనా! ....పార్వతికి నిరాశేనా?

.

దేవదాసు పార్వతికి అన్యాయం చేశాడు. అందుకు దేవదాసుని నిందించి ప్రయోజనం లేదు. ఎందుకంటే దేవదాసుకి అసలు న్యాయం చెయ్యటం రాదు. తనకేం కావాలో దేవదాసుకే పెద్దగా ఐడియా ఉన్నట్లు తోచదు. పక్కింట్లో ఉంది, చూడ్డానికి బాగుంది, తను చెప్పినట్టల్లా వింటుందని పార్వతిని ఇష్టపడిపొయ్యాడు. ఇక్కడదాకా బానే ఉంది.

.

దేవదాసుకి వాస్తవిక దృక్పధం ఉన్నట్లు అనిపించదు. తనకన్నా తక్కువ స్టేటస్ పిల్లని పెళ్లి చేసుకోడానికి తండ్రి ఒప్పుకుంటాడని ఎలా అనుకున్నాడు! పోనీ తండ్రిని ఎదిరించగల ధైర్యమన్నా ఉందా అంటే.. అదీ లేదాయె! డబ్బున్న కొంపలో పుట్టాడు. అల్లరిచిల్లరగా తిరిగాడు. సుఖవంతమైన జీవితం. ఈ బాపతు కుర్రాళ్ళకి బుర్ర తక్కువేమో!

.

ఇంత పిరికివాడూ.. పార్వతి దగ్గర అధార్టీ చెలాయిస్తుంటాడు. కోపం వచ్చి పార్వతి నుదుటిపై గాయం చేసిన అహంభావి. తండ్రి జమీందారు కావున భయం. పార్వతి పల్లెటూరి పేదరాలు కావున తేలిక భావం. కళ్ళముందు కనిపిస్తున్న కోహినూర్ వజ్రాన్ని కాలదన్నుకున్న అజ్ఞాని.

.

తప్పుల మీద తప్పులు చేసి.. బాధ మరచిపోవడానికి హాయిగా తాగుడు అలవాటు చేసుకున్నాడు. ఒక రకంగా తాగుడు తప్ప గత్యంతరం లేని అనివార్య పరిస్థితులు తనకుతానే సృష్టించుకున్నాడు. తనని తాను హింసించుకుంటూ తనచుట్టూ ఉన్నవారిని కూడా బాధ పెట్టాడు. అందుకే సైకాలజిస్టులు దేవదాసుని sadomasochist గా తేల్చేశారు. తాగుడు వల్ల బాధ మర్చిపోవచ్చనుకుంటే.. తాగుబోతు అవ్వాల్సింది పార్వతి. దేవదాసు కాదు!

.

పార్వతి చేసుకున్న పాపం దేవదాసు పొరుగున పుట్టటమే. పిచ్చిపిల్ల.. దేవదాసుని unconditional గా ప్రేమించేస్తుంది. ధైర్యవంతురాలు. తమ ప్రేమ సంగతి తండ్రికి చెప్పమని దేవదాసుని కోరుతుంది. దేవదాసు తండ్రి తన వంశంని తక్కువ చేసి మాట్లాడినప్పుడు ఆ అమ్మాయి అహం దెబ్బతింటుంది. జీవితంలో మొదటిసారి దేవదాసుని ప్రశ్నిస్తుంది.

.

పెళ్లి కుదిరిన తరవాత కూడా అర్ధరాత్రి దేవదాసు ఇంటి తలుపు తడుతుంది. తనని తీసుకెళ్ళిపొమ్మని ప్రాధేయపడుతుంది. పార్వతికున్న ధైర్యంలో ఒక నలుసు దేవదాసుకి కూడా ఉండిఉంటే కథ సుఖాంతం అయ్యేది. కానీ దేవదాసు అర్భకుడు. పార్వతి ప్రేమకు అపాత్రుడు. సమాజ (కృత్రిమ) విలువలకి తలవంచిన పిరికివాడు. 'ధైర్యం' అన్న పదానికి అర్ధం దేవదాసు dictionary లోనే లేదు.

.

దేవదాసు గూర్చి పార్వతికి సరియైన అవగాహనే ఉన్నట్లు 'అంతా భ్రాంతియేనా!' అనే ఈ పాట వింటే తెలుస్తుంది. అందుకే ఆ అమ్మాయి దేవదాసు కోణం కూడా అర్ధం చేసుకుని పాడింది. నాకర్ధం కానిదల్లా.. ఇంత తెలివైన పార్వతి 'దేవదాసుని ప్రేమించడం' అన్న తెలివితక్కువ పని ఎందుకు చేసిందనేది!


Friday, January 29, 2016

తెలుగుతనానికే అందం ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారి తెలుగు బాష. !

తెలుగుతనానికే అందం ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారి తెలుగు బాష. 

బుడుగు, రాధ, గోపాలం,బామ్మ, పంచవటి కాలనీ,.........మధ్య తరగతి సౌందర్యాన్ని తన కళ్ళతో.... బాపు కుంచెతో ఆవిష్కరించిన వాడు,

ఏడుపదులు దాటిన వయసులో హైస్కూలు కుర్రాడిలా కోతికొమ్మచ్చి ఆడుతున్నవాడు,ఎంత ఎదిగినా మధ్యతరగతిలో ఒదిగిన వాడు.... 

“రాధతో రోజులు గోపాలానికి కవిత్వం నేర్పాయి. 

పెరుగుమీద తొరక కోసం రాధ పెట్టే రభస అతనికి హృదయమంతటితోనూ నవ్వడం నేర్పింది. 

కోన తేలిన రాధమ్మ నాసిక అతనికి దేముడి శిల్పచాతురిని బోధపరిచింది.

రాధమ్మ నిద్రించినపుడు ఆమె నయనాలు అందానికి అర్ధాలు చెప్పాయి.

రాధమ్మ చూపులు అతనికి ఏంచెప్పేవో చెప్పడం అతని తరం కాదు. 

రాధమ్మ తరం కాదు.”

---- * శ్రీ ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారు, రాధాగోపాలం కథలు*

"నీ తోడు " నాకు కావాలి! "ప్రమాణం చెయ్యి"!

"నీ తోడు " నాకు కావాలి! "ప్రమాణం చెయ్యి"! 

.

ఆ అమ్మాయి పేరు రచన!అప్పుడే పెళ్ళై అత్త వారింటికి వచ్చింది భర్తతో. 

ఆ అమ్మాయి పేరుకు తగ్గట్టుగానే సంస్కృతాంధ్ర భాషల్లో ఉభయ భాషా ప్రవీణురాలు. అబ్బాయికుడా ఉభయ భాషా ప్రవీణుడే!ఆ నూతన దంపతులకు ఏకాంతం దొరికింది. 

ఇద్దరూ పిచ్చా పాటీగా మాట్లాడుకుంటున్నారు.భర్త అడిగాడుకదా! 

నా జీవితాంతం నీ తోడు నాకు కావాలి."ప్రమాణం చెయ్యి"!అన్నాడు. 

అందుకే గదా నేను వచ్చింది.అని సమాధానమిచ్చింది భార్య. 

అంతేకాదు నాతోడు నీకు కావాలి కాబట్టి నేనొక పొడుపు కధ పొడుస్తాను. 

నీకు తెలిస్తే సమాధానం చెప్పు.అప్పుడు నా తోడు నీదే!అంది.నవ్వుతూ! 

.

" ప్రభాతేకీ దృశం వ్యోమ ప్రమాణేకీ దృశం వచ: ఆంధ్ర గీర్వాణ భాషాభ్యాం ఏకమేవోత్తరం వద!"

.

అనగానే ఆ ఉభయ భాషా ప్రవీణుడు ఏదో కొంచెం మిడి మిడి జ్ఞానంతో ఏమిటీ?నీ ప్రశ్నలు? 

.

ఉదయం ఆకాశం ఎలా ఉంటుంది? ప్రమాణం చేసేటప్పుడు తెలుగులో ఏమంటారు?

ఇవా! నీ రెండు ప్రశ్నలు! పైగా ఆ జవాబు ఆంధ్ర గీర్వాణ రెండు భాషల్లోనూ ఒక పదమేనా? ప్రశ్నలు సులభమే!ఐనా జవాబు చెప్పడం కొంచెం!కష్టమేనే!

అంటూ జుట్టు పీక్కుంటున్నాడు మన వాడు. ఇదేదో చిత్రమైన పొడుపు కధలా ఉందే!అని మరిమరి ఆలోచించాడు.

నిన్నపెళ్ళితంతులో,బిందెలో ఉంగరం తియ్యమంటే!ఆమెకు అందకుండా తెలివిగా,మూడుసార్లూ....నేనే గెలిచాను. ఇప్పుడు ఏమిటి?ఇలా ఓడిపోయేలా ఉంది నా పరిస్థితి!అనుకుంటూ,

సరే! నా ఓటమిని,నీకోసం!ముద్దు ముద్దుగా!తొలిసారి అంగీకరిస్తున్నాను. 

ఈ జవాబు తెలిసినట్టే తెలిసి,ఎతకీ అందకుండా పోతోంది.అని తెలివిగా ఆమె దారికొచ్చాడు.

.

అప్పుడు మన రచన! సంస్కృత భాషలో "నీ తోడు" అనే పదాన్ని విడదీసి రెండు చేస్తే,(అంటే సంధి విడదిస్తే ) నీత+ఉడు="నీ తోడు" అవుతుంది.నీత = తొలగిన,ఉడు =నక్షత్రాలు 

వెరసి "నీ తోడు" అనే పదానికి తొలగిన చుక్కలుగలది.అని భావం. 

తెలుగులో మనం ఎవరితోనైనా ప్రమాణం చేసేటప్పుడు "నీ తోడు"అని జవాబిస్తాం కదా! అ

ది ఉండనే ఉంది. అలా రెండు భాషల్లోనూ ఒకే పదం మొత్తం మీద "నీ తోడు".సరేనా! 

కాబట్టి నీతోడు నాకు!నా తోడు నీకు! ఎల్లవేళలా ఉండాలని ప్రమాణం చేసి మనం నేటి నుంచి కొత్త జీవితాన్ని ప్రారంభిద్దాం! సరేనా? అనగానే ఆనందంతో నవ్వుకున్నారు ఇద్దరూ!

.

మొత్తం మీద ఇలాంటి చమత్కార పొడుపు కధలు ఆంధ్ర గీర్వాణ భాషల్లో కోకొల్లలు.

చూశారూ!మన ఆంధ్ర గీర్వాణ భాషలు ఎంత తియ్యనివో!మరెంత చక్కనివో!

Thursday, January 28, 2016

దామెర్ల వారి ఊరుబావి. ...


దామెర్ల వారి ఊరుబావి. ... 

ఇంకిపోయి, పూడుకుపోయిన ఊరుబావి. 

పేరుకేమిగిలింది. 

అనవసరపు మాటలలో, అయోమయపు కవితలలో, 

అర్థంకాని కథల్లో...... !

కాలం గడుస్తున్న కొద్దీ బావి చుట్టూ ఎన్నో జరిగాయి. 

బావి వైపువాళ్ళు బావికి గట్టు కట్టి, గోడ కట్టి బాగుచేయించిన కాలమూ ఉంది. 

తమ గుత్తగా బావిదగ్గరకు రావడానికి నియమాలు పెట్టి కట్టడి చేసిన రోజులూ ఉన్నాయి. తరాల అంతరాలకు ఆ బావి ప్రత్యక్ష సాక్షి.

కాలంతో ఆ గొడవలూ కొట్లాటలూ వస్తూనే ఉన్నాయి సర్దుకుంటూనే ఉన్నాయి. 

మనుషుల మనస్థత్వాల వల్ల ఈ హెచ్చుతగ్గులస్థాయి మారుతున్నా ఒక విషయం అందరిలో బలంగా ఉండేది. 

ఆ బావి ఆ ఊరి అవసరం. దానిని కాపాడుకోవాలి. అందరికీ అందాలి.

ఆపై చేసే ఆలోచనలదగ్గరే అనేకమైన తేడాలు వచ్చాయి. హక్కులు, బాధ్యతలు, కట్టుబాట్లు ఏనాటికీ అందరికీ నచ్చేవిగా ఉండలేవు

. ఊళ్ళోవాళ్ళో, పొరుగూరివారో, బాటసారులో… బావి దగ్గర నీళ్ళు త్రాగినవారూ ఉన్నారు. బావిలో చెత్తా చెదారం పడేసిన ప్రబుద్ధులూ ఉన్నారు. 

ఎప్పటి కప్పుడు క్రొత్త నీరు ఊరే బావి అది. 

అప్పుడప్పుడు బాగుచేసుకుంటుండాలి అంతే.

సుందరకాండ విశిష్టత:! .

సుందరకాండ విశిష్టత:!

.

ఆంజనేయుని సుందర రూపానికి దృశ్య మాలిక సుందరకాండ.

తరచి చూస్తే, ఈ సుందరకాండ లో సుందరం కానిది ఏది లేదని చెప్పవచ్చు. 

శబ్ధ, అర్ధ మరియు రస సౌందర్యముల మేలుకలయిక సుందరాకాండ. 

.

.

భగవానునికి విష్ణుసహస్రనామములలో ‘సుందరు’ అని నామము కలదు. 

అలాగే అమ్మవారికి ‘సుందరి’ అని పేరు కలదు.

సుందరుడు అనగా ఆనందము కలిగించువాడని అర్ధము.

హనుమ సీతారాములిరువురికి ఆనందం కల్గించి సుందరుడైనాడు.

.

ఈ విధముగా పాత్రోచితరీతిలో సుందరకాడ శ్రీరాముని, సీత మరియు

హనుమల సౌందర్యాలను దర్శంపచేస్తుంది.

ఆధ్యాత్మక చింతనతో చూస్తే భగవత్సౌందర్యమును, జీవ సౌందర్యమును,

ఆచార్య సౌందర్యమును సుందరకాండ వర్ణిస్తుంది.

.

సుందరే సుందరో రామః సుందరే సుందరీ కథః 

సుందరే సుందరీ సీత సుందరే సుందరం వనం 

సుందరే సుందరం కావ్యం సుందరే సుందరం కపిః

సుందరే సుందరం మంత్రం సుందరే కిం న సుందరం? 

.

.అనగా,సుందరుడైన రామచంద్రమూర్తిని వర్ణిస్తున్నది కావున ఇది సుందరకాండ.

సుందరమైన కథను చెబుతున్నది కావున సుందరకాండ.

సుందరమైన సీతను గురించి చెబుతున్నది కావున సుందరకాండ. 

సుందరమైన అశోకవనాన్ని వర్ణిస్తున్నది కావున సుందరకాండ. 

సుందరమైన అంత్యాను ప్రాసలతో ఉపమాలంకార శబ్ధాలతో చెప్పబడినది కావున సుందరకాండ. సుందరమైన హనుమంతుడి గాథను చెబుతున్నది కావున సుందరకాండ. 

పారాయణకు సంబంధించిన అన్ని రకములైన సుందర విషయాలు చెబుతున్నది 

కావున సుందరకాండ. 

.

:మంత్రయుక్తమైన రామాయణ కావ్యంలో, విశేషించి సుందరకాండలో, 

హనుమ యొక్క కుండలినీ యోగసాధన, త్రిజటా స్వప్నంలో గాయత్రీమంత్రం"నిక్షేపింపబడినవి.

ఇది రామాయణమునకంతటికీ బీజ కాండము. 

ఇందులో సీతయే పరాశక్తి అని వాల్మీకి వాడిన అనేక శబ్దాల వలన, పదాల వలన గ్రహించవచ్చును.

అట్టి అమ్మవారే సౌందర్యనిధి. ఆమెయే సౌందర్యము. శ్రీ దీప్తి హ్రీ శాంత్యాది శబ్దముల అర్ధము నందు ఆమె వసించును కావున ఇది సుందరకాండ.మైందని గుంటూరు శేషేంద్ర శర్మ తన ‘షోడశి - రామాయణ రహస్యములు’ అనే పుస్తకాంలో అభిప్రాయపడ్డారు. 

. ఈ క్రమములో సంపూర్ణ రామాయణ పారాయణం చేసిన విశేష ఫలం లభిస్తుందని పెద్దలు చెపుతారు.

Vinjamuri Venkata Apparao's photo.

సీమంతం.! (Babay Shower .)

సీమంతం.!

(Babay Shower .)

తల్లి సౌభాగ్యాన్ని, పుట్టబోయే బిడ్డ దీర్ఘాయుష్షును కోరుతూ చేసేది.సీమంతం . 

కడుపులోని బిడ్డ ఆరోగ్యకరంగా ఎదగడానికి తల్లి శారీరక, మానసిక ఉల్లాసం ఎంతో అవసరం. అందుకోసం ఆమె, ఆమె భర్త పాటించవలసిన నియమాలు ఈ సంస్కారంలో భాగంగా ఉన్నాయి. వాటిలో ఒకటి దోహదం 

(అంటే గర్భిణీ స్త్రీ భర్త ఆమె కోరిక ఏమిటో తెలుసుకుని తీర్చడం). 

సీమంతం అంటే పాపిడి తీయడమని అర్థం. అంటే ఆ సమయంలో భర్త ఆమెను అంత అపురూపంగా చూసుకోవాలని అర్థం.

.

ఇది గర్భాకాలమున ఆరవనెలన గాని, ఎనిమిదవ నెలనగాని జరుపవలెను (దేశకాలమానములు బట్టి ఇవి వేర్వేరుగా ఉండవచ్చును). ఇందులో మేడిపండ్లు, వనస్పతి మొదలగు శుభకరమైన పదార్థములను ఉపయోగించి భర్త భార్యను మేడిచెట్టువలె బలముగా నుండుమని, వనస్పతివలె సంతాన సంపదను పొందుమని అర్థం వచ్చే మంత్రములను వినిపించును. 

అలాగే, ప్రజాపతి అదితికి సీమంతోన్నయనము చేసినట్లు నీకు కూడా సీమంతోన్నయనము చేసి, పుత్రపౌత్రాభివృద్ధి కలిగి, వృద్ధాప్యము వరకు దీర్ఘజీవిని చేసెదను అని ఇంకొక మంత్రము పలుకును. 

అటు తర్వాత భర్త దేవతలను ప్రార్థించి గర్భదోషములు తొలగింజేయు, భవిష్యత్త్ సంతాన కళ్యాణమునకై గర్భపోషణ చేసెడి నేతితో చరుపాక ప్రదర్శనము మొదలగు క్రియలను చేయును.

కాబట్టి సీమంతమనగా మనము చేసుకునే వేడుక గాదు. 

తల్లి, అత్తగారు, భర్త, శ్రేయోభిలాషులతో సంతోషముగా, ముత్తైదువుల ఆశీర్వాదము పొందుట ఏ మహిళకైనా మంచిదే. 

.

ఏ శుభకార్యాల్లో లేని విధంగా సీమంతం లో గాజులు తొడిగి పండంటి బిడ్డను

ఇమ్మని ఆశీర్వదిస్తారు. 

అలా గాజులు ఎందుకు తొడుగుతారంటే గర్భం ధరించిన స్త్రీ గర్భకోశం మీద కావలసినంత జీవనాడుల ఒత్తిడి కావాలి. చేతుల్లో నరాలకీ, గర్భకోశానికి అవినాభావ సంబంధం ఉంది. అలా ఎక్కువ గాజులు తొడగడం వలన గర్భకోశం పై సరైన ఒత్తిడి వచ్చి సుఖప్రసవం జరుగుతుంది


Wednesday, January 27, 2016

పెద్దనామాత్యుని నాయిక వరూధిని.!

పెద్దనామాత్యుని నాయిక వరూధిని.!

.

"మృగమదసౌరభవిభవ

ద్విగుణిత ఘనసార సాంద్ర వీటీగంధ

స్థగితేతర పరిమళమై

మగువ పొలుపుఁ దెలుపు నొక్క మారుతమొలసెన్".!

.

“కస్తూరి, పచ్చ కర్పూరపు పరిమళాల తాలూకు చిక్కటి సౌరభము 

ఇతర సువాసనలను కప్పివేస్తూ, ఒకానొక అమ్మాయి జాడను తెలిపే 

గాలితెమ్మెర … అలా …వీచిందిట!”

.

పెద్దనామాత్యుని స్వారోచిషమనుసంభవం కావ్యంలో నాయిక వరూధిని అనే అప్సరసను పరిచయం చేసే సందర్భంలో ఆమె గురించిన మొట్టమొదటి పద్యం అది.

నీవల్ల కాదు....!!

నీవల్ల కాదు....!!

ఇద్దరబ్బాయిలు. ఒకడు పదేళ్ల వాడు. ఇంకొకడు ఆరేళ్ల వాడు.

ఊరి బయట పొలం దగ్గర పరుగులు పెట్టి అడుకుంటున్నారు.

చిన్నోడు ముట్టుకునేందుకు వస్తున్నాడు. పెద్దోడు వాడికందకుండా వెనక్కి చూస్తూ వేగంగా పరుగెడుతున్నాడు.

ముందు పెద్ద బావి ఉంది. పెద్దోడు చూసుకోలేదు.

అందులో పడిపోయాడు. వాడికి ఈత రాదు. బావి చాలా లోతు.

చుట్టుపక్కల ఎవరూ లేదు. అరిచినా సాయానికి వచ్చేందుకు నరప్రాణి లేదు.

చిన్నోడికి ఒక తాడు కట్టిన బొక్కెన కనిపించింది. తాడును పట్టుకుని బొక్కెనను బావిలోకి విసిరాడు. 

"అన్నా... దీన్ని పట్టుకో" అన్నాడు. 

నీట మునిగి తేలుతూ కేకలేస్తున్న పెద్దవాడు తాడును పట్టుకున్నాడు. 

చిన్నోడు తన శక్తినంతా కూడగట్టుకుని తాడును పైకి లాగడం మొదలు పెట్టాడు.

"అన్నా ... భయపడకు... జాగ్రత్తగా పట్టుకో... పడిపోకుండా చూసుకో" అని అరిచాడు.

తాడు చివరను ఒక చెట్టుకి కట్టాడు. నెమ్మదిగా లాగుతూనే ఉన్నాడు. ఒక అరగంట పెనుగులాడిన తరువాత పెద్దోడు సురక్షితంగా బయటకి వచ్చాడు. 

ఆ తరువాత పెద్దోడు చిన్నోడు ఊళ్లోకి పరుగెత్తారు. ఊళ్లో వాళ్లకి జరిగింది చెప్పారు. చిన్నోడు పెద్దోడిని ఎలా కాపాడాడో చెప్పారు.

ఊళ్లో ఎవరూ నమ్మలేదు. ఆరేళ్ల వాడేమిటి, పదేళ్ల వాడిని లాగడమేమిటి? అందునా బావి నుంచి లాగడమేమిటి? అసాధ్యం. వాడు చేయలేడని అన్నారు. 

ఎంత చెప్పినా ఎవరూ నమ్మలేదు. 

సంగతి ఆ నోటా ఈ నోటా పాకింది. 

దేవాలయం ముసలి పూజారిగారికి విషయం తెలిసింది.

"మీరు నమ్ముతారా పూజారి గారూ"

"నమ్ముతాను"

"ఎలా?"

"చిన్నోడు లాగి పెద్దోడిని బావి నుంచి బయటకి తీసి రక్షించాడు."

"అదెలా సాధ్యం. అంత చిన్నోడు ఎలా చేయగలడు?"

"తనకి అంత బలం లేదన్న సంగతి, వాడు పెద్దోడిని బావినుంచి లాగలేడన్న సంగతి చిన్నోడికి తెలియదు. ఒరేయ్... నీకంత బలం లేదురా... నువ్వు చేయలేవురా... అది నీవల్ల సాధ్యం కాదురా...అని చెప్పేవారెవరూ ఆ పరిసరాల్లో లేరు. కాబట్టి వాడు చేయగలిగాడు. నీవల్ల కాదని చెప్పే వాళ్లుంటే వాడు ప్రయత్నించేవాడే కాదు. ఏడుస్తూ ఊళ్లోకి పరిగెత్తుకు వచ్చేవాడు. మనం బావి దగ్గరికి వెళ్లే సరికి పెద్దోడు శవమై తేలి ఉండేవాడు. "

ప్రశ్నవేసిన వాడు మాట్లాడలేకపోయాడు.

"నీవల్ల కాదు అని చెప్పేవాడు లేకుంటే మనిషి ఎంత పనైనా చేస్తాడు. అది చావైనా, బతుకైనా అంతే..." అన్నాడు పూజారిగారు.

అన్నమయ్య కీర్తన...కులుకక నడవరో!

అన్నమయ్య కీర్తన...కులుకక నడవరో!
.
కులుకక నడవరో కొమ్ములాలా
జలజల రాలీని జాజులు మాయమ్మకు
ఒయ్యనే మేను కదలీ నొప్పుగా నడవరో
గయ్యాళి శ్రీ పాదతాకు కాంతలాలా
.
పయ్యెద చెఱగు జారీ భారపు గుబ్బలమీద
అయ్యో చెమరించె మాయమ్మకు నెన్నుదురు||
.
చల్లెడి గందవొడి మైజారీ నిలువరో
పల్లకి వట్టిన ముద్దు పణతులాలా
మొలమైన కుందనపు ముత్యాల కుచ్చులదర
గల్లనుచు కంకణాలు కదలీ మాయమ్మకు
జమళి ముత్యాలతోడి చమ్మాళిగ లిడరో
రమణికి మణుల ఆరతు లెత్తరో

.
అమరించి కౌగిట అలమేలుమంగ నిదె
సమకూడె వేంకటేశ్వరుడు మాయమ్మకు||
.
అలమేల్మంగమ్మ పల్లకిలో కూర్చున్నది.
పల్లకిని మోసే ముద్దుగుమ్మలను అన్నమయ్య హెచ్చరిస్తున్నాడు.
ఓ భామలారా! ఒయ్యారంగా కులుకుతూ నడవకండే!
అమ్మ నెరులు చెదరి విరులు జలజలా రాలిపోతున్నాయి, నుదురు చెమరిస్తుంది.
పాపటలో జల్లిన గంధపొడి శరీరమంతా జారుతున్నది. జడకు గల ముత్యాల కుచ్చులు అదురుతున్నవి. కర కంకణాలు కదిలిపోతున్నాయి. కాబట్టి జాగ్రత్తగా నడవండే!
అమ్మ పల్లకి దిగినది. దిగిన వెంటనే ముత్యాల పాదరక్షలు అందించండే!
మణుల హారతి పట్టండే! అంటూ చెలికత్తెలను అమ్మవారి సేవకు పురమాయిస్తున్నాడన్నమయ్య!

x

అన్నమయ్య వెంకటేశ్వర శతకం .!

అన్నమయ్య వెంకటేశ్వర శతకం .!

.

దివ్య దంపతుల శృంగారాన్ని భక్తితో వర్ణించిన వారిలో అన్నమయ్య చాలా ప్రముఖంగా కనిపిస్తాడు.

.

అలమేలుమంగా వేంకటేశ్వరుల శృంగారాన్ని తన సంకీర్తనలలో అతను పుష్కలంగా వర్ణించడం అందరికీ తెలిసిన విషయమే.

సంకీర్తనలే కాకుండా, "వేంకటేశ్వరా!" అనే మకుటంతో ఒక శతకం కూడా రచించాడు అన్నమయ్య.

ఈ శతకంలో కూడా వారిద్దరి శృంగార విలాసాలు రకరకాలుగా చిత్రించబడ్డాయి. అందులో ఒక సరసమనోజ్ఞమైన సన్నివేశాన్ని వర్ణించే పద్యం 

ఒకటి రుచి చూద్దాం:

.

"అందవు, కోసి యిమ్ము విరు" లంచును జే రలమేలుమంగ ని 

న్నుందగ గోర జెక్కులటు నొక్కిన నాకును నందవంచు న 

య్యిందుముఖిం బ్రియంబలర నెత్తుచు పువ్వులు కోయజేయ ని 

ష్యందమరందఘర్మరససంగతు లబ్బెను వేంకటేశ్వరా !

.

స్వామివారు తన సతితో కూడి ఉద్యానవనంలో విహరిస్తున్నారు కాబోలు. 

అక్కడ కొన్ని పూల చెట్లున్నాయి. ఆ పూలు కోసుకోవాలని అమ్మవారికి కోరిక పుట్టింది. కాని అవి ఎత్తుగా ఉన్నాయి.

"ఆ పూలు నాకందవు, మీరు కోసిపెట్టం"డని గోముగా అడిగిందావిడ.

.

అయ్యవారేమయినా తక్కువ తిన్నారా! నాక్కూడా అందవని చెప్పి, నువ్వే కోసుకోమని ఆమెని ప్రేమతో యెత్తుకున్నారు. 

ఆమె పూలు కోస్తూ ఉంటే, ఆ పూలనుండి జాలువారే మరందం,

మేని చెమరింపుతో కలిసి అయ్యవారి మేనిపై గందపుపూత అద్దినట్టుగా అలదుకున్నదట!

ఆహా, ఆ పరమభాగవతునికి ఎంత మనోహరదృశ్యం కనిపించింది!

“కవికుల గురు: కాళిదాసః”.!

“కవికుల గురు: కాళిదాసః”.!

.

కాళిదాస మహాకవి గొప్పతనం జగద్విదితం. 

అందుకే “కవికుల గురు: కాళిదాసః” అని 

అందరిచే కీర్తించబడినాడు. ఇంకా కాళిదాసు గొప్పతనాన్ని తెలిపే ఒక చక్కని శ్లోకాన్ని 

తెలుసు కొందాం. 

.

“పురా కవీనాం గణన ప్రసంగే / 

కనిష్టికా దిష్టిత కాళిదాసః//

అద్యాపి తత్తుల్య కవేరభావాత్ 

అనామికా సార్థవతీ బభూవ // 

.

“ పూర్వం కవులని గణన అనగా ఎవరు ముందు ఎవరు తరువాత అని లెక్కించడం 

ప్రారంభించగా, చిటికిన వేలుని (ప్రధమ స్థానాన్ని) కాళిదాసు అధిరోహించెనట. తదుపరి 

రెండవ స్ధానం కోసం (ఉంగరం వేలుకి “అనామిక” అని పేరు.) రెండవ వేలుని అధి

రోహించడానికి ఇప్పటికీ కాళిదాసుతో సమానమైన కవి లేనందున ఆ రెండవవేలుకి 

అనామిక అనేపేరు సార్థకమైంది.”

.

సరస్వతీ కటాక్షం సంపూర్ణంగా ఉన్న కాళిదాసుకి “వీణాపుస్తక పాణి” ఎప్పుడు 

పిలిస్తే అప్పుడు ప్రత్యక్షమై పలకరిస్తుందిట. ఒకరోజు చదువుల తల్లి తన వద్దకి వచ్చినపుడు కాళిదాసు ఇలాప్రశ్నిస్తాడు? “అమ్మా! ఇప్పుడున్న కవి,పండితులలో కవి ఎవరు? పండితుడు ఎవరు?అని.” అపుడు సరస్వతి ఇలా అంటుంది.

“కవిర్దండీ కవిర్డండీ భావభూతిస్తు పండితః”

అని శ్లోకపాదం చెప్పిందట. అనగా సంస్కృతంలో దశకుమార చరిత్రం అనే గొప్ప కావ్యాన్నివ్రాసిన దండి అనేవాడే మహాకవి అనుటలో సందేహం లేదు, అని తెలపడానికే రెండు పర్యాయాలు “కవిర్దండీ కవిర్దండీ” అనిపలికి, ఉత్తరరామ చరితం వంటి మహోన్నతమైన నాటకాలు వ్రాసిన భవభూతిని మహాపండితుడు అని వాగ్దేవి చెప్పిందట.

అప్పుడు కాళిదాసుకి చాలకోపంవచ్చిందట. కారణం తనని కవి అనికాని,పండితుడని కాని గుర్తించలేదని. లోకంలో కవులు,పండితులేకదా! ఉండేది. తాను ఏ కోవకి చెందని వాడనా అని. వెంటనే “కోహం – -(తరువాతి పదం ఒక తిట్టు.అందుకని పేర్కొన లేదు.) ఓ – నేనెవరిని ? అని గట్టిగా అడిగేడట.

పిల్లల కోపాన్ని తల్లి సహించి బుజ్జగిస్తుంది కదా! అందుకే వెంటనే అమ్మ ---

“త్వమేవాహం త్వమేవాహం త్వమేవాహం న సంశయః.”

అనగా నీవేనేను, నీవేనేను, నీవేనేను సందేహమేలేదు. అని నొక్కి వక్కాణించిందట. సాక్షాత్ సరస్వతి స్వరూపమే కాళిదాసు అనుటలో సందేహమేలేదు.అని ఆ చదువుల తల్లి స్వయంగా తెలిపింది.

అందుకే “కవిలోకానికే గురువు కాళిదాసు. అట్టి కాళిదాసు పుట్టిన భూమిపై పుట్టిన మనం ధన్యులం.

.

Tuesday, January 26, 2016

హాస్యానికి ఆలంబనాలు చాటువులు.!

హాస్యానికి ఆలంబనాలు చాటువులు.!

.

“ శృంగారాది నవరసాలలో హాస్యానిది రెండవ స్థానం. సంభాషణా చాతుర్యం ద్వారా,

హావభావ విన్యాసం ద్వారా మనసుకు హాయిని కలిగించేది హాస్యం”

.

హాస్యానికి ఆలంబనాలు చాటువులు. చమత్కార జనితమైన ఈ చాటువులు కొన్ని శృంగార భరితంగా కూడ ఉంటాయి. కాళిదాసు పేరుతో ప్రసిద్ధి పొందిన ఈ చాటువుని చదివి ఆనందించండి.

.

“ఆణోరణీయాన్ మహతో మహీయాన్

మధ్యో నితంబశ్చ మదంగనాయాః

తదంగ హారిద్ర నిమజ్జనేన 

యజ్ఞోపవీతం పరమం పవిత్రం”

.

దానిభావం పరిశీలిద్దాం - 

మొదటి పాదం “ఆణువుకన్నా చిన్నదైన పరమాణువు అనగా కనీకనిపించనిది అనికదా భావం. అట్లే మహత్తు కన్నా మహత్తు పెద్దవాటిలో పెద్దది అనికదాభావం. అవి అందమైన, యవ్వనంలో ఉన్న స్త్రీయొక్క మధ్యమము అనగా (సన్నని) నడుము, 

మరియు నితంబము పెద్దది గాను ఉన్నదనియు, అట్టి స్త్రీని ఆలింగనం చేసికొన్నపుడు,

ఆమె ఒంటికి రాసుకొన్న పసుపుతో కలసిన యజ్ఞోపవీతము, పరమ పవిత్రమైనది కదా!”


సుమతి శతకం.!

సుమతి శతకం.!

.

సుమతి శతకంలో చాలా పద్యాలు నిర్మాణంలో కూడా ఒక రకమైన పునరుక్త వాక్యాలను అనుసరిస్తాయి. అందుచేత వాటిని జ్ఞాపకం పెట్టుకోవడం తేలికవుతుంది. ఉదాహరణకి:

నవ్వకుమీ సభలోపల

నవ్వకుమీ తల్లి దండ్రి నాథుల తోడన్

నవ్వకుమీ పరసతితో

నవ్వకుమీ విప్రవరుల నయమిది సుమతీ!

ఈ పద్యంలో చివరి ముక్క నయమిది అనే పూరక పదంతో ప్రారంభం కావడం గమనించండి. అంటే కవికి ‘నా’తో మొదలయ్యే సార్థకమైన మాట వెతకవలసిన అవసరం తప్పిందన్న మాట.

సంగీత సామ్రాట్టు స్వాతి తిరునాళ్.!

సంగీత సామ్రాట్టు స్వాతి తిరునాళ్.!

.

- రచన : తనికెళ్ళ భరణి.

ఆధ్యాత్మిక రంగంలో ఆదిశంకరాచార్యులు...

హైందవ జాతి పునరుద్ధరణంలో వివేకానందుడు...

ఎలాగ కృషి చేసి ప్రాత:స్మరణీయులై అతి చిన్నవయస్సులోనే పరమేశ్వరుడిలో లీనమైపోయారో!...

అలాగే కేరళ రాష్ట్రానికి చెందిన ట్రావన్కూర్ మహారాజు "స్వాతి తిరుణాళ్" కూడా సంగీతంలో విశేషమైన కృషి చేసి ముప్పై మూడవ ఏటనే పరమపదం చేరాడు.

అల్లకల్లోకంగా ఉన్న రాజకీయ, సాంఘిక పరిస్థితులు...

వారసులెవరూ లేకపోతే రాజ్యాన్ని కాజేద్దామని కోట బురుజుల మీద గిరికీలు కొడ్తున్న "తెల్లదొరతనపు గద్దలు"...

ఐకమత్యం లేక పరస్పరం కలహించుకుని ముక్కలు చెక్కలైపోతున్న సిగ్గులేని భరతజాతీ!...

ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో 1813 వ సంవత్సరంలో లక్ష్మీబాయి, రాజరాజ వర్మలకు ’స్వాతి’ నక్షత్రంలో పుట్టాడు..."స్వాతి తిరుణాళ్"!!

పదహారో ఏటనే రాజ్యానికి వచ్చాడు గానీ.... కుట్రలూ కుతంత్రాల రాజకీయ చదరంగం ఏమీ నచ్చలేదు. ఎందుకో అతని మనసు సంగీతం వైపు మొగ్గింది. అలాంటి రాజకీయ కల్మషంలో గూడ... స్వచ్చమైన పద్మంలాగ సంగీత పరిమాళాలు గుబాళించాడు!!

ఆయనో బాలమేధావి....అక్షరాలా పదహారు భాషల్ని ఆపోసన పట్టేసిన అపర సుబ్రహ్మణ్యేశ్వరుడు. భాషలు నేర్చుకోవడమే కాదు ఆయా భాషల్లో కీర్తనలు రాసిన దిట్ట!....కృష్ణదేవరాయల్లాగ, భోజ మహారాజు లాగ వివిధ కళారంగాల్లో నిష్టాతులైన వారిని ఆహ్వానించి ఉచితమైన పదవులిచ్చి గౌరవించిన సరసుడు.

ఆయన ఆస్థానంలో...

షట్కాల గోవింద మరార్

పాలఘూట పరమేశ్వర భాగవతార్

విద్వాన్ కోయిల్ తుంపురాన్

కన్నయ్య భాగవతార్

కోకిలకంఠ మేరుస్వామి

వడివేలు సోదరులు

ఇరవి వామన తంబి

క్షీరాబ్ది శాస్త్రి

సుబ్బు కుట్టి అయ్య.... వంటి సంగీత - సాహిత్య సామ్రాట్టులుండేవారు!....

అలాగే ఆయన ఇంగీఘ్ల నేర్చుకోవడానికి తంజావూరు సుబ్బారావునీ, సంస్కృతం అధ్యయనానికి కోచుపిళ్ళ వారియర్ నీ, ఫ్రెంచి భాష కోసం రాజ రాజ వర్మనీ నియమించుకున్నారు.

అలాగే తన సంగీత గురువులు:

కరమన సుబ్రహ్మణ్య భాగవతార్

కన్నయ్య భాగవతార్

మేరుస్వామి

అనంత పద్మనాభ గోస్వామి

తంజావూరు సోదరుల దగ్గర శిష్యరికం చేసాడు!

అలాగే రంగ అయ్యంగార్, సులేమాన్ అనే గురువుల దగ్గర హిందుస్థానీ సంగీతం కూడా క్షుణ్ణంగా నేర్చుకున్నాడు.

సంగీత త్రయానికి సమకాలీనుడైన "స్వాతి తిరుణాళ్"కి త్యాగరాజస్వామి అంటే అపారమైన గౌరవం. అంచేత తను రాసిన కొన్ని కీర్తనలను పరిశీలనార్థం త్యాగరాజ స్వామి వారికి పంపడం.... ఆయన వాటిని చదివి....అద్భుతంగా ఉన్నాయంటూ మెచ్చుకుని ఉత్తరాలు రాయడం.....(

ఆ ఉత్తరాలు త్రివేండ్రం పురాతన సంగ్రహాలయంలో భద్రంగా ఉన్నాయని భోగట్టా....)

ఎలాగైన త్యాగరాజస్వామిని తన ఆస్థానానికి పిలిపించుకుని తరించాలనే కోరికతో స్వాతి తిరుణాళ్ గోవిందమరార్ అనే సమ్గీత విద్వాంసుణ్ణి పంపితే...

త్యాగరాజ స్వామి ఆ ఆహ్వానాన్ని సున్నితంగా తిరుస్కరిస్తూ....

మళ్ళీ "ఎందరో మహానుభావులు" అన్న కీర్తన పాడి వినిపించాడు.... 

పరవశించిపొయిన గోవింద మరార్ త్యాగరాజ స్వామి వారి పాదాలకి దణ్ణం పెట్టుకుని వెళ్ళిపోవడం....అదో కథ...

అనంత పద్మానాభస్వామి పరమ భక్తుడు అయిన స్వాతి తిరుణాళ్ తన చాలా కృతులకి "పద్మనాభ" ముద్రనే వాడాడు.

ఒక సందర్బంలో తన ఆస్థాన విద్వాంసుడైన వడివేలుని దంతపు వీణతోనూ, కనకాభిషేకంతోనూ సన్మానిస్తే....ఆ విద్వాంసుడు ముగ్ధడైపోయి "స్వాతి తిరుణాళ్" మహరాజు మీద ఆశువుగా కీర్తన రచిస్తే...."స్వామీ మీ విద్యంతా మధ్యలో రాలిపోయే తారలాంటి మామీద వృథా చేస్తున్నారా!.. ఆ కీర్తనేదో అది మధ్యాంత రహితుడూ, శాశ్వతుడూ అయిన అనంత పద్మనాభ స్వామిని కీర్తిస్తూ ఓ కీర్తన రాసాడట....

స్వాతి తిరుణాళ్...రచనలు:

శంకరభరణ రాగంలో - చలమేల

కాఫీ రాగంలో - సుమసాయక

యుదుకుల కాంభోజిలో- స్వామి నిన్ను అనే వర్ణాలూ....అలాగే కొన్ని జావళీలు...

సైంధవి రాగంలో - ఇటు సాహసములు

యదుకుల కాంభోజిలో - భుజగ శయనే

సురటిలో - జలజబంధు

నీలాంబరిలో - నీలకంఠ

ఉసేనిలో - కనకమయా

రాగమాలికలో - పన్నగేంద్రశయనే

శంకరాభరణంలో - నిఖిల భువన....

అలాగే అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన కీర్తన "సావేరి" రాగంలోని "భావయామి రఘరామం...."దీన్ని ప్రముఖ సంగీత విద్వాంసులు "సెమ్మంగుడి శ్రీనివాసయ్యర్" కొంత స్వేచ్చతో రాగమాలికలో వరుసకట్టారు.

అలాగే కుంతల వరాళి రాగంలోని "భోగీంద్ర శాయనం" కూడా అత్యంత విశిష్టమైనది!

ఎంత సంగీతంలో పడి ఆ రసగంగలో ఓలలాడుతున్నా.....రాజ్య పాలనకి సంబంధించిన కొన్ని కార్యక్రమాల్ని మొట్టమొదట చేపట్టిన వ్యక్తి "స్వాతి తిరుణాళ్".

కేరళలో - మొట్టమొదటి - ప్రజా గ్రంథాలయ స్థాపన

మొదటి - మున్సిఫ్ కోర్టు స్థాపన

మొదటి - ఇంగ్లీఘ హైస్కూలు స్థాపన

మొదటి - నక్షత్రశాల స్థాపన...

తొలిసారిగా ఇంజక్షన్లు ఇప్పించిన ఘనత కూడా స్వాతి తిరుణాళ్ దే!....

మొత్తానికి స్వాతి తిరుణాళ్ సంస్కృతంలొ 198, మలయాళంలో 63, హిందీలో 37, తెలుగులో 8, మిగతా భాషల్లో 6 కీర్తనలు రాసాడు.

ఇలా అన్ని భాషల్లోనూ అనంత పద్మనాభుణ్ణి తనవితీరా అర్చించుకున్న "స్వాతి తిరుణాళ్" డిసెంబరు 25 వ తేదీ, 1846 లో పద్మనాభుడి పద పద్మాల్లో ఐక్యమైపోయాడు.

Monday, January 25, 2016

మన మనసు మనసు ఏకమై ఆనందమై నవ లోకము చూద్దామా...

శుభరాత్రి.!

మా వై.(Why).జయంతి గుర్తుకువచ్చింది.

.

ఈ పాట జీవితంసినిమాలో.. ఆమెమొదటి సినిమా..

.

మన మనసు మనసు ఏకమై ఆనందమై నవ లోకము చూద్దామా... 

మన ప్రేమా వీణా గానమై ఆనందమై నవ లోకము చూద్దామా.

.. 

చెలి వెన్నెలలో పూ వన్నెలలో మన ప్రణయ కథా రచన

మన మనసు మనసు ఏకమై ఆనందమై నవ లోకము చూద్దామా..

.

దేశమునక యరిష్టము.!

దేశమునక యరిష్టము.!

.

మధు సేవ నాటకమున దేశారిష్ట కారణములను వివరించించిన

సీసపద్యమును చూచినట్లయితే మనకాశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. 

కవి నిర్మొహమాటంగా ఎంత స్పష్టంగా వ్రాశాడో చూడండి. 

.

సీసము:-

కొంపలు తెగనమ్మి కోర్టుల, రైళ్ళ, కా

ఫీ హొటేళ్ళ, వకీళ్ళ, పెంచువారు.

పండిన సరు కెల్ల పర దేశముల కంపి

కరవున కిర వేర్పరచు వారు

మూడు ప్రొద్దులు ముష్టి మున్సిపల్ పదవి లో

పలనుండి కనులు కన్ పడనివారు.

ఆస్తి భార్య పేర అప్పులు తమ పేర 

పెంచి ఐ.పీ.లను పెట్టువారు.

తేటగీతి:-

బట్ట కొఱకు, జుట్టు కొఱకు, బ్రాంది కొఱకు,

సిరులు పర దేశముల పాలు చేయువారు.

పూర్తిగా నెల్లెడల వట్టిపోవు దనుక 

దేశమునకీ యరిష్టము తీరిపోదు.

నిరంకుశాః కవయః అన్నరుకదా పెద్దలు. 

అందుకే అంత నిర్మొహమాటంగా వ్రాయగలిగాడు.

పద్య రచన కాని, గద్య రచన కాని, యదార్థానికి దర్పణం పట్టాలంటారు పెద్దలు. అతిశయోక్తులు, కవిచమత్కారాలు లాంటి వన్నీ కూడా యదార్థాన్ని ప్రతిపాదించిన పిదపనే చూపించాలి.

మనం కూడా యదార్థానికి ప్రతి బింబంలా పద్య రచన చేయగలిగితే ఆదరణీయం కాకపొతుందా!

జైహింద్.

భారత దేశ గణతంత్ర దినోత్సవ శుభా కాంక్షలు.!

భారత దేశ గణతంత్ర దినోత్సవ శుభా కాంక్షలు.!

.

శ్రీ దేవుల పల్ల్లి వారి జాతీయ గీతం.!

.

జయ జయ జయ ప్రియ భారత జనయిత్రీ, దివ్యధాత్రి.!

.

జయ జయ జయ ప్రియ భారత జనయిత్రీ, దివ్యధాత్రి

జయ జయ జయ శత సహస్ర నరనారీ హృదయ నేత్రి

జయ జయ సశ్యామల సు శ్యామ చలచ్చేలాంచల

జయ వసంత కుసుమలతా చరిత లలిత చూర్ణ కుంతల

జయ మదీయ హృదయాశయ లాక్షారుణ పదయుగళా

జయ జయ జయ ప్రియ భారత జనయిత్రీ, దివ్యధాత్రి

జయ దిశాంత గత శకుంత దివ్యగాన పరితోషణ

జయ గాయక వైతాళిక గళ విశాల పద విహరణ

జయ మదీయ మధుర గేయ చుంబిత సుందర చరణా

జయ జయ జయ ప్రియ భారత జనయిత్రీ, దివ్యధాత్రి...!!

సౌందర్యం.!

సౌందర్యం.!

.

" లోకంలో ఉన్న సౌందర్యం ఒక్కోసారి ఒక్కోలా హఠాత్తుగా దర్శనం ఇచ్చేస్తే ఆ సౌందర్యాన్ని వీక్షిస్తూ అనుభూతి చెందడం అనేది ఒక్కోసారి చాలా ఇబ్బందైన పని అనే అనిపిస్తుంది,

ఆ సౌందర్యాన్ని చూసిన ఆనందం వల్ల కలిగిన తన్మయత్వపు స్థితిలో ఉన్నప్పుడు ఒక అందాన్ని మించి మరో అందం కంటిముందు కనిపించి కళ్ళెదుటే తిరుగాడుతూ ఉంటే పొందే బాధ స్వర్గమో,నరకమో ఖచ్చితంగా తెల్పలేని భావస్థితిలా తోస్తుంది "

.

ఇంత స్థితి గురించి నేనెందుకు వర్ణించి చెప్తున్నాను అంటే , ఈరోజు జరిగిన ఒక సంఘటన గురించి ముందుగా వివరించాలి....

.

మా కాలేజులో అమ్మాయిలు ఎప్పుడు కూడబలుక్కుని ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నారో తెలియదు కానీ, ఈరోజు ప్రతీ అమ్మాయి " లంగా ఓణీలు " కట్టుకుని చక్కగా మన తెలుగు వస్త్రధారణలో తయారయ్యి కాలేజుకి విచ్చేసి మాకు కనువిందు చేసేసారు ఒక్కసారిగా...!!!

ఉదయం లేచి ఏ ఏ సౌందర్యాలును ఈరోజు ఆస్వాదిస్తానా అని అనుకునే నాకు ఇంత ఊహించని సౌందర్యాలు ఎదురయ్యేసరికి ఏం చెయ్యాలో పాలుబోక అచేతనావస్థకు గురి అయిన వ్యక్తిలా అలా వాళ్ళని చూస్తూ ఉండిపోయానంతే .......!!!

.

" ఈలోకంలో ఎన్ని గొప్ప సౌందర్యాలు ఉన్నాయి?

వెతికే ఓపికా,ఆస్వాదించి స్పందించే మనసూ ఉండాలే కాని ఈ లోకంలో ప్రతీదీ సౌందర్యమే..

సౌందర్యం గురించి ప్రధానంగా మాట్లాడుకోవాలంటే ఈ లోకంలో ముఖ్యంగా కనపడేవి రెండే సౌందర్యాలు.

1. ప్రకృతి తాలూకు సౌందర్యం

2. స్త్రీత్వం తాలూకు సౌందర్యం.

నిజమే .....!!!!!!

Sunday, January 24, 2016

ఎన్ని ఏళ్లు బతికామన్నది కాదు

ఎన్ని ఏళ్లు బతికామన్నది కాదు

ఎట్లా బతికామన్నది ముఖ్యం. 

వందేళ్లు జీవించినా.. 

జీవితంలో పోరాటం లేకపోతే ఆ జీవితానికి అర్థం ఉండదు.............. జీవితాన్ని లెక్కించేది సంవత్సరాలతో కాదు.. 

వాళ్ల జీవితంలోని సంఘర్షణను, పోరాటాన్ని చూసి'' 

-- శరణ్‌కుమార్‌ లింబాలే, మరాఠీ దళిత రచయిత

నాయనమ్మ కు సినిమా నచ్చలేదు ...

నాయనమ్మ కు సినిమా నచ్చలేదు ... 

తన ని హెరాయిన్ గా తిసి వుంటే 

మరో బకావళి అని పేరు పెట్టి వుంటే .. 

బహు బలి నచ్చేది .. 

మనం బాలి అయిపోయే వాళ్ళం .

సీనియర్ నటి జమున మాత్రం ఈ సినిమాపై కొన్ని సంచలన కామెంట్స్ చేసారు. బాహుబలి ఓ చెత్త సినిమా అని అందులో హీరో తప్ప, కథ ఎక్కడుందని

ఘాటైన కామెంట్స్ చేసారు. 

రాజమండ్రిలో జరిగిన ఓ కార్యక్రమంలో పాల్గొనడానికి వెళ్ళిన జమున మీడియా సమావేశంలో మాట్లాడుతూ తన మనవడి ప్రోద్భలంతోనే బాహుబలిని చూశానని ఈ సీనియర్ నటి తెలిపారు.

బాహుబలి సినిమాను ఓ స్టుపిడ్ సినిమా అన్న జమున అసలు ఇందులో కథ ఎక్కడుందని ప్రశ్నించింది. 

తమన్నా పాత్రను అనుష్క చేసి ఉంటే కాస్త బాగుండేదని తన మనసులో మాటలను బయటపెట్టింది జమున. 

ఇంతగా ప్రేక్షకాదరణ పొందిన బాహుబలి చిత్రం జమునకు నచ్చకపోవడానికి కారణమేంటి, ఇదొక స్టుపిడ్ సినిమా అనడానికి కారణమేంటి అని అభిమానులు ఆలోచనలో పడ్డారు. మరి దీనిపై జక్కన్న స్పందిస్తారో లేదో చూడాలి.


ఒక్కోసారి అల్లా జరుగుతూ ఉంటుంది . అంతే ! ! .

ఒక్కోసారి అల్లా జరుగుతూ ఉంటుంది . అంతే ! !
.
ఆంధ్రభోజుడు శ్రీకృష్ణ దేవరాయలవారు నిండు కొలువు తీరి ఉండగా ,
అల్లసాని పెద్దన్న గారు కవిత్వం చెబుతూ , ఒక పద్యం లో " అమవస నిశి "
అన్న పదాన్ని వాడారు . ఆ పద్యం ఇదుగో .......
కలనాటి ధనము లక్కర
గలనాటికి దాచ కమల గర్భుని వశమా
నెల నడిమి నాటి వెన్నెల
యలవడునే గాదె బోయె నమవస నిశికిన్.
.
అమవస అనేదే ఒక వికృతి ( అమావాస్య ) , దానిని నిశి తో కలిపి ప్రయోగించడం
నింద్యము , ఆక్షేపణీయం , నిషిద్ధం . అది అల్లసానివారు ఎరుగరా ? అయినా
గమన సౌలభ్యం కోసం , ఛందస్సు కుదరడం కోసం , వేరే పదాన్ని వెతకలేక
అలాగే వాడేశారు . సభికులెవ్వరూ కిమ్మనలేదు . నిశ్శబ్దం గా ఉన్నారు .
ఇంతలో తెనాలి రామలింగ కవి లేచి , అల్లసానివారిని ఆక్షేపణ చేస్తూ ఈ విధంగా
పద్యం చెప్పాడు .
.
ఎమి తిని సెపితివి కపితము?
బమ పడి వెరి పుచ్చ కాయ వడి తిని సెపితో
ఉమెతకయను తిని సెపితో
అమవస నిసి యనుచు నీవు అలసని పెదనా!
భావము:- ఓ అల్లసాని పెద్దనా! అమావాశ్య నిశి అనుదానిని
అమవస నిసి అని చెప్పితివి కదా? ఏమి తిని చెప్పితివి?
భ్రమపడి వెఱ్ఱి పుచ్చకాయ తిని చెప్పితివా? ఉమ్మెత్తకాయ తిని చెప్పితివా?
.
ఎంత వెటకారం ! అలసని పెదనా !అని సంబోధిస్తూ ...
.
దీనికీ సభికులు నిశ్శబ్దం గానే ఉన్నారు .
అల్లసాని వారు ఆ పదాన్ని మార్చలేదు . ఆ పద్యాన్నీ వెనక్కి తీసుకోలేదు .
రెండు పద్యాలూ చరిత్రలో అలాగే నిలిచి పోయాయి .
ఒక్కోసారి అల్లా జరుగుతూ ఉంటుంది . అంతే ! !

.x

రూపాయి.. రూపాయి.. నువ్వేం చేస్తావు?


రూపాయి.. రూపాయి.. నువ్వేం చేస్తావు?

ఇద్దరు మిత్రులు ఒక రోజు ఉదయం ఒక

నిర్జనారణ్యం గుండా నడుచుకుంటూ

వెళుతున్నారు. అకస్మాత్తుగా వారి సమీపంలోని ఒక

పొద వైపు నుంచి ఓ సన్యాసి ఆదుర్దాగా, ఆయాసంతో

రొప్పుతూ వస్తూ కనిపించాడు. వాళ్ళిద్దరూ

ఆయన్ను ఆపి "ఏం జరిగింది? ఎందుకలా

భయపడుతున్నారు?" అని అడిగారు.

అందుకాయన... "అదిగో అక్కడ కనిపిస్తున్న పొదలో

మనుషుల్ని చంపేది ఉంది." వాళ్ళిద్దరూ

భయంతో… "అంటే అక్కడ పులి ఉందా?" అని

అడిగారు.

"కాదు. కానీ దానికన్నా ప్రమాదకరమైనది. నేను కొన్ని

మూలికల కోసం తవ్వుతుండగా అది

బయటపడింది." అన్నాడాయన. "ఇంతకీ ఏమిటది?"

అని అడిగారు వాళ్ళిద్దరూ కంగారుగా. "బంగారు

నాణేల గుట్ట" అన్నాడు సన్యాసి. వాళ్ళిద్దరూ

సంతోషంగా "ఎక్కడ?" అని అడిగారు.

"అదిగో ఆ పొదల్లోనే" అని వేలు చూపించి తన దారిన

పోయాడా సన్యాసి. వాళ్ళిద్దరూ ఆ పొదవైపు

పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి చూస్తే నిజంగానే

అక్కడ బంగారు నాణేలు కనిపించాయి. "ఈ సన్యాసి

ఎంత మూర్ఖుడు? బంగారు నిక్షేపాన్ని

పట్టుకుని మనుషుల్ని చంపేది అంటాడేమిటి?"

అన్నాడొక మిత్రుడు.

"అతడి సంగతి వదిలేయ్. ముందుగా ఇప్పుడేం

చేయాలో ఆలోచిద్దాం. పట్టపగలే బహిరంగంగా దీన్ని

మోసుకుపోతే ఊర్లో జనాలు అనుమానపడే అవకాశం

ఉంది. మనలో ఒకరం దీనికి కాపలాగా ఉందాం.

మరొకరు ఊర్లోకి వెళ్ళి భోజనం తీసుకు వద్దాం."

అన్నాడు మరో మిత్రుడు.

అనుకున్నట్టే ఒక మిత్రుడు బంగారానికి కాపలాగా

ఉన్నాడు. రెండోవాడు ఊర్లోకి వెళ్లాడు. ఈలోగా మొదటి

వాడు ఇలా అనుకున్నాడు. "ఛ… ఈ రోజు నేను

ఒంటరిగా ఇక్కడికి వచ్చుంటే ఎంత బాగుండేది?

ఇప్పుడు అనవసరంగా నేను అతనికి సగం

బంగారం ఇవ్వాల్సి వస్తుంది. బంగారం కూడా

మరీ ఎక్కువగా లేదు. నా కుటుంబం చాలా పెద్దది.

దాన్ని పోషించడానికి ఈ బంగారం అంతా నాకే దక్కితే

బాగుంటుంది కదా! వాడు వచ్చీ రాగానే కత్తితో పొడిచి

చంపేస్తాను. ఎవరికీ అనుమానం రాదు. బంగారం

అంతా నేనే తీసుకోవచ్చు." అలా అనుకుని కత్తిని

నూరి సిద్ధంగా ఉంచుకున్నాడు.

ఇదిలా ఉండగా ఊర్లోకి వెళ్ళిన రెండో వాడి ఆలోచన

ఇలాఉంది… "వాడికి సగం భాగం ఎందుకివ్వాలి?

మొత్తం బంగారం నేనే తీసుకుంటే పోలా! అసలే

నాకు చాలా అప్పులున్నాయి. నా జీవితంలో నేను ఏదీ

వెనుకేసుకోలేదు. వాడికేమో అప్పులు లేవు.

ఉన్నవాళ్ళు స్నేహితులుగా ఉన్నారు. కాబట్టి

ఖచ్చితంగా బంగారమంతా నాకే దక్కాలి. కాబట్టి నేను

తీసుకెళ్ళే భోజనంలో విషం కలుపుతాను. అది తిని

వాడు చనిపోతాడు. ఎవరికీ తెలియకుండా

బంగారమంతా నేనే తీసుకోవచ్చు" అనుకున్నాడు.

అలా అతడు భోజనంలో విషం కలిపి మిత్రుడి కోసం

నిధి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళాడు.

అతను దగ్గరికి వెళ్ళగానే అక్కడే కత్తితో పొంచి ఉన్న

రెండోవాడు ఒక్క ఉదుటున మీదకు దూకి కత్తితో

పొడిచి చంపేశాడు.

"పిచ్చివాడు. సగం బంగారం కోసం ప్రాణాలు

పోగొట్టుకున్నాడు. ఇంక నేను భోంచేస్తాను."

అనుకుని

ఏ మాత్రం అనుమానం లేకుండా తెచ్చిన అన్నాన్ని

తిన్నాడు. అరగంట తర్వాత అతని ప్రాణాలు అనంత

వాయువుల్లో కలిసిపోయాయి. "సన్యాసి మాటలు

ఎంత నిజమో కదా" అనుకున్నాడు చివరి క్షణాల్లో.

రూపాయి.. రూపాయి.. నువ్వేం చేస్తావు?

అంటే… తోబుట్టువుల మధ్యం వైరం

పెంచుతాను. తల్లీ బిడ్డల మధ్య

చిచ్చుబెడతాను, ఇవరికి స్నేహితులను కూడా

దూరం చేస్తాను అంటుంది ఆ రూపాయి…. అని

పెద్దల నానుడి. కాబట్టి ఆ రూపాయి విషయంలో

జాగ్రత…

అందం .

అందం .

(ఆడవాళ్ళు తాము అందంగా లేమని బాధపడనక్కరలేదు)

ఈ ప్రపంచంలో ప్రతి జీవికీ అందం అనేది సహజంగా వచ్చేస్తుంది.... 

ఈ రంగులను, ఈ రంగు రంగులతో కూడిన అందమైన పూలను, పళ్లను, పక్షులను, వాటినన్నిటినీ తనలో ఇముడ్చుకున్న ఈ ప్రకృతిని ఎవరు సృష్టించారో తెలీదు..

కొందరు భగవంతుడంతారు.. కొందరు ప్రకృతే సృష్టించింది అంటారు..

.. 

కానీ ఈ ప్రకృతిలో జీవ రాసులన్నిటిలోనో ఉన్న" ఒకే ఒక్క తేడా ఆడ మగ."

. ..

మనము ఎన్ని తేడాలు ఏర్పరుచుకున్నప్పటికీ.. 

దేవుడు సృష్టించిన తేడా ఇదేనేమో...

( నాకు ఇంతకన్న తేడాలు ఏమున్నాయో తెలీదు మరి)

ఈ అందం అనే ఆలోచన మనిషికి వచ్చిందేనేమో.. లేకపోతే ఈ ఒక్క చిన్న విషయాన్ని గురించి ఆలోచిస్తూ ఎంతో మంది ఆత్మ విశ్వాసాన్ని కోల్పోతున్నారు.. ఎందరో తాము అందంగా లేమని పక్క వారితో పోల్చుకుని భాదలు పడుతున్నారు.. మరి కొందరు అందాన్ని ఇనుమడించుకోవాలని తాము సంపాదించిన దానిని అంతా బ్యూటీ పార్లర్లకు సమర్పించు కుంటున్నారు....

మగ వారి సంగతి ఏమో గానీ ఆడవాళ్ళు మాత్రం అందం అనే విషయానికి అధిక ప్రాముఖ్యతని ఇస్తున్నారు...

అందుకేనేమో ఆడవాళ్ళ మీద వారి అందం మీద, వారు తయారు అవడానికి పట్టే సమయం మీద అనేక రకాల జోకులు పుట్టుకొచ్చాయి.

నిజానికి ఆడవాళ్ళు అందంగా ఉండరని ఎండలో కాసేపు పనిచేస్తే వారి అందం తరిగిపోతుందని అనేక మంది చెబుతుంటారు.

అది నిజమే ననడానికి కొన్ని ఆధారాలు కూడా లేకపోలేదు. 

సృష్టిలో అందం అని చెప్పుకునే లక్షణాలన్నీ మగజాతికే ఉన్నాయి.

ఉదాహరణకి మగ కోయిలే పాడుతుంది, మగ నెమలే పురి విప్పి నాట్యం చేస్తుంది, మగ సింహానికే జూలు ఉంటుంది, ఇలా చాలా ఉదాహరణలు ఉన్నాయి.

కానీ మగ జాతికి అంత అందం ఎక్కడ నుంచి వచ్చిందంటారా??!!

అవన్నీ ఆడవారి రక్తమాంసాలతో తయారైన దేహాలు కదండీ.. అందుకే అంత అందం..

ఆడవారి అందం అంతా దేవుడు మగవారికి ఇచ్చేసి ఆడవారికి ’ మాతృత్వం’ అనే అందాన్ని ప్రసాదించాడు. దీనికి సంబంధించి ఒక కధ కూడా ఉందండీ.. 

ఒక సారి దేవుడు ఆడవాళ్లని అడిగాడట.. మీకు అందం కావాలా మాతృత్వం

( తల్లి ప్రేమ ) కావాలా అని?!

ఆడవాళ్ళు మాతృత్వం కావాలని కోరుకున్నారట. 

అంచేత ఆడవాళ్ళు తాము అందంగా లేమని బాధపడనక్కరలేదు, 

కృత్రిమ అందం కోసం తాపత్రయపడనక్కరలేదు.. ఎందుకంటే ఆడవారికి మాతృత్వమే ఎన్నటికీ తరగని అద్భుతమైన అందం.

Vinjamuri Venkata Apparao's photo.

సంవత్సరమంటే

చిన్నప్పుడు సంవత్సరమంటే… సంంంంంంంంంంంంవత్సరంలా ఉండేది.

.

ఇప్పుడంటే కొంచెం ఏమారితే చాలు, సంవత్సరాలు, నెలలూ తిరగబడిపోతున్నాయ్.

.

మొన్ననే మన ముందే ఏడుస్తూ పుట్టిన పిల్లల్ని నేడు పలకరిస్తే “ఇంజనీరింగ్ 

.

చదువుతున్నాను అంకుల్” అని అంటున్నారు…తేడా ఎక్కడుంది?

.

భూమేమైనా సూర్యుడి చుట్టూ తిరిగే వేగం హెచ్చించిందా?

.

మనమే మంచు భల్లూకాల్లా ఆరునెలలు మనకు తెలియకుండానే హైబర్నెషన్‌లోకి 

.

వెళ్ళిపోతున్నామా? లేదా తేడా మన వయస్సు ..భాధ్యతలలో ఉందా .. ఏం

.

జరుగుతోంది…..నాకు తెలియాలి. Y2K సమస్య పోయిన సంవత్సరంలో వచ్చినట్లు ఉంది… 

.

చూస్తే దశాబ్దం గడిచిపోయింది. మొత్తానికి జీవితం 8x వేగంతో ఫాస్ట్ పార్వర్డ్‌లో చూస్తూన్న

.

సినిమాలా జరిగిపోతోంది.


Saturday, January 23, 2016

గుంపులో గోవింద !

అందరూ అమెరికా వెళ్ళినవారే అయితే గొప్పేం ఉంది? గుంపులో గోవింద !

.

ఏదో అందరూ ఇండియాలో ఉండి , ఒకరు అమెరికా వెళ్తే గొప్పకానీ ,

.

అందరూ అమెరికా వెళ్ళినవారే అయితే గొప్పేం ఉంది? గుంపులో గోవింద ! 

.

అలా అని గొప్పలు చెప్పుకోకపోతే ఎలా? అందుకే మనసూరుకోక యధాశక్తిగా గొప్పలు చెప్పుకోవడం..

.

" మా అబ్బాయి ఉండే ఊళ్ళో చలికాలం అంతా మంచు మయం , తెల్లారేసరికి దూదికుప్పల్లా మొకాటివరకు మంచు , ఎంతబాగుంటుందో చూడ్డానికి " అని ఒకరంటే " నిజమే పాపం అదో పీడాకారం , తెల్లారి లేస్తూనే పారలు , పలుగులు పట్టుకొని ఆ మంచంతా తవ్విపోసుకోవాలిట పాపం , వెధవ చాకిరీ , మా అబ్బాయి ఉండేది సీ కోస్ట్ , లక్షణంగా ఏడాది పొడవునా ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది వాతవరణం " అని మరొకరి సానుభూతి .

.

"కిందటిసారి మేము వెళ్ళినప్పుడు నయాగరా చూశాం ఎంత బాగుందో " అని ఒక ఇల్లాలు కళ్ళు విప్పార్చుకొని చెప్తే..

.

" భలెవారేలెండి ! అసలు నయాగరా అందం చూడాలంటే కెనడా వైపునుండి చూడాలి , మొన్న మేము వెళ్ళొచ్చాము , ఈ సారి మీరూ వెళ్ళిరండి " అంటూ మరొక ఇల్లాలి సలహా.

మురిపించే అందాలే అవి నన్నే చెందలే.!

మురిపించే అందాలే అవి నన్నే చెందలే.!

(కవిత రాసింది ...Sri.Acharya Gowtham Manohya..గారు)

కొన్ని (అంది, అందని)అందాలను,

అందమైన అనుభవాలను ఎంత మర్చిపోదామన్నా మర్చిపోలేం.

చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు

అమ్మచేతి గోరుముద్దలు

కన్నెపిల్లల వాలు చూపులు

తొలిరాత్రి తమకాలు.

ఇలా, మధురమైన కొన్ని సంఘటనలు వాటి తాలుఖు జ్ఞాపకాలు, అజన్మాంతం మన స్మృతి పథంలో మెదులుతూ అనునిత్యం మనల్ని వెంటాడుతూనే ఉంటాయి.

ఇటువంటి మధురమైన జ్ఞాపకాల్లో

తోలిరేయిది ఓ మధుర ప్రస్థానం.

ఏదో జరుగుతుందని మరేదో జరగబోతుందని ఇంకేదో జరగాలని

ఓ కన్నెపిల్ల పడే ఆరాటం. తన కన్నుల్లలోని తమకం. విచ్చుకునే పెదవులు, బిగుసుకునే నడుము, నాట్యమాడే ఊహలు wowww ఆ అందం... ఆ ఆరాటం... ఆ అతిశయం, 

అంతా ఇంతా కాదు.

నిజానికి ప్రతీ స్త్రీ జీవితంలోను ఇదో మధురమైన సన్నివేశం.

తనువు మనసు ఏకమై, తమకంలో తరించిపోయే భావావేశం

అప్పటివరకు ఆమో వికసిస్తున్న 

గులాబీ మాత్రమే. విచ్చుకుంటున్న ఆమె (పూ)రేఖులకు పరిపూర్ణమైన యవ్వన, సుఖాన్ని... రుచి చూపించే తియ్యని రేయది.

పొద్దుతిరుగుడు పువ్వులాగా

మగడి, కౌగిలింతలో ముడుచుకు పొయ్యే మతైన క్షణమది.

తాకిళ్ళతో మొదలై, 

తను మథనంతో వేడేక్కి

ఇరు స్పర్శల మైకంతో,

సన్నని చిరుజల్లులా

గాడాలింగన చుంబనాలతో

మధుపెదవుల పంటిగాట్లతో

ఆపాదమస్తకం పులకించి పరవశించిపోతూ శృంగార మాలికలా ప్రేమామృత దీపికలా అణువణువు అల్లుకుపోయే

మహాద్భుత సన్నివేశమది.

యస్..

అతడు కొరకాలి, ఆమె ఆపాదమస్తకం కొరకాలి, సన్నని తన పంటిగాట్లు ఆమె అణువణువునా వికసించాలి.

నిమిషంలోనో రెండు నిమిషాలలొనే ముగించేది కాదు. ప్రణయ కార్యమంటే!

ఆమె తనువూ, మనసు ఏకమై

పురివిప్పిన మయూరంలో, ఉప్పొంగే వెల్లువలా,

తియ్యని ఆ తాక్కిళ్లకు, వెచ్చని ఆ కౌగిలింతలకు ఆమె కన్నులు 

అరమోడ్పులై, ఆమెలోని 

అణువణువు, అంగాంగమూ

వికసించి విరబూసే వరకు

ఆమె కరములు వీడక, 

నడుమును వదలక,

మనసెరిగిన మన్మధునిలా

అలుపెరగని శ్రామికునిలా

మాటల మత్తుతో

చేతల బిగువతో

నిజమైన స్నేహితునిలా

మేసులుతూ, ఆమె తనువును, మనసును ఏకకాలమందు ,సొంతం చేసుకొని.

నిస్వార్దమైన మమమతో,

సరిసమానమైన గౌరవంతో, భాద్యతాయుతమైన ప్రేమతో

మత్తుగా.. లాలించే... మగవాణ్ణి

తదనుగుణంగా నడుచుకునే స్త్రీని ఎవరు మాత్రం మర్చిపోగలరు. మరేవరు మాత్రం విడిచి ఉండగలరు!

తెలుగు చచ్చిపోయే పరిస్థితే వస్తే...

తెలుగు చచ్చిపోయే పరిస్థితే వస్తే...

దానికంట ఒక్క రోజు ముందే నేను చచ్చిపోతాను.... 

ప్రక్క రాష్టాల వాళ్ళు భాష భాష అని చచ్చిపోతుంటే 

మీరు తెలుగు చచ్చి పోవాలని అనుకుంటున్నారు .

.

తెలుగంటే 35 మార్కులు ముక్కి ములుగి తెచ్చికోవటం కాదురా

అది మనం మన అమ్మతో మన భాధలను ఆనందాన్ని పంచుకొనే వారధి .. 

ఐన దెబ్బ తగిలితే sit అని అసుధాన్ని నోటిలో వేసుకొనే మీకు తెలుగు గొప్పతనం ఏం అర్ధం అవుతుంది.

/

నేను మీకు ఉపన్యాసం చెప్పటానికి రాలేదు తెలుగు తల్లి కోసం పాఠం చెప్పటానికి వచ్చాను

సర్ తెలుగు భాష చనిపోదు మీకు కూడా ఏమి కాదు మీరు అతి త్వరలో మల్లి మా ముందుకు వచ్చి మల్లి మంచి మంచి ఉపదేశాలు చెప్తారు అని ఆశిస్తూ... 

మీ కోసం దేవుణ్ణి ప్రార్ధిస్తున్నాను ..

మీకు ఏమి కాదు మీలాంటి మహనీయుల వాళ్ళ ప్రతిరోజు ఎందరో పడుతున్న భాదల్ల్ని మరచి మొఖం మిధ మల్లి చిరునవ్వు చిగురిస్తుంది మీకు దేవుడు నిన్ను నూరేళ్ళు దేవుడు

మా మధ్య ఉంచుతారు అని ప్రార్ధిస్తున్నాము .!

x

క్షణంలో సగం



క్షణంలో సగం

--శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావు...(శ్రీ శ్రీ)

(ఇది--ఆంధ్ర జ్యోతి మాసపత్రిక, 1949 ఏప్రియల్--ఉగాది సంచికలో ప్రచురించబడింది. తరువాత ఇంకెక్కడైనా ప్రచురించారో లేదో నేను చూడలేదు.)

ఒక సాయంత్రం (వాడి పేరు చెప్పను) కనబడ్డాడు.

"బయల్దేరు" అన్నాడు. ఎక్కడకని అడిగి లాభంలేదు వాడితో. హఠాత్తుగా అలాగే ఎన్నోసార్లు కనబడి ఏవో ప్రతిపాదనలు చేస్తూ వుంటాడు. నేను మారుమాట లేకుండా వాటిని శిరసావహిస్తూ ఉంటాను. "అనుభవం జ్ఞానానికి జనకుడు" అంటే నేను నమ్మను. అలాగే "అవసరం సృష్టికి జనని" అనే సుభాషితంలోకూడా నాకు నమ్మకంలేదు. అంటే పూర్తిగా నమ్మకం లేదనాలి. అవన్నీ సగం సత్యాలు కాబట్టి సగం సగం మాత్రమే నమ్ముతాను.

ఇద్దరం బయలుదేరిన తర్వాత వీడు (ఎవరి పేరైతే చెప్పదలచుకోలేదో వాడు) "ఇప్పుడు మనం లక్షాధికారులం కావడం ప్రారంభిస్తున్నాం. తక్షణమే! జోరుగా నడు" అన్నాడు. ఇద్దరం తక్షణం ప్రారంభించాం. కాని ఆ ప్రారంభం ఇప్పటికీ ప్రారంభదశలోనే ఉండి పోయింది. అప్పుడు బయల్దేరిన మేము ఇంకా బయల్దేరుతూనే ఉన్నాం.

* * *

ఈ సాయంత్రం ఇక్కడ ఈ నగరంలో.....సముద్రంలాంటి ఆకాశంలాంటి ఎడారిలాంటి ఆకాశంలాంటి సముద్రంలాంటి ఎడారిలాంటి ఎడారి, సముద్రంలాంటి ఎడారి, ఆకాశంలాంటి ఎడారి, ఎకసక్కెంలాంటి ఎడారి........

ఇక్కడ ఈ నగరంలో ట్రాం లో నేను......ఎదురుగుండా సెలూన్లో అద్దంలో నేను : అదైనా క్షణంలో సగంసేపు!

అదీ అసలు సంగతి. ట్రాంలో వెళుతున్న నేను సెలూన్లో అద్దంలో క్షణంలో సగంసేపు నన్ను నేను ప్రతిబింబించి నాకు నేను కనిపించాను. క్షణంలో సగంసేపు ఒకేసారి సెలూన్లోనూ ట్రాంలోనూ నివసించాను.

ఇక్కడ ఈ సాయంత్రం........ఎడారిలో ఆకాశంలో క్షణంలో సగంలో ట్రాంలో సెలూన్లో జనం మధ్య జనసముద్రమ్మధ్య జనసముద్రం మధ్య నేను.

ఇక్కడ ఈ నగరంలో ఈ క్షణంలో సగం సేపు ఏమిటి జరుగుతోంది?

* * *

"మనం లక్షాధికారులం కావడం ఎప్పుడు ప్రారంభిస్తాం" అని ప్రశ్నించాడు నయనకన్ను. వాళ్లిద్దరూ నాయరు దుకాణంలో నిన్నటి పకోడీలు నములుతున్నారు."ఇదిగో ఈ క్షణం" అన్నాడు దొరసామి. "టీ తీసుకున్న తక్షణం."

"డబ్బులు చాలుతాయా" అన్నాడు నయనకన్ను.

నాయరు రెండు గ్లాసులతో టీ తెచ్చి--వాళ్లముందుంచి పోయాడు.

"గుర్రాలు మోసం చేశాయని చెబుదాం. అరువుంటాడు నాయరు" అన్నాడు దొరసామి.

* * *

అక్రమ లాభాలమీద అదనపు పన్ను తగ్గింపు. ఆర్థిక పరిస్థితిమీద కేంద్ర ప్రభుత్వపు దండయాత్ర కృషి. ఇతోధిక కృషి. ద్రవ్యోల్బణము. దాని నరికట్టుటకు ఆరు మార్గాలు. రామపాదాల పీత నడక. అన్నివేళలూ తేనీటి వేళలే.

* * *

కాకెమ్మ చక్కని చుక్క. నిజంగా ఆ పేరుకి తగ్గదికాదు. పదేళ్ల కిందట మరీ బాగుండేది. అప్పుడు సినీమాలో నటించడానికిక్కడకు వచ్చింది. ఒక కెమేరా మనిషి ఆమె శరీరాన్ని అనేక కోణాలనుంచి చూసి చవిచూసి 'నువ్వు మంచం మీదకే కాని తెరమీదకి పనికిరా'వన్నాడు. దరిమిలాను చాలామంది ఆ అభిప్రాయాన్ని స్థిరపరిచారు. ఇప్పుడు కాకెమ్మ ఇంకో మంచం మీదకి వెళ్లబోతూంది.

* * *

దశవర్ష ప్రణాళిక బుట్టదాఖలా. బంగారం ధర పడిపోవడంవల్ల బ్యాంకులకి మూడురోజులు సెలవు. ఈ రాత్రి చంద్రుడు నూటికి 75 వంతుల నష్టంతో వ్యవహరిస్తాడు. అనుకోని గుర్రాల ఆకస్మిక విజయం.

* * *

జమీందారు సొంతకారు నడుపుకుంటూ జోరుగా పోతున్నాడు. స్వరాజ్యం వచ్చిన తర్వాతనో అంతక్రితం ఆరేడు నెలల పూర్వమో జమీందారు జాతీయ మతం తీసుకొని దీక్షావస్త్రాలు ధరించాడు.

పేవ్ మెంటుమీద నడుస్తున్న కుర్రాడు జమీందారును చూశాడు. కుర్రాడి జేబులో వేడివేడి వేరుసెనగపప్పుంది. పిడికిటి నిండా వేరుసెనగపప్పు తీసుకొని పట్టుకున్నాడు. కద్దరు దుస్తులతో కనుపండువుగా కనబడుతూన్న జమీందారుని వెరుసెనగ పప్పుతో అభిషేకించాలన్న ఆశ ఆ కుర్రాడి మనస్సులో మెరుపులాగ మెరిసింది. కాని ఒక నిశ్చయానికి రాలేకపోయాడు. కారు జోరుగా దాటిపోయింది.

* * *

జగద్విఖ్యాతి వహించిన షేక్స్పియరు మహాకవి నాటకం హేమ్ లెట్. మనస్సు స్థిరపరచుకోలేకపోయిన మానవుని విషాదాంత గాధ.

* * *

"ఉప్మా పట్రా" అన్నాడు. పట్టుకొచ్చాడు అయ్యర్వాళ్. తింటున్నాడు తెమ్మన్నవాడు. అందులో రెండు రాళ్లున్నాయి. కాఫీ తీసుకోకుండానే బిల్లు తీసుకొని డబ్బు చెల్లిస్తూ "ఉప్మాతోబాటు రెండు రాళ్లు ఎక్కువగా ఇచ్చాడు. అంచేత వాటికి నా యథాశక్తి ధర రెండర్థణాలు ఒక అణా చెల్లిస్తున్నా" నని అణా ఎక్కువ ఇవ్వబోయాడు. నేతాజీ విలాస్ కాఫీ క్లబ్బు (ఇక్కడ పదార్థాలు కల్తీలేని నేతితో చెయ్యబడవు) ప్రొప్రయిటరు అణా వైపు అతి భయంకరంగా చూశాడు. "ఎవరైనా బిచ్చగాడికి ధర్మం చేసుకో" అన్నాడు. రాళ్ల ధర చెల్లించదలచుకున్న మనిషి అణాకాసుని జేబులో వేసుకొని రెండు అయిదు రూపాయల నోట్లు బల్లమీదపెట్టి వెళ్లిపోయాడు.

"వెర్రి వెధవ" అనుకున్నాడు ప్రొప్రయిటరు, రూపాయి నోట్లను దాచేస్తూ.ఆ సమయంలోనే ఒక అణాకాసు అడుక్కునే అమ్మి డబ్బాలో పడ్డ చప్పుడయింది.

* * *

"కమ్యూనిస్టులను పాతేస్తున్నాం" అన్నారు దొరతనంవారు. పాతేస్తున్నారు. వానలు కురిస్తే దేశం అంతటా కావలసినంత పంట.

*************

(66 న్నర సంవత్సరాల తరువాత ఇప్పుడుకూడా నిన్ననో మొన్ననో వ్రాసినంత తాజాగా లేదూ ఈ కథ? ఆలోచించండి!)

వింజమూరి శివరామ రావు !

వింజమూరి శివరామ రావు !

వింజమూరి శివరామ రావు , అంటే మా రాం బాబయ్య గారు బుద్ధ పౌర్ణమి నాడు 

పిఠాపురం తాలూకా చంద్రపాళెంలో 15-5-1908లో జన్మించారు. 

వీరి తండ్రి గారు రామూర్తి పంతులు .. జిల్లా బోర్డ్ ప్రెసిడెంట్ గా ఉండేవారు .. పిఠాపురం మహారాజ్ వారి దివానం లో కూడా సలహా దారు వుండేవారు . విరి మరణం తో శివరామారావు గారి BA చదివి ఆగి పోయింది .. తరువాత గుంటూరు లో ఒక ప్రెస్ లో పని చేస్తో చదువు పూర్తి చేసారు 

ప్రముఖ అభ్యుదయ కవి దేవులపల్లి కృష్ణశాస్త్రి వీరి మేనమామ. 

శివ రామారావు కలం పేరు 'గౌతమి'. 

శివరామారావు ఆకాశవాణిలో రెండు దశాబ్దాలు (1949-68) స్క్రిప్ట్ రైటరుగా విజయవాడ కేంద్రంలో పనిచేశారు. 

ఆకాశవాణిలో చేరడానికి ముందు పత్రికలలో పనిచేశారు. ' జ్వాల ' పత్రికలోను, నవోదయ పత్రికలోను సహాయ సంపాదకులుగా వ్యవహరించారు. పద్యాలను, గేయాలను సమప్రతిభతో వ్యాయగల నేర్పరి. ఆకాశవాణికి ఎన్నో లలిత గీతాలను, రూపకాలను వ్రాసి ప్రసారం చేశారు. 600 రేడియో నాటికలు వ్రాశారు. 

ఈయన అనువాద రచనలో కూడా సమర్ధులు. అమరుకం, మొపాసా కథలు, గోర్కీ కథలు వీరి అనువాద సామర్థ్యాన్ని చాటిచెబుతాయి. కల్పవల్లి ఈయన ఖండ కావ్య సంపుటి. విజయపతాక, కళారాధన, రజకలక్ష్మి, కళోపాసన, కృష్ణదేవరాయలు, విశ్వామిత్ర నాటకాలుగా ప్రసిద్ధాలు. 

1982లో వింజమురి శివరామారావు విజయవాడలో కాలధర్మం చెందారు.

Friday, January 22, 2016

ఎర్రచీమలు!

ఎర్రచీమలు!

(కృష్ణమూర్తి గారు తన బాల్యంలో చీమలను దీక్షగా గమనించేవారట. చీమలపై ఆయన వ్రాసిన ఓ పేరా స్ఫూర్తిగా) 

నిలువున్న నిన్నటి చపాతీలు తిందామని చూద్దును కదా, అందులో ఎర్రచీమలు.

చీమ! జాగ్రత్తగా గమనిస్తే ఎంత చక్కటి ఆకారం! రెండు అండాకారాలు - ఒకటి ఎర్రనిదీ, మరొకటి నల్లనిదీనూ. వాటిని దారంలా కలుపుతూ సన్నటి నడుము. అటూ ఇటూ హడావుడిగా పరుగెడుతూ ఉన్నాయి. ఇటు వైపు వెళ్ళే చీమకు అట్నుంచి వచ్చే చీమ అడ్డుపడితే, ఓ లిప్తపాటు తలను తాకించి, ఏదో సందేశాన్నందిస్తూంది. కొన్ని చీమలు కలిసికట్టుగా చేరి, ఓ పెద్ద ముక్కను లాగుతున్నాయి. ఆ చీమలబారు ఎక్కడి నుంచీ మొదలవుతుందో చూద్దామని పరికిస్తూ వెళితే, గోడవారగా పక్కగదిలోకి, అలా గది చివర్న ఓ చిన్న పుట్టలోనికి దారి తీసింది. అందులో సగం బారును లెక్కపెడితే, ఉజ్జాయింపుగా 450 చీమలున్నాయి. ఇటు వెళుతున్నవి, తిరిగి వస్తున్నవీ కలిపి. అంటే, దాదాపు వేయి చీమలు ఆహార సేకరణ అనే ఆ మహా యజ్ఞంలో పాలుపంచుకుంటున్నాయి!

భగవంతుని సృష్టిలో అన్నీ అద్భుతాలే. ఉహూ.. ఆ వాక్యం బావోలేదు. సృష్టిలోని అణువణువులోనూ భగవంతుడు తానై రూపాంతరం చెందాడేమో. ఠాగూర్ అనుకుంటాను గుర్తు లేదు. చూడగలిగితే భిన్నత్వం అణువణువులోనూ ఉందంటాడు. ఓ చెట్టులో ఏ రెండు ఆకులను ఆకులను చూచినా, ఆ ఆకులపైని మెఱుపులోనో, ఆ ఆకుల తాలూకు ఈనెలలోనో, ఆ ఆకు ఆకారంలోనో ఏదోక భిన్నత్వం కనిపిస్తుంది(ట). ఓ చెట్టులోని ఆకుకు, మరో ఆకుకూ మధ్య కూడా వ్యత్యాసం స్పష్టంగా చూడవచ్చట, కనులు తెరిచి పరికిస్తే.

ఓ చెట్టులోని ఆకులను అలా చూస్తూనే లెక్కెట్టటం అనే విద్య ఒకటుండేదట, పూర్వకాలంలో. నలదమయంతుల కథలోని నలమహారాజుకు ఈ విద్య తెలుసట. ఈ విద్య పేరు అశ్వ హృదయం అనో, అశ్వహృదయంలో ఈ గణనం కూడా ఓ అంగమనో చిన్నప్పుడెప్పుడో మాష్టారు చెప్పిన గుర్తు. (ఈ నా జ్ఞాపకం పొరబాటు కూడా అయి ఉండవచ్చు. అయితే ఈ రకమైన విద్య మాత్రం ఏదో ఉన్నట్టు చెప్పారన్నది బాగా గుర్తుంది).

చీమల గురించి ఏదో ఆలోచనలో పడి ఎక్కడికో వెళ్ళాను. కనిపిస్తున్న ఇన్ని చీమలలో కూడా ఒకచీమకూ, మరో చీమకూ మధ్య వ్యత్యాసం ఉందా? అదెలా తెలుసుకోవచ్చో? అయినా ఏ ఎమ్బీయేలూ, మేనేజిమెంటులు చదవకుండానే వీటికి, ఇలా తమ ఆహారాన్ని వర్షాకాలం కోసం దాచుకోవాలని ఎలా తెలిసిందో? ఒక మి.మీ. లో అర్ధ భాగం కూడా లేని వాటి తలలలో, ఈ ఆలోచన ఎలా వచ్చిందో? లేకపోతే, మెదడుతో సంబంధం లేని మరో అద్భుత యంత్రాంగం ఏదో ఈ జీవప్రపంచంలో ఉండి ఉండాలి. నేర్చుకోవాలన్న తపన అవసరమే కానీ, మనకు నేర్పడానికి భగవంతుడు అణిమాది రూపాల నుంచి, బ్రహ్మాండమంతటా తానే అయిన మహిమాత్మక రూపం వరకూ ఎదుట కనిపిస్తూ ఆశ్చర్యానందాద్భుతాలకూ ఎప్పుడూ గురి చేస్తూనే ఉంటాడు. మహిమాన్వితమైన ఆ తేజో రూపం గురించి ఏం మాట్లాడగలుగుతాం? కైమోడ్చి శిరసు వంచటం తప్ప?

నల్ల చీమలను (నల్ల గండు చీమలు కాదు. చిన్నవి) ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ చంపరాదని మా అమ్మ చిన్నప్పుడు మాకు విధించిన ఆంక్ష! అవి వినాయకుడి చీమలట. వాటికి చక్కెర కూడా పెట్టేది మా అమ్మ.

సత్యజిత్ రే రాసిన ఓ కథ ఉంది. శాశ్మల్ అనే ఓ ఆసామీ, తన సెలవు రోజును గడపడం కోసం, ఒక్కడే కలకత్తాకు దూరంగా అడవిలో ఓ రిసార్టుకెళతాడు. అక్కడ అడవికి మధ్య, చౌకీదారును పంపేసి, గదిలో నిద్రకుపక్రమిస్తాడు. అప్పుడు ఆ రాత్రి - తను చిన్నప్పట్నించీ చంపిన ప్రాణులన్నీ ఒక్కొక్కటిగా ఆ గదిలో కనబడ్డం ఆరంభిస్తాయి. వాటిలో ఓ చీమలబారు కూడా. అతను తన స్కూలు రోజుల్లో ఓ పైకి వెళుతున్న చీమలబారును, కాగితానికి చివర నిప్పంటించి, ఆ నిప్పుతో ఆ చీమల దండుకు మంటెడతాడు. ఆ చీమల బారు, తన కారు కింద పడ్డ కుక్క, తమ బంధువులింట ఎవరికీ హాని తలపెట్టకుండా, దైవంలా అందరూ పూజించబడుతూ, తనచేత కర్రతో కొట్టి చంపబడ్డ పాము, ఓ పక్షి, పిల్లి....ఇలా... ఆ కథ చివరికేమవుతుందో మాత్రం ఇప్పటికి సస్పెన్స్!

అంతరిక్షమూ, పాలపుంతలూ, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు ఆదిగా గల ఈ బ్రహ్మాండంలో మనిషి అస్తిత్వం కూడా పిపీలిక పరిమాణమే కాదూ!

చీమలదండు గురించి ఆలోచిస్తూ, వాటికి పెట్టిన ప్రసాదం వదిలేసి, ఏదో అలా మింగి, కొత్త సంవత్సరం ఏ టపా రాద్దామా అని ఈ టపా రాస్తున్నాను. ఆ చపాతీల పాత్రకు కాస్త దూరంగా సాయంత్రం వెలిగించిన సంధ్యాదీపం ఇంకా వెలుగుతూంది దివ్యంగా.

శంకరాభరణం!

శంకరాభరణం!

సభకు నమస్కారం

శంకర శాస్త్రి సభకు పరిచయం చేసుకొనే మాట. జంధ్యాల రాసిన ఈ వాక్యం ఎంత కీర్తిని పొందిందో ప్రస్తుతం దీన్ని వాడే వక్తల సంఖ్యను లెక్కిస్తే తెలుస్తుంది.

.

బ్రోచేవారెవరు రా. ఈ రాగలను అవహేళనగా గానం చేస్తున్న

పండితుతో శాస్త్రి గారు కొపావెశం తో....

'ఆకలి వేసిన బిడ్డ అమ్మా! అని ఒకలా అరుస్తాడు. 

నిద్రలో ఉలిక్కిపడి లేచిన పాపడు అమ్మా! అని ఒకలా అరుస్తాడు.

ప్రతీ శబ్దానికి ఒక ప్రత్యేకమైన శృతి ఉంది, నాదం ఉంది. 

తాదాత్మ్యం పొందిన ఒక మహామనిషి గుండె లోతుల్లోంచి గంగాజలంలా పెల్లుబికిన భావమది, గీతమది. ఆధునికత పేరుతో, మిడి మిడి జ్ఞానంతో మన పూర్వీకులు మనకిచ్చిన జాతి గర్వించదగ్గ ఉత్తమోత్తమమైన సంగీతాన్ని నాశనం, అపభ్రంశం చేయకయ్యా!' 

అని చెప్పి వెళ్ళీపోయినతరువాత...

పండితుడు శిష్యురాలతో నీకేమైనా అర్థమైన్ద? అని అడుగుతాడు 

ఓ.. అర్ధమైంది నీకు ఏమిరాదని.....

శాస్త్రీయ రాగాలను అవహేళన చేస్తున్న ఒక పండితునికి శంకర శాస్త్రి బుద్ది చెప్పే తీరిది.

.

" ప్రతి తెలుగువాడి గుండె లోతుల్లోకి" ఈ సినిమా వెళ్ళింది అని చెప్పటనికి ఇందులోని ప్రతి పాట నిత్య యవ్వనమై సజీవంగా ఇప్పటికీ వినిపించటమే అందుకు కారణం.

సంగీతం గురించి ఇప్పుడు అప్పుడు చాలాతక్కువ మందికే తెలుసు,

కానీ ఈ సినిమా చూసిన తరువాత పామరుని దగ్గరనుండి సంగీత విధ్వాంశులు దాకా శభాష్ అనిపిచ్చుకున్న ఏకైక తెలుగు సంగీత చిత్రం.

ఇందులో నటించిన (జీవించిన ) నటీనటులు, సాంకేతిక నిపుణులు కు, దర్సక, నిర్మాత ల కు నమ:సుమాంజలీలు. 

.

పాశ్చాత్య సంగీత పెను తుఫానుకు రెపరెపలాడుతున్న సత్సాంప్రదాయ సంగీత జ్యోతిని ఒక్క కాపు కాయడానికి తన చేతులడ్డు పెట్టిన ఆ మహానుభావులెవరో వారికి శిరసు వంచి పాదాభివందనం చేస్తున్నాను'

సినిమా చివరలో శంకర శాస్త్రి సభికులతో చెప్పే మాట

.

శంకరాభరణం 1979 లో కె.విశ్వనాధ్ దర్శకత్వంలో నిర్మంచబడిన సంగీత ప్రాధాన్యత గల చిత్రం. కమర్షియల్ హంగులు లేకున్నా ఘనవిజయం సాధించి శంకరాభరణం ఒక సంచలనం సృష్టించింది. 70వ దశకంలో మాస్ మసాలా చిత్రాల వెల్లువలో కొట్టుకుపోతున్న తెలుగు సినిమా రంగానికి అంతగా పేరులేని నటీ నటులతో రూపొందిన ఈ చిత్రం అఖండ ప్రజాదరణ సాధించటం విశేషం. ఈ చిత్రం దేశవ్యాప్తంగా శాస్త్రీయ సంగీతాభిమానుల ప్రశంశలను కూడా పొందింది. ఈ చిత్రానంతరం చిత్రదర్శకుడు కె.విశ్వనాధ్ కళా తపస్వి గా పేరొందాడు. గాయకుడు ఎస్.పి.బాలసుబ్రహ్మణ్యం ఈ సినిమాతో మంచి ప్రఖ్యాతి పొంది తెలుగు చలనచిత్రరంగంలో స్థానం సుస్థిరం చేసుకున్నారు. శంకరాభరణం సినిమా ప్రేరణతో చాలామంది కర్ణాటక సంగీతం నేర్చుకున్నారంటే సినిమా ప్రభావం తెలుస్తోంది.

మాయదారి కృష్ణుడు !

మాయదారి కృష్ణుడు !

.

"ఎలా వచ్చెనమ్మ కృష్ణు డేలా వచ్చెనే!

ఈ మాయదారి కృష్ణు డోచ్చి మహిమ చేసెనే!

ఉట్టిమీద పాలు,పెరుగు ఎట్లా దించెనే!

నే కొట్టబోతే దొరక డమ్మా చిన్ని కృష్ణుడు"

.

Thursday, January 21, 2016

స్మశాన వేదాంతం.!

స్మశాన వేదాంతం.!

(బలజేపల్లి లక్ష్మి కాంత కవి .)

.

.......

శా. మాయామేయజగంబె నిత్యమని సంభావించి మోహంబునన్‌

నా యిల్లాలని నా కుమారుఁడని ప్రాణంబుండునందాఁక నెం

తో యల్లాడిన యీ శరీర మిపుడిందుం గట్టెలం గాలుచో

నా యిల్లాలును రాదు పుత్రుఁడును దోఁడైరాఁడు తప్పింపగన్‌.

..........

కన్యాశుల్కం...(గురజాడఅప్పారావు.)

.

ఇల్లు ఇల్లుఅనేవు ఇల్లు నదనేవు.. నీఇల్లుఎక్కడేచిలుక.

ఊరికి ఉత్తరాన సమధి పూరిలో కట్టే ఇల్లు ఉన్నదే చిలుక

మోసేరునలుగురు వెంబడిపదిమంది వెంటనెవరు రారుచిలుక

కాలి పోయేదాక కావలిఉందురు కాని వెంటనెవరు రారుచిలుక!

Wednesday, January 20, 2016

వెర్రి తలల తె(లు)గులు!


వెర్రి తలల తె(లు)గులు!

.

'బెంకట్రావ్! బెంకట్రావ్! భై ఆర్యూ బాండరింగ్ ఇన్‌ ద బరండా"?

.

"ఢిల్లీ" ని దిల్లీ అంటున్నారు, "కాశ్మీర్" ని కశ్మీర్ అంటున్నారు. వాళ్లు అలాగే అంటారు అంటున్నారు!

సరే. మరి "పశ్చిమ్‌ బంగ" యేమిటి?

అనేక భారతీయ భాషల్లో, అంగ, వంగ, కళింగ......రాజ్యాలున్నాయి. అందులో ఈ "వంగ" ఒకటి. అక్కడ వాళ్లు మాట్లాడే భాషని వాళ్లు "బంగ్లా" అంటారు. అందుకే, తూర్పు బెంగాలు వాళ్లు వాళ్ల దేశం పేరు "బంగ్లాదేశ్" అని పెట్టుకున్నారు. మరి మనదేశం లో వున్నది "పశ్చిమ బంగ్లా" యే అవుతుంది కదా?

ఇంగ్లీషువాళ్లు, "బెంగాల్" అన్నారు. "బెంగాలు విభజన" ఓ చారిత్రక సత్యం. బెంగాలు ని తెలుగులోకి అనువదించుకుంటే, "బంగాళ" అయ్యింది. ఇంగ్లీషువాడు "బే ఆఫ్ బెంగాల్" అంటే అది "బంగాళాఖాతం" అయ్యింది! ఇప్పుడది "బంగాఖాతం" కాదు (అయిపోదు) కదా?

వాళ్లు "వ" అనే అక్షరాన్ని "బ" అని పలుకుతారు. "రవీంద్ర" ని "రబీంద్ర" అంటారు. అవనీ ని అబనీ అంటారు. అమితవ్ ని అమితబ్ అంటారు. (అలా వచ్చిందే అమితబ్.....అమితాబ్ బచ్చన్‌!)

హిందీ లాంటి భాషల్లో, పలుకుబడిని బట్టి, పదం లోని అక్షరాల సంఖ్యని బట్టి, రెండూ, మూడూ, నాలుగూ అక్షరాలని తేల్చి (పొల్లుతో) పలుకుతారు. తెలుగులో పశ్చిమ్‌ లేదు. పశ్చిమ అనాలి.

యెవరో ఓ వంగీయుడు, 'బెంకట్రావ్! బెంకట్రావ్! భై ఆర్యూ బాండరింగ్ ఇన్‌ ద బరండా"? అన్నాడని, మన "వెంకట్రావు"లందరినీ, "బెంకట్రావ్" లని చేసేద్దామా?

శంకరనారాయణే ఆలోచించాలేమో?

(మా చిన్నప్పుడు శంకర నారాయణ డిక్షనరీ యే ప్రామాణికం).

-జై హింద్ !

-జై హింద్ !

.

ఎన్ని సార్లు చదివినా కంటతడి పెట్టించేదే ఈ క్రింది విషయం. చదవండి, ఇంకొకరికి పంపండి ఈ భరత మాత ముద్దు బిడ్డల విషయం. వారిని గౌరవించడమంటే మనల్ని మనం గౌరవించకోవటమే. 

🔫🔫🔫🔫🔫🔫🔫🔫🔫

నా సీట్ లో కూర్చున్నాను ఢిల్లీ లో . ఆరేడు గంటల ప్రయాణం . మంచి పుస్తకం చదువుకోవడం , ఒక గంట నిద్ర పోవడం --- ఇవీ నా ప్రయాణం లో నేను చేయ్యాలనుకున్నవి . 

సరిగ్గా టెక్ ఆఫ్ కి ముందు నా చుట్టూ ఉన్న అన్ని సీట్ల లోనూ సైనికులు కొందరు వచ్చి ఆక్రమించుకున్నారు . అన్నీ నిండి పోయాయి . కాలక్షేపంగా ఉంటుంది అని పక్కన కూర్చున్న అతడిని అడిగాను . " ఎక్కడకి వెడుతున్నారు ?" అని 

" ఆగ్రా సర్ ! అక్కడ రెండు వారాలు శిక్షణ తర్వాత ఆపరేషన్ కి పంపిస్తారు " అన్నాడు అతను . 

ఒక గంట గడిచింది . అనౌన్సమెంట్ వినబడింది . కావలసిన వారు డబ్బులు చెల్లించి లంచ్ చేయవచ్చు అని . సరే ఇంకా చాలా టైం గడపాలి అని లంచ్ చేస్తే ఓ పని అయిపోతుంది కదా అని అనిపించింది . నేను పర్సు తీసుకుని లంచ్ బుక్ చేద్దామనుకుంటూ అనుకుంటుండగా మాటలు వినిపించాయి 

.

" మనం కూడా లంచ్ చేద్దామా ?" అడిగాడు ఆ సైనికులలో ఒకరు 

" వద్దు ! వీళ్ళ లంచ్ ఖరీదు ఎక్కువ . సరుకు తక్కువ . విమానం దిగాక తిందాం లే ! " 

" సరే ! " 

నేను ఫ్లైట్ అటెండెంట్ దగ్గరకి వెళ్ళాను . ఆమెతో " వాళ్ళందరికీ కూడా లంచ్ ఇవ్వండి . " అని డబ్బులు మొత్తం పది లంచ్ లకి ఇచ్చాను . 

.

" ఆమె కళ్ళల్లో నీరు " నా తమ్ముడు కార్గిల్ లో ఉన్నాడు సర్ ! వాడికి మీరు భోజనం పెట్టినట్టు అనిపిస్తోంది సర్ ! " అంటూ నాచేతులు రెండూ పట్టుకుంది .

నేను నా సీట్ లోకి వచ్చి కూర్చున్నాను . 

అరగంటలో అందరికీ లంచ్ బాక్స్ లు ఇచ్చేసింది 

నేను భోజనం ముగించి విమానం వెనక్కి రెస్త్ రూం కి వెడుతున్నాను . 

వెనుక సీట్ లో నుండి ఒక ముసలాయన వచ్చాడు .

నేను అంతా గమనించాను . మీకు అభినందనలు . 

అందులో నాకూ భాగస్వామ్యం ఇవ్వండి అంటూ చేతిలో చేయి కలిపారు 

ఆ చేతిలో 500 రూపాయలు నా చేతికి తగిలాయి . మీ ఆనందం లో నా వంతు అన్నారాయన .

నేను వెనుకకు వచ్చేశాను . .నా సీట్ లో కూర్చున్నాను . ఒక అరగంట గడిచింది. విమానం పైలట్ సీట్ నెంబర్లు వెతుక్కుంటూ నా దగ్గరకి వచ్చాడు . నావేపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు . 

" మీకు షేక్ హ్యాండ్ ఇద్దామనుకుంటున్నాను అన్నాడు ." 

నేను సీట్ బెల్ట్ విప్పి లేచి నిలబడ్డాను . అతడు షేక్ హేండ్ ఇస్తూ " నేను గతం లో యుధ్ధవిమాన పిలట్ గా పనిచేశాను . అపుడు ఎవరో ఒకాయన మీలాగే నాకు భోజనం కొని పెట్టారు . అది మీలోని ప్రేమకు చిహ్నం . నేను దానిని మరువలేను " అన్నాడు 

విమానం లోని పాసింజర్లు చప్పట్లు కొట్టారు . నాకు కొంచెం సిగ్గు గా అనిపించింది . నేను చేసినది ఒక మంచి పని అని చేశాను అంతే కానీ నేను పొగడ్త కోసం చెయ్యలేదు . 

.

నేను లేచి కొంచెం ముందు సీట్ల వైపు వెళ్లాను . ఒక 18 సంవత్సరాల కుర్రాడు నా ముందు చెయ్యి చాపాడు . షేక్ హేండ్ ఇస్తూ ఒక నోటు పెట్టాడు . 

ప్రయాణం ముగిసింది .

.

నేను దిగడం కోసం డోర్ దగ్గర నిలబడ్డాను . ఒకాయన మాట్లాడకుండా నా జేబులో ఏదో పెట్టి వెళ్లి పోయాడు . ఇంకో నోటు 

.

నేను దిగి బయటకు వెల్లేలోగా నాతో పాటు దిగిన సైనికులు అందరూ ఒక చోట కలుసుకుంటున్నారు. నేను గబగబా వాళ్ళ దగ్గరకి వెళ్లాను నాకు విమానం లోపల తోటి పాసింజర్లు ఇచ్చిన నోట్లు జేబులో నుండి తీసి వాళ్ళకు ఇస్తూ " మీరు మీ ట్రైనింగ్ చోటుకి వెళ్ళే లోపులో ఈ డబ్బు మీకు సాండ్ విచ్ తినడానికి పనికి వస్తాయి . మీరు మాకిచ్చే రక్షణ తో పోలిస్తే ఏమి ఇచ్చినా తక్కువే ! మీరు ఈ దేశానికి చేస్తున్న పనికి మీకు ధన్య వాదాలు . భగవంతుడు మిమ్మల్ని , మీ కుటుంబాలనూ ప్రేమతో చూడు గాక ! " అన్నాను . నా కళ్ళలో చిరు తడి . 

.

ఆ పది మంది సైనికులు విమానం లోని అందరు ప్రయాణికుల ప్రేమను వాళ్ళతో తీసుకు వెడుతున్నారు . నేను నా కారు ఎక్కుతూ తమ జీవితాలను ఈ దేశం కోసం ఇచ్చేయ్యబోతున్న వారిని దీర్ఘాయువులుగా చూడు స్వామీ ! అని దేవుడిని కోరుకున్నాను. 

ఒక సైనికుడు అంటే 

తన జీవితాన్ని ఇండియా కు చెల్లించబడే బ్లాంక్ చెక్కు లాంటి వాడు . 

" బ్రతికినంత కాలమూ, జీవితాన్ని చెల్లించే ఖాళీ చెక్కు " 

.

వారి గొప్పతనాన్ని తెలియని ఎందఱో ఉన్నారు ఇంకా !

మీరు షేర్ చేసినా సరే , కాపీ పేస్ట్ చేసినా సరే ! మీ ఇష్టం !

--జై హింద్

Vinjamuri Venkata Apparao's photo.

Tuesday, January 19, 2016

నల్లని కన్నయ్యా..

నల్లని కన్నయ్యా..

.

కలువపూలు తెలుపు, కమలములు తెలుపు, కల్పవృక్షం తెలుపు !

కసేరుక తెలుపు, కళానిధి తెలుపు, కామ ధెనువు తెలుపు !

కనికరము తెలుపు, కర్తవ్యం తెలుపు, కర్పూరం తెలుపు, !

కళ దేతుం తెలుపు, కళ త్రం తెలుపు, కల్యాణం తెలుపు, !

కాదమ్బరీ తెలుపు, కామేశ్వరీ తెలుపు, కారుణ్యం తెలుపు, !

కళ్ళు తెలుపు, కుతూహలమ్ తెలుపు, కిరణం తెలుపు, !

అన్నం తెలుపు , అన్నపూర్ణ తెలుపు, ఆనందం తెలుపు, !

ఉప్పు తెలుపు , ఉమ్మి తెలుపు , ఉషోదయం తెలుపు, !

Monday, January 18, 2016

తెలుగు సాహిత్యంలో హాస్యం.....శ్రీశ్రీ.!

తెలుగు సాహిత్యంలో హాస్యం.....శ్రీశ్రీ.!

.

అభ్యుదయ కవిగా, విప్లవ కవిగా ప్రసిద్ధి కెక్కిన శ్రీశ్రీ తన శతకాల్లో అక్కడక్కడ

హాస్యాన్ని మెరిపించారు.

.

“దయ్యాలను చూపిస్తా

నయ్యారమ్మనుచు నొక్క ఆసామి నా

కయ్యో తన కూతుళ్లను

చెయ్యూపుచు పిలిచి చూపె సిరిసిరిమువ్వా ”

.

ఇక పేరడీ అనేది ఫక్కున నవ్వించే ప్రక్రియ

‘అప్పిచ్చువాడు వైద్యుడు’ అనే పద్యానికి శ్రీశ్రీ పేరడి ప్రసిద్ధమైనది.

.

“ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు

కప్పెడు కాఫీ నొసంగ గలిగిన సుజనుల్

చొప్పడిన యూరకుండుము

చొప్పడకున్నట్టి యూరు చొరకుము మువ్వా ”

.

శ్రీశ్రీ రాసిన ‘ఏ దేశ చరిత్ర చూసినా’ కవితకు మచిరాజు దేవీప్రసాద్ గారి పేరడీ.

.

“ఏ రోడ్డు చూసినా ఏమున్నది గర్వకారణము

రహదార్ల చరిత్ర సమస్తం ధూళి ధూస పరివ్యస్తం. ”

ఆమోదయోగ్యమైన హాస్యాన్ని ఆనందంగా, అనుభవిస్తేనే ఆహ్లాదం, ఆరోగ్యం.

ఎదురు చూపులు!

ఎదురు చూపులు!

కమ్మగా పాడే కోయిలనడిగాను, 

నీ తీయని మాటలతో నను మురిపించేది ఎప్పుడని ... 

చల్లగా వీచే చిరుగాలిని అడిగాను ,

నీ చల్లని చూపుతో నను తాకేది ఎప్పుడని.. 

వర్షించే మేఘాన్ని అడిగాను , 

నీ నవ్వుల జల్లుల్లో నను తడిపేది ఎప్పుడని ... 

హాయిని పంచే వెన్నెలని అడిగాను , 

ఆ వెన్నల్లో హాయిగా ఊసులడేది ఎప్పుడని ... 

పరుగులు తీస్తున్న సెలయేటిని అడిగాను , 

నీ పరుగు నా కోసమేనా ? అని ...

నాలో ఉన్న నా ప్రాణమైన నీకు తెలిపాను ,

నీలో ఉన్న నీ ప్రాణం నేనేనని , 

నా దరి చేరమని ..... నను బ్రతికించమని 

Sunday, January 17, 2016

గోదావరి.....ఆవకాయ.!

గోదావరి.....ఆవకాయ.!

.

"దారెరుగని వాడును గో

దారిన తానొక్కమారు తడవని వాడును

కూరిమిన ఆవకాయను

ఆరారగ తిననివాడు ఆంధ్రుడు కాడోయి"

.

భావము: గోదావరి నదిలో ఒక్కసారికూడా తడవనివాడు, 

.

ఆవకాయ రుచిచూడనివాడు ఆంధ్రుడు కాదు అని కవిభావము.

.

ఇక్కడ గోదావరి వైశిష్ట్యము, ఆవకాయ రుచి ప్రాముఖ్యత తెలుస్తున్నది.

కొత్త .....కపిత్వం.! .

కొత్త .....కపిత్వం.!

.

మధువు మైకమునిచ్చు

మగువ సుఖమునిచ్చు

ఈ రెండింటి వల్ల ఖర్చు హెచ్చు

ఆ పై సకల రోగములు వచ్చు

.

భావము: మధువు (మద్యపానం) మత్తునిస్తుంది.

స్త్రీ లైంగిక సుఖాన్ని అందిస్తుంది.

కాని ఈ రెండింటి వల్ల ఖర్చు అధికమవుతుంది.

ఆ తర్వాత అన్ని రకాల రోగాలు వస్తాయి.


Friday, January 15, 2016

జగమంతకుటుంబం నాది , ఏకాకిజీవితం నాది

శ్రీ సిరివెన్నల సీతారామశాస్త్రి గారు అద్వైత దృక్పధం లో వ్రాసిన పాట!

జగమంతకుటుంబం 

పాట 

పల్లవి : జగమంతకుటుంబం నాది , ఏకాకిజీవితం నాది 

సంసారసాగరం నాదే, సన్యాసం , శూన్యం నావేలే 

చరణం : కవినై ,కవితనై ,భార్యనై ,భర్తనై 

మల్లెలదారుల్లో , మంచు ఎడారుల్లో 

పన్నీటిజయగీతల,కన్నీటి జలపాతాల 

నాతో నేను సహగమిస్తూ ,నాతో నేను రమిస్తూ 

ఒంటరినై ప్రతినిమిషం కంటున్నాను నిరంతరం 

కలల్ని,కథల్ని ,మాటల్ని , పాటల్ని ,రంగుల్ని ,రంగవల్లుల్ని 

కావ్యకన్యల్ని ,ఆడపిల్లల్ని //జగమంత//

శ్రీ సిరివెన్నల సీతారామశాస్త్రి గారు అద్వైత దృక్పధం లో వ్రాసిన ఈ పాట ఆధారంగా చేసుకుని చిత్ర దర్శకుడు కృష్ణవంశీ ' చక్రం ' సినిమా నిర్మించారు .కానీ బ్రతికేవాడు ఎలా బ్రతకాలో తెలిపే పాటను చావబోయే వాడు చచ్చే ముందు చెప్పే ఫిలాసఫీ గా మార్చేసారు . కానీ ఆ పాటను వెలుగులోకి తెచ్ఛిన ఘనత ఆయనదే . 

1+1 × 1-1 = 1

రెండు ఒకటి

( X+1 × X-1)+1 × ( 1 )-1 = 1

పై సమీకరణంలో ‘1’ రెండుగా (1+1 × 1-1) విడిపోయింది . రెండిట్లో ఒకటి (1+1) తిరిగి, క్రింది సమీకరణంలో , రెండుగా అనేకం(X+1 × X-1) గా మారిపోయింది . (X) స్థానంలో ఏ సంఖ్యనైనా ప్రతిక్షేపించుకోవచ్చు .సృష్టిలో ఉన్నది ఒకటే నని అదే రెండుగా అనేకంగా మారిపోయిందని అద్వైత తత్వసారాంశం ఈ తత్వానికి ఆదిశంకరాచార్యలు ఆద్యులు.ఈ అద్వైత తత్వానికి ఫై సమీకరణం 'skeleton' అయితే దానికి రక్త మాంసాలు కల్పించి ప్రాణం పోసింది శాస్త్రి గారి పాట. నవరసాలకు మూలమైన తత్వం ఈ పాటలో ఉంది .

( X+1 × X-1)+1 × ( 1 )-1 = 1

జగమంతకుటుంబం ఏకాకిజీవితం నేను(నాది)

జగమంతకుటుంబం : (X+1 × X-1) లో X బదులుగా (కవి ×కవిత),(భర్త × భార్య),(భగవంతుడు × భక్తుడు) ....ఇలా ఒకరికొకరు వరసైన జంటలను ఎన్నైనా ప్రతిక్షేపించుకోవచ్చు. కానీ ఏవరసకావరసే.తమ్ముడు తమ్ముడే పేకాట పేకాటే, ఏమాటకామాటే . ఒక వరస పనిచ్తేస్తున్న సమయంలో రెండోది పనిచెయ్యదు . అలా ఏ వరసకు ఆ వరసను , ఏ రసానికి ఆ రసాన్ని విడివిడిగా గుర్తించడమే సామరస్యం .


(2+1 × 3-1) ≠ 1


ఫై సమీకరణంలో 2 వేరు ,3 వేరు . అందువల్ల అవి ఒకటి కాలేదు (≠ 1) అలాగే మనిషి మాటలకు చేతలకు పొంతన లేకపోతే అతడు ‘వ్యక్తి’ కాలేడు .‘వ్యక్తి’త్వ లోపం వంచనకు,ఆత్మవంచనకు,సంఘర్షణకు దారితీస్తుంది . ఐక్యమత్యమే బలం అన్నట్టు మనస్సు,వాక్కు,కర్మ మూడింటికి పొంతన కుదిరి ఐక్యం (ఒకటి)గా ఉంటేనే నైతిక బలం సిద్దిస్తుంది. మనోవాక్కయకర్మలలో ఏకత్వమే చిత్తశుద్ది ,నిజాయితీ.

2 +1 × 2 –1 = 1 

3 +1 × 3 –1 = 1

ఫై సమీకరణాలు రెండింటిలోనూ ఏకత్వం ,ఒకటి( 1) ఉంది .కానీ రెండు సమీకరణాలు ఒకలా లేవు. భిన్నంగా ఉన్నాయి . అలాగే ఏ ఇద్దరి జీవితాలు ఒకలా ఉండవు . ఉదాహరణకు శ్రీరాముడు,శ్రీకృష్ణుడు.వీరిద్దరిలోను, ఫై సమీకరణాల్లో లాగే ఏకత్వం-మనోవాక్కయకర్మలలో ఏకత్వం -ఉంది . కానీ ఇద్దరి జీవితమార్గాలు ఒకలాలేవు . విలక్షణంగా ఉన్నాయి. కారణం వారు ఏకత్వానికి,చిత్తశుద్దికి ప్రాధాన్యత యిచ్చి,అలావుండడానికి నిరంతర సాధన చెయ్యడం వల్ల ఆసాధన ఫలితం ఒక విలక్షణ జీవితవిధానంగా దానంతట అదే రూపుదిద్దుకుంది .ఈ విలక్షణత అంతవరకు కొనసాగుతూ వస్తున్న సాంప్రదాయాన్ని సమర్ధించవచ్చు ,లేదా వ్యతిరేకించవచ్చు . అలాకాకుండా ముందే ఏదో ఒక జీవితవిధానాన్ని ఆదర్శంగా పెట్టుకుని తదనుగుణంగా జీవించడం మొదలుపెడితే అది స్వభావానికి,పరిస్థితులకు విరుద్ధమై , మనోవాక్కయకర్మలలో ఏకత్వాన్ని (integrity)పోగొట్టి అస్థిత్వాన్నే భంగపరుస్తుంది.అస్తిత్వంతో ఉండడమంటే ఏకత్వంతో ఉండడమే .అప్పుడే వ్యక్తిత్వము,విలువలు ,స్వేఛ్చ సిద్ధిస్తాయి . “Is it true?” అని కాక “Is it true for me?” అనేది ఇక్కడ ప్రాధాన్యత వహిస్తుంది . 

ఏకాకిజీవితం : ‘జగమంతకుటుంబం నాది’ అనుకునేవాడికి ఏకాకిజీవితం తప్పదు . ఎందుకంటే అతడు ఏ వర్గంలోను,వ్యవస్థలోను,వ్యక్తులతోను చేరడు . కాబట్టి అతడు ఏకాకి, సన్యాసి. ఎందులోనూ చేరడు కాబట్టే అందర్నీ కలుపుకుపోగలడు . అందువల్ల అతనిది జగమంతకుటుంబం ,సంసారసాగరం . 

నేను (సృష్టికర్త ): సంక్షిప్త రూపం లో ఉన్న 1 విస్తృత రూపం దాల్చి (X+1 × X-1) అయినట్లు , సూక్ష్మరూపంలో వుండే విత్తనం స్థూలరూపం పొంది వృక్షం అవుతున్నట్టు ,ఏకాకిగా వున్న 'నేను' ఇంతితై వటుడింతయై అన్నట్టు విశ్వమంత అయ్యాను . ఏకాకియైన శ్రీకృష్ణుడు ,తన విశ్వరూపాన్ని అర్జునుడికి చూపించాడు .

1 లో ( X+1 × X-1)వున్నట్టు ,విత్తనంలో వృక్షం దాగి వున్నట్టు , ఏకాకి లో విశ్వం ఇమిడి వుంది . ఏకాకి ఐన శ్రీకృష్ణుడు తన తల్లి యశోదకు తనలోనే (నోట్లోనే ) విశ్వాన్ని చూపించాడు . 

విశ్వం నాలో నుండే సృష్టి అవుతోంది(evaluation)కనుక జగమంతకుటుంబం నాది . విశ్వం నాలో లీనం (లయం ) అయినపుడు నేను తప్ప ఎవరూ వుండరు కనుక ఏకాకిజీవితం నాది . ఏకత్వంలో భిన్నత్వం జగమంతకుటుంబం. భిన్నత్వంలో ఏకత్వం ఏకాకిజీవితం. 

ఏకాకిగా వున్నసృష్టికర్త కవిగా ,కవితగా ,భార్యగా ,భర్తగా ............సృష్టిగా మారి జగమంత అయ్యాడు . మట్టి, కుండగా మారినట్టు సృష్టికర్తే సృష్టిగా మారాడు . మాధవుడే మానవుడయ్యాడు . నరనారాయణులు ఒక్కరే . నరుడే నారాయణుడు . 

నరుడు ప్రేమికుడిగా,భావుకుడిగా ,భక్తుడిగా ఉన్నపుడు పాడుకోవడానికి ప్రేమగీతాల్ని, భావగీతాల్ని,భక్తిగీతాల్ని ఇంతవరకు కవులందరూ వ్రాసారు . కానీ నరుడు నారాయణుడిగా వున్నపుడు పాడుకునే భగవద్ గీత శాస్త్రి గారి 'జగమంతకుటుంబం'

ఉన్నది ఒకటే నని ,రెండుగా కనిపిస్తున్నవన్నీ ఒకే దానికున్న రెండు పార్శ్వాలని అద్వైతతత్వ సారాంశం.మనిషి ఏ పార్శ్వంలో ఉన్నా,జ్ఞాననేత్రంతో రెండో పార్శ్వం యొక్క ఉనికిని,దాని విలువను గుర్తించగలడు . 

లౌకిక జీవితాన్ని ,ఆధ్యాత్మికతను వేరు వేరుగా చూసేవారికి ఆ రెండిట్లో ఏ ఒక్కటీ, ఎప్పటికీ పూర్తిగా అవగాహనకు రాదు . అద్వైతం లౌకికజీవితానికి అధ్యాత్మికతను జోడిస్తుంది . ఇహపరాలను రెంటినీ ఒక్కటి చేస్తుంది .


అద్వైతం!

అద్వైతం!

వినాయకుడి వివాహఘట్టాన్నిపరిశీలిస్తే ముందుగా లోకాన్ని చుట్టి వచ్చిన వానికే వివాహం జరిపిస్తానని శివుడు . 

కుమారస్వామికి , వినాయకునికి పరీక్ష పెడతాడు . 

కుమారస్వామి వెంటనే బయలుదేరుతాడు . 

వినాయకుడు అలోచించి సృష్టిలో ఉన్నది ప్రకృతి పురుషులైన తన తల్లిదండ్రులు శివపార్వతులేనని, వారి చుట్టూ తిరిగితే లోకాన్ని చుట్టివచ్చినట్టేనని 

అద్వైత దృష్టితో వారి చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేస్తాడు . 

ఆ దృష్టి ఉండడం వల్లే వినాయకుడు కాలు కదపకుండానే కార్యం సాధించాడు . 

అద్వైత దృష్టి మనకు తెలియకుండానే అప్పుడప్పుడు ముఖ్యంగా పర్వదినాల్లో కలుగుతుంది.పండగలప్పుడు బంధువులు స్నేహితులు అందరూ ఏకం అవుతారు . దానధర్మాలు చేస్తారు .

సాంఘిక చారిత్రక ఆర్ధిక వ్యత్యాసాలకు అతీతంగా అందరూ ఒకటనే భావన కలుగుతుంది . మర్నాడు మళ్ళీ మామూలే . 

పండగ రోజు సామూహికంగా పొందిన అద్వైతానుభూతిని వ్యక్తిగతంగా పొందగలిగితే ప్రతిరోజూ పండగే . ఇందుకోసం పైసా ఖర్చుపెట్టక్కర్లేదు . కాలు కదపక్కర్లేదు . వినాయకుడిలా సూక్ష్మంలోనే మోక్షం పొందవచ్చు .

లక్ష్మీ హృదయ వాసా చిద్విలాసా ఏడుకొండలవాసా వేంకటెశా నమో నమః

లక్ష్మీ హృదయ వాసా

చిద్విలాసా 

ఏడుకొండలవాసా

వేంకటెశా

నమో నమః

నేనెవరు?

నేనెవరు?

.

ఈగ ఇల్లు అలుకుతూ పేరు మర్చిపోయిన కథ అందరికీ తెలుసు. పేరు మర్చిపోవడంతో మొదలైన కథ ,ఒక అన్వేషణగా సాగి ,పేరు మళ్లీ గుర్తుకుతెచ్చుకోవడంతో ముగుస్తుంది .

మానవుని కథాఅంతే. ఈగ ఇల్లు అలుకుతూ పేరు మర్చిపోయినట్టు,లౌకికవ్యవహారాలలో పడి,మానవుడు తాను ఎవరైనదీ మరచిపోతున్నాడు. “నేనెవరు?” అని ప్రశ్నించుకొని,సమాధానం కోసం అన్వేషిస్తున్నాడు. ఆ అన్వేషణే ఆధ్యాత్మిక సాధన. మానవుని చరిత్ర. 

చిన్నతనంలో తరతమ బేధాలు తెలియవు. ఆ అమాయకత్వం అమూల్యమైనది. పెద్దయ్యాక ‘సామజిక స్పృహ’ ఏర్పడుతుంది. అంతరాలు,అభిప్రాయాలు ఏర్పడి నామరూపాలకు ప్రాధాన్యత పెరుగుతుంది. ఈ సామాజిక స్పృహ కొన్నాళ్ళకు నిస్పృహ కలిగిస్తుంది.దానికి తోడు చేసే పనే కాదు,తీరిక సమయంలో చేసే కాలక్షేపం కూడా యాంత్రికం అయిపోవడం. దీనివల్ల అర్థాన్ని గడిస్తున్నా, బ్రతుకు అర్ధశూన్యంగానే వుందే అనిపిస్తోంది.

ఈ నిస్పృహ నుండి బయటపడి జీవితం పట్ల ఆసక్తీ,ఉత్సాహం ఏర్పడాలంటే సమాజాన్ని, పరిస్థితుల్ని దాటి చూడాలి. అత్మజిజ్ఞాసకు పూనుకోవాలి. ఇందుకు సంస్కృతి సహకరిస్తుంది.