Saturday, May 31, 2014

హంతో జాయే ఆపని గావు సబ్ కో రాం రాం...

కలసి ఉన్నాం.....కాదు అనుకున్నాం....

విడి పోయాం.... కొంపలు ఏమి ములగలేదు...

Parting is allways sad.. ఏదో తెలియని బాధ అంతే..

ప్రేమలు ఎక్కడికి పోతాయీ... జ్ఞాపకాలు ఎప్పుడు ఉంటాయి..

హంతో జాయే ఆపని గావు సబ్ కో రాం రాం...

అంటో సరదాగా పాడుకుందాం...

కందుకూరి రుద్రకవి.....

కందుకూరి రుద్రకవి.....

కృష్ణదేవరాయల ఆస్థానంలోని అష్టదిగ్గజ కవులలో కందుకూరి రుద్రకవి ఒకరు. ఈయన కాలం క్రీ.శ. 1480-1560. ఇతడు ఆశు కవిత్వం చెప్పడంలో దిట్ట. తిట్టు కవిత్వంలో ఉద్దండుడు. మొదట్లో రాయల వారి దర్శనం రుద్రకవికి లభించలేదు. చివరికి రాయల వారికి క్షవరం చేసే కొండోజి వల్ల దర్శనం దొరకడంతో ఈ పద్యం చెప్పాడు[1]...

“ ఎంగిలి ముచ్చు గులాములు

సంగతిగా గులము జెరుప జనుదెంచిరయా

ఇంగిత మెరిగిన ఘనడీ

మంగలి కొండోజి మేలు మంత్రుల కన్నన్

(వికీపీడియా నుండి)

మా ఆవిడకి కోపం వచ్చింది !

మా ఆవిడకి కోపం వచ్చింది !

వచ్చిందంటే , రాదూ మరి ! అసలు మొగుళ్ళు చేసే తింగరి పనులకు ఆవిళ్ళకు కావిళ్ళ కొద్దీ కోపాలు వస్తాయంటే, పాపం, వారిదా  తప్పు ?

 భర్త అంటే, భరించే వాడని వ్యుత్పత్తి చెబుతారు కానీ, నిజానికి ఆ మాట భార్యలకు వర్తిస్తుంది. క్షమయా ధరిత్రీ అన్నారు కదా !

మన కోపాలను, చిరాకులను, పరాకులను, బలహీనతలను, వ్యసనాలను, అధిక ప్రసంగాలను, అవమానకర వ్యాఖ్యానాలను, పిలుపులను, తింగరి వలపులను, తలపులను, దుబారాలను, తెలివి తక్కు పనులను, తెచ్చే తగాదాలను, అలవిమాలిన అహంకారాలను, బద్దకాలను, అవసరాలను కూడా వాయిదా వెయ్యడాలను, అర్ధ నగ్నంగా ఇంట్లో తిరగడాలను, మాసిన బట్టలు రోజుల కొద్దీ మార్చుకోక పోవడాలను, చెప్పుకునే గొప్పలను, కప్పి పుచ్చుకునే తప్పులను, రాద్ధాంతాలను, వెర్రి మొర్రి సిద్ధాంతాలను, పిచ్చి కవిత్వాలను, వెర్రి బ్లాగులను, పువ్వులయినా కొనని పిసినారి తనాలను,ముభావాలను, ముఖం చాటేయడాలను, మన బట్ట తలలను, బాన పొట్టలను, పిట్ట కథలను, ... ఇది అనంతం. వీటిని ఆడాళ్ళు భరించడం లేదూ ? అన్నింటినీ భరిస్తూనే మొగుళ్ళను ప్రేమించ గలిగే, ఆడవారి ఓపికకి జోహార్లు !

x

Friday, May 30, 2014

రవీంద్రుడు-రచన: కొడవంటి

రవీంద్రుడు-రచన: కొడవంటి 04052014

1. వంగ బంధువతడు కవి గాయకుండు 

చిత్రలేఖనుడు చిన్మయ మూర్తి 

మానవత్వమ్మే మతముగా గల వాడు 

హితభాషి మితభాషి శ్రేయోభిలాషి 

2.గీతాంజలి రచన తలమానికమ్మాయే శ్రమజీవి కర్షకుల దైవముగనెంచె

రచనలన్నిటిలోన మానవత విలువలే ప్రపంచమునందు ప్రతిబింబితములయ్యె 

ఆణిముత్యమ్ములు ఆతని రచనలు చిన్ని తనముననుండి చతురతయె కనబరిచె

జాతీయ గీతమ్ము జనగణమన ఆతని కలమందు ఆవిర్భవించె 

విశ్వకవియై నిలచి విశ్వఖ్యాతిని గాంచె గాంధియే ఆతనిని గురుదేవులనియె

3. అంతరాత్మయె అతని ప్రోబోధమ్మాయె ఆంగ్లేయులిచ్చిన నైట్ హుడ్ గౌరవము 

తిరస్కారముజేసితేజస్వియైనాడు మారణ కాండకు చలియించినాడు(జలియన్వాలా)

కలమునే కత్తిగా కడు రమ్యముగ మలచి రణమునే సలిపేను వీర సైనికుడై 

ఒంటరిగ పోరాడి వినుతికెక్కినాడు రవీంద్రుడై నిలచె రణరంగమందు

4. శాంతి నికేతన్ స్థాపననుజేసి విద్యార్ధులెందరినొ వున్నతులజేసె 

గ్రామాభ్యుదయమ్మే దేశాభ్యుదయమని శ్రీనికేతనమ్మునే నెలకొల్పినాడు 

చిత్రకళలనుగూడ చిత్రముగ నేర్చే రచయితేగాక గాయకుడు గూడ 

నాటకములెన్నిటినొ రచియించినాడు ఖ్యాతినే గడియించి విఖ్యాతి పొందె

// ప్రార్ధన //

విశ్వకవి రవీంద్రుడి గీతం '' కోరొ జాగరిత '' కు స్వేచ్చానువాదం ... లకుమ

// ప్రార్ధన //

ప్రభూ !

ఎక్కడ చిత్త దీపమ్ము నిర్భీతి గ వెలుగునో?

ఎక్కడ మానవుడు హిమ నగం లా తలెత్తుకొని మనగలడో?

ఎక్కడ వీచికలు స్వేచ్చ్చా గీతికలై నలుదెశ లా వ్యాపించగలవో?

ఎక్కడ భూగోళం ఖండ ఖండాలై దేశాలై ప్రాంతాలై గోడలై విడిపోదో?

ఎక్కడ పదాలు పెదవులనూ ,పుటలనూ దాటేందుకిష్టపడతాయో?

ఎక్కడ నిరంతరా' న్వేషణ ' సుజలాం సుఫలాపేక్ష దిశ గా సాగిపోతుందో?

ఎక్కడ అనంత జ్ఞాన వాహిని అంధ విశ్వాసపుటెడారి దారుల్లో ఇంకిపోదో?

ఎక్కడ పని లోనూ.పాటలోనూ ప్రజ ప్రపంచాన్నే మరచిపోతుందో?

ఎక్కడకు చన మనస్సు ఉవ్విళ్ళూరు తుందో?

ఎక్కడకు హృదయాంతరాళం పర్వులు తీస్తుందో?

ఆ స్వేచ్చా స్వర్గం లోకి!

ఆ స్వర్గ లోక ద్వారం లోకి...!!

నా దేశం మేల్కొనునట్లు.....

మమ్మనుగ్రహించు...!...

ఈ పాదమే కదా ఇలయెల్ల గొలిచినది

ఈ పాదమే కదా ఇలయెల్ల గొలిచినది 

ఈ పాదమే కదా ఇందిరా హస్తముల సితవైనది


ఈ పాదమే కదా ఇందరును మ్రొక్కెడిది 

ఈ పాదమే కదా ఈ గగనగంగ పుట్టినది

ఈ పాదమే కదా యెలమి పెంపొందినది 

ఈ పాదమే కదా ఇన్నిటికిని యెక్కుడైనది



ఈ పాదమే కదా యిభరాజు దలచినది 

ఈ పాదమే కదా యింద్రాదులెల్ల వెదకినది

ఈ పాదమే కదా యీబ్రహ్మ కడిగినది 

ఈ పాదమే కదా యెగసి బ్రహ్మాండమంటినది



ఈ పాదమే కదా ఇహపరము లొసగెడిది 

ఈ పాదమే కదా ఇల నహల్యకు కోరికైనది

ఈ పాదమే కదా యీక్షింప దుర్లభము 

ఈ పాదమే కదా ఈ వేంకటాద్రిపై నిరవైనది


''అమృతాభి షేకము ''

దాశరధి కృష్ణ మాచార్యులు రచించిన ''అమృతాభి షేకము ''లోని..

''నిశి ''వర్ణన.. రాత్రి ఏవిధముగా చీకట్లు అలుముకున్నాయో వర్ణన

(సేకరణ ... మరియు వివరణ ....@Kalyani Gauri Kasibatla.)

ఇరులు నిశాసతీ భుజములెక్కి, శిరమ్మున నిక్కి తారకా

తరుణి కపోల పాళిక లు తాకి,విహాయస వీధి ప్రాకి,చం

దురు పయి సోకి, భూమి ధర దుర్గమ వీధుల దూకి ,మెల్లగా

ధర పయి కాలు మోపిన వుదారములై హరినీల కాంతులన్

ఇటు ప్రాకి అటుప్రాకి ఇందు బింబాననా

ముఖము పై కస్తూరి బొట్టు పెట్టి

ఇటు దూకి అటు దూకి కుటిల నీలాలకా

భ్రుకుటికా ధనువు నంబకము కూర్చి

ఇటు సాగి అటు సాగి ఇందీవ రేక్షణా

పక్ష్మ భాగములపై వచ్చి వ్రాలి

ఇటు వీగి అటు వీగి మృగ నేత్ర బంగారు

చెక్కిలి పై అగర్ చుక్క నునిచి

వెండి కొండ పయిన్ మబ్బు విధము దోచి

చంద్రకేదారమున లేడి చాయ తిరిగి

ఆది శేషుని పై విష్ణువై శయించి

చీకటులు కూర్చె నందమ్ము లోకమునకు...

కాటుక వంటి చీకటులను కవి ఎంత అందముగా వర్నిచారో కనుగొనుమా..

చాలా మంది మిత్రులు భావం కూడా అడుగుతున్నారు.. వారికోసం

భావం ;;- చీకట్లు నల్లని కాంతులతో భూమిమీద అడుగు పెట్టాయి. నిశ అనే స్త్రీ భుజాల మీద ఎక్కి. శిరస్సుమీద నిలబడి,నక్షత్రాలనే స్త్రీల చెక్కిళ్ళను స్పృశించి,ఆకాశం లోకి పాకి,చంద్రుని తాకి.కొండలలోకి దూకి,మెల్లగా భూమి మీద చీకట్లు అడుగుపెట్టాయి

చీకట్లు లోకానికి అందాన్ని చేకూర్చాయి. చంద్ర ముఖి ముఖం మీద కస్తూరి బొట్టు పెట్టాయి

నల్లని వంకుల ముంగురులు కలిగిన స్త్రీ కనుబొమ్మలనే విల్లుకు బాణాన్ని తొడిగాయి.

కలువ వంటి కను రెప్పల మీద వాలాయి.లేడి కన్నులవంటి కన్నులు గల స్త్రీ బంగారు చెక్కిలి మీద అగరు చుక్కను పెట్టాయివెండి కొండ మీద అమ్బ్బు లాగా కనిపించాయి

చంద్రుడనే పొలం లో జింక లాగా తిరిగాయిఆది శేషుని మెడ విష్ణువులా గా పడుకున్నాయి

ఇన్ని విధాలు గా చీకట్లు లోకానికి అందాన్నిచ్చాయి..( కస్తూరి బొట్టు,కనుబొమలు,కనురెప్పలు,అగరు చుక్క. మబ్బు,చంద్రునిలోని మచ్చ.విష్ణువూ అన్నీ నలుపే.. ఇవన్నీ సౌందర్యాపాదకాలే). చంద్రుని లోని మచ్చను జింక గా వర్ణిస్తారు.

Thursday, May 29, 2014

‘అప్పడాభరణం’

‘అప్పడాభరణం’ 

‘‘వేచే వారెవరురా

కరకరా...టటటటా...

గరగరా...టటటటా...

‘పాపడ్’ వేచేవారెవరురా!

మరిగిన ఈ నూనెలోన

వేగజాల ...అప్పడాలవాల..

వేచే వారెవరురా’’ 

‘‘ఏవి ఉండనీ, ఉండకపోనీ, ‘అప్పడం’ లేని భోజనం భోజనంలా తోచదు! ‘అప్పడం‘ ఒక్కటి ఉంటే-అది మామూలు ప్లేట్‌మీలే అయినా, కడుపునిండా భోంచేసిన ‘తృప్తి’ కలుగుతుంది. బహుశా అది ‘అప్పడం’ మహత్యం ఏమో’’ .


‘‘ ‘అప్పడం’ ఈజ్ ఈక్వల్టూ ‘విందు భోజనం’ క్రిందే లెక్క! కరకర లాడుతూ పంటికింద అది కరిగిపోతున్నప్పుడు ఉండే మజా, మాటలతో చెప్పలేం! హోటల్లో భోం చేయడానికి వెళ్లినప్పుడు ముందు సలాడ్, అప్పడాలు పెడితే-కంచం వచ్చేలోగానే అప్పడాలు ‘హుష్ కాకీ’ అయిపోతాయి. మునుపు అప్పడాలు ఇళ్లల్లోనే ఒత్తుకుని, ఎండబెట్టుకుని, వాడుకునేవారు. పాపం! ఆర్థిక వెసులుబాటు అంతగా లేని విధవరాండ్రు కూడా-అప్పడాలు, వడియాలు అమ్ముకుని ఆణాకానీ సంపాదించుకోవడం ఉండేది’’ .


‘‘మా తాతయ్యగారికి ‘అప్పడాలపిండి’ అన్న బహుఇష్టంగా ఉండేది! వేడి వేడి అన్నంలో ఇంత నెయ్యి ముద్దవేసుకుని, అప్పడాల పిండి నంచుకుతింటే, స్వర్గానికి బెత్తెడు దూరంలో ఉన్న ఆనందం కలిగేదనేవారు. ఏమున్నా లేకపోయినా-ఇంట్లో అప్పడాలు, వడియాలు తప్పనిసరి. వడియాలకన్న, అప్పడాల క్రేజ్ మరీ ఎక్కువ! ఎవరయినా అతిథి భోజనానికి వస్తే-ముందు వేగేవి ‘అప్పడాలే’. డబ్బా అప్పడాలు వేయించి పోసి, వడ్డనకు ముందు పెడితే, ‘ఒహ్హోహ్హో! అప్పడాలు..’ అంటూ మాయా బజారు ఘటోత్కచుడి విందు భోజనపు పట్టుపట్టాల్సిందే’’ .


‘‘కారపు అప్పడాలు అన్నంలో గొప్ప అధరవులర్రా! కూర,పచ్చడి లేకపోయినా, అప్పడాలుంటే అన్నం లాగించేయచ్చు! గుంటూరు కారం అప్పడాలు బాపు, రమణకు బోలెడు ఇష్టం అని సరసి కాబోలు, ప్రత్యేకించి చేయించి పంపాట్ట! అసలు అప్పడాలల్లో ఉన్నన్ని రకాలు బోలెడు!! మినప అప్పడాలు,పెసర అప్పడాలు, నువ్వులపప్పు అప్పడాలు, కందిపప్పు అప్పడాలు, వరిపిండి అప్పడాలు, ఆవిరి అప్పడాలు, కారపు అప్పడాలు, మసాలా అప్పడాలు, పచ్చికారం అప్పడాలు, క్యారెట్ అప్పడాలు...ఒకటేమిటి?...‘అప్పడం’ ఏదయినా రుచే! ముఖ్యంగా మద్రాసు అప్పడాలు బోలెడు ప్రసిద్ధి! మాంబళంలో చిన్న అరచేతి సైజు అప్పడం నుండి పెద్ద మినపట్టు సైజు అప్పడం వరకు బోలెడువెరైటీవి ఉంటాయి. వేపుకు తినేవి, కాల్చుకు తినేవి ఏవయినా రుచి రుచే మరి!’’


‘‘ ‘పప్పుఅన్నం’లో ‘అప్పడం’ నంచుకోవడం కొందరి అలవాటైతే, ‘రసం’లోనో, ‘సాంబార్’లోనో, ‘పప్పు పులుసు’లోనో కొందరు నంచుకుంటారు! నూనెలో వేయించిన అప్పడాల రుచే రుచి! కాల్చినవి కూడా బాగుంటాయి, నిజానికి వంటికి మంచివే కానీ, మైక్రోవేవ్‌లో కాల్చడం కాక, బొగ్గుల కుంపట్లో నిప్పుల మీద కాల్చిన వాటి-రుచే రుచి. పెళ్లి భోజనం అంటే-‘అప్పడం’ లేనిదే పరిపూర్ణం కాదు. అప్పడాలు ముక్కలుచేసి పెట్టడం కాదు- ‘అప్పడం పళంగా’ నిండుగా,గుండ్రంగా దొంతరులుగా కనిపిస్తే...ఆ తృప్తే వేరు’’ .

కొన్నిమినీకవితలు..

కొన్నిమినీకవితలు.. ( సేకరణ:-.Kalyani Gauri Kasibhatla)

1 వలస మేధావులు

ఖరీదైన దేశాలకు

కారు చౌక కూలీలు

2.ఓల్డ్ఏజ్ హోమ్స్

సన్ స్ట్రోక్ బాధితుల

శరణా లయాలు

3 శాంతి పావురం

స్వయం గ వెళ్ళింది.

భద్రత లేదని

ఫి ర్యాదు చెయ్యడానికి,

పాపం

పదిమంది విందుకు 

పలావు గ మారింది

4. నేడు పుస్త కాలకి 

పురుగులు

రేపు విదేశానికి 

పరుగులు

Wednesday, May 28, 2014

కుంతి చూచుచుండె.......కరుణశ్రీ.


కుంతి చూచుచుండె.......కరుణశ్రీ.

ఏటి కెరటాలలో పెట్టె యేగుచుండ

గట్టుపై నిల్చి యట్టె నిర్ఘాంతపోయి

నిశ్చల నిరీహ నీరస నిర్నిమేష

లోచనమ్ములతో కుంతి చూచుచుండె.

నాకు నచ్చిన రెండు పోస్టింగ్స్...

నాకు నచ్చిన రెండు పోస్టింగ్స్...

Lakshmi Vasanta..Jogarao Venkata Rama Sambhara...


ఉత్పల మాల

నేను కిచెన్ను సింకు కడ నిల్చి చివాలున గిన్నె తీసి చే

యానెడునంతలోన అవియన్నియు జాలి గ నోళ్ళు తెర్చి మా

ంలానము శుద్ధి చేయమని మంచిగ యన్నవి కృంగి పోతి నా

మానసమందెదో తళుకు మనది అంట్ల పురాణ కావ్యమై.

(mlaanamu = dirty, used )


సింక్ లో అంట్ల గిన్నెలు ,ఇంకెప్పుడు వస్తావు వసంతా ? అని జాలిగా పిలుస్తున్నాయి , అంతే మనకి ఇలాంటి పిలుపులే ..,పిల్లలు ఇల్లు వదిలాక, అంట్లు ,గిన్నెలు ,తపాళాలు ఇవే చప్పుడు చేస్తున్నాయి ..సహచరుడి కి నాకూ ఒక్కో నిట్టుర్పు కి ఒకో కథ ,అంత దీర్ఘ సంభాషణ అని అర్ధం అయిపోతుంది ..మాటలు లేకుండానే ..మొన్నటి వరకు ,మోడీ ప్రథాని ?? అంటూ సుదీర్ఘం గా టీవి ముచ్చట్లు తో గడిచి పోయింది .

నా ఎఫ్ బి ప్రపంచం లో నేనూ ,అతని గోల్ఫ్ ప్రపంచం లో అతనూ ,ఇద్దరిని కలిపింది ..ఆకలి ..అవతరణి ఒకటి ..పెసరట్టు టిఫినీ అనుకున్నానే ..మరి లేవాలుగా ,కదలాలి గా ,సో ,అందుకే ఫ్రెండ్స్ బై నౌ ..ఈ లోపల ఒక ఏలూరు ప్రయాణం పొస్ట్ ఒకటి పోస్టించాను సమ్యం ఉంటే చూసి, చదివి ,ఒక లైకో ,ఒక కామెంటొ ..వేస్తారు అని ..హోప్ తో వంటిట్లోకి అయిష్టం గా కదిలి వెళుతున్నాను అహోయ్ ..

కుంతి విలాపం......కరుణశ్రీ.

కుంతి విలాపం......కరుణశ్రీ.

"ముని మంత్రమ్ము నొసంగనేల? ఇడెబో మున్ముందు మార్తాండు ర

మ్మని నే కోరగనేల? కోరితిని బో యాతండు రానేల? వ

చ్చెను బో కన్నియనంచు నెంచక ననున్ జేపట్టగా నేల? ప

ట్టెను బో పట్టి నొసంగనేల? యడుగంటెన్ కుంతి సౌభాగ్యముల్"

మహానుభావుడు – ఆయనను మరిచే తెలుగు వాడు ఎవరు లెండి..

మహానుభావుడు – ఆయనను మరిచే తెలుగు వాడు ఎవరు లెండి


హరికథలు 

బుర్రకథలు

నాటకాల తో 

మాత్రం పురాణాలు తెలుసుకొంటున్న 

తరానికి 

తన పౌరాణిక పాత్రలతో

జీవం పోసి 

జనం గుండెల్లో 

రాముడిలా కృష్ణుడిలా విష్ణువుగా 

రావణుడిలా దుర్యోధనుడిలా కర్ణుడిలా 

నిలిచిపోయాడు


ఒక న్యాయమూర్తి 

ఒక పోలీస్ ఆఫీసర్ 

ఒక దేశ సైనికుడు

ఒక మేజర్ 

ఒక గుండమ్మ అల్లుడు 

స్వాతంత్ర సమరయోధుడు 

ఓ ప్రేమికుడు 

తండ్రి 

కొడుకు 

సోదరుడు 

ఓ రాజకుమారుడు 

కుంటివాడు 

పాండురంగడి భక్తుడు 

ఇలా ఎన్నో పాత్రలతో 

మన ఎన్ టీ యోడు అని ఆత్మీయంగా 

పిలుచుకొనేంత ఎత్తుకు ఎదిగాడు


దివి సీమ ఉప్పెనకు 

జోలె పట్టాడు


నవ శిశువు జన్మకాలమంత 

సమయం తీసుకొని 

రాజకీయ సునామీ సృష్టించి 

ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు


పేదవాడికి ఆయన పెట్టిన 

రెండు రూపాయల కిలో బియ్యం 

ఈ రోజు కూ 

పేద వాడి 

ఆకలి తీర్చుతోంది


తాజాగా 

విభజన తో 

మానసికంగా నలిగిన ప్రజల 

గుండెలు మండి 

మళ్లీ ఆయన పెట్టిన పార్టీ మీద 

ఆశలు నిలిపారు


అలాంటి మహనీయుడిని 

జన్మ దినం రోజు 

తలచుకోవడం ఆనందంగా వుంది 

అయినా ఆయనను మరిచే తెలుగు వాడు ఎవరు లెండి

Monday, May 26, 2014

కృష్ణుని చిలిపి చేష్టలు..

పోతన భాగవతం నుంచి కృష్ణుని చిలిపి చేష్టలు

పడతీ! నీ బిడ్డడు మా

కడవలలో నున్న మంచి కాగిన పాలా

పడుచులకు బోసి చిక్కిన

కడవల బో నడిచె నాజ్ఞ గలదో లేదో?

నీ పాపడు మా గృహముల

నాపోవగ బాలు ద్రావ నగ పడకున్నన్

గోపించి పిన్న పడచుల

వాపోవగ జిమ్ము కొనుచు వచ్చెం దల్లీ

వారిల్లు సొచ్చి కడవల

దోరంబు నెయ్యి ద్రావి తుదినా కడవల్

వేరింట నీ సుతుండిడ

వారికి వీరికిని దొడ్డ వాదయ్యె సతీ!

ఓయమ్మ ! నీ కుమారుడు

మా యిండ్లను బాలు బెరుగు మననీ డమ్మా

పోయెద మెక్కడి కైనను

మాయన్నల సురభులాన మంజుల వాణీ!

Saturday, May 24, 2014

పెళ్ళంటే పెద్ద శిక్ష

సావిత్రిగారి ” బంది పోట్లు ” అనే కవిత నుండి.!

” పాఠం ఒప్పచెప్పక పోతే పెళ్ళిచేస్తానని

పంతులు గారన్నప్పుడే భయమేసింది !

ఆఫీసులో నా మొగుడున్నాడు

అవసరమొచ్చినా సెలవివ్వడని

అన్నయ్య అన్నప్పుడే అనుమాన మేసింది!

వాడికేం ? మగమహారాజని

ఆడా, మగా వాగినప్పుడే అర్థమై పోయింది

పెళ్ళంటే పెద్ద శిక్ష అని

మొగుడంటే స్వేచ్ఛా భక్షకుడని

ఎల్లోరా .....

ఎల్లోరా గ్రామము మహారాష్ట్ర లో ఔరంగాబాద్ కు 30 కి.మి. (18.6 మైళ్ళు) దూరము లో ఉన్నది. మాన్యుమెంటల్ గుహలకు ప్రసిద్ది చెందిన ఎల్లోరా ప్రపంచ వారసత్వ సంపద. ఎల్లోరా భారతీయ రాతి శిల్పకళను ప్రతిబింబిస్తుంది. చరణధారీ కొండల నుండి తవ్వబడిన ఈ గుహలు హిందూ, బౌద్ద, జైన దేవాలయాలు మరియు సన్యాసాశ్రమాలు. 5వ శతాబ్దము నుండి 10వ శతాబ్దము మధ్యలో నిర్మించబడ్డవి. మొదటి 12 గుహలు బౌద్ధమతానికి చెందినవి. (12బౌద్ద గుహలు - నిర్మాణం -600-800 బి.సి.), 13వ గుహ నుండి 29వ గుహ వరకు హిందూ మతానికి సంబంధించిన దేవతలూ, పౌరాణిక థల ను తెలుపుతాయి


పదహారవ గుహలో ఉన్న కైలాస దేవాలయం ప్రపంచంలోనే అతి పెద్దదైన ఏకశిలా శివాలయం. దీని నిర్మాణానికి 150 సంవత్సరాలు పట్టిందట. దీని నిర్మాణానికి సుమారు ఏడు వేలమంది కార్మికులు పాలుపంచుకున్నట్లు చెబుతారు. రాష్ట్ర కూటులకు చెందిన శ్రీక్రిష్ణ -1 కు దీనిని నిర్మించిన ఘవత దక్కింది. ఈ ఆలయం అరవై వేల చదరపు అడుగుల విస్తీర్ణంలో ఉంది. ఆలయం అంతటా రామాయణ, భాగవత, భారత గాధలను శిల్పాలుగా చెక్కినారు. ఆలయ ఆవరణలో ఒక గోడకు చెక్కిన నటరాజ విగ్రహానికి ఆనాడు వేసిన రంగు నేటికి ఉంది.

కుమతీ శతకం

పేరడీ.. ( కుమతీ శతకం )

అధరము తడిసీ తడయక

మధురమ్ముగ కాఫి జుర్రి మరి సిగరెట్టున్

ప్రధమము నె ముట్టించెడు

విధమే పో లైఫు లోని విజ్ఞత కుమతీ

లంచము పంచక తినకుము

కొంచెo చేనైన చేత గొనకుము సుమ్మీ

లంచంబు పట్టు వారికి

కించిత్తుగ రాల్చ కున్న కీడగు కుమతీ

అడిగిన ప్రశ్నలు చెప్పని 

మిది మేలపు టీచరులతోమెలగుట కంటెన్

పడిగొని ట్యూషను వెట్టుక

బడి ప్యాసవ వచ్చు గాదె వసుధను కుమతీ

అక్కరకు రాని బస్సును

చక్కగ సినిమాకు రాక సణ గెడు భార్యన్

ఉక్కగ నుండెడు ఇంటిని

గ్రక్కున విడువంగ వలయు గదరా కుమతీ

ఇతిశ్రీ..( పుల్లెల రామ చంద్రుడు)

సూచన ;;- పొగ త్రాగడం ఆరోగ్యానికి హానికరం)

Friday, May 23, 2014

చరిత్రలో మొదటిధర్నా!

చరిత్రలో మొదటిధర్నా! 

ధర్నా కూచోడం అంటే, ఇంటి గడప దగ్గర అభోజనంగా అడ్డంగా కూచోడం. ధర్నా కూచోడం అనేది అసలు సిసలు భారతీయమైనదే. 

పూర్వకాలంలో తమ అసంతృప్తిని వెళ్ళగక్కేందుకు స్త్రీలు, బాకీ వసూలుకు బలహీనులు పురుషులు వాడిన శాంతియుత ఆయుధం. 

చరిత్రలో మొదటి ధర్నా చేసిన వాడు భరతుడు, తన మాట నెగ్గించుకోడానికి. రాముడు తండ్రి మాట మీద పట్టాభిషేకం కాదనుకుని పదునాలుగేళ్ళ వనవాసానికి వచ్చేసేడు. భరతుడు అప్పుడు పట్టణం లో లేడు, మేనమామ ఇంట ఉన్నాడు. దశరధుడు మరణించాడు, భరతుడిని వెంఠనే రమ్మని కబురు చేశారు. మరణ వార్త భరతునికి చెప్పకనే చేరింది, రాజ్యంలోకి రాగానే,తల్లిని నిలదీశాడు,నిందించాడు కూడా,తనకోసం రాజ్యం అడిగినందుకు. ”రాముణ్ణి తీసుకొచ్చి పట్టాభిషేకం చేస్తా”నని ప్రజలకి ప్రకటించి అడవులకు బయలుదేరాడు, మందీ మార్బలంతో, అలంకరించిన పట్టపుటేనుగుతో. రాముని దగ్గరకు పోయాడు, కాళ్ళ దగ్గర కూచున్నాడు. ”అన్నా! నేను రాజ్యం కావాలనికోరలేదు, నాకు రాజ్యం వద్దు, దానిని పాలించడానికి సమర్ధుడవు నువ్వే, వచ్చెయ్యి వెనక్కి,” అని ప్రాధేయపడ్డాడు. రాముడు వినలేదు, ”తండ్రిగారి మాట నిలబెట్టాడానికి అడవులకు వచ్చాను తమ్ముడూ, నన్ను ధర్మం తప్పమంటావా? వద్దు, వెళ్ళి రాజ్యం పరిపాలించ”మన్నాడు, రాముడు. భరతుడు శతవిధాల రమ్మనడం, రాముడు సహస్రవిధాలా రానని చెప్పడం జరిగిపోయింది. భరతుడు విసిగిపోయాడు,

సుమంత్రా! భూమిపై దర్భలను పరచుము, ఇచ్చటనే కూర్చొనియుందును.ధనవంతునకు అప్పు ఇచ్చి నిర్ధనుడైన బ్రాహ్మణుడు వానినుండి ధనము రాబట్టుకొనుటకు వాని గృహద్వారము కడ అన్నపానీయములు మాని పరుండునట్లు శ్రీరాముడు అయోధ్యకు మరలి వచ్చువరకు నిరాహార దీక్షను బూని ముఖమునకు ముసుగు ధరించి ఇచటనే పడియుందును, అని అంటే సుమంత్రుడు రాముని వైపుచూస్తే, ఇక తానే కుశాసనం తెచ్చుకుని వేసుకుని కూచున్నాడు, భరతుడు. అప్పుడు రాముడు ”తమ్ముడూ నేను నీకు చేసిన అపకారమేంటయ్యా?”కాని పట్టాభిషిక్తులు కానున్న క్షత్రియులట్లు అడ్డగించుట తగదు అని చెబుతూ ఇంకా చాలా చెప్పేరు, చివరికి ”తండ్రిగారి మాట నిలబెట్టడానికి పదునాలుగేళ్ళు వనవాసం చేసి పూర్తి చేసిన తరవాత తిరిగివచ్చి, ఈ తమ్మునితో కూడి రాజ్యభారం వహిస్తా”నని ప్రజల ఎదుట చెప్పేరు. అప్పుడిక భరతుడు షరతులు చెప్పేడు, రాముని మాట వినడానికి,

1. అన్నా! ఇవి బంగారు పాదుకలు వీటిలో నీకాళ్ళొక సారి ఉంచి వాటిని నాకు ప్రసాదించు, అవియే సమస్థ లోక క్షేమము చూడగలవు అంటే పాదుకలలో కాళ్ళుంచి తీసి పాదుకలు అనుగ్రహించాడు. 2.అన్నా! రాజ్యపాలన అంతా పాదుకల ప్రతినిధిగా అంటే నీ ప్రతినిధిగా పదునాలుగేళ్ళు జరిపిస్తా, పదునాలుగేళ్ళయిన మరునాటికి నువ్వు రాలేదో నేను అగ్ని ప్రవేశం చేస్తా అంటె రాముడు ఒప్పుకున్నారు. అమ్మయ్య! అలా చరిత్రలో మొదటి ధర్నా శాంతి యుతంగా ముగిసింది. …………

Thursday, May 22, 2014

సిరిదా వచ్చిన వచ్చును

సమాయాతి యదా లక్ష్మీ నారికేళ ఫలాంబువత్

వినిర్యాతి యదా లక్ష్మీః గజభుక్త కపిత్ధవత్

సిరిదా వచ్చిన వచ్చును

సలలితముగ నారికేళ సలిలము భంగిన్

సిరిదా బోయిన బోవును

కరి మ్రింగిన వెలగపండు కరణిని సుమతీ!

లక్ష్మి వచ్చేటప్పుడు లలితంగా అనగా కొబ్బరికాయలోకి నీరు చేరినట్లు వస్తుంది, పోయేటపుడు ఏనుగు తిన్న వెలగపండులా పోతుందన్నారు బద్దెనభూపాలుడు.

ఎంత నిజమెంత నిజం, సిరి, చిన్నమ్మ అంటే లక్ష్మీ దేవి, అన్ని పేర్లూ అమ్మ పేర్లే,అన్నీ అమ్మ రూపాలే, అందుకే సహస్రం అన్నారు, సహస్రమంటే అనంతమని అర్ధం. ఈ చరాచర ప్రపంచంలో కనపడేవన్నీ, కనపడనివీ కూడా అమ్మ వైభవాలే, ఒక్క ధనమే లక్ష్మి కాదు! అనంతాన్నీ కుదించడానికి ప్రయత్నం చేసి చెప్పేరు. అష్ట లక్ష్ములని. ధన,ధాన్య,విద్య…ధైర్య లక్ష్ములని. ఈవిడ కూడా ఉంటే అన్నీ ఉన్నట్లే. ఇందులో ధైర్యలక్ష్మి కి రెండు అంగాలు సత్యము,ధర్మము. ఇవి పాటించినవాని వద్ద ధైర్య లక్ష్మి స్థిరంగానూ ఉంటుందిట. విజయలక్ష్మి, ఈమెకు రెండు అంగాలు వినయము, సౌశీల్యము, వినయం, సౌశీల్యం లేని విజయ లక్ష్మి, పొగరు, తలబిరుసు, విరుగుబాటు కలగచేస్తుంది. సిరితల్లి వచ్చేటపుడు చప్పుడు చేయదట, వచ్చి చేరేదెలాగో కూడా తెలియక చేరుతుందిట. దానికి మంచి ఉదాహరణ చెప్పేరు, కొబ్బరికాయలో నీరు ఎప్పుడు చేరుతుందో ఎవరికైనా తెలుసా? భగవంతునికే తెలియాలి. అలా చిన్నమ్మ చేరేటపుడు చప్పుడు చేయక చేరినది ఆ తరవాత చప్పుడు మొదలెడుతుంది. కొత్త చుట్టాలు, బంధువులు, మిత్రులు, హంగు, ఆర్భాటం చేరిపోతాయట. దీనికి తోడుగా అధికారం కూడా సంప్రాప్తమవుతుంది. ఇంక చెప్పేదేమి? ఆ చప్పుడు చాలా గొప్పగానూ ఉంటుంది, మంగళకరమూ అవుతుంది. సత్య, ధర్మాలున్న చోట ఎప్పటికీ ఉంటుంది. 

ఎప్పుడు సంపద కలిగిన

అప్పుడు బంధువులు వత్తు రదియెట్లన్నన్

దెప్పలుగ జెరువు నిండిన

కప్పలు పదివేలు జేరు కదరా సుమతీ.

ఒక్కొకప్పుడు సత్యం, ధర్మం లేనిచోటికే చేరుతోంది లక్ష్మి అనచ్చు, అది తాత్కాలికమే, వాపును చూసి బలుపనుకునేవారున్నంత కాలం ఇలాగే ఉంటుంది. తోడు చేరే వారు ఎవరై ఉంటారట? అబద్ధాలకోర్లు,ముఖస్తుతి చేసేవారు, పొగడ్తలరాయుళ్ళు, కోతల రాయుళ్ళు, స్వార్ధపరులు, అవినీతి పరులు, బంధుప్రీతి పెరుగుతుంది, కళ్ళ కి మాయ పొరలు కమ్ముతాయి. అందరూ పిపీలకాలకంటే అన్యాయంగా కనపడతారు. ఇలా నానా జాతి సమితీ చేరడంతో కాలం గడుస్తూ ఉంటుంది.,

ఇలా చేరినవారిలో నానా రకాలవారూ ఉంటారనుకున్నాం కదా! వారితో స్వార్ధం పెరుగుతుంది, అన్యాయం పెరుగుతుంది, అధర్మం పెరుగుతుంది, ధర్మం అధర్మంలా కనపడుతుంది, అధర్మ కార్యాలమీద మనసుపోతుంది. అవినీతి, బంధుప్రీతి పెరుగుతాయి. నారాయణా అంటే బూతు మాటలా వినపడుతుంది, అంతే వాసులు, తమకోసం చేసిన అక్రమాలన్నీ దేశసేవలా కనపడతాయి. అమ్మయ్య! అమ్మకి కావలసినదిదే, ఇది ఎక్కడ పెరిగిపోతుందో అక్కడ నుంచి అమ్మ చల్లగా చప్పుడు చేయక వెళిపోతుందిట. ఎలా వెళుతుందన్నారు? కరిమ్రింగిన వెలగపండు కరణిని, అంటే ఏనుగు తిన్న వెలగపండును, అలాగే విసర్జిస్తే అందులో ఏమీ ఉండనట్టు, ఈ కరి అనేమాటకి మరో అర్ధం చెప్పుకోవచ్చు. కరి అంటే నలుపు అని అర్ధం. నలుపు తిన్నట్లని కూడా చెప్పచ్చు, వెలగపండు చూడటానికి పైకి బాగున్నా బద్దలు కొడితే అందులో బూజులా ఉన్న నల్లని పదార్ధం పండులో గుజ్జును తినేయడం చూస్తుంటాం. పైకంతా బాగున్నట్టు కనపడినా లోపలేం లేకపోవడం జరుగుతుంది, ఇదే కరిమింగడమంటే. ఇలా గుజ్జు మాయమైన వెలగపండులా చిన్నమ్మ బయటికి వెళిపోతుంది. అప్పుడు చప్పుడు ఉండదు, అమ్మ వెళ్ళిన తరవాత వైభవ చిహ్నాలేమీ మిగలవు, ఈడుపు కాళ్ళు ఏడుపు ముఖం మిగులుతుంది. ఒకరిని అనవసరంగా దూషిస్తే, అబద్ధాలు ప్రచారం చేస్తే మిగిలేది ఇంతే. అప్పుడు పలకరించేవారే కరవౌతారు.

ఈ రెండు ఒక సారి చూడగలగడం కష్టం, మన దేశంలో జరిగిన ఎన్నికలు, ఆ తరవాత సంఘటనలు, అధికారం పోయిన వారు ఎందుకుపోయిందో తెలుసుకో లేనంతగా కళ్ళు మూతలు పడేలా చేసిన అమ్మ వైభం ఏమని చెప్పను?అసలు కారణం వదిలేసి కొసరు కారణా లు వెతుక్కునేలా.

ఇది వ్యక్తులలోనూ ఇంతే!!!

ఆరోగ్యం లక్ష్మి, ఎన్ని ఉండి ఉపయోగం? ఆరోగ్యo లేనపుడు, ఆనందం లక్ష్మి, ఈ ఆనందం కలిగినదానిలో అనుభవించి తృప్తి చెంది, ఆనందపడి ఇతరులను ఆనందింపచేయడం లోనే మానవ జన్మ సార్ధకత. కలిగినదానిలో వితరణ చేయి, చేయగల దగ్గర వెనకతీయకు, కూడా ఏమీ రాదు. ఎదిటి వారికి ఆనందం మాటతోనైనా సరే ఇవ్వగలమనుకుంటే, ఎందుకు వెనకాడటం, మాట మాటాడటానికి కూడా వెనకతీసేవారున్నారు.. ఇవ్వడంలో ఉన్న ఆనందం అనుభవిస్తే కాని తెలియదు, ఆనంద లక్ష్మిని అనుభవిద్దాం, సంతృప్తితో జీవిద్దాం. మాయలో పడిపోవద్దు.

తస్మాత్ జాగ్రత!

Wednesday, May 21, 2014

తేనెమనసులు

తేనెమనసులు వచ్చినపుడు ఆంధ్రా దేవానంద్ గా గుర్తింపు తెచ్చుకున్నాడు రామ్ మోహన్,ఆ రోజుల్లో కృష్ణకి నవ్వు రాదు,నడక రాదు,పరుగు రాదు!ముఖంలో అభినయం పలకదు!అయన సినిమాల్లో రాణించడు!అన్నారు సిని పండితులు!

కాని కృష్ణ నిలదొక్కుకున్నాడు!

రామ్మోహన్ తాగుడు వల్ల స్నేహితుల వల్ల ఆలస్యంగా షూటింగ్ లకు అతి ఆలస్యంగా వస్తూ నిర్మాతదర్శకులను తిప్పలు పెట్టి చెడ్డపేరు తెచ్చుకున్నాడు!

సినిమా అమ్మాయిలు తాగుడు పాడు చేశాయంటారు!తన మీద తనకు నియంత్రణ సంయమనం లేని వాళ్ళు సినిమాల్లోనే కాదు ఏ రంగంలోనూ రాణించలేరు!

Tuesday, May 20, 2014

త్వమేవ మాతా చ పితా త్వమేవ, త్వమేవ బంధుశ్చ సఖా త్వమేవ | త్వమేవ విద్యా ద్రవిణం త్వమేవ, త్వమేవ సర్వం మమ దేవదేవ ||

त्वमेव माता च पिता त्वमेव, त्वमेव बन्धुश्च सखा त्वमेव |

त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेव, त्वमेव सर्वं मम देवदेव ||


త్వమేవ మాతా చ పితా త్వమేవ, త్వమేవ బంధుశ్చ సఖా త్వమేవ |

త్వమేవ విద్యా ద్రవిణం త్వమేవ, త్వమేవ సర్వం మమ దేవదేవ ||


It is You that comes as the mother to nourish with the sap of life. It is You that comes as the father to protect with the sweat of the brow. It is You that comes as the friend to befriend in the hour of need. It is You that comes as the bosom companion, the sweetener of life. It is You that comes as knowledge to pour power in man to know Your wonderous Self. It is You that comes as the wherewithal to fulfill the desires that spring eternally in the human breast. Words fail, utterly fail to reveal that You really are unto me, O Lord of all our lords, You are this beggar's All.


असतो मा सद्गमय, तमसो मा ज्योतिर्गमय |

मृत्योर्मा अमृतं गमय, आविराविर्म एधि ||


ఆసతో మా సద్గమయ, తమసో మా జ్యోతిర్గమయ |

మృత్యోర్మా అమృతం గమయ ఆవిరావిర్మ ఏధి ||


To You, O Lord! I pray: Lead me on to Your reality, beset as I am with the unreal on all sides. Lead me on to Your Light, blinded as I am by the darkness of ignorance. Lead me on to Your immortality, hemmed in as I am by Death inducing infatuation of mind. Reveal Yourself, O Lord, reveal Yourself unto me.

నివేదిక

నివేదిక 

స్కూల్ లో క్లాస్ జరుగుతుంటుంది .. స్కూల్ తనిఖీ ( Inspection )చెయ్యడం కోసం ఒక పెద్దాయన స్కూల్ కి వస్తారు. 

ఒక తరగతి గదికి వెళ్తారు .. అక్కడ టీచర్ ఏదో పాఠం చెప్తూ ఉంటారు. 

తనిఖీ చెయ్యడం కోసం వచ్చిన పెద్దాయన ఆ తరగతిలోని ఒక విద్యార్థిని ఒక ప్రశ్న అడుగుతారు.

తనిఖీ అధికారి : బాబూ నువ్వు లేచి నిలబడు ! 

విద్యార్థి లేచి నిలబడతాడు.

తనిఖీ అధికారి : రామాయణం ఎవరయ్యా రాసింది ?

విద్యార్థి : నాకు తెలియదు సార్ , నేనైతే రాయలేదు !!.

తనిఖీ అధికారి ఎవరో ఒకర్ని ప్రత్యేకించి అడగడం దేనికని .. విద్యార్థులనందరినీ ఉద్దేశ్యించి ... 

' రామాయణం ఎవరు రాసారో మీలో ఎవరైనా చెప్తారా ' అని అడుగుతారు.

విద్యార్థులెవ్వరూ సమాధానం చెప్పరు .. అంతా మౌనంగా ఉంటారు. 

అప్పుడు ఆ అధికారి ఉపాధ్యాయులవారిని అడుగుతారు ..

'ఏంటి మాస్టారు .. రామాయణం ఎవరు రాశారంటే ఎవరూ చెప్పట్లేదు '

దానికి ఆ ఉపాధ్యాయుని సమాధానం : 'ఏమో సార్ ..ఎవరు రాశారో నేను చూడలేదు '.

ఆ సమాధానం విన్న అధికారికి చిర్రెత్తుకొస్తుంది

పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయుల వారిని పిలిచి జరిగినదంతా చెప్తారు.

దానికి ఆ హెడ్ మాస్టర్ గారు :: 'అయ్యో మీతో అలా చెప్పారా !! .. ఐతే మీకు అబద్దం చెప్పారు !! 

(ఒక కుర్రాడిని చూపిస్తూ ) ఆ రామాయణం రాసింది ఈ కుర్రాడే .. అది చెప్పింది మా మాస్టారే .. ఆయన చెప్తుండగా వీడు రాయడం నేను కళ్ళారా చూశానండి '. 

(నివేదిక చివర్లో తగిన విధంగా చర్యలు తీసుకోవాలని కోరుతూ తనిఖీ అధికారి చేసిన సూచన ఇలా ఉంది.) 

ఆ పాఠశాలలో చదివే విద్యార్థులకు గానీ , పాఠాలు చెప్పే ఉపాధ్యాయుడికి గానీ , ఆ పాఠశాల ప్రధానోపాధ్యాయుడికి గానీ ఎవ్వరికి .. 

రామాయణం రాసింది రాముడనీ , మహాభారతం రాసింది భీముడనీ తెలియదు.

ఇలాంటి సిబ్బంది ఉండడం వల్లనే మన విద్యావ్యవస్థ ఇలా తయారయింది. 

వీలైనంత త్వరలో ఆ పాఠశాలలో విద్యా ప్రమాణాలు పెంచేలా చర్యలు తీసుకోవాల్సిందిగా కోరుతున్నాను.

ఒక స్టుడెంటు కష్టం...

ఒక స్టుడెంటు కష్టం...

గాఢ నిద్రలో ఉన్న నేను, అమ్మా నాన్నలు ఏదో పెద్దగా మాట్లాడుతుంటే మెళుకువ వచ్చి, 'అబ్బా, సరిగ్గా నిద్రపోనియ్యరు కదా?' అని మనసులో అనుకుంటూ మళ్ళీ నిద్రలోకి జారిపోయాను.

'ఒరేయ్ సుందరం లేవరా, నీ 10వ తరగతి మార్కులు వచ్చాయట్రా, నీకు 530నే వచ్చాయని నాన్న చిందులు తొక్కుతున్నారు ' అంటూ అమ్మ నన్ను లేపింది.

అమ్మ వెనుక నాన్న నుంచుని ఉన్నారని చూసుకోకుండా, 'ఇంకెంత రావాలిటా?' కళ్ళు నులుముకుంటూ చిరాగ్గా అన్నాను.

'ఒరేయ్ అంట్ల వెధవ, ఇంకో 2 మార్కులు వచ్చుంటే కనీసం స్టేట్ 10వ ర్యాంకైనా వచ్చేది, మా అబ్బాయి స్టేట్ ర్యాంకులలో ఉన్నాడని గొప్పగా చెప్పుకునేవాడ్ని ' అని తిట్లపురాణం మొదలెట్టారు మా నాన్న.

'ఈయనెప్పుడూ ఇంతే, ఎన్ని మార్కులొచ్చినా సంతోషపడరు. అందరి నాన్నలూ ఇంతేనేమో?' అని మనసులో అనుకుంటూ నాన్న తిట్లు పట్టించుకోకుండా లేచి బాత్ రూమ్ లో దూరాను.

బ్రష్ చేసుకుని ముందు గదిలోకి వచ్చాను. ఇంకా నాన్న సణుగుతూనే ఉన్నారు. 

తట్టుకోలేక 'రెండు మార్కులే కద నాన్నా, విజయవాడలో నేనే ఫస్ట్ అయ్యుంటాను?' అన్నాను. 

మా నాన్న వినిపించుకునే స్తితిలో లేరు. 'రెండు మార్కులలో స్టేట్ ర్యాంక్ మిస్సయ్యావు, చదవరా అంటే ఎప్పుడు చూడు సినిమాలు, షికార్లు ఫ్రెండ్స్ తో. అయినా నాకు తెలీక అడుగుతా, నువ్విల్లా బడుద్ధాయిలా తిరిగితే చిరంజీవి వచ్చి రాస్తాడా నీ పరీక్షలు?' అని మళ్ళీ మొదలు.

మారు మాట్లాడకుండా అమ్మ తెచ్చిన కాఫీ తీసుకుని బయట వరండాలో కూర్చున్నా

జంధ్యాల తిట్ల దండకం... నూతనం ...

జంధ్యాల తిట్ల దండకం... నూతనం ...

కాకి నోట్లోంచి బ్రెడ్ ముక్క లాక్కునే అంట్ల కాకి ఎదవా …

ATM లో PAN card పెట్టే తింగరి సన్నాసి….

AC కోసం ATM కి వెళ్లి బాలన్స్ enquire చేసే కక్కుర్తి ఎదవ…

108 vehicle ని ఆపి లిఫ్ట్ అడిగి తిట్లు తినే తింగరి ఎదవ

రెండో floor లో పెట్రోల్ బంక్ పెట్టి దివాలా తీసిన ఫేసూ.

తిని పాడేసిన విస్తరాకులు కడిగి అమ్మే కక్కుర్తి ఎదవా

బూట్ పాలిష్ కుర్రాడితో బేరాలాడి 50 % డిస్కౌంట్ కి చేయించుకునే పీనాసి నాయాల

కాకి రెట్టేసిన క్లైంట్ మీటింగ్ కి వెళ్ళిపోయే చెత్త నాయాల

నల్ల cooling glass వేసుకుని నల్ల అద్దంలో చూసుకుంటూ మాడిపోయిన మసాలాదోసను అమావాస్య రోజు current పోయిన Time లో తినే కక్కుర్తి యెదవ.

విమానంలో kerchief వేసి seat book చేసుకోటానికి parachute వేసుకెళ్ళే పిచ్చి వెధవ

Sunday night PUB కి వెళ్ళి వేడిగా ఉప్మా ఉందా అని అడిగే ఏబ్రాసి.

కుక్క వెంటపడుతుంటే పరిగెత్తకుండా vodofone sim తీసి పడేసే అక్కుపక్షి

శవం మీద మరమరాలు ఏరుకొని bhel puri చేసుకొని తినే పెంట మొహమా..

అక్షయపాత్ర చేతిలో పెట్టుకుని అడుక్కుతినే వెదవ

అష్ట దరిద్రమైన శని గ్రహానికి powder పూసి, బొట్టు పెట్టిన దయ్యంలా ఉన్నావ్….

Aquarium లో చేపలు పట్టే ఫేసూ..

ఎర్రసైన్యం R.narayana murthy దగ్గర break dance నేర్చుకొనే ఎదవా..

నువ్వు బీడు బడిన బ్లేడ్*రా.

సగం కంపైల్ అయిన కోడ్* గాడివి

రాబందు రెట్టవి, బొద్దింక క్లేసానివి

ఎండ్రిన్ డబ్బాలో ఏరుసెన్నక్కాయలు దాచుకుని తినే ఎర్రి పీనుగా.

లాలి పాటను రీమిక్స్ చేసి మాటలు రాని పిల్లలతో బూతులు తిట్టించుకునే బూచోడా.

మంచుతో చేసేదే మంచురియ అనుకునే మొహం

చీపురు కూడా చీప్*ది కొనే చప్రాసెదవ.

ఆకలికి పురుగుల మందులో చెక్కర వేసుకొని తాగే మొహం

మంచు కరిగించి మంచి నీళ్ళని అమ్మే వెధవ మొహం

ఐ-మాక్స్ సినిమాకు బైనోకులర్స్ పట్టుకెళ్ళే బేఖూఫ్ ఎదవ.

కట్టింగ్ షాప్*లో కత్తెర దొంగిలించే ఫేసు.

పిచుకల గూట్లో పీసుమిఠాయి వెతికే పింజారెదవా.

రాగి సంగటి అంటే రాగి తీగలతో చేస్తారని అనుకునే మొహం

పుచ్చిపోయిన వంకాయలతో గుత్తొంకాయ కూర చేసుకుని తినే మొహం

అరోగ్య శ్రీ యాడ్*ను పైరసీ చేసి అమ్మే అరమైండ్ ఎదవ.

youtubeలో నంది పైపులు, tubeలు వెతికే మొహం.

తుఫానులో తువాలు పొయిందని ఫీల్ అయ్యే తుప్రాసెదవ.

కలలో కలాంను కలవరించే కలర్ బ్లైండ్*నెస్ ఫెలొ.

TVలో వచ్చే సినిమాను కూడా రివ్యూ చదివి చూసే మొహం.

బొచ్చు పీకిన ఎలుగు బంటి లా వున్నావ్.

వినాయక చవితి రోజు గణేష్ బీడిలమ్మే గలీజ్*గా.

సత్తు సామానోడికి సాఫ్ట్*వేర్ అమ్మాలనుకునే మొహం.

తేనెపట్టుని చుట్టబెట్టుకుని తట్టబుట్ట పట్టుకుని పెట్టతో చట్టాపట్టాలేసుని చుట్టుపక్కలా తిరిగే బెట్టుయెదవ

పప్పు లొ ఉప్పేసుకుని కప్పు లో తాగే కంపునాయాల

పిల్లల ఎదురుగా పీచుమిటాయి తింటూ చంకలు గుద్దుకునే

ఫాన్సీ డ్రెస్ కాంపిటీషన్ కి గోచీ కట్టుకువచ్చే

నిత్యని చూస్తూ నిర్మలమ్మ ని కలగనే దౌర్భాగ్యుడు

శవాలకి మేకప్పేసే వాడి మొహం

శవం పాత్రలకి డబ్బింగ్ చెబుదామనుకునే చచ్చు సన్నాసి

చీమలు చీమిడి వేసిన మొహం

Monday, May 19, 2014

అసలు పేర్లు తెలుసా?/


అసలు పేర్లు తెలుసా?/
1.ఆత్రేయ ....................కిళాoబి వెంకట నరసింహాచార్యులు
2.ఆరుద్ర .........................భాగవతులశివశంకర శాస్త్రి
3.వోల్గా ............................పోవూరి లలితకుమారి
4.అంపశయ్య నవీన్ ................ డి.మల్లయ్య
5.బుచ్చిబాబు ...........................శివరాజు వెంకట సుబ్బారావు
6.కరుణశ్రీ ............................... జంధ్యాల పాపయ్య శాస్త్రి
7.దేవీప్రియ ...............................ఖాజా హుస్సేన్
8.వడ్డెర చండీదాస్ ......................చెరుకూరి సుబ్రహ్మన్యే శ్వర స్వామి
9 పురాణం సీత ..........................పురాణం సుబ్రహ్మణ్య శర్మ
10.శ్రీ రమణ ..............................వంకమామిడి రాధాకృష్ణ

ఎంత పని చేసితివి వివాహమా....

ఎంత పని చేసితివి వివాహమా....

నా కన్న ఇంటికి నన్ను అతిధి చేసితివి కదా.......

అని వాపోయే ఒక వధువు...

Saturday, May 17, 2014

ఇన్నాళ్ళు, మనం ఏదో కోల్పోయాము, అనే వేదన నుంచి బయట పడ్డట్టు అనిపించింది..

శ్రీ నరేంద్ర మోడీ ని ప్రజలు అత్యధిక మెజారిటీ తో గెలిపించారు. మోడీ నోట జై భారత్ అని వింటూ వుంటే మనసుకు తృప్తి గా ఉంది. అయన గంగా హారతి కార్యక్రమం చూస్తూ ఉంటె ఎంతో సంతోషం అనిపించింది. ఏదో మనకు సంబంధించిన మన మనిషి, మన సొంతవాడు అక్కడ ఆ కార్యక్రమం చేస్తూ ఉన్నట్టు అనిపించింది. మోడీ గెలిచినట్టు టీవీల్లో చుసిన తర్వాత చాలా కాలం తర్వాత మన దేశానికి మనం వచ్చినట్టు భావన కలిగింది. ఇది భారత దేశం, ఇది మనది, మనం భారత దేశ వాసులం అనే సంపూర్ణ భారతీయ భావన కలిగింది. కారణం ఏమిటో తెలియదు కానీ, ఇన్నాళ్ళు, మనం ఏదో కోల్పోయాము, అనే వేదన నుంచి బయట పడ్డట్టు అనిపించింది.

పంకజం గారెలు ..

పంకజం గారెలు ..

ఒక ఊళ్ళో పంకజం అనే అమాయకురాలు ఉండేది. ఒక రోజు పంకజం మొగుడికి గారెలు తినాలని కోర్కె కలుగుతుంది. గారెలు చేయమని భార్యను అడుగుతాడు. దానికి పంకజం నాకు ఎలా వండాలో తెలియదు అంటుంది. దానికి పంకజం భర్త మన పక్కింటి బామ్మ గారు ఉన్నారు కదా ఆవిడని కనుక్కొని చేయి అంటాడు. సరే అని పక్కింటి బామ్మగారి దగ్గరికి వెళ్ళి గారెలు ఎలా చేయాలని అడుగుతుంది. దానికి బామ్మగారు చాలా ఈజీ నేను చెపుతాను ఎలా వండాలో. ముందు మినపప్పు నానబెట్టుకోవాలి అని అనీ అనగానే పంకజం నాకు తెలుసు నాకు తెలుసు అని వెళ్ళిపోతుంది. కొంచం సేపటికి వచ్చి ఆ తరవాత ఏమి చేయాలి అంటుంది. ఏముంది శుభ్రంగా కడిగి పొట్టు తీసి రుబ్బుకోవాలి అని చెప్పగానే నాకు తెలుసు.. నాకు తెలుసు అని వెళ్ళిపోతుంది. 

పప్పు సరిగా నానకపోయినా అలాగే పప్పు పప్పు గా కడిగి రుబ్బుతుంది. మళ్ళీ బామ్మగారి దగ్గరకు వెళ్ళి ఆ తర్వాత ఏమి చేయాలని అంటుంది . ఆ తర్వాత నూనె కాగపెట్టి పిండి ని అందులో వేయటమే అని బామ్మ గారు చెపుతుండగానే మాళ్ళీ మాములుగానే నాకు తెలుసు ..నాకు తెలుసు అని నూనె కాగకుండానే వేస్తుంది. కాసేపటికి పంకజం భర్త వచ్చి గారెలు చేశావా అనగానే ఒక గ్లాసులో వేసుకొని తెస్తుంది. 

అదేమిటి! గారెలు ఇలా ఉన్నాయేమిటి?! అని ఆశ్చర్యంగా అడిగిన భర్తతో ..ఏమో బామ్మ గారు చెప్పారు , నేను చేశాను అని బదులిస్తుంది పంకజం. 

వెంటనే పంకజం భర్త బామ్మగారి దగ్గరికి వెళ్ళి ఇదేమిటి ఇలా చెప్పారు! అంటే, దానికి బామ్మగారు అసలు నీ భార్య పూర్తిగా వింటే కదా ! 

పూర్తిగా వినకుండా నాకు తెలుసు.. నాకు తెలుసు అని వెళ్ళిపోతుంటే నేనేమి చేసేది అంటుంది. 

అప్పుడు భార్యతో ఇలా అంటాడు రేపు బామ్మగారు కూడా గారెలు చేస్తారు చూసి నేర్చుకో బామ్మగారు ఎలా చేస్తారో నువ్వు కూడా అలాగే చేయి మాట్లాడకుండా.. సరేనా? అని అంటాడు. 

సరే సరే అంటుంది పంకజం.

ప్రక్క రోజు పంకజం పొద్దున్నే లేచి బామ్మగారు ఏమి చేస్తే అదే చేయాలనుకుంటుంది. ఆ రోజు బామ్మగారు తల మీద జుట్టు బాగా పెరగటం వలన క్షరకుడిని పిలిపించుకొని నున్నగా గుండు చేయించుకుంటుంది. 

ఇదంతా చూస్తున్న పంకజం రాత్రి భర్త చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు వస్తాయి "బామ్మ గారు ఏమి చేస్తుంటే నువ్వు కూడా మాట్లాడకుండా అలాగే చేయి అని ". 

ఇంకేముంది పంకజం కూడా నీటు గా గుండు కొట్టించుకుంటుంది. ఆ తర్వాత చక్కగా తల స్నానం చేసి ఒక మడి బట్ట కట్టుకొని సేం బామ్మగారు ఎలా చేస్తారో అలాగే చేసింది.

ఆ సాయంత్రానికి భర్త వస్తూనే గారెలు చేశావా అని పెద్దగా పిలుస్తాడు. చేశానని లోపలినుండి పంకజం అంటుంది. పట్టుకురా అని అనగానే గారెలు తీసుకొని భర్త దగ్గరికి వెళ్ళి తలవంచుకొని నిలబడుతుంది. వెంటనే భర్త నిలబడి అయ్యో బామ్మ గారు మీరు తెచ్చారేమిటి పంకజం ఏమయ్యిందని అడుగుతాడు లోపలకి చూస్తూ , వెంటనే తల ఎత్తి నేను బామ్మగారిని కాదండి మీ పంకజాన్నే అంటుంది. అంతే పంకజం భర్త ఒక్కసారి విస్తుపోయి నీకేమి మాయ రోగం వచ్చింది ఇలా గుండు కొట్టించుకున్నావని కోపం గా అడుగుతాడు . 

దానికి పంకజం మీరే కదా బామ్మగారు ఏమి చేస్తే అలాగే చేయమన్నారు అని అమాయకంగా అడుగుతున్న భార్యని చూసి నవ్వాలో ఏడవాలో తెలియక తలపట్టుకుకూర్చొని అసలు గారెలు ఎందుకు చేయమన్నానా అని వాపోతాడు.

యువకులలో సంకుచితత్వం పోలేదు.

కొంతమంది యువకులలో సంకుచితత్వం పోలేదు. Male ego అప్పుడప్పుడు తొంగిచూస్తూవుంది

కొన్నాళ్ళు భర్తతో కాపురం చేసి వితంతువైన విమలను అభ్యుదయభావావేశంతో మోహన్ పెళ్ళి చేసుకున్నాడు

మొదటి రాత్రి ఆమె గదిలోకి వచ్చి సిగ్గుతో గుమ్మందగ్గర నిలబడింది 

మోహన్ ఆమెకేసి చూసి “అప్పుడు కూడా ఇల్లాగే సిగ్గుపడ్డావా?" అని అడిగాడు వ్యంగ్యంగా 

విమల చివుక్కున తలపైకెత్తి అతనికేసి అసహ్యంగా చూసింది

Wednesday, May 14, 2014

కోన సీమ రైలు బస్సు.....

కోన సీమ రైలు బస్సు.....

మా చిన్నప్పుడు మా అత్తలు కోటి పల్లి కి రైల్ ఉండేది.... 

దొరలూ పికేసారు.... కానీ పట్టాలు ఇంకా ఉన్నాయి అని చూపేవారు....

ఇపుడు అదే పట్టాలు మీద రైల్ బస్సు నడుస్తోంది....

ఎవరు చేయి ఊపిన ఆగి ఎక్కించు కుంటుంది.

అదే కాకినాడ కోటి పల్లి ట్రైను....

Kakinada - Kotipalli Rail bus : Raise your hand and the rail will stop for you 


Its an awesome experience travelling in this rail bus...


This rail bus departs from Kakinada at 9.30 AM and reaches Kotipalli by 11.30 A.M.

కొన్ని మాటలు అలా పుట్టేస్తుంటాయి.

ఎవ్వరు పుట్టించకపోతే అసలు మాటలెలా పుడతాయి, వేసుకో వీడికి రెండు.... అన్న చందాన కొన్ని మాటలు అలా పుట్టేస్తుంటాయి.

1. తొక్క:- సహజంగా వొలిచి పారేసేదాన్ని తొక్క అంటారు, ఇక్కడ సదరు వ్యక్తికి రుచించని/నచ్చని ప్రతీ విషయం గురించి తొక్క అనే పదం ఉపయోగిస్తారు.

2. తొక్కలోది:- తొక్కలోనిది పండో లేక కాయో ఒలిచేవరకూ తెలియదు ఎవ్వరికైనా... అలాగే సందిగ్ధంలో సదరు వ్యక్తి ఉంటే వారు తొక్కలోది అనే పదప్రయోగం చేస్తారు.

3. పీకావులే:- కలుపు పీకితేనే పంట ఏపుగా పెరుగుతుంది అన్న సత్యం నుంచి ... పరిస్థిని మన అదుపులోకి తెచ్చుకుంటే పీకాడని, లేదంటే ఏమీ పీకలేకపోయాడని ప్రయోగం జరుగుతుంటుంది.

4.బొంగు:- వెదురు బొంగు పైకి దృఢంగా కనపడినా లోపలంతా డొల్లే అనాది ఇక్కడ అర్ధం.... పైకి తెలిసినట్టు కనపడి తర్వాత నిర్ఘాంతపోయే సందర్భంలో ఈ ప్రయోగం జరపబడుతుంటుంది.

5.అదుర్సు:- సహజంగా కంపించేది విపిరీత పరిణామాలు లేదా ఊహించని మార్పులు జరిగినప్పుడే... అలాంటి సందర్భంలో ఈ ప్రయోగం.

6.చింపావులే:- తప్పురాస్తే కాగితాన్ని చింపేస్తాంగా... నువ్వు తప్పు చేసావోచ్ అని చెప్పడానికి ఈ ప్రయోగం.

7.ఇరగదీసావ్:- పొయ్యిలో పెట్టే కట్టెల్ని చిన్నవిగా/అనువుగా చెయ్యడానికి విరిపినట్లే... విషయాన్ని అతి సునాయాసంగా ఎదుటివాడికి అర్ధం అయ్యేలా చెప్పగలిగితే ఈ ప్రయోగం చెయ్యవచ్చు.

చివరగా నేను ఇరగదీసాను అని మీరు ఈ సందర్భంగా అనవచ్చు. తెలుగు దేదీప్యమానంగా వెలుగుతోంది. అందరికీ జేజేలు. మీరు ఇద్దామనుకున్న పుణ్యం మొత్తం ఇచ్చేయ్యండి సార్ (కొరియర్ చేసినా/ ఆన్లైన్ ట్రాంజాక్షన్ చేసినా అంతా మీ ఇష్టం

అనువు కానిచోట….

అనువు కానిచోట….


అనువుకానిచోట అధికులమనరాదు

కొంచముండుటెల్ల కొదువ కాదు

కొండ అద్దమందు కొంచమైయుండదా

విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.హిమాలయాల్లోని మానస సరోవరంలో ఉండే హంసల గుంపునుంచి ఒక రాజహంస దారితప్పి ఒక కాకులగుంపులో దిగింది. ఎప్పుడూ ఊరుదాటి ఎక్కడికీ వెళ్ళని కాకులు ఆ హంస అందాన్ని, ఠీవిని చూసి ఆనందపడ్డాయి. ఇంత అందంగా కూడా ఉంటారా మనజాతివారని. అందరూ చుట్టూ చేరి పలకరించి ఎక్కడనుంచి వస్తున్నావు, ఎవరు నువ్వు అని ప్రశ్నించాయి. తనపేరు రాజహంస అని నివాసం మానస సరోవరమని అది హిమాలయల్లో ఉంటుందని చెప్పేటప్పటికి, హంస గొంతు విని, పలుకు హొయలు విని కాకులు కొద్దిగా ఈర్ష్య పడ్డాయి, తమ రూపంతో, గొంతుతో పోల్చుకుని. ఇది వెళ్ళగక్కేందుకు ఒక కాకి ఇంత అందంగా, తెల్లగా ఉన్నావు రోజూ ఏమితింటావని అడిగితే మానస సరోవరంలోని లేత తామరతూడులు తింటానని చెప్పింది, దానికి కాకి ”ఏం! అక్కడ నత్తలు పీతలు దొరకవా?,” అని అడిగితే హంస ఆశ్చర్యపోయింది. అయ్యో పీతలు నత్తలు ఎంత బాగుంటాయో వాటిని తినకుండా నీ బతుకు వ్యర్ధమని ఎకసెక్కెమాడాయి. కాకి హంసని తెలివితక్కువదానిగా అంచనావేసి, తమరూపంతో, గొంతుతో పోల్చుకుని అసూయపడుతూ నువ్వింత సున్నితంగా, పెద్దగా ఉన్నావు కదా ఎంత ఎత్తు ఎగరగలవంటే ఆకాశమెత్తని, ఎంత దూరమైనా ఎగరగలనని చెప్పింది. కాని కాకికి నమ్మకం కలగకా, అసూయ, ఈర్ష్య, గర్వంతోనూ, ఐతే నాతో ఎగరమని బయలుదేరితే హంసకూడా బయలుదేరి సముద్రం మీదకి వెళితే హంస ఎగురుతూనే ఉంది, కాకికి నీరసమొచ్చింది, వాలుదామంటే కిందనీరు కనపడింది తప్పించి వాలేందుకు ఆసరా దొరకలేదు. ఏమిచేయాలో తోచక వెనక్కి తిరిగొచ్చే సావకాశం లేక కాకి నీటిలో పడి మరణించింది, హంస మానస సరోవరానికి ఎగిరిపోయింది.

విజయవాడ సత్యనారాయణ పురం.

మేము విజయవాడ సత్యనారాయణ పురం లో ఉండేవాళ్ళము. అక్కడ ఓ చిన్న రైల్వే స్టేషన్ ఉండేది, ప్యాసింజర్ ట్రెయిన్లు తక్కా మిగతావేవి ఆగేవి కాదు. సర్కార్ ఎక్స్ప్రెస్ మటుకూ స్టెషన్ దగ్గరకు రాగానే డ్రైవర్ స్లో చేసేవాడు, చాలా మంది దిగిపోయేవారు. అల్లా దిగే వారిలో ఎక్కువమంది రైల్వేలో పని చేసేవాళ్ళు ఉండేవారు. సత్యనారాయణ పురం స్టేషన్లో దిగకపోతే, మెయిన్ రైల్వే స్టేషన్ దాకా వెళ్ళి, మళ్ళీ బస్సో, ఆటోనో పట్టుకు రావాలి. అందుకే చాలా మంది కూసింత రిస్కైనా దిగిపోయేవారు.

మా సందులో ఉన్న సత్యనారయణ గారు కూడా అల్లానే దిగేవారు. నేననుకోవటం చాలా ఏళ్ళ నుంచి దిగివారనుకుంటా.

రైల్వే పోలీసతను వేరే వాళ్ళతో చెబుతున్నాడు 'చాలా ఏళ్ళ నుంచీ దిగుతున్నారు ఈయన, ఈ రోజు దిగుతుండగా పట్టుకున్న డోర్ హ్యాండిల్ జారి ఒక కాలు స్టెషంకి, ట్రెయిన్ కి మధ్య ఇరుక్కుపోయింది. అల్లా ఈడ్చుకుంటూ పోయింది. గార్డ్ చూసి ఎర్రజెండా ఊపి ట్రెయిన్ ఆగేలోపలే లోపలకి లాగేసింది. ' అని.

ఒక్కసారి నా ఒళ్ళు జలదరించింది. ఊహించుకోవటానికే భయమేసింది. ఈ లోపల ఆంబులెన్సులో శవం వచ్చింది. మొత్తం కట్లు కట్టి ఉంది. ఆయన భార్యా, కొడుకుని ఎవ్వరూ పట్టుకోలేకపోయారు. నేనది చూడలేక ఇంటి ముఖం పట్టాను.



ఆరు నెలల తర్వాత తెలిసింది, ఈ దుర్ఘటన మూలంగా రైల్వే ఎంక్వైరీ పడి, సర్కార్ ఎక్స్ప్రెస్ ని ఓ నిమిషం పాటు సత్యనారాయణ పురం స్టేషన్లో ఆపేలా చేసారని.

అంత మంది రోజూ స్లో చేసిన ట్రెయిన్ నుంచి దూకుతున్నా పట్టించుకోని అధికారులు, సర్కార్ ఎక్స్ప్రెస్ ని ఈ చిన్న స్టేషన్లో ఓ నిమిషం పాటు ఆపటానికి ఒక ప్రాణం బలి అవ్వాల్సి వచ్చింది

ఏగూటిచిలక ఆగూటిపలుకే పలుకు.

ఏగూటిచిలక ఆగూటిపలుకే పలుకు.

వెనక, అబ్బో చాలా ఏళ్ళక్రితం ఒక బోయవాడు అడవిలోకి వెళ్ళి మాట్లాడే రెండు రామచిలకలను పట్టి పంజరంలో పెట్టి తెచ్చాడు. శాస్త్రిగారు ఒక చిలకను కొన్నారు 

ఒక రైతు బామ్మ రెండో చిలకను కొంది 

శాస్త్రిగారి చిలక కొన్నాళ్ళకి అక్కడ సంభాషణలను పలకడం అలవాటు చేసుకొంది. 

రెండో చిలక బామ్మ గారి ఇంట్లో వుందికదా. 

ఆబామ్మగారు మనమరాలి పట్ల మహా కర్కోటకంగా వ్యవహరిస్తుంది. ప్రతిదానికీ ఆంక్షలే. 

ఆ మనుమరాలుకు వళ్ళుమండి నీదుంపతెగ, చావు దొంగపీనుగా, నీకళ్ళు మాడిపోనూ అని తిట్టుకునేది. 

చిలక్కి అవే అలవాటయ్యాయి. 

ఆ మాటలు విని విసిగిపోయిన బామ్మ గారు శాస్త్రిగారి దగ్గరకు వచ్చింది సలహా కోసం. 

రండి, కూర్చోండి, మంచినీళ్ళు కావాలా అని చిలుక ఆహ్వానించడం విని ముచ్చటపడి శాస్త్రిగార్ని తన చిలుకకు కూడా మంచి మాటలు వచ్చేవుపాయం చెప్పమంది. 

కొన్నాళ్ళు నాచిలుకను తీసుకుపోయి నీచిలుక పంజరం పక్కన పెట్టు. ఈ మాటలు దానికి అబ్బుతాయి అని తమచిలుకను ఇచ్చారు 

బామ్మ గారు ఈ చిలుకను పంజరంతో తీసుకుపోయి తన చిలక పక్క తగిలించి ఒక జామకాయ కూడా పంజరంలో పెట్టింది. 

బామ్మగారి చిలుక నీదుంప తెగ, నీకళ్ళు మాడిపోను, చావు దొంగపీనుగా అంది 

వెంటనే శాస్త్రిగారిచిలుక తథాస్తు అంది 

బామ్మ గారికి వళ్ళుమండిపోయి పంజరాలు తెరిచి పొండి పాడు పక్షుల్లారా అని వాటిని వదిలేసింది

తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు (మే 9, 1408 - ఫిబ్రవరి 23, 1503)

అన్నమయ్య లేదా తాళ్ళపాక అన్నమాచార్యులు (మే 9, 1408 - ఫిబ్రవరి 23, 1503) తెలుగు సాహితీ చరిత్రలో లభించిన ఆధారాల ప్రకారం మొదటి వాగ్గేయకారుడు (సాధారణ భాషలో గేయాలను కూర్చేవారు). అన్నమయ్యకు పదకవితా పితామహుడు అని బిరుదు ఉన్నది. దక్షిణాపథంలో భజన సాంప్రదాయానికి, పదకవితాశైలికి ఆద్యుడు. గొప్ప వైష్ణవ భక్తుడు. తిరుమల శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి ని, అహోబిలము లోని నరసింహ స్వామి ని, ఇతర వైష్ణవ సంప్రదాయ దేవతలను కీర్తిస్తూ 32వేలకు పైగా కీర్తనలు రచించాడు . అన్నమయ్య పాటలు, పదాలు, పద్యాలలో భక్తి, సాహిత్యం, సంగీతం, శృంగారం, భావలాలిత్యం పెనవేసికొని ఉంటాయి.

కన్నడ వాగ్గేయకారుడు పురందరదాసు అన్నమయ్యను శ్రీనివాసుని అవతారంగా ప్రశంసించాడంటారు. (సాక్షాత్తు శ్రీమహావిష్ణువు ఖడ్గమైన నందకం అంశతో అన్నమయ్య జన్మించాడని శ్రీవైష్ణవసంప్రదాయంలో నమ్మకం ఉన్నది. ప్రధాన మందిరంలో ఘంట అవతారమని కూడా అంటారు). త్యాగయ్య, క్షేత్రయ్య, రామదాసు వంటి సంకీర్తనాచార్యులకు అన్నమయ్య మార్గదర్శకుడు.

చందమామ రావే జాబిల్లి రావే అంటే వేంకటేశుడు ముద్దలు తిన్నాడో తినలేదో కానీ, తెలుగు పిల్లలు మాత్రము గబుక్కున తింటారు. జోఅచ్యుతానంద జో జో ముకుందా అంటే ముకుందుడు నిద్ర పోతాడో లేదో కానీ తెలుగు పిల్లలు మాత్రము హాయిగా నిద్ర పోతారు. అన్నమయ్య పాటలు తెలుగు సంస్కృతికి ప్రతిరూపాలు. అవి తెలుగు సంస్కృతిలో ఒక భాగమై పోయినాయి; జనాల నోళ్ళలో నాటుకొని పోయినాయి. తుమ్మెద పాటలు, గొబ్బిళ్ళ పాటలు, శృంగార గీతాలు, ఆధ్యాత్మిక పదాలు - ఇలా మొత్తము ముప్పై రెండు వేల పాటలు వ్రాసాడు.

Tuesday, May 13, 2014

" స్వామీ ! ఐశ్వర్యా అంటే లక్ష్మే కదా "

" స్వామీ ! ఐశ్వర్యా అంటే లక్ష్మే కదా "!

.

ఏకాంత వేళలో వున్న శ్రీవారు , శ్రీదేవి తో " దేవీ ! చూడు ! ఈ ప్రపంచములో ఎంత ధనవంతులైనా , రూపవంతులైనా , అధికారులైనా నా దర్శనము కోసం ఎంత ప్రయాసపడుతున్నారో "

" . అవును స్వామీ ! తమరు శ్రీ నివాసులు కదా " అంటూ మురిసిపోసాగింది .

అందులోని మర్మమును గ్రహించిన స్వామీ " అహా ! అలా అని అది నీ గొప్పే అని అంటావా ? , ఎంతటి వారనా నా కోసము ఇక్కడకు కాలినడకన వస్తారు , అహము లేకుండా నిలువుదోపిడి ఇస్తారు , అందము మీద వ్యామోహము వుండకుండా సిరోజాలు సమర్పించుకుంటారు , కొందరు అడుగడుగు దండాలు , పొర్లు దండలు , తులాభారాలు ఇలా ఎన్నో మొక్కులు మొక్కి తీరాగానే శరీర శ్రమ అని లేకుండా మొక్కులు చెల్లిస్తారు , ఇవన్నీ కూడా శ్రీ నివాసుడనేనా చేస్తారు ? " అంటూ చిలిపిగా నవ్వుతూ..." పోయిన ఏడాది వచ్చిన ఈ దేశాధ్యక్షుడు , ఆ తరువాత వచ్చిన ఇంకో రాజకీయనాయకురాలు , కానుకగా మూడు కోట్లు ఇవ్వడము కూడా శ్రీనివాసుడనేనా , అదిగో అటు చూడు ఎంత మంది భక్తులో నిత్యము " గోవిందా , గోవిందా " అంటూ స్మరిస్తూ నా దర్శనము కోసం ఎంత ప్రయాస పడుతున్నారో , " 

"ఇది కాక పొరుగుదేశలనుండి ఎందరో భక్తులు ఎంతో ధనము వేచించి కష్టములకోర్చి నా కోసము చూడు దేవీ ! ఎలా వస్తున్నారో " 

" అటు చూడు ఆ తల్లి కి పెళ్ళయిన పదిహేడు సంవత్సరముల తరువాత పిల్లలు పుట్టినందుకు ఎలా పొర్లు దండాలు పెడుతోందో ... 

ఇటు చూడు ఈ తల్లి పిల్లాడికి వచ్చిన రోగము నయమైనందువలన అడుగడుగు బొట్లు పెడుతూ వస్తోందో " 

" వీరందరూ కూడా నా కరుణా కటాక్షములు కాక ఇంకేవన్నా కోరుకుంటున్నారా ? చెప్పు దేవీ ? "

ఇంతలో అక్కడ కోలాహలము ఎవరో సినిమా నటుడు , కుటుంబముతో వచ్చాడుట , అందుకే అందరినీ పక్కన తోసి వారిని పంపే ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి.

" అదిగో అమితాబ్ , ఇదిగో అభిషేక్ , అదిగదిగో ఐశ్వర్య .."

అంతవరకూ " గోవిందా , గోవిందా " అంటొన్న భక్తులు

 ఒక్కసారిగా " ఐశ్వర్య , ఐశ్వర్య " అనడము మొదలెట్టారు . 

" స్వామీ ! ఐశ్వర్యా అంటే లక్ష్మే కదా " అని అమ్మవారు ,

 శ్రీవారిని అడగడం , శ్రీవారు మూతి ముడుచుకోవడం , అది చూసి ముసి ముసి నగవుతో సిరి.

ప్రాప్తం.

ప్రాప్తం.
ఒక రోజు పార్వతీపరమేశ్వరులు భూలోక విహారానికి బయలుదేరారు. భూలోక సౌందర్యానికి ముగ్దురాలయిన పార్వతీదేవి వరమేశ్వరునితో "నాథా! భూలోకము ఎంత రమణీయము గా నున్నది! ఈ వనములు, ఈ పక్షులు, జలాశయములు కన్నుల పండువుగా ఉన్నవి. ఇట్టి సుందర ప్రదేశములో నివశించుచున్న జనులు ఎట్టి పుణ్యమును చేసియున్నారో కదా, ఈ భవనములు చూడుడు ఎంత అందము గా ఉన్నవి, ఈ జనుల వస్త్రములెఒత అద్భుతముగ నున్నవి. మా అక్క లక్ష్మీ దేవి సక్షాత్తూ కొలువై ఉన్నది కదా ఇచట" అని పరవశురాలయింది. ప్రియసఖి ఉత్సాహమును గమనించి నవ్వుకున్నాడు మహాదేవుడు.
అలా కొనసాగిన వారి విహారం ఒక చోట నిలిచింది. అక్కడ ఒక ముసలి బిచ్చగాదు "అమ్మా! అన్నపూర్ణమ్మ తల్లీ! పట్టెడన్నం పెట్టండమ్మా!" అని అతి దీనంగా బిచ్చమెత్తుకుంటున్నాడు. అది చూసిన ఆన్నపూర్ణ హ్రుదయం ద్రవించిపోయింది. సజల నయనాలతొ పరమేశ్వరుని తో, "స్వామీ! ఏమి ఈ వైపరీత్యము? ఒక చోట రత్న మాణిక్యలతో తుల తూగు సుందర భవనములా? ఒక పక్క పొట్టకు పటికెడు మెతుకులు దొరకని దుస్థితి యా? ఏమి ఈ మాయ స్వామీ? అని ప్రశ్నిఒచింది. దానికి శంకరుదు చిరునవ్వు నవ్వి, "సఖీ పార్వతీ, ఈ పేదవాని ఆకలి చూసి నీ మాత్రు హ్రుదయం ఎంత విలవిలలాడుతున్నదో నేను అర్థం చేసుకోగలను. వెళ్ళు, వెళ్ళి వాని ఆకలి తీర్చు" అన్నాడు. ఫార్వతీదేవి మిక్కిలి సంతోషం తో ఒక ముత్తైదువ రూపం లో వెళ్ళి ఆ పేదబిచ్చగాని ఆకలి తీర్చింది. సాక్షాత్తు అన్నపూర్ణ చేతితో అన్నం తిన్న ఆ బిచ్చగాని జన్మ ధన్యం!
అయిననూ పార్వతీదేవి కి ఇంకా ఏదో సహాయం చెయ్యాలనే తపన. అది గమనించిన పరమేశ్వరుదు, "దేవీ! మనం చెయ్యగలిగినది అంతే, నీవు వాని గురించి ఎక్కువగా అలోచిస్తున్నావు" అన్నాడు. దానికి పార్వతి, "అదేమిటి నాథా! మనం ఆది దంపతులం. మీరు లయ కారకులు. మీరే ఇలా అంటే ఎలాగు? నేను వానికి సహయం చేస్తాను." అన్నది. సరే చేసి చూడమన్నాడు శంకరుడు. ఆ పేదవాడు వెళ్ళె దారిలో ఒక డబ్బుల మూట పడవేసింది ఫార్వతీదేవి.
ఇదిలా ఉండగా ఆకలి తీరిన పేదవాని మనసు ఎంతో ఉత్సాహం గా ఉంది. ఆ వేళ ఇంక పనేమి లేక పోయింది. హుషారు గా నడుస్తున్నాడు. ఇంతలో అతని మదిలో ఒక అలోచన. గుడ్డివాళ్ళు ఎలా నడుస్తారు అని. ప్రయత్నిద్దాం అనుకుంటూ, కళ్ళు మూసుకుని నడవటం ప్రారంభించాడు. అలా నడుస్తూ నడుస్తూ పార్వతీదేవి పడవేసిన మూట దాటుకుని వెళ్ళిపోయాడు. అది గమనించిన పరమేశ్వరుదు "చూసావా గౌరీ? విధి లిఖితాన్ని తప్పించటం మన వల్ల కాదు. ఎవరికేది ప్రాప్తమో అదే దక్కుతుంది" అన్నాడు. "అవును కదా" అని పరమేశ్వరునికి చేతులు జోడిచింది పార్వతి.
గమనిక : ఈ కథ లోని ముఖ్యాంశం మా అమ్మమ్మ చిన్నప్పుడు చెప్పిన కథల్లోంచి తీసుకున్నది. దానికి నా సొంత కవిత్వం కొంచెం జోడించటం జరిగింది.

x

గుంపులో గోవింద !

ఏదో అందరూ ఇండియాలో ఉండి , ఒకరు అమెరికా వెళ్తే గొప్పకానీ ,

అందరూ అమెరికా వెళ్ళినవారే అయితే గొప్పేం ఉంది? గుంపులో గోవింద ! 

అలా అని గొప్పలు చెప్పుకోకపోతే ఎలా? అందుకే మనసూరుకోక యధాశక్తిగా గొప్పలు చెప్పుకోవడం..

" మా అబ్బాయి ఉండే ఊళ్ళో చలికాలం అంతా మంచు మయం , తెల్లారేసరికి దూదికుప్పల్లా మొకాటివరకు మంచు , ఎంతబాగుంటుందో చూడ్డానికి " అని ఒకరంటే " నిజమే పాపం అదో పీడాకారం , తెల్లారి లేస్తూనే పారలు , పలుగులు పట్టుకొని ఆ మంచంతా తవ్విపోసుకోవాలిట పాపం , వెధవ చాకిరీ , మా అబ్బాయి ఉండేది సీ కోస్ట్ , లక్షణంగా ఏడాది పొడవునా ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది వాతవరణం " అని మరొకరి సానుభూతి .

"కిందటిసారి మేము వెళ్ళినప్పుడు నయాగరా చూశాం ఎంత బాగుందో " అని ఒక ఇల్లాలు కళ్ళు విప్పార్చుకొని చెప్తే..

" భలెవారేలెండి ! అసలు నయాగరా అందం చూడాలంటే కెనడా వైపునుండి చూడాలి , మొన్న మేము వెళ్ళొచ్చాము , ఈ సారి మీరూ వెళ్ళిరండి " అంటూ మరొక ఇల్లాలి సలహా.

Monday, May 12, 2014

రాయాలా? రాయలా!

రాయలా రాయ లా రాయాలా రాయాలా?

రాయాలా రాయాలా    ( వ్రాయాలనా అనే అర్థం లో )

రాయలా రాయలా?     ( ఇంకా వ్రాయలేదు)


రాయాలా రాయాలా     ( వ్రాయాలనా అనే అర్థం లో )

రాయాలా? రాయలా!     ( ఇంకా రాయలేదు )


రాయాలా రాయాలా?

రాయ లా  రాయలా?      ( దేవరాయ లోని రాయ వ్రాసినట్టు రాయాలా? )


రాయలా రాయలా?     ( దేవరాయలు లోని రాయలు )

రాయాలా రాయాలా?     (  నేను వ్రాయాలనా?)


రాయ లా రాయ లా

రాయాలా రాయాలా? ( దేవరాయలు లోని రాయ. రాయా, నేను వ్రాయాల్నా? )


సాహిత్య హాస్య రస గుళికలు.

సాహిత్య హాస్య రస గుళికలు.

మన పూర్వ కవులకు ఎంత రచనా పాటవ మున్నా, ఎంత వాగ్థాటి వున్నా మన పల్లె పడుచుల ముందు ఘోరంగా ఓడిన సందర్భాలు కోకొల్లలు.నేను జిల్లా పరిషత్ ఉన్నత పాఠ శాల లో చదివే రొజుల్లో తెలుగు పంతుళ్ళు , నిజానికి భాషా పండితులు. (ఇప్పటి పరిస్థితి తారుమారు అని విన్నా).వాళ్ళు పఠాలు చెప్తూ మధ్యలో కొన్ని చమత్కారలు చెప్తూ వుండేవారు. వారు ప్రసాదించిన విద్యలో నుంచి కొన్ని హాస్య రస గుళికలు.


ముందుగా సంగీత స్వరాలను ఒక రసజ్ఞుడు కంద పద్యములో చెప్పి తన తృష్ణ ఎలా తిర్చుకున్నాడో చుడండి. మీకు సంగీతము వస్తే పాడుకోండి. ( ఏమండోయ్ అర్థము లేదనుకునేరు, పద్యానికి శుభ్రంగా అర్థము వుంది. కాకపొతే వాడిన అక్షరాలే సంగీత స్వరాలు)


మా పని నీ పని గాదా

పాపమ మా పాపగారి పని నీ పనిగా

నీ పని దాపని పని గద

పాపని పని మాని దాని పనిగానిమ్మా !!


విజయ నగర రాజ్యం లో తెలుగు ఒక వెలుగు వెలిగిన సంగతి మనందరికీ తెలుసు కదా. అక్కడ ఒక పూవులమ్ముకునే ఆమెకు కవికి ఈ రకంగా సంభాషణ జరిగింది.

" వెలది నీ ఈ దండ వెల ఎంత? "

" నా దండకును వెలబెట్ట నెవ్వని తరంబు ?" అని పూలమ్మి చెల్లు మనిపించింది.

ఇక్కడ రసికుని దృష్టిలో "దండ" అంటే "జబ్బ" అని అర్థం. అందుకే ఆమె రెండర్థాలు వచ్చేలా నా దండకి ( పూలదండకి, నా జబ్బకి ) వెల కట్టడమెవరి తరం రా? అంది.


ఇలాంటిదే ఇంకొకటి. తన ఇంటికి అతిధి గా వచ్చిన ఒక అందగాడితో ఓ నెరజాణ యిలా అంటుంది.

ఇచట "నే" పరుండు,నిచ్చట అత్తగా

రిచట పరిజనంబు లెరిగి కొనుము

రాత్రి, నీకు కానరాను;నా శయ్యపై

తప్పి పడెదవేమొ దారికాడ!!


ఇదిగో నేను పడుకొనేది ఇక్కడ.రాత్రులు కాన రాక నా మీద తప్ప అత్తగారి మీద కాని, పని వాళ్ళ పైన గాని పదతావెమో జాగ్రత్త " అని హెచ్చరిస్తే ఇంక నా బోటి వాళ్ళకి నిద్ర ఎలా పడుతుంది చెప్పండి?


చివరిగా కాళిదాసంతటి వడే ఈ సందర్భం లో నీళ్ళు నమిలాడు, మీరే చూడండి


యుక్తం కిం తవ శర్వరీశ ముఖ! మద్వేణీ సమాకర్షణం

వధ్యయా మహరత్తవ కుచద్వందం మదీయం మనః

వృత్యస్తం ననుశిక్షితం జహి జహి స్వామిన్ వచః సాధుతే

ఆగోయత్కురుతే తదేవ భవతాం దండస్య యోగ్యం ఖలు!!


ఒక సుందరి చెరువులో స్నానం చేసి కుండతో నీళ్ళు తీసుకొని కాళిదాసుని ఓర చూపులు చూసుకుంటూ వెల్తుందట.కాళిదాసు కూడ ఊరుకొకుండా వెనకనే గబ గబ వెళ్ళీ జడపట్టుకొని లాగడు. ఆమె ఠక్కున వెనక్కి తిరిగి

" ఓరీ అందగడా ! నా జడ పట్టుకొని ఎందుకు లాగవు" అనే సరికి కవి గారికి ఏమి చెప్పలో తెలియక "నీ బిగువైన చనుదోయి నన్నా పని చేయించింది" అన్నాడట. వెంటనే ఆమె "తప్పు చేసిన వారిని విడిచి, నిరపరాధుల్ని దండిస్తార?" అనేసరికి కాళిదాసుకేంటి నాతో పాటి మీకు కూడా మతి పోయిందా?

కష్టంలో సుఖం, సుఖంలో కష్టం

ఆలోచనలు… అభిమానంతో మీ ప్రవీణ….. 

.

కష్టంలో సుఖం, సుఖంలో కష్టం

కష్టం నన్ను కష్టిద్దామని ఎంతో కష్టపడుతుంది. కొన్ని సార్లు నాకంటే పెద్దగా, మరి కొన్నిసార్లు నా కంటే చిన్నగా, కొన్నిసార్లు నా ముందు, మరి కొన్నిసార్లు నా వెనుక…నీడల నన్ను వెంబడిస్తుంది.

కష్టానికే తెలియని కష్టమేమిటంటే, కష్టం తన ప్రతీ కష్టంలోనూ నన్ను సానపెడుతుంది.

కష్టం తన కష్టాల సమ్మెట పోటులతో నన్ను శిల్పంగా చెక్కుతుంది.

కష్టం తన కష్టంతో నన్ను కష్టించి కష్టించి…..

చివరకు కష్టాలకు నేను అలవాటైపోవటం కాదు, నాకే కష్టాలు అలవాట్లుగా మారిపోయాయి.

ఇక, కష్టం నన్ను కష్టించటం మానేసింది.

ఎప్పుడైతే కష్టాలకు నేను లొంగిపోకుండా ఎదురు నిలిచానో,

అప్పుడు కష్టం తన మనసు కష్టపెట్టుకుని, నన్ను కష్టించటం మానేసింది.

అప్పుడు…అప్పుడు…కష్టాల కడలిలో నుంచి సుఖం ఉద్భవించింది.

సుఖం భాజా భజంత్రీలతో, పల్లకీలో ఊరేగుతూ గుంపుగా వచ్చింది.

సుఖం ఒంటరిగా రాకుండా బోల్డు నేస్తాలను మోసుకొచ్చింది.

కొన్నినాళ్ళు, సుఖం నన్ను చాలా సుఖ పెట్టింది.

సుఖమైన మైకంలో నన్ను మురిపించింది.

మరి కొన్నినాళ్ళు గడిచి గడవక ముందే,

సుఖాన్ని సుఖంగా అనుభవించక ముందే,

సుఖంలో సుఖం సెలవు తీసేసుకుంది.

సుఖం సుఖం అని కలవరించానా….

సుఖం నన్ను సుఖంగా నిద్రన్నా పోనివ్వటంలేదు.

సుఖం కష్టాల సుఖాన్ని నాకు తెలియచెప్పింది.

ఇంతా కష్టపడి సుఖాన్ని సాధించుకున్న తర్వాత తెలిసిందేమిటంటే,

సుఖాన్ని సాధించుకోవటం పెద్ద కష్టమేమి కాదని,

నేను పడ్డ కష్టం పెద్ద కష్టమేమి కాదని,

అసలు కష్టం ఇప్పుడే మొదలయిందని!

విజయాన్ని సాధించుకోవటం కాదు కష్టం,

విజయాన్ని నిలబెట్టుకోవటమే అసలు కష్టం

Sunday, May 11, 2014

రాముని వారము మనము, మనకేల విచారము...

Sivarama Krishna Rao Vankayala.

.తోడబుట్టిన అన్నగారు కాసులు తేలేదని వెలివేసినట్టు వదిలేసినా, ఆ కటికపేద సంసారి ఏమాత్రం బాధ పడలేదు. ఇంకో విషయం, అసలు ఆయనకి ఈ పూట గడవడం ఎలా అన్న చింతే లేదు, 'రాముని వారము మనము, మనకేల విచారము' అన్న గుండె ధైర్యం తప్ప! ఎవరు తనను వదిలేసినా ఆయనకు ఎప్పుడూ గుండె జారలేదు. పైగా తన బలగాన్ని చూసుకొని, తనకు వీరే కదా పరమబాంధవులు అనుకొని ఆనందించడం పరిపాటి అయనకి! ఆయనే సంగీత సద్గురువు త్యాగరాజు గారు. తన బలగాన్నీ, ఆ బలగానికి బలం అయిన తల్లిదండ్రుల్నీ మనకి చూపిస్తున్నారు:

సీతమ్మ మాయమ్మ శ్రీ రాముడు మా తండ్రి

వాతాత్మజ సౌమిత్రి వైనతేయ రిపుమర్దన

ధాత -భరతాదులు సోదరులు మాకు ఓ మనసా || (సీత)

పరమేశ వసిష్ఠ పరాశర నారద శౌనక శుక

సురపతి గౌతమ లంబోదర గుహ సనకాదులు

ధర నిజ భాగవతాగ్రేసరులెవరో వారెల్లరు

వర త్యాగరాజునికి పరమ బాంధవులు మనసా || (సీత)

"సాక్షాత్తు ఆ సీతమ్మే మా అమ్మ. సీతమ్మ అమ్మ అయితే, శ్రీ రాముడే కదా తండ్రి! 

వాయునందనుడు ఆంజనేయుడు, సుమిత్ర పట్టి లక్ష్మణుడు, వినతా సుతుడు గరుత్మంతుడు, శత్రువులను మర్దించే శత్రుఘ్నుడు, ధాత అనిపిలువబడే బ్రహ్మదేవుడు, భరతుడూ మాకు సోదరులు.

పరమశివుడు, ఇంకా వశిష్టుడు,పరాశరుడు మొదలైన మునులు, నారదుడు, శౌనకుడు,శుకయోగి, దేవేంద్రుడు, గౌతముడు, లంబోదరుడైన గణపతి, గుహుడు (కుమారస్వామి), సనకసనందనాదులూ వీరంతా పరమ భాగవతులు కనుక ఈ త్యాగరాజుకి దగ్గర బంధువులు. కనుక ఓ మనసా, తెలుసుకో!"

ఇలాంటి బలగం, బంధుగణము ఉన్న వ్యక్తికి చింతలు ఎలా ఉంటాయి?

Thursday, May 8, 2014

శ్రీ దీపాల పిచ్చయ్య శాస్త్రి గారి ‘చాటుపద్య రత్నాకరము’

శ్రీ దీపాల పిచ్చయ్య శాస్త్రి గారి ‘చాటుపద్య రత్నాకరము’ నుండి

బ్రాహ్మణులను బ్రతికించిన లెక్క యుక్తి:

సీ.

తార్కికుల్ నలుగురు, తస్కరు లేవురు,

శ్రోత్రియు లిద్దరు, చోరుఁ డొకఁడు,

భూసురుల్ ముగ్గురు, ముడియవి ప్పొక్కఁడు

సకలార్థనిపుణుఁడు శాస్త్రి యొకఁడు,

యల్లాపు లిద్దఱు, యాచకు లిద్దఱు,

బరివాండ్రు ముగ్గురు, బాపఁ డొకఁడు,

ఆగడీ లిద్దఱు, ఆరాధ్యు లిద్దఱు,

దుష్టాత్ముఁ డైనట్టి దొంగ యొకఁడు,

తే.గీ.

అరసి వారల నొక శక్తి యశనమునకు

సగము గోరఁగ, నవసంఖ్య జగతిసురుఁడు

చెప్ప, దొంగలు హతమైరి, చేటుదప్పి

విజయ మందిరి యావేళ విప్రు లెల్ల.

ఈ పద్యంలోని కథ ....

కొందరు బ్రాహ్మణులు అడవిలో వెళ్తుంటే దొంగలగుంపు అడ్డగించింది. ఎంత బతిమాలినా వదలలేదు. దొంగలు ఆ బ్రాహ్మణులను దగ్గరే ఉన్న శక్తిగుడికి తీసికొనివెళ్ళి బాధించడం మొదలుపెట్టారు. ఇంతలో గుడిలోని మహాకాళి ఘోరాకారంతో ప్రత్యక్షమై "మీలో సగంమంది నాకు బలి కావాలి. లేకుంటే మమ్మల్నందరినీ భక్షిస్తా" నన్నది. దొంగలు పదిహేనుమంది. బ్రాహ్మణులూ పదిహేనుమంది. అందువల్ల ‘బలికావలసిన పదిహేనుమంది ఎవరు?’ అనే ప్రశ్న వచ్చింది. అప్పుడు బ్రాహ్మణులలో ఒక యుక్తిశాలి "అమ్మా! నీవు పూర్తిగా బ్రాహ్మణులను కాని, పూర్తిగా దొంగలను కాని బలితీసుకొనడం ధర్మం కాదు. మేమంతా నీముందు వరుసగా నిలుచుంటాము. నీవు లెక్క ప్రకారం ప్రతి ఆవర్తనంలో తొమ్మిదవవాణ్ణి బలి తీసుకో" అన్నాడు. శక్తి సమ్మతించింది. దొంగలూ సరే అన్నారు. అతడు చెప్పిన ప్రకారం అందరూ వరుసగా నిలుచున్నారు. ఆ వరుసలో ప్రతి తొమ్మిదవవాడు దొంగే అయ్యాడు. అది అతని గణితశాస్త్ర కౌశలం. ఆ విధంగా పదిహేను ఆవర్తనాలలో పదిహేనుగురు దొంగలు బలి అయ్యారు. బ్రాహ్మణులంతా మిగిలారు. 

అతడు బ్రాహ్మణులను, దొంగలను నిలబెట్టిన వరుసక్రమం ఇది ...

(X - బ్రాహ్మణుడు; O - దొంగ)

XXXX OOOOO XX O XXX O X OO XX OOO X OO XX O

“సత్యం” కు గల గొప్పతనం!

“సత్యం” కు గల గొప్పతనం

పస్తుత కాలంలో ప్రతి ఒక్కరూ అయినదానికి, కానిదానికి, అసలు అబద్దం ఆడవల్సిన అవసరంలేని సందర్భాలలో సైతం అబద్దాలు ఆడడం గమనించవచ్చు... అసలు సత్యానికి ఉన్న గొప్పతనం ఇక్కడ తెలుసుకోండి.

సత్యమంటే నిజం. సత్యముకు మించిన ధర్మము లేదు. వేదకాలం నుండి సత్యమునకు విశిష్ట స్ధానం ఉంది. సత్యం పలికితే పుణ్యం లభిస్తుంది, అబద్దం ఆడితే పాపం వస్తుంది. ధర్మం, సత్యం, అహింస మెదలైన సద్ధర్మాల మీదనే సకల చరాచర సృష్టిమయమైన లోకం ఆధారపడి ఉంది.

ఆదికవి అయిన నన్నయ్య సత్యం గురించి ఇలా అన్నాడు..

“ నూరు బావుల కంటే ఒక దిగుడు బావి మేలు, నూరు దిగుడు బావులకంటే ఒక యజ్ఞం మేలు, నూరు యజ్ఞాల కంటే ఒక పుత్రుడు మేలు, నూరుమంది పుత్రులకంటే ఒక సత్యవాక్యం మేలు ”

వేయి అశ్వమేధ యాగాలు చేసిన ఫలం కన్నా, సత్యం వాక్యానికి ఉన్న ఫలం ఎక్కువ. అన్ని ధర్మాలకంటే సత్యము గొప్పదని అంటారు.

గురుకులాలో సత్యబోధన

మహాకవి కాళిదాసు కూడా

“ సత్యాయ మిత భాషిణే ”

అని సత్యాన్ని ఎలా సాధించవచ్చో తెలిపాడు. హరిశ్చరిందుడు, గాంధీజీ మెదలైన ఎందరో సత్యాన్ని ఆచరించి మహాత్ములై పకాశించినారు.

లోకం సత్యవంతులని ఎంత గౌరవిస్తుందో, అబద్దాలు ఆడేవారిని అంత హీనంగా చూస్తుంది. న్యాయస్ధానాలలో సైతం భగవద్గీతపై ప్రమాణం చేయించడంలో సత్యానికున్న గొప్పతనం గోచరిస్తుంది. అబద్దాలు ఆడేవారికి ఆడపిల్లలు పుడతారు అని హేళన చెయ్యడం వెనక సత్యప్రాశస్త్యం గోచరిస్తుంది.

అన్ని మతాలు సత్యం గురించి ఉన్నతంగా చెప్తాయి. మన గురుకులాలో సైతం “ సత్యం వద ధర్మం చర” అని అనేక సార్లు వల్లె వేయిస్తారు.

“ సత్యం బ్రూయాత్, ప్రియం బ్రూయత్, నబ్రూయాత్ సత్యమప్రియం.”

అంటే సత్యాన్ని అప్రియంగా పలకరాదని, కొన్ని సందర్భాలలో అబద్దాలు ఆడవచ్చునని పెద్దల అభిప్రాయం. దీనికి ఉదాహరణగా...

వామన అవతారంలో బలిచక్రవర్తికి శుక్రాచార్యుడు చెప్పిన నీతిని మనం గమనించవలసి ఉంటుంది.

“ వారిజాక్షులందు వైవాహికము లందు

బ్రాణవిత్త మానభంగమందు

జకిత గోకులాగ్ర జన్మరక్షణమందు

బొంకవచ్చు నఘము పొందదధిప ”

అంటే శత్రువుల వద్ద, వివాహ సమయాలలో, ప్రాణం, గౌరవం పోయే దగ్గర, వంశమే నాశనం అవుతున్నప్పుడు, అలాంటి సందర్భాలలో అబద్దం ఆడవచ్చు.......

బల్యం నుండి అలవడవలసిన సద్గుణాలలో సత్యం ఒకటి. సత్యగుణ సంపన్నుడు నిర్భయిడై, విజేతయై, తేజశ్వియై పకాశింపగలడు.........


'మనసున మల్లెల మాలలూగెనే'

'మనసున మల్లెల మాలలూగెనే'

 ఆనాటి సినిమాలకు ఈనాటి సినిమాలకు ఎంతో తేడా ఉంది. పాత సినిమాల గురించి  చెప్పుకోవాలంటే  ఎన్నోమంచి  చిత్రాలు  ఉన్నాయి. ఎప్పటికి గుర్తుండి పోయే   మధురమైన ఆణిముత్యం మల్లీశ్వరి. బి.ఎన్.రెడ్డిదర్శకత్వంలో రామారావు, భానుమతిల నటన వెరసి ఒక అద్భుతమైన దృశ్యకావ్యంగా రూపుదిద్దుకున్న చిత్రం ఇది. ఈ సినిమా విడుదలై 61ఏళ్లు కావొస్తున్నా ఇప్పటికీ నిత్యనూతనంగా, సంగీత సాహిత్యాల అందాల భరిణగా ఉంటుంది. మల్లీశ్వరి... తెలుగు సినీ జగత్తులో సువర్ణాక్షరాలతో లిఖించదగ్గ కళాఖండం. దర్శకుడిగా బి.ఎన్. రెడ్డినీ, గేయ రచయితగా కృష్ణశాస్త్రినీ, సంగీత దర్శకుడిగా సాలూరు రాజేశ్వరరావునీ చిరస్మరణీయం చేసిన అజరామర చిత్రం. అనేక అంతర్జాతీయ చిత్రోత్సవాల్లో ప్రదర్శితమై సెట్టింగులు, వస్త్రాలంకరణ పరంగా ప్రఖ్యాత 'మొఘల్-ఎ-ఆజమ్'కు ఏమాత్రం తీసిపోదని విమర్శకుల అభినందనల్ని అందుకున్న ఆణిముత్యం. అందుకే విడుదలై అరవై సంవత్సరాలు దాటినా  'మల్లీశ్వరి' నిత్యనూతనం. మిగతా దర్శకులతో పోలిస్తే బి.ఎన్. రెడ్డి భిన్నంగా కనిపిస్తారు. ఆయన తీసిన ప్రతి చిత్రమూ కళాఖండమన్న పేరు ఆర్జించింది. కేవలం పదకొండు చిత్రాలతో తెలుగు సినిమా ఖ్యాతిని పెంచారు. అన్నిట్లోనూ 'మల్లీశ్వరి' పెద్ద ఖ్యాతిని తెచ్చుకుంది.భారతి మాసపత్రిక 1944 మే సంచికలో ప్రసిద్ధ రచయిత బుచ్చిబాబు రాసిన 'రాయల కరుణకృత్యం' అనే నాటిక ఆ తర్వాత రేడియోలో ప్రసారమైంది. దాన్ని విన్న బి.ఎన్. రెడ్డి దాని ఆధారంగా సినిమా తీయాలనుకున్నారు. అలాగే ఆ సమయంలోనే ఇల్లస్ట్రేటెడ్ వీక్లీ ఆఫ్ ఇండియా ఆంగ్ల పత్రికలో దివాన్ షరార్ రాసిన 'ది ఎంపరర్ అండ్ ద స్లేవ్ గర్ల్' కథ కూడా ఆయనకు నచ్చింది. ఆ నాటికనూ, ఈ కథనూ మేళవించి ఆయన 'మల్లీశ్వరి' కథను తయారు చేయించారు. 

  ఈ చిత్ర కథాంశాన్ని ఓసారి మననం చేసుకుందాం. హంపీ విజయనగర సామ్రాజ్యంలోని వీరాపుర గ్రామంలో బావామరదళ్లయిన నాగరాజు, మల్లీశ్వరికి ఒకరంటే ఒకరికి వల్లమాలిన ప్రేమ. ఆర్థికంగా కాస్త పైచేయి అయిన మల్లి తల్లి నాగమ్మకు వారి పెళ్లి ఇష్టంలేదు. దాంతో డబ్బు సంపాదించడానికి నగరానికి వెళ్తాడు నాగరాజు. ఒక వర్షపు రాత్రి సత్రంలో మల్లి నాట్యాన్ని మారువేషంలో తిలకించిన శ్రీకృష్ణదేవరాయలు ఆమె ఇంటికి పల్లకీ పంపించి రాణివాసానికి రప్పిస్తాడు. రాణివాసంలోని స్త్రీలను పరపురుషులెవరూ చూడరాదనేది నియమం. డబ్బు సంపాదించి వచ్చిన నాగరాజుకు మల్లి రాణివాసానికి వెళ్లిపోయిన సంగతి తెలిసి పిచ్చివాడైపోతాడు. ఆమె రూపాన్ని శిల్పాలుగా చెక్కుతాడు. నాగరాజు పనితనం చూసి ఆస్థాన శిల్పాచారి అతణ్ణి నందనోద్యానవనంలో శిల్పాల్ని చెక్కేందుకు నియమిస్తాడు. అనుకోకుండా ఒకరోజు తోటలో కలుసుకున్న నాగరాజు, మల్లి అక్కణ్ణించి పారిపోవాలనుకుంటారు. అదే సమయానికి ఉషా పరిణయం నృత్యగానంలో మల్లి పాల్గొనాల్సి వస్తుంది. సాహసంతో అంతఃపుర ప్రవేశం చేసిన నాగరాజును సైనికులు బంధించి ఖైదుచేస్తారు. విచారణ జరిపిన మహారాజు ప్రేమికులిద్దర్నీ ఒకటిచేసి, వారికి స్వేచ్ఛాజీవితం ప్రసాదిస్తాడు.అందరూ అపురూప తారలే నాగరాజు, మల్లీశ్వరి పాత్రల్లో ఎన్టీ రామారావు, భానుమతి అపూర్వ అభినయం ప్రదర్శించి ప్రేక్షక హృదయాల్లో చెరగని ముద్రవేశారు. వారి చిన్నప్పటి పాత్రలు వేసింది వెంకటరమణ, మల్లిక. ఈ వెంకటరమణ సుప్రసిద్ధ చిత్రకారుడు, దర్శకుడు బాపుకు స్వయాన బావమరిది. నిజానికి మల్లి పాత్రకు మొదట ఎవరైనా కొత్త తారను తీసుకుందామని రేవతి అనే అమ్మాయిని ఎంపిక చేసుకుని కూడా, బరువైన ఆ పాత్రకి ఆమె న్యాయం చేయలేదని భావించారు బి.ఎన్. అప్పటికే దక్షిణాదిలో అగ్రతారగా వెలుగొందుతున్న భానుమతి వైపు మొగ్గుచూపారు. ఆయన నమ్మకాన్ని భానుమతి ఏ

స్థాయిలో నిలబెట్టారో ప్రత్యేకంగా చెప్పాల్సిన పనిలేదు. అదివరకు 'షావుకారు'లో జానకి తండ్రిగా వేసిన శ్రీవత్స ఇందులో శ్రీకృష్ణదేవరాయలు పాత్రలో గంభీరంగా నటించారు. మల్లి తండ్రి నారప్పగా దొరస్వామి, మల్లి మావయ్య హనుమంతప్పగా వంగర వెంకటసుబ్బయ్య, మల్లి తల్లి నాగమ్మగా ఋష్యేంద్రమణి, నాగరాజు తల్లి గోవిందమ్మగా వెంకుమాంబ తమ పాత్రలకు పూర్తి న్యాయం చేకూర్చారు.


రేడియోలో వచ్చిన 'రాయల కరుణకృత్యం' నాటికలో మల్లీశ్వరిగా నటించిన టి.జి. కమలాదేవి 'మల్లీశ్వరి'లో భానుమతి నెచ్చెలి జలజ పాత్ర చేయడం విశేషం. అప్పట్లో రేడియోలో బాగా పాపులర్ అయిన 'బాలానందం' కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించే 'బాలన్నయ్య' న్యాపతి రాఘవరావు ఇందులో రాయల ఆస్థానకవి పాత్రలో నటించారు. అదివరకు వాహినీ సంస్థ తీసిన ప్రతి చిత్రంలోనూ నటించిన చిత్తూరు నాగయ్య ఇందులో కనిపించరు. ఈ సినిమా షూటింగయ్యాక ఇందులో తను నటించలేదనే బాధను నాగయ్య వ్యక్తం చేయడంతో బి.ఎన్. ఆయన్ను మరో రకంగా సంతృప్తిపరిచారు. సినిమా ఆరంభంలో వచ్చే నేపథ్య వ్యాఖ్యానం చెప్పింది నాగయ్యే. తొలిసారిగా ఈ చిత్రానికి మాటలు, పాటలు రాశారు దేవులపల్లి వేంకట కృష్ణశాస్త్రి. ఆయన సినీ జీవితంలో మాటలు రాసిన ఒకే ఒక చిత్రమిది. 'మల్లీశ్వరి' విడుదలైనప్పుడు ఆ చిత్రాన్ని ప్రజామిత్ర పత్రికలో సమీక్షిస్తూ "ఈ చిత్రంలో పాటలకు సాహిత్య గౌరవం లభించింది'' అని ప్రశంసించారు ప్రసిద్ధ రచయిత తాపీ ధర్మారావు. నిజమే. అప్పటిదాకా వచ్చిన సినిమా పాటలకంటే భిన్నంగా 'మల్లీశ్వరి' పాటల్ని సాహితీ సౌరభంతో ప్రబంధ శృంగార సారాన్ని సినీ సాహిత్యపరంగా మలిచిన విశిష్ట రచయిత దేవులపల్లి వేంకట కృష్ణశాస్త్రి. ఇందులోని గీతాలు ప్రణయ భావపరంపరకు పట్టంగట్టిన నిత్యనూతన సౌరభాల్ని వెదజల్లిన మల్లెల మాలికలు. కృష్ణశాస్త్రి రాసిన పాటలకు సాలూరు రాజేశ్వరరావు బాణీలు కట్టారు.మ్యూజిక్ కంపోజింగ్‌కు ఆయన ఆరు నెలల సమయం తీసుకున్నారు. బాణీలు సాలూరువి అయితే, ఆర్కెస్ట్రా నిర్వహించింది అద్దేపల్లి రామారావు. అందుకే టైటిల్స్‌లో సంగీత దర్శకులుగా ఇద్దరి పేర్లూ ఉంటాయి. సాలూరు తన కెరీర్ మొత్తం మీద అపురూపంగా చెప్పుకున్న చిత్రాలు రెండే. ఒకటి 'చంద్రలేఖ', రెండు 'మల్లీశ్వరి'. హంపీ విజయనగర సామ్రాజ్య వైభవానికి అద్దంపట్టే ఈ చిత్రంలో అసలు కథానాయిక సంగీతమేనంటే అతిశయోక్తి కాదు. 'మనసున మల్లెల మాలలూగెనే', 'కోతీ బావకు పెళ్లంట', 'పరుగులు తీయాలి గిత్తలు ఉరకలు వేయాలి', 'ఆకాశ వీధిలో హాయిగా ఎగిరేవు', 'నెల రాజా వెన్నెల రాజా', 'ఎందుకే నీకింత తొందర' వంటి పాటలన్నీ అపురూప రాగ హారాలే. కాఫీ రాగంలో భానుమతి ఆలపించిన 'పిలచిన బిగువటరా..' తెలుగు సినిమా పాటల్లో చిరస్థాయిని సాధించింది. మల్లీశ్వరిని రాణివాసానికి పంపే ఘట్టం తెలుగు సినిమా చరిత్రలోనే గుండెలు బరువెక్కించే అద్భుత కరుణ రసాత్మక ఘట్టం.దాన్ని అలా చిత్రించిన బి.ఎన్. రెడ్డినీ, ఆ ఘట్టంలో అభినయించిన దొరస్వామి, ఋష్యేంద్రమణి, భానుమతి, వెంకుమాంబనీ, ఆ సెట్‌ని రూపొందించిన ఎ.కె. శేఖర్‌నీ, అన్నింటికీ మించి హంపీ విజయనగర శిల్పవీణలు ఆ సన్నివేశాలకి నేపథ్యంగా మూర్ఛనలు చేస్తున్నాయా అనిపించే నేపథ్య సంగీతం, అందులో రాజేశ్వరరావు చూపిన ప్రతిభ, చరిత్ర జ్ఞానం తెలుగువారు మరవలేనివి. సినిమాటోగ్రాఫర్‌గా పనిచేసిన ఆది ఎం. ఇరానీ పక్షవాతంతో కెమెరాని హ్యాండిల్ చేసే స్థితిలో లేకపోవడంతో ఆపరేటివ్ కెమెరామన్‌గా బి.ఎన్. సోదరుడు కొండారెడ్డి అద్భుత పనితీరు కనపర్చారు.ఈ చిత్ర నిర్మాణానికి అయిన వ్యయం రూ. ఆరు లక్షలు. అప్పట్లో అది అత్యంత భారీ బడ్జెట్. 1951 డిసెంబర్ 20న తొలిసారి విడుదలై ఒక్క విజయవాడలో మాత్రమే వంద రోజులు ఆడిన ఈ సినిమా మూడేళ్ల తర్వాత రెండో విడుదలలో మరింత విజయం సాధించింది. ఆంధ్రదేశంలో కంటే తమిళనాడు, కర్ణాటక రాష్ట్రాల్లో 'మల్లీశ్వరి'కి ఎక్కువ ఆదరణ లభించింది. బీజింగ్‌లో జరిగిన తూర్పు ఆసియా చలనచిత్రోత్సవంలో ప్రదర్శితమై ప్రశంసలు పొందిన ఈ చిత్రం 1953 మార్చి 14న చైనీస్ సబ్ టైటిల్స్‌తో 15 ప్రింట్లతో చైనాలో విడుదలై ఆ ఘనత సాధించిన తొలి చిత్రంగా రికార్డు పుటల్లో నిలిచింది

Wednesday, May 7, 2014

టైం ఎందుకు ఉండదు?

టైం ఎందుకు ఉండదు? (అభిమానంతో మీ ప్రవీణ…..)

“అస్సలు తీరట్లేదంటే నమ్మండి. చాలా బిజీగా ఉంటున్నాను”

“ఊపిరి పీల్చుకోవటానికి కూడా టైం దొరకట్లేదు”

“లైఫ్ ఇస్ డామ్ హేక్టిక్”

కాలమానాలతో సంబంధం లేకుండా సంవత్సరం పొడుగునా ఇవే మాటలు పదే పదే వల్లె వేసేవారికి ఓ ఉచిత సలహా….మీరు పనులన్నీ పక్కన పడేసి యుద్ధప్రాతిపదికన హిమాలయాలకు ప్రయాణం కట్టి, బ్రహ్మ విష్ణు శివ పార్వతి మొదలగు దేవతలు, దేవుళ్ళ దర్శనం కొరకు ఘోర తపస్సు ఆచరించి రోజుకు నూట పాతిక గంటలు ఉండేలా వరం పొంది, అందులో ఓ రెండు మూడు గంటలు ఉచిత సలహా నిమిత్తం నాకు ఇచ్చేయ్యాలని మనవి. గమనించాలి, పనులన్నీ పక్కన పడేసి అన్నానే కానీ పనులు అవచేసుకుని అనలేదు!

నిజమే…జీవితంలో కొన్ని కొన్ని దశలలో చాలా బిజీగా ఉంటాం.

నిజంగా… జీవితమంతా అంత బిజీగా ఉంటామా?? జీవించటానికే తీరిక లేనంత పనులా మనకి?!

జీవితం ఎవరికీ వడ్డించిన విస్తరి కాదు. మనమే వండుకోవాలి, మనమే వడ్డించుకోవాలి. కనీసం ముద్దలు నోట్లో పెట్టుకునే తీరిక లేదు అనేవాళ్ళతోనే చిక్కు.

కాఫీ కప్పే!........( ప్రవీణ.గారి అద్బుత రచన ….)

కాఫీ కప్పే!........( ప్రవీణ.గారి  అద్బుత  రచన ….)
.
సగం తాగిన కాఫీ కప్పును విసురుగా నెట్టేసాడతను
టేబుల్ పై ఒలికిన చుక్కలపై ఒక్క చూపన్నా చూడకుండా
తన షులో తన పాదాలను ఇరికించేసుకుని
పెద్ద పెద్ద అడుగులు వేసుకుంటూ
ఆఫీసుకు వెళ్ళిపోయాడు.

భారాన్ని మోస్తూ ముడుచుక్కూర్చుంటే ఇళ్ళు సాగదని
చీర కొంగుకో, చున్నీ అంచుకో
మూటగట్టగలిగినంత మూటగట్టి
నడుం బిగించిందామె.

మూల మూలలా పొడిగుడ్డతో దుమ్మును దులుపుతూ
కాఫీ టేబుల్ దగ్గరకు వచ్చింది.
బాధగా కసిగా గట్టిగా తుడిచినా వదలవే ఆ చుక్కలు!

ఆమె పెదవులు బిగిసి ఉన్నాయి.
నుదిటి నుంచో, కంటి నుంచో
ఓ చుక్క రాలిపడింది.
ఎండిన ఆ మరకలపై చెమ్మ చేసి వదిలించింది!

పిల్లల పాలు
పోపులో ఆవాలు
ఏవి గతి తప్పలేదు!

సూరీడు సెలవు తీసుకునే వేళ అతను తిరిగిచ్చాడు
తళతళలాడుతున్న టేబుల్ పై సిద్ధంగా ఉన్న
కాఫీ కప్పును అందుకున్నాడు.
చిక్కటి నురగలు కక్కే కాఫీ అతనికి ఇష్టం!

లోపల వంటింటి గట్టుపై
విరిగిపోయిన పాలను ఆమె శుభ్రం చెయ్యలేదని
ఆమె కప్పు అంగులమైనా కదలలేదని
అతనికి తెలీదు!

x

మనిషి మారలేదు, మమత తీరలేదు

మనిషి  మారలేదు, మమత తీరలేదు


గుండమ్మ కధ సినిమాలో మహా నటులు NTR, సావిత్రి పాట  “మనిషి మారలేదు, మమత తీరలేదు” అనే పాట మనం ఎన్నటికీ మర్చిపోలేము. అందులో ఎంత నిజం వుందో.


“వేశము మార్చెను, బాషను మార్చెను, మోసము నేర్చెను, అసలు తానే మారెను 

అయినా మనిషి మారలేదు, ఆతని మమత తీరలేదు.”

సావిత్రి గారి అభినయం అంతా ఆ   కల్లలోనే చూపించేస్తారు. పింగలి నాగేశ్వర రావు గారు ఎంత బాగా చెప్పారు ఆ రోజుల్లోనే.

మనందరం వేశం మార్చాము. జీన్స్, ప్యాంట్స్, స్కర్ట్స్ లోకి మారాం. చీరలు, పంచెలు అటకెక్కించాం. ఎప్పుడైన పండగలకు దింపుటాము లేండి.

భాష మార్చాము. English నేర్చాము. రకరకాల accents మాట్లాడటం. తెలుగు ని టెలుగు చేశాం.

మోసము నేర్చెను. నేర్చామా నేర్చలేదా?!!

అసలు తానే మారేను. yes, మారాము. మన ఆలోచనలు, ఆశలు, ఇస్టాలు, ప్రైయారిటీస్ అన్నీ మారిపోయాయి. ఏసీ, కారు లేకుండా ఒక్క రోజు కూడా ఉండలేము.

అయినా మనిషి మారలేదు, మమత తీరలేదు. అవును మనం మారలేదు, మన మమత తీరలేదు. ఏ దేశం  వెళ్లినా, ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా… అభిమానం,ఆత్మేయతా, ప్రేమ లేకుండా బతకలేము. మన అనే మమత లేకపోతే మనుగడ సాగించలేము. అందుకే ఈ facebook, twitter etc లకు ఇంత గిరాకి. ఈ facebook వచ్చిన తర్వాత పాత మిత్రులను కలవటం కల నిజం అయినట్లు ఉంది. దశాబ్ధాల క్రితం విడిపోయేన స్కూల్ ఫ్రెండ్ ని కూడా  కలవగలుగుతున్నాం.

నేను ఎప్పుడో, ఎక్కడో ఒక కధ చదివాను. ఎవరు రాసారో, ఎక్కడ చదివానో కూడా గుర్తులేదు. కానీ మనసుకు బాగా అత్తుకుంది. దాని సారాంశం ఇది.

ఒక చిన్న బాబు తన కుటుంబంతో పల్లెటూరు నుంచీ పట్నానికి బదిలీ అవుతాడు. ఆ చిన్న వయసులో స్కూల్ కి వెళ్లీ , సాయంత్రం ఇంటికి రాగానే “హమ్మయ్య  నా ఇంటికి వచ్చేశాను“ అన్న secured feeling.  ఇంటర్మీడియేట్ కి వేరే ఊరిలో ఉన్న కాలేజీ,hostel ల్లో join అవుతాడు. సెలవలకు ఇంటికి వచ్చినప్పుడు “ఇది నా ఉరు” అన్న అదే secured  feeling. డిగ్రీకి పక్క రాష్ట్రములో ఉన్న collegeల్లో join అవుతాడు.  Train లో సెలవులకు వస్తున్నప్పుడు చాలా రాష్ట్రాల మీదుగా ప్రయానిస్తాడు.ఆంధ్రాలోకి ప్రవేశించగానే “ఇది నా బాష, నా రాష్ట్రము” అనుకుంటాడు. ఆ తర్వాత PG చేయ్యటానికి వేరే దేశం వెళ్తాడు. మల్లీ సెలవులకే వస్తున్నప్పుడు flight ఇండియాలో  land అవ్వగానే,  “ఇది నా దేశం, నా ప్రజలు” అనుకుంటాడు. ఉద్యోగరీత్యా space లోకి వెళ్తాడు. తిరిగి వస్తూ space rocket భూమి మీద దిగగానే, “ఇది నా భూమి, నా మనుషులు” అనుకుంటాడు.

మనిషి చుట్టూ గీసుకున్న వృత్త వ్యాసం పెరుగుతుందే కానీ,  మనిషి పొట్టకు కావాల్సిందే తిండే, మనసుకు కావాల్సిందే మమతే.

పిడికిలి మించని హృదయంలో 

కడలిని మించిన ఆశలు దాసెను.

అయినా మనిషి మారలేదు, ఆతని మమత తీరలేదు.

ఒకప్పుడు TV చూడటమంటే ఎంతో సరదాగా ఉండేది.

ఒకప్పుడు TV చూడటమంటే ఎంతో సరదాగా ఉండేది. ఆదివారం సాయంత్రం వచ్చే సినిమా కోసం వారం అంతా ఎదురుచూసేవాళ్ళము. సినిమా బాగుందా బాగోలేదా అనే ప్రశ్నే ఉండేది కాదు. వారం మధ్యలో వచ్చే చిత్రలహారి (తెలుగు సినిమా పాటలు) చూడటానికి మాకు పర్మిషన్ ఉండేది. ప్రతీ పాటను ఆస్వాదించేవాళ్ళము. ఆదివారం మహాభారతం వచ్చేటప్పటికి కుంకుడుకాయలతో తలారా స్నానం చేసి, కళ్ళు నలుపుకుంటూ TV ముందు కూర్చునే వాల్లము. మా నాన్న గారు మహాభారతంలో వచ్చే సీన్స్ అన్నే విడమర్చి చెప్పేవాళ్ళు. మా ఇంటి చుట్టుపక్కల వాళ్ళు మహాభారతం చూడటానికి మా ఇంటికి వచ్ఛేవాళ్ళు.

అతి సర్వత్ర వర్జయేత్ అని, ఇన్ని టీవీ చ్యానెల్స్ వచ్చి మన అనందాన్ని హరించేశాయి.

Tuesday, May 6, 2014

ఉత్పలమాల

రోజులు గడిచేయి పెద్దవాణ్ణయ్యేను పెళ్ళాం పిల్లలూ వచ్చేరు, విదేశవాసం . రోజులు గడిచిపోతునాయి. 

చిన్నప్పట్నించీ ఉన్న కవిత్వం సరదా ఒక్కసారిగా ఎక్కువయింది. ఏవేవో పద్యాలు రాస్తునాను. కానీ ఈ దేశంలో నా పద్యాలు ఎవరికి వినిపించను. ఎవరికీ వినిపించకపోతే మనసు ఉండబట్టదు.సరే ఎవర్నో పట్టుకుని నా పద్యం వినండీ అని బతిమాలుకోవడం ఎందుకూ, ఇంటావిడ ఉందికదా ఆవిడకే వినిపించేద్దాం అనుకున్నాను. ఇక్కడ ఒక విషయం చెప్పాలండోయ్ మా గుండుగాడికి క్రికెట్ తెలియనట్లే మా ఇంటావిడకి తెలుగు తెలియదు. మాట్లాదుతుంది కానీ వ్రాయడం చదవడం రావు. నార్త్ లో చదువుకుందిలెండి, మా మామగారు మిలట్రీ మనిషి. 

కనుక ముందు ఆవిడకి పద్యమంటే ఏమిటో చెప్పి తరువాత పద్యం చెప్పాలి. 

సరే కానిద్దాం అనుకుని ఉపోద్గాతంగా, ఏమోయ్ ఉత్పలమాల ఎంత సొగసుగా ఉంటుందనుకున్నావ్ అన్నాను 

అంతే ఆవిడ తాడిప్రమాణాన లేచింది నామీద ఇద్దరాడపిల్లల తండ్రివైకూడా ఇంకా పరస్త్రీల సొగసులు చూస్తునావా ఆయ్ అని. ఉత్పలమాలంటే ఆవిడెవరో కాంచనమాల, రత్నమాలా లాంటి స్త్రీ అనుకుంది కాబోలు.

అబ్బే అది కాదు అని సర్ది చెప్పేటప్పటికి తలప్రాణం తోకకొచ్చిందంటే నమ్మండీ

మామకు మామ ఐనవాడు .

మామకు మామ ఐనవాడు ...(కంది శంకరయ్య)

ఉ.

మామను సంహరించి, యొక మామను గర్వ మడంచి, య న్నిశా

మామను రాజుఁ జేసి, యొక మామ తనూజున కాత్మబంధువై,

మామకుఁ గన్ను లిచ్చి, సుతు మన్మథు నింతికిఁ దానె మామయై,

మామకు మామయైన పరమాత్ముఁడు మీకుఁ బ్రసన్నుఁ డయ్యెడున్.

(చాటుపద్య రత్నాకరము) 

భావం -

మామ అయిన కంసుని సంహరించి, వారధి కట్టడానికి ముందు తన మామ అయిన సముద్రుని గర్వాన్ని అణచి, నిశామామ అయిన చంద్రునికి `రాజు` అనే పేరునిచ్చి, మామ కొడుకైన అర్జునునకు ఆప్తుడై, మామ అయినధృతరాష్ట్రునికి కన్నులిచ్చి, కొడుకైన మన్మథుని భార్య రతీదేవికి తానే మామ అయి, తనకు లక్ష్మి నిచ్చిన మామ సముద్రునికి తన కూతురైన గంగనిచ్చి అతనికి మామ అయిన విష్ణుదేవుడు మీకు ప్రసన్నుడౌతాడు.

....

Monday, May 5, 2014

గంగాదేవి జన్మించిన తిథి ఇది.

గంగాదేవి జన్మించిన తిథి ఇది. ఈరోజున గంగపూజ, గంగా స్నానం విశేషమైన ఫలాలనిస్తాయి.


దేవి! సురేశ్వరి! భగవతి! గంగే!

త్రిభువన తారణి! తరల తరంగే!

శంకర మౌళి విహారిణి! విమలే!

మమ మతి రాస్తాం తవ పదకమలే!.....1


భాగీరథి! సుఖదాయిని! మాత

స్తవ జలమహిమా నిగమే ఖ్యాతః

నాహం జానే తవ మహిమానం

పాహి కృపామయి మా మజ్ఞానం.....2


పునరసదంగే! పుణ్యతరంగే!

జయజయ జాహ్నవి! కరుణాపాంగే!

ఇంద్రమకుట మణిరాజిత చరణే!

సుఖదే! శుభదే! బృత్యశరణ్యే!.....3


తవ జలమమలం యేన నిపీతం

పరమపదం ఖలు తేన గృహీతం!

మాతర్గంగే త్వయియోభక్తః

కిల తం ద్రష్టుం న యమశ్శక్తః.....4


పతితోద్ధారణి! జాహ్నవి!

గంగే! ఖండితగిరివర మండితభంగే!

భీష్మజనని! హేమునివరకన్యే!

పతితనివారిణి! త్రిభువనధన్యే!.....5


కల్పలతామివ ఫలదాం లోకే

ప్రణమతి యస్త్వాం న పతతి శోకే

పారావారవిహారిణి! గంగే

విముఖ యువతి కృత తరలాపాంగే!.....6


తవ చేన్మాత స్స్రోత స్స్నాతః

పునరపి జఠరే సోపి నజాతః

నరకనివారిణి! జాహ్నవి! గంగే!

కలుష నివారిణి మహిమోత్తుంగే!.....7


పునరసదంగే! పుణ్యతరంగే!

జయజయ జాహ్నవి! కరుణాపాంగే!

ఇంద్రమకుట మణిరాజిత చరణే!

సుఖదే! శుభదే! బృత్యశరణ్యే!.....8


రోగం శోకం తాపం పాపం

హర మే భగవతి కుమతికలాపం

త్రిభువనసారే! వసుధాహారే!

త్వమసి గతిర్మమ ఖలు సంసారే!.....9


అలకానందే! పరమానందే!

కురు కరుణాం మయి కాతరవంద్యే

తవతటనికటే యస్యనివాసః

ఖలు వైకుంఠే తస్యనివాసః.....10


వరమిహ నీరే కమఠోమీనః

కింవా తీరే సుదృఢఃక్షీణః

అధవా శ్వపచో మలినో దీన

స్తవనహి దూరే నృపతి కులీనః.....11


భోభువనేశ్వరి! పుణ్యే ధన్యే

దేవి! ద్రవమయి! మునివరకన్యే!

గంగాస్తవ మిమ మమలం నిత్యం

పఠతి నరోయ స్స జయతి నిత్యం.....12


యేషాం హృదయే గంగాభక్తి

స్తేషాం భవతి సదా సుఖముక్తిః

మధురాకాంతాపజ్ఝటికాభిః

పరమానంద కలిత లలితాభిః.....13


గంగాస్తోత్ర మిదం భవపారం

వాంఛితఫలదం విమలం సారం

శంకరసేవక శంకర రచితం

పఠతి సుభీస్తవ ఇతి చ సమాప్తః.....14

శ్రీమచ్చంకరాచార్య విరచిత గంగాస్తోత్రం సంపూర్ణం

ఇందు గలడందు లేడని

ఇందు గలడందు లేడని

సందేహము వలదు చక్రి సర్వోపగతుం

డెందెందు వెదకి జూచిన

అందందే గలడు దానవాగ్రణి వింటే !!


కొండమీద కనకదుర్గ నవ్వింది భర్త మల్లిఖార్జునుని, ఆయన నెత్తిమీదవున్న గంగమ్మను చూసి.

ఒకడు నదిమీదకు వంగి వున్న కొమ్మను గొడ్డల్తో కొడుతూవుండగా, గొడ్డలి జారి నదిలో పడింది. వాడు విచారిస్తూవుంటే నది దేవత ప్రత్యక్షమై విషయం తెలుసుకొని, నదిలోకి మునిగి, ఒక బంగారు గొడ్డలి తెచ్చి ఇది నీదేనా అని అడిగింది. కాదన్నాదు. మళ్ళీ నదిలోకి మునిగి, ఈసారి వెండి గొడ్డలి తెచ్చి ఇది నీదేనా అని అడిగింది. కాదు అన్నాడు. మూడోసారి మునిగి వాడి గొడ్డలినే తెచ్చి ఇది నీదేనా అని అడిగింది. ఆ! ఇదే నాది అన్నాడు సంబరపడిపోతూ. వాడి నిజాయితీకి మెచ్చుకొని బంగారు, వెండి గొడ్డళ్ళు కూడా వాడికి ఇచ్చింది. వాడు ఆనందంగా వాటిని తీసుకు ఇంటికి వెళ్ళాడు. 

*** *** ***


రాజు అతని భార్య ఒక చల్లటి సాయంత్రం (బహుశా శీతాకాలం అయివుంటుంది. ఈ వేళ అయితే 46 డిగ్రీలు) విజయవాడ బ్యారేజీమీద షికారుకుచేస్తూ, పల్లీలు కొనుక్కుని నముల్తూ కబుర్లు చెప్పుకుంటు నడుస్తున్నారు. రాజు భార్య బ్యారేజీ ప్రక్కనవున్న రైలింగు మీదనుంచి నదిలోకి తొంగిచూస్తోంది. రాజు ఏదో విట్ వేసాడు. పకపకా నవ్వుతూ హమ్మ అబ్బ అంటూ నవ్వలేక మెలికలు తిరిగిపోతూ ఆవూపులో కృష్ణా నదిలో పడిపోయింది. రాజు లబో దిబో మన్నాడు. ఆసమయంలో బ్యారేజీమీద సంచారం తక్కువగా వుంది. ఇంతలో కృష్ణవేణమ్మ నదిలోంచి పైకి వచ్చి ఏం నాయనా ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్ అని అడిగింది. నా భార్య నదిలో పడిపోయింది. నాకు ఈత రాదు. ఆమెను రక్షించడం ఎలాగ అని అఘోరిస్తున్నాను అన్నాడు రాజు. 


ఓ అదా సంగతి. వుండు అని నదిలోకి మునిగి తిరిగి ఒక అందమైన యువతితో పైకి వచ్చి చూడు నాయనా ఈమేనా అని అడిగింది. 


వెంటనే రాజు ఆ! ఈమే అన్నాడు. 


ఛీ ద్రోహీ! నీచుడా ఈమె నీభార్యా! ఇదేనా నీభార్యమీద నీకున్న ప్రేమ? అని కోపంగా అంది అసహ్యంగా మొహం పెట్టి (ముందే అసహ్యంగా మొహం పెట్టిందనుకుంటాను) 


అమ్మా! నీవు కృష్ణవేణితల్లి వని నాకు అర్ధమైంది. ఇప్పుడు ఈమెను కాదన్నాననుకో. ఇంకొక అమ్మాయిని చూపిస్తావ్ ఆమెకూడా కాదన్నాననుకో. చివరిసారిగా మా ఆవిడను తీసుకు వచ్చి నాకు అప్పగించి, నా నిజాయితీకి మెచ్చుకొని మొదటి ఇద్దర్నీ కూడా ఇచ్చేస్తావు. నాకు తెలియదాం ఏమిటి తల్లీ! ఒక భార్యతోనే వేగలేక చస్తున్నాను. నువ్వు ముగ్గుర్ని ఇస్తే వాళ్ళతో ఎలా వేగేది?? అన్నాడు రాజు బేలగా! 


కొండమీద కనకదుర్గ నవ్వింది భర్త మల్లిఖార్జునుని, ఆయన నెత్తిమీదవున్న గంగమ్మను చూసి. 

ముగింపు మీ ఇష్టం

అనగనగా ఒక కాలంలో.....

అనగనగా ఒక కాలంలో......

ఒక సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్ ఉండేవాడు. అతను ఒక పెంటియమ్ కంప్యూటర్ పెట్టుకొని ఒక నది ఒడ్డున చెట్టు కింద కూర్చుని కొత్తకొత్త ప్రోగ్రామ్‌లు తయారు చేసేవాడు. వాటిని దగ్గరున్న సంతలో అమ్మి బియ్యం నూనె పప్పులూ కొనుక్కుని జీవనం సాగించేవాడు.

ఒకరోజు కంప్యూటర్ మీద పని చేసుకుంటుండగా అది జారి నదిలో పడిపోయింది. అక్కడ నది చాలా లోతు. దిగి తీయడం అసాధ్యం.

ఏం చేయాలా అని దిగులుపడుతుంటే చిన్నప్పుడు చదువుకున్న మూడు గొడ్డళ్ళ కథ గుర్తొచ్చింది అతనికి. వెంటనే నదీ మాతను ప్రార్థించసాగాడు. కాసేపటికి ఆమె ప్రత్యక్షమై ఆ ఇంజనీర్ కొచ్చిన కష్టం గురించి తెలుసుకుని కట్టెల కొట్టేవాడ్ని పరీక్షించినట్టుగానే ఇతని నిజాయితీని కూడా పరీక్షించాలనుకుంది.

ఒక అగ్గిపెట్టె చూపించి "ఇదా నీ కంప్యూటర్" అని అడిగింది.

ఇదేంటి...దేవతకు కంప్యూటరంటే ఏమిటో కూడా తెలియదా అని మనసులో ఆశ్చర్యపోతూ "కాదు" అన్నాడు.

ఈ సారి ఆమె జేబులో పట్టే చిన్న క్యాలిక్యులేటర్ చూపించి "ఇదా" అనడిగింది.

"అబ్బే కాదు" అన్నాడతను.

మూడోసారి ఇంజనీర్ వాడుతున్న కంప్యూటర్‌నే నీళ్ళలో నుంచి బయటికి తీసి "నీ వస్తువు ఇదేనా" అనడిగింది.

"అవును" అన్నాడతను నిట్టూరుస్తూ.

x

బేరాలు!!

జామపళ్ళోయ్ జామపళ్ళు
ఏయ్ జామపళ్ళబ్బాయ్ ఇలారా!
ఏంటండి అమ్మగారూ! తమరు ఈ మధ్య వూళ్ళో లేరాండి అగపడ్డంలేదు
అవునయ్యా! అమెరికానుంచి అబ్బాయి వస్తే వాడితో చుట్టాలిళ్ళకు వెళ్ళి తిరిగొచ్చాం
అమెరికానుంచి బాబు వచ్చారా! వున్నారాండి
మొన్నరాత్రే వెళ్ళరయా! అది సరే జామ పళ్ళు ఎలా ఇస్తున్నావ్ ?
ఎన్ని కావాలండి?
వంద కావాలయ్యా! మా ఆడబడుచు కోడలకి సూడిదలు ఇవ్వాలిట. పళ్ళు కూడా పెట్టి ఇద్దామని
వంద నూట ఏభై చేసుకు ఇస్తానండి
అబ్బో నూటేభయ్యే? ఉహు! ఎనభైకి ఇస్తావా?
అమ్మొ అంతవారాండి. వంద చేసుకోండి
ఎనభైకి ఇస్తే వంద ఇచ్చెయ్యి లేకపోతే వెళ్ళిఫో
సరే! పెద్ద బేరం ఎందుకు పోగొట్టుకోవాలండి. ఇదిగో లెఖ్ఖెట్తాను చూసుకోండి ఆ సంచీ ఇల్లా ఇవ్వండి అందులో వేస్తాను
లాభం ..ఒకటి..రెండు..మూడు.. అబ్బాయిగారికి పిల్లలా?
ఒక కూతురయ్యా!
ఎన్నో ఏడండి?
ఎనిమిది
చిత్తం ఎనిమిది..తొమ్మిది..పది.అమ్మాయిగారికండి?
దానికోకొడుకు
ఎన్నేళ్ళండి
పదమూడు
సరిజోడేమోనండి పదమూడు..పద్నాలుగు పదిహేను, పదహారు, పదిహేడు తమకి అమ్మాయి తర్వాతండి …?
ఆ ఇంకో అమ్మాయి వుంది. ఇరవై నాలుగేళ్ళు వచ్చాయి. సంబంధాలు చూస్తున్నాం
అలాగాండి ఇరవై నాలుగు, ఇరవై ఎయిదు, ఇరవై ఆరు, ఇరవై ఏడు, ఇర్వై ఎనిమిది , కోడలుగారివయస్సు ముప్ఫై వుంటాయాండి?
మొన్ననే ముప్ఫై ఎనిమిది వచ్చాయి
ముప్ఫై ఎనిమిది,ముప్ఫై తొమ్మిది, నలభై.. పెద్దబ్బాయిగారికెన్నేళ్ళంది
నలభై అయిదయ్యా
నలభై అయిదు నలభై ఆరు నలభై ఏడు నలభై ఎనిమిది నల్భై తొమ్మిది, ఏభై
ఏంటోనండి సోతంత్రం వచ్చి ఏభై ఏళ్ళైనా మా బతుకులు ఇలాగేవున్నాయండి
అదేమిటయ్యా! మనకు స్వాతంత్రం వచ్చి అరవై ఏళ్ళైంది
అవునాండి. అయినా చూడండి లేనోడు అట్టానేవున్నాడు. వున్నోడు ఎదిగిపోతున్నాడు అరవై, అరవై ఒకటి అరవై రెండు, అరవైమూడు అరవైనాలుగు , అయితే బాబుగారికి సొతంత్రం వచ్చిన్నాటికి పెళ్ళయిపోనాదాండి
అహా! ఇప్పుడాయన వయస్సు ఎంతనుకున్నావ్ ? ఎనభై ఒకటి.
అలాగా! ఎనభై ఒకటి, ఎనభై రెండు, ఎనభై మూడు, ఎనభై నాలుగు, తమ తల్లిగారు?
మూడేళ్ళైందయ్యా పోయి.
అయ్యో పాపం ఏం జబ్బండి?
జబ్బేంలేదు తిరుగుతూనేవుంది. హఠాత్తుగా గుండెపోటు వచ్చింది
అలాగాండి. ఏం మాయదారి జబ్బులో! ఆరు పోయేనాటికి తొంభై వున్నాయాండి
తొంభై నాలుగయ్యా
అల్లాగా! తొంభై నాలుగు, తొంభై అయిదు, తొంభై ఆరు, తొంభై ఏదు, తొంభై ఎనిమిది, తొంభై తొమ్మిది, నూరు. ఇదిగో అమ్మగారు. లెఖ చూసుకోండి
అదేమిటి వంద వేసి వూరుకుంటావా? కొసరు ఒక చెయ్యి వెయ్యి
ఏమిటో అమ్మగారూ! అక్కడకీ గిట్టకపోయినా ఎనభైకి ఒప్పుకున్నా. ఇంకా కొసరంటే ఎలాగండి!
కొసరు వెయ్యకపోతే నాకు అక్కర్లేదు. తీసుకుఫో
కోపం పడకామండి. ఇందండి అయిదు వేసా
వందకి చిల్లర వుందా?
ఇదిగో ఇరవై ..వస్తానండి అమ్మగారు..
జామపళ్ళోయ్ జామపళ్ళు
హు! వంద నూట ఏభైట!! నా దగ్గరా వీడి బేరాలు!!

x