రామ సుగ్రీవ మిత్రధర్మము!

-

రామ సుగ్రీవ మిత్రధర్మము!

-

సప్తాంగములతో కూడిన రాజతంత్రమందు మిత్రునకు స్థానమున్నది. 

అట్లే రాజునకున్న బలములలో మిత్రబలమొకటి. ఒ

క మహారాజ్యాధిపతితో యుద్ధము చేయవలసిన రామునకు మిత్రబలము 

అవసరమై ఉన్నది. రాముడు రావణునిపై దండెత్తనున్నాడని తెలిసిన

సీత “రాముడు మిత్రులను సంపాదించెనా?” అని హనుమంతుని ప్రశ్నించినది.

శాపవిముక్తిని పొంది, దివ్యుడైన కబంధుని ద్వారా రాముడు సీతావృత్తాంతము నెఱుగదలచినను, కబంధుడు – సీత ఉన్న స్థానము తనకు తెలియునో, తెలియదో కాని ఆ విషయమును స్పృశింపక, రాముడున్న స్థితిలో ఆయనకవశ్యకమైన దానిని గూర్చి 

ఇట్లు చెప్పుచున్నాడు-

“రామా! నీవు భార్యను పోగొట్టుకొని దుర్దశలో నున్నావు. ఇట్టి స్థితిలో యున్న నీకు మంచి స్నేహితుడు కావలసి ఉన్నది. అట్టి మిత్రుని సంపాదింపక నీ కార్యము సిద్ధిపొందునని నేను తలంచను” (అర.౭౨-౯,౧౦) అని

సుగ్రీవుని రామునకు మిత్రునిగా నిర్దేశించినాడు. 

.

అయితే రాముని కార్యము నెఱవేరుటకు- రాజు, సైన్యవంతుడు, 

బలవంతుడు అయిన వాలిని చూపక – 

దుర్దశలో ఉన్నసుగ్రీవుని ఏల చూపినాడు? 

తనకు సూచించినవాడు తనవలె దుర్దశా పీడితుడని ఎఱిగి 

రాముడు దానికెట్లు సమ్మతించినాడు?

దుర్దశలో ఉన్నను స్థిరచిత్తుడు మైత్రికి అర్హుడని ధర్మశాస్త్రమిట్లు చెప్పుచున్నది -

” అప్పుడు బలహీనుడై ఉన్నను, మీదటికి వృద్ధినందునట్టి స్థిరచిత్తుడగు శాశ్వతమిత్రుని పొంది వృద్ధినొందినంతగా రాజు, సువర్ణ భూమ్యాది లాభములవలన వృద్ధినందడు”

(అధ్యా.౭- ౨౦౯, మనుస్మృతి). తుల్యావస్థలోనుండి పరస్పరసాయమపేక్షించు 

వారి స్నేహము దృఢతరముగా నుండును. 

.

అందుకే “ధర్మజ్ఞుడు, కృతజ్ఞుడు,తృప్తిపడువాడు, ప్రేమశీలి, నిలకడగలవాడు

అయిన మిత్రుడు శ్రేష్ఠుడు. అట్టివానిని సంపాదింపవలయును”

( అధ్యా.౭ – ౨౦౯, మనుస్మృతి) అని శాస్త్రము నిర్దేశించుచున్నది.

కావుననే “సత్యసంధుడు, వినయశీలి, ధైర్యశాలి, మతిమంతుడు, సమర్థుడు,

ప్రగల్భుడు, కాంతిమంతుడు, బలపరాక్రమవంతుడు”

(అర.౭౨-౧౩,౧౪) అయిన సుగ్రీవుని మిత్రునిగా కబంధుడు సూచించినాడు.