అణువు.! (వైకుంఠపాళీ - ముందుమాట ..విశ్వనాథుడు.)

అణువు.!
(వైకుంఠపాళీ - ముందుమాట ..విశ్వనాథుడు.)
విశాలమైన ఈ ప్రపంచాన్ని విడగొట్టి చూస్తే మిగిలేది అణువే.
మిణుగురు వెలుగూ అణువంతనే. మనసులోని వెలుగూ అణువంతనే!
అప్పుడే పుట్టిన పసిపాప కూడా అణువంతనే! అణువులోని మహత్తు అణువుకే తెలుసు!

సముద్రపుటొడ్డున ఇసుకరేణువులు. ఒక్కొక్కటీ అణుమాత్రం.
ఒక్కక్కటే కూడితే అనంతం. అణువులో అనంతం.
అనంతానంత అణువులు. పేర్చుకొంటూ….కూర్చుకొంటూ...
ఒక అణువు మరొకదాన్ని ఢీకొడుతుంది.
ఒకటి + ఒకటి = ప్రళయం. ఇది నమ్మలేని నిజం.
అణువు సామాన్యమైనది కాదు.
ఈ విశాల విశ్వంలో భూమి ఎంత చిన్న పరమాణావో!
వేలెడంత మానవుల్లో ఎన్ని కోట్ల అణువులో!
ఒక్కో అణువునూ కదిపి, కుదిపి, నడిపించే “అహం” పరమాణువా? మహత్తా?
..
ఆ జగన్నాటక సూత్రధారి…అదిగో…ఆ అణువులోను అక్కడే ఉన్నాడు.
అక్కడొక్కచోటేనా?
ఆహా…ఆ ప్రక్కనా ఉన్నాడు. ఈ ప్రక్కనా ఉన్నాడు.
అంతేనా!
.
జగన్మాతలో ఉన్నాడు. బ్రహ్మలో ఉన్నాడు.
అక్కడ నిండిన వాయువులో ఉన్నాడు.
ఇంద్రాది సమస్త దేవతల్లోనూ, గంధర్వాదుల్లో మనోనేత్రమై, ఋషుల హృత్కమలాల్లో మెరుస్తూ, మునుల మనోవీధుల్లో సంచరిస్తూ, మానవుల మస్తిష్కాల్లో కనబడీ కనబడక,
జంతుజాలాల్లో ప్రేరకుడై, చెట్లల్లో రసమై, పర్వతాల్లో శిఖరమై,
చివరకు గడ్డిపోచల్లోని అమాయక సౌందర్యసిక్త అస్తిత్వంలోనూ…
ఆ మహావిష్ణువే…అలరారుతున్నాడు.